سوزن و قیچی

لباس‎ محلي‎ گيلان‎‎

 



 لباس‎ محلـي‎‎ گيـلان ميـراث جهـانـي ايرانيان‎‎‎ با زيبايي‎  که‎ از روح‎ نياكان اين خاك‎ در آن‎ به‎‎ امانت‎‎ مانده اسـت از زیباترین لباسهای

محلی دنیاست . زنان‎‎‎‎ روزگاران كهـن گيـلان , بـا لـطافـت‎ روحشان‎ بهشت‎ چشم‎ را به‎‎ تارو پـود پـارچـه رسوخ‎ دادند و رنگ‎‎ در رنگ در

هم‎ تنيدنـد و با عشقي‎‎ به‎ پهناي‎‎ طبيعت‎ زيباي گيلان‎ پوششي تهيه‎‎ كردند, رنگين‎ و پرنشانه.
   
    آنها سينه‎‎‎ به سينه آموختند و طرح‎ زدنـد و به‎‎‎‎‎ تن‎ كردند و گوشه گوشه بقچه هاي‎ جهيزيه را با آن‎ زينت‎ كردند و نسـل‎‎ بـه‎‎ نسـل بـه

يكديگر " رنگ‎ " هديه‎ كردند.

    هم‎ اكنون‎‎‎ بايد براي‎‎ ديدن شليته‎ هاي پرچين وبلند لباس‎ زن‎‎ گيلان بايد كيلومترهـا دشـت‎ را بپيماييم‎‎ تا زني‎ را ببينيم كه‎‎ بـا طره هاي‎‎

خاكستري مو لباسي‎‎ محلي به‎‎ تن‎ كـرده و خاطره‎‎ اي‎ از گذشته باشد.

    به‎‎ گفته محققان‎‎ اين طرح‎ لباس‎ قدمتـي‎ بيـش‎ از 4 هزار سال‎ دارد.
   
    روسري‎ و سربند ( لچك‎ , ) پيراهن‎ يا جمه‎ , جليقه‎‎ كت‎ , الجاقبا, دامن‎, شليته , شلوار و چادركمر ازبخشهاي‎ اصلي‎‎ لباس‎ محلي زنان

‎‎ گيلان است‎.

    الجاقبا پوشش‎ دوخته‎‎ شده اي‎ از مـخمـل‎ يـا پارچه‎‎ چادر شـب‎ اسـت‎ كـه پـوشـش‎ زنـان‎ در كوهستانهاي‎ شرقي‎ و قاسم‎ آباد بوده‎ است‎.

    شليته‎‎ يا كوتاه تومان‎‎ ( تـنبـان ) دامنـي‎ كوتاه‎‎‎ و پرچين‎‎‎ است‎ كه به آن " گرد تومان" نيز مي‎ گويند.

    دامن‎‎‎, درازتومان ( تنبان ) واژه‎ اي‎ اسـت‎ كه‎ براي‎ دامن‎‎ بلند چين دار در مركز و شرق‎ گيلان‎‎ استفاده‎ مي‎‎شود, درغرب‎ گيلان تالشيها آن‎

را "شلار" مي‎ گويند.

    چادر كمر , پوششي‎‎ است‎ كه‎ بانوان‎ گيـلانـي آن‎‎‎ رابه‎‎ كمر مي‎بندند, بانوان ساكن جلگـه به‎ آن‎ " كمردبد" مي‎گويند.
   
    همچنين‎ در گويش‎ محلي‎ به‎ چادرشب‎ "چارشـو" گفته‎‎ مي‎‎شود و رنگ‎ اصلي زمينه آن‎ مـعمـولا قرمز است‎.

    بانوان‎ چادر را هنگام‎ كـار كشـاورزي‎ مثـل‎ چيدن‎‎‎ برگ‎ سبز چـا, ي‎ نشـا و جيـن وچيـدن مركبات‎ در هواي‎ سرد و هنگامي‎ كه‎ مجبورنـد

ساعتها به‎‎‎ شكل‎ خميده كار كنندبه دور كمـر مي‎بـننـد زيـرا بـستـن‎‎ آن هـم‎ از كمـردرد جلوگيري‎ مي‎كند و هم‎‎ موجب‎ گرم نگـه‎ داشتـن‎

آنان‎ مي‎شود.

    همچنين‎‎‎ از آن براي‎ بستن كودك‎ به‎ پشت‎ هنگام‎ كار كردن‎ , استفاده‎ مي‎ كنند.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسب زنان و مردان با اندام های مختلف

زنان قد بلند
1- از كمر بند پهن استفاده كنید.
2- از دامن خیلی كوتاه و خیلی بلند پرهیز كنید.
3- بهتر است پیراهن خود را داخل شلوار و دامن تو بگزارید تا خط عمودی كمرتان نمایانتر گردد.
4- لباس نقش دار و طرح خطوط افقی بپوشید.
5- دامن بلند و یا دمپا گشاد بپوشید.
6- لباسهای سر تا پا یكرنگ نپوشید.
7- از گردنبند و گوشواره كوچك استفاده نكنید.
8- كیف دستی كوچك حمل نكنید.
9- شلوار راسته بپوشید.
10- تاپ نپوشید.
11- كفش پاشنه بلند نپوشید و از كفش اندكی لژ دار استفاده كنید.

زنان قد كوتاه و ریز نقش
1- لباس با طرح راه راه افقی نپوشید.
2- از لباس های رنگارنگ، ملزومات بزرگ و شلوار دمپا گشاد و یا پاچه های تا شده استفاده كنید.
3- دامن كوتاه با نقش و نگار بزرگ نپوشید.
4- لباس های یكرنگ و شلوار راسته و لباس تنگ و ملزومات كوچك استفاده كنید.
5- خطوط عمودی و لباسهای یقه هفت بدن را كشیده تر میكنند.
6- كفش كمی نوك تیز بپوشید.
7- كفش پاشنه بلند بپوشید.
8- از كمر بند باریك استفاده كنید.

زنان چاق
1- لباسهای یكدست یكرنگ بپوشید.
2- از كت و ژاكت بلند با دكمه های باز استفاده كنید.
3- از روسری شالی استفاده كنید.
4- گردنبند دراز شما را لاغر تر میكند.
5- كفش پاشنه بلند بپوشید.
6- لباس یقه هفت و قلبی شكل، گردن را كشیده تر میكند.
7- ژاكت بلند بدون اپل بپوشید.
8- لباسهای تیره رنگ بپوشید.

    مردان قد بلند
1- لباسهای یكدست یكرنگ نپوشید.
2- لباسها و شلوارهای زیپدار نپوشید.
3- كت و شلوار با خطوط راه راه با خطوط عمودی و كراوات باریك و ژاكت كه طولش تا روی كمر است نپوشید.

مردان قد كوتاه
1- كفش بوت و ساق بلند نپوشید آنها شما را قد بلندتر نمیكنند.
2- شلوار پاچه كوتاه و یا پاچه تا شده نپوشید.
3- لباس آستین دار به تن كنید.
4- از نقش و نگار عمودی راه راه عمودی و شلوار راسته استفاده كنید.

مردان لاغر
1- كراوات باریك و پیراهن و یا تیشرت یقه هفت نپوشید.
2- لباسهای براق و با خطوط عمودی و چسبان نپوشید.
3- كت و شلوار اپل دار بپوشید.
4- شلوار بگی بپوشید.
5- پلوور حجیم و یقه اسكی بپوشید.

مردان چاق
1- ژاكت اپل دار نپوشید.
2- كراوات زرق و برق دار نزنید.
3- دكمه پیراهن را تا انتها و بالا نبندید.
4- ساعت باریك به دست نكنید.
5- پلوور حجیم و یقه اسكی نپوشید.
6- بلوز و پیراهن یقه هفت نپوشید.
7- شلوار تنگ نپوشید.
8- لباس با خطوط عمودی استفاده كنید.
9- از لباسهای تیره رنگ استفاده كنید.

مردان شكم بزرگ
1- جلیقه و یا هر چیزی كه روی شكم بیافتد و به آن فشار بیاورد را نپوشید.
2- شلوار را روی شكم خود نیاورید.
3- لباسهای براق و یا روشن نپوشید.
4- لباسهای گشاد و تیره رنگ بپوشید.
5- ژاكت و شلوار یكرنگ بپوشید

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

نکاتی راجع به لباس پوشیدن خانمها

ظاهر برای زنان بسیار مهم است و نگرانی هر روزه بسیاری از آنها است. بسیاری از خانمها نگران هستند که دارای اندام و سایز مناسبی نیستند . داشتن سینه کوچک هم یکی از نگرانی های مهم خانم ها است که بسیاری از خوانند گان دوخت در این مورد از ما سوال کرده اند. شما می توانید بدون انجام عمل جراحی، تنها با روش درست لباس پوشیدن، به طور طبیعی سایز سینه خود را افزایش بدهید.


1- لباس زیر بادکرده و لایه دار تهیه کنید . این مدل لباس زیر باعث بالاتر آمدن سینه شما و بزرگترنشان دادن آن می شود.

 

2-لایه های اسفنجی در لباس زیر خود قرار بدهید. آنها را در جیبهای مخصوص لباس زیر یا در پشت لباس زیر خود بگذارید .


3-سایز لباس زیر متناسب و اندازه خود را انتخاب کنید. بسیاری از خانمها سایز دقیق لباس زیر خود را نمی دانند. از نشانه هایی که نشان می دهد شما سایز درست را انتخاب نکرده اید این است که: دائما بند لباس زیرتان می افتد؛ بند ها به سمت پشت کشیده می شود؛ میله نیم دایره زیر پایین لباس زیر به روی سینه کشیده می شود؛ پس از استفاده از آن، نشانه های بریدگی یا ورم بر روی پوست دیده شود. اگر شما هر کدام از این نشانه ها را مشاهده کردید، باید لباس زیر جدیدی بخرید که اندازه شما باشد. به خاطر داشته باشید که با پوشیدن لباس زیر اندازه، زمانی که بازوهای خود را مستقیم نگاه دارید، سینه های شما باید بین شانه و آرنج شما واقع بشود. سایز مناسب لباس زیر نه تنها به شما احساس راحتی می دهد، بلکه باعث می شود که تمام لباس های شما به تن شما بهتر بیاید.

 -4جنس پارچه ای برای لباس زیر و بالاتنه لباس خود انتخاب کنید که به بدن بچسبد و توجه را به فرم سینه شما جلب کند.


5-یک تاپ استرچ چسب و تنگ زیر لباس خود بپوشید تا لایه اضافی به لباس شما افزوده شود و حجم سینه شما را افزایش بدهد.

-6راست و مستقیم بایستید. نحوه ایستادن شما به جلو آمدن قفسه سینه شما کمک می کند.

 -7تاپی بخرید که اندازه کوچکترین و لاغرترین قسمت دور کمر شما باشد. پوشیدن چنین تاپی که دور کمر و زیر سینه شما را تا جایی که ممکن است کوچک می کند، یک روش عالی برای بزرگ و مناسب نشان دادن سینه ها است. همیشه قبل از خریدن بلوز و تاپ آن را امتحان کنید تا درست انتخاب کرده باشید.

-8سعی نکنید سینه های خود را پنهان کنید. تلاش برای مخفی کردن سینه های خود واقعا موجب می شود که سینه های کوچک کاملا ناپدید بشود و سینه ها بزرگ مانند کوهی بزرگ به نظر برسد. تاپ ها و بالاتنه های با یقه وی شکل، برای سینه های کوچک و بزرگ هردو بسیار مناسب است.

-9اگر سینه های کوچکی دارید، مدل پیراهن های بنددار که دور گردن بسته می شوند، برای شما بسیار خوب است.

 

 

10-مدل های طرح دار بپوشید. زنانی که سینه های کوچکی دارند، معمولا اندام گلابی شکلی دارند، در این صورت نیمه پایین بدن آنها از نیمتنه بالایی آنها بزرگتر و سنگینتر است. برای ایجاد تعادل، بلوزهای طرح دار و شلوارها و دامن های تکرنگ و ساده بپوشید. اما طرح های خیلی بزرگ را برای بالاتنه خود انتخاب نکنید. درعوض لباس هایی که طرح های متوسطی دارد و نه خیلی کوچک و نه خیلی بزرگ است، انتخاب کنید.

 11-مدل های چیندار بپوشید. لباس هایی که چین ها و پلیسه های ظریفی در قسمت سینه دارد، باعث اضافه حجم سینه های کوچک شما می شود، اما اجازه ندهید که چین ها و پلیسه های خیلی بزرگ به اندام شما مسلط شود. به دنبال مدل هایی باشید که چین های ظریف وکوچک تزئینی دور یقه بلوز خود دارد. از چین و پلیسه در پایین تنه و شلوار خودداری کنید، زیرا توجه را به سمت پایین تنه شما جلب می کند و سینه های شما را کوچکتر نشان می دهد.

 

12 - تاپ ها و بلوزهای روشنتر بپوشید. بالاتنه های روشنتر و پایین تنه های تیره تر انتخاب کنید؛ حتی اگر هردو آنها به یک رنگ هستند. به عنوان مثال اگر می خواهید قهوه ای بپوشید، یک بلوز شکلاتی رنگ و یک دامن قهوه ای سوخته را با هم ست کنید، یا اگر می خواهید ترکیب سیاه وسفید بپوشید، بلوز سفید و پایین تنه مشکی را انتخاب کنید. ااین روش باعث می شود که متناسبتر دیده بشوید و سینه های شما پرتر به نظر برسد.

13  - لباس هایی بپوشید که در قسمت سینه خود تزئینات دارد. هرچیزی در ناحیه سینه موجب می شود که سینه های شما بزرگتر به نظر برسد. مدل هایی که درست زیر سینه جمع می شود، خودبه خود سینه را بزرگتر نشان می دهد. پارچه های بافت دار یا براق در قسمت سینه نیزهمین تاثیر را دارد. دگمه، تزئینات ، قلابدوزی و گلدوزی روش بسیار خوبی برای افزایش اندازه سینه شما است.

14   - عضلات قفسه سینه خود را ورزش بدهید. کلید موفقیت عضلات و ماهیچه زیر سینه شما است. تمریناتی مانند دراز و نشست انجام بدهید تا عضلاتتان کشیده بشوند و سینه های شما بزرگتر دیده بشوند

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 خشک کردن انواع لباس



همان طور که شرایط شست و شوی لباس ها با توجه به جنس آنها متفاوت است، نحوه خشک کردن آنها نیز با هم فرق می کند. در این راستا علائم بین المللی وجود دارد که معمولاً بر روی برچسب های لباس ها دوخته یا چاپ می شوند.در نتیجه برای خشک کردن لباس مورد نظر نیز ابتدا باید به برچسب و علامت روی آن توجه کرد:
برای گرفتن آب اضافی، لباس به هیچ وجه نباید با دست و یا با ماشین لباسشویی پیچانده و چلانده شود. بلکه تنها با کمی تحت فشار قرار دادن آن، آب اضافی را خارج کنید.

1- خشک کردن توسط چرخش ماشین لباسشویی
2- خشک کردن لباس بدون چلاندن بر روی بند
3- خشک کردن بر روی بند پس از گرفتن آب اضافی از لباس
4- خشک کردن بر روی سطحی مسطح پس از خروج آب اضافی از لباس
نکته

بر روی برچسب برخی از لباس ها به جای علائم فوق ، جملات مربوط به آنها نوشته می شود. حال اگر علاوه بر آن علائم و جملات، با عبارت «DO NOT WRING OR TWIST» مواجه شدید، توجه داشته باشید که صرف نظر از نحوه پهن کردن لباس، برای گرفتن آب اضافی، «لباس به هیچ وجه نباید با دست و یا با ماشین لباسشویی پیچانده و چلانده شود.» بلکه تنها با کمی تحت فشار قرار دادن آن، آب اضافی را خارج کنید.

نحوه خشک کردن لباس های پشمی

لباس های پشمی و همچنین لباس هایی که از ترکیب پارچه ها و الیاف مختلفی دوخته یا بافته شده اند را همیشه بر روی سطوحی صاف خشک کنید. ابتدا لباس را بر روی یک حوله بزرگ قرار دهید و حوله را به همراه لباس لوله کنید. به این صورت آب اضافی لباس جذب حوله می شود. (این مرحله در مورد لباس هایی عملی است که عبارت «DO NOT WRING OR TWIST» بر روی برچسب آنها نوشته نشده باشد) سپس حوله خشک دیگری بر روی سطحی مانند سینی قرار دهید و لباس را به صورت صاف بر روی آن پهن کنید.
برای خشک شدن سریع تر لباس می توانید آن را در نزدیکی منبع گرمازایی مانند رادیاتور، شومینه یا بخاری قرار دهید.
گذشته از لباس های پشمی، به طور کلی معمولاً پلورهای بافتنی در صورت آویزان شدن بر روی بند، کش می آیند و از فرم اصلی خود خارج می شوند. حال اگر بر روی برچسب پلور مورد نظر شما ، علامت یا عبارتی مبنی بر پهن کردن آن بر روی سطحی جهت خشک شدن وجود نداشته باشد، برای جلوگیری از کش آمدن احتمالی، لباس می توانید جوراب شلواری زنانه ای را از یک لنگه وارد یک آستین پلور کنید و لنگه دیگر آن را از آستین دیگر خارج نمایید. سپس هر دو سر دو لنگه جوراب را با فاصله از هم با گیره به بند متصل کنید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

شستشوی لباس و پارچه



شستن لباسهای استرج و كشی:

در نظرداشته باشید كه هرگز این لباسها را پس از شستن روی طناب آویزان نكنید، زیرا سرازیر شدن آب، باعث كش آمدن لباس می شود و زیبائی خود را از دست می دهد . به همین منظور همیشه بعد از شستن، آنها را در سبد گذاشته ، بگذارید تا خشك شود . با اینكارهیچ صدمه ای به لباس شما وارد نمی شود

.شستن ملافه:

برای اینكه ملافه های شما تمیز شسته شود و در ضمن به تار و پود پارچه آسیب نرسد ، از مواد پاك كننده استفاده نكنید . بلكه به جای این كار ملافه ها را داخل ماشین لباسشویی بریزید . و مقداری پودر صابون و یا تكه ای صابون رنده شده را به آن اضافه كنید . بعد از 15 دقیقه شستن، می بینید كه ملافه ها بسیار تمیز شده اند بدون اینكه لكه ای داشته باشند.

مشكل شستن دستمال آشپزخانه:

به دلیل كوچك بودن دستمالهای آشپزخانه شستن آنها مشكل است . برای رفع این مشكل یك كیسه بدوزید . تمام دستمال ها را داخل كیسه بریزید و دهانه آن را با كش جمع كنید و كیسه را داخل ماشین لباسشویی بیندازید، با این كار مشكلتان حل خواهد شد.

.شستن لباسهایی كه اپل دارند:

همان طوركه می دانید وقتی لباسهای دارای اپل را داخل ماشین لباسشویی می اندازیم، اپل آنها از بین می رود . برای جلوگیری از این كار از چند روش می توانید كمك بگیرید:1- اپل ها را با سنجاق به لباس وصل كنید، و در موقع شستن اپل را از لباس جدا كنید و بعد اپل را به لباس وصل كنید.
2- می توانید از چسب هایی كه در بازار هستند و برای بستن كفشها هم از آن استفاده می شود ، كمك بگیرید . به این صورت كه یك طرف چسب را به لباس و طرف دیگر را به اپل بدوزید تا در موقع شستن ، اپل را به راحتی از لباس جدا كنید.
3- می توانید هر كدام از اپل ها را داخل پلاستیك كرده و خیلی محكم گره بزنید و بعد لباس را داخل لباسشویی بیندازید، با اینكار اپل ها سالم می مانند.
نظافت پرده حمام:

پرده حمام را روی یك سطح صاف پهن كنید، با اسفنج آغشته به آب و صابون دو طرف آن را تمیز كنید. سپس با آب گرم بشویید و آن را در آفتاب خشك كنید . در ضمن در نظر داشته باشید كه پرده حمام را لوله نكنید و آن را برای آبگیری فشار ندهید.

پاك شدن یقه بلوزمردانه :

برای پاك كردن یقه بلوز مردانه از مایع ظرفشویی استفاده كنید

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

صورتي؛ رنگ مورد علاقه آقايان



 

رنگ صورتي در عين حالي كه رنگ پر انرژي محسوب مي‌شود اما اثر آرامبخشي آن بيشتر است همين اثر آرامبخش باعث مي‌شود بازيكنان تيم حريف از حالت هجومي خارج شده و حالت منفعل و آرامش پيدا كنند!هر چند رنگ صورتي همواره به عنوان يك رنگ شاد براي پوشاك زنانه مطرح بوده است اما مدت كوتاهي است كه اين رنگ گرم و پر انرژي بر روي لباس‌هاي رسمي و نيمه رسمي آقايان نيز آمده است.رنگ صورتي در همين مدت كوتاه بسيار مورد علاقه آقايان جوان قرار گرفته و مردان با تي‌شرت و پيراهن آستين كوتاه و بلند به رنگ صورتي به راحتي در خيابان‌ها و كوچه‌ها قابل رويت هستند.محققان به اين نتيجه رسيده‌اند كه علاقه انسان‌ به رنگ‌هايي با زمينه قرمز نشانه سلامتي است و حس سلامت بودن بيشتري به آنها مي‌دهد. اگر چه برخي معتقدند رنگ صورتي فقط مخصوص پوشاك خانم‌هاست اما به نظر مي‌رسد كاربرد اين رنگ شاد در لباس‌هاي مردانه محلي از اشكال نداشته باشد چرا كه اصولا پوشيدن لباس با رنگ شاد عملي منطقي و پسنديده است. اما اگر شما تا به حال پوشيدن لباس صورتي را تجربه نكرده‌ايد بد نيست كمي از ويژگي‌هاي رنگ صورتي اطلاعات كسب كنيد؛ رنگ صورتي مي‌تواند با انرژي خود احساسات مربوط به مهرباني، صداقت ، عشق و اعتماد را در درون شما تقويت كند، اگر فردي با لباس صورتي به يك محيط جمعي قدم بگذارد به واسطه اين رنگ خاص، كدورت، ناراحتي‌هاي عصبي، خشم و رفتارهاي ناهنجار را در محيط كاهش مي‌دهد.اصولا كساني كه پوشاك صورتي رنگ را براي خود انتخاب مي‌كنند افرادي مهربان، خوش‌رو، با استعداد، خوش ذوق و تا اندازه‌اي احساساتي هستند.جالب است بدانيد در روان شناسي رنگ صورتي، واژه آرام‌بخش براي اين رنگ به كرات مطرح شده است. با توجه به آنچه گفته شد بد نيست براي يكبار هم كه شده پوشيدن لباس صورتي را تجربه كنيد.

 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

سبک لباس پوشيدن ماه هاي مختلف نسبت به مُد

برج حمل (فروردين)
متولديناين ماه دوست دارند در همه چيز اول باشند. آنها از همه اطلاعات روز مربوطبه مُد و مارک هاي مختلف لباس آگاهند. آنها از امتحان کردن هر چيزي کهمطابق با علايقشان باشد هيچ واهمه اي ندارند و از جسورانه ترين استايل هاو سبک ها استفاده مي کنند. به محض ديدن هر مدل جديد در ويترين مغازه ها،باکي ندارند که حقوق به زحمت به دست آورده شان را صرف خريد آن کنند، چونمي خواهند اولين نفري باشند که آن مدل را تن مي کند. مطمئناً هر مُد و سبکجديدي از لباس براي اولين بار توسط يکي از متولدين اين ماه پوشيده شدهاست.متولدين اين ماه بنا بر طبيعت آتشين خود، تمايل زيادي به رنگ هاي قرمزو سياه دارند. کاري ندارند که چه رنگ، چه جنس يا چه مدلي از لباس به آنهابيشتر مي آيد، آنها همه ي مدل ها و همه ي رنگ ها را امتحان مي کنند.لباسهاي آنها معمولاً رنگارنگ و پر نقش و نگار است. اما هر چه که هستکاملاً مطابق با آخرين مُد جهان است. کلاه و الماس براي زينت بخشيدن بهانگشتان و گردن جزء لوازم زينتي است که بيشتر از چيزهاي ديگر مورد استفادهمتولدين اين ماه قرار مي گيرد.
مارک لباس مورد علاقه: Gucci

برج ثور (ارديبهشت) :
تابه حال مشاهده نشده است که متولدين اين ماه لباسي تن کنند که از مُدافتاده باشد. آنها جزء برجسته ترين مُدگرايان هستند که انتخابشان باعث فخرهر توليدکننده لباس است. آنها خوب مي دانند که در يک ميهماني شام چه لباسيبايد تن کنند، و حتي لباس هاي کارشان را هم از معروف ترين مارک ها وتوليدکننده ها خريداري ميکنند. قيمت لباس براي آنها هيچ اهميتي ندارد، چونمي دانند از هر چه که خوششان بيايد تا آخر عمر متعلق به آنها خواهد شد. باهمه ي اين اوصاف، به نظر متولدين اين ماه، لباسهاي خوش دوخت هيچ وقت ازمُد نمي افتند و مارک و ليبل لباسها در درجه اول اهميت قرار نميگيرد.لوازم زينتي مربوط به گردن براي آنها نسبت به ساير لوازم اهميتبيشتري دارد. شال گردن و گردن بند بسيار به آنها مي آيد. خانم هاي متولداين ماه بهتر است موهاي خود را بالا جمع کنند و آنها را با گيره سرهايزمردين ببندند. به نظرشان رنگ هاي روشن و پر زرق و برق به درد طبقه متوسطاجتماع مي خورد، و رنگ هاي قهوه اي، بژ و خاکي براي آنها مناسبتر است.
مارک لباس مورد علاقه: Louis Vuitton

برج جوزا (خرداد)
برايمتولدين ماه دوقلوها هر روز با يک ماجراي جديد همراه است. احتمالاً اينافراد هر روز صبح کمد لباسشان را باز مي کنند و با جستجو درميان کوه لباسهاي درهم و برهم، به دنبال لباسي مي گردند که با حال و هواي آن روزشان جورباشد. زياد دنبال مُدهاي مختلف نيستند چون خيلي زود از آن خسته مي شوند.اما اگر هر روز يک مُد جديد براي آنها وجود داشته باشد، مشتاقانه از آناستقبال خواهند کرد، اما آن مُد فقط 24 ساعت براي آنها دوام خواهد داشت ونه بيشتر. در خريد کردن مراقب خرج کردن و قيمت ها هستند، اما اگر از چيزيواقعاً خوششان بيايد، بي ترديد آن را مي خرند. مارک لباس براي آنهاکوچکترين اهميتي ندارد، چيزي که براي آنها مهم است اين است که از ظاهرلباس خوششان بيايد، همين.به پوشيدن تاپ و بلوزهاي تنگ و چسبان علاقه زياديدارند، چون مي توانند بازوهاي زيبايشان را از اين طريق به نمايش بگذارند.دست بند و بازوبند جزء لوازم زينتي مورد علاقه آنهاست. اگر بخواهند صبح هااز خانه خارج شوند، آرايش چنداني نمي کنند، شايد فقط يک آرايش خيلي ساده وکمرنگ، مثل يک برق لب. متولدين اين ماه دوست دارند هر مدل لباسي را امتحانکنند، اما با اينحال آرايش موهايشان هميشه ساده است.
مارک لباس مورد علاقه: Alexander McQueen

برج سرطان (تير)
خوشبختي بالاپوشي است که ساليان سال همراه متولدين اين ماه است. همانقدر که به عزيزان و نزديکانشان وابسته هستند، به لباسهايشان نيز وابسته اند. در گنجه لباسهاي متولدين اين ماه، حتي قديمي ترين لباسهايشان هم ديده مي شود. خانم هاي متولد اين ماه علاقه اي به پوشيدن لباسپاي اسپرت ندارند، و در لباسهايشان همواره حال و هواي زنانه ديده مي شود. در کمد لباسشان انواع و اقسام مدل هاي لباس زير، از هر رنگ و مدل وجود دارد. پيراهن هاي مجلسي و زنانه برايشان در راس اهميت قرار دارد.به نظرشان هر لباسي با جواهرات زيبا و گردن بند هاي بلند، زيباتر و کامل تر مي شود. براي آنها مرواريد زيباترين جواهر است و هاله هايي از رنگ سبز آنها را باشکوه تر مي کند. اما زياد اهل آرايش کردن نيستند، مگر اينکه انجام آن سريع و مختصر باشد. براي خشک کردن موها به هيچ وجه از سشوار استفاده نمي کنند، و ترجيح ميدهند موهايشان به طور طبيعي خشک شود. آنها ترجيح مي دهند که بنا بر راحتي خودشان لباس انتخاب کنند نه براساس مُد روز، اما خوب مي دانند که چطور جلوي جمع حاضر شوند که همه را مسحور خود کنند.
مارک لباس مورد علاقه: Ralph Lauren

برج اسد (مرداد)
متولدين اين ماه دوست دارند بهترين از هر چيز را براي خود داشته باشند. اگر پول خريد لباسي را نداشته باشند، به هر طريقي بايد آن را از آنِ خود کنند. هميشه خوش کيفيت ترين لباسها را بر تن اين افراد مي بينيد. راحت بودن لباس براي آنها کم ترين اهميت را دارد، درعوض مارک و ليبِل لباس و مطابق بودن آن با آخرين مد روز براي آنها در درجه اول اهميت قرار دارد. کت و شلوارهاي رسمي را در محل کار مي پوشند اما در ساعات فراغت ترجيح مي دهند لباسهاي اسپرت تر و البته از مارک ها معروف تن کنند.خانم هاي متولد اين ماه در استفاده از جواهرات و زينت آلات پر زرق و برق و گرانقيمت زياده روي مي کنند. رنگ هاي مورد علاقه آنها طلايي، برنز و نارنجي است. متولدين اين ماه دوست دارند طوري لباس بپوشند که نظر هر بيننده اي را به خود جلب کند، و الحق که راه آن را خوب بلدند.
مارک لباس مورد علاقه: Versace

برج سنبله (شهريور)
متولدين اين ماه به خوبي از لباسهايشان محافظت مي کنند و لباسهايشان هميشه اتوکشيده و شق و رق است. اين افراد که ذاتاً ساده گرا هستند، به قيمت لباس اهميت زيادي مي دهند. ترجيح مي دهند لباسهايي گرانتر و خوش کيفيت تر داشته باشند، تا لباسهايي ارزان که با يک يا دو بار شستشو از بين برود. هيچ آثاري از زرق و برق در لباس آنها مشاهده نمي کنيد و وقتي از در خانه بيرون مي روند، مثل فرشته ها در کمال سادگي و البته زيبايي هستند. لباسهايي که انتخاب مي کنند، علاوه بر سادگي بسيار خوش دوخت هستند و يک عمر برايشان ماندگار خواهند بود.زنان متولد اين ماه علاقه زيادي به پوشيدن تاپ و بلوزهاي کوتاه دارند تا شکم حقيقتاً زيبايشان را به نمايش بگذارند. موهايشان که معمولاً به سادگي آرايش مي شود، با مُد هر فصلي کاملاً جور مي شود. به رنگ هاي طبيعي مثل قهوه اي براي لباسهايشان علاقه زيادي دارند. آنها علاقه زيادي به استفاده از جواهر و زينت آلات ندارند و به ندرت در سر و دست آنها نشاني از زيورآلات مشاهده مي شود، مگر انواع بسيار ساده آن که به پوستشان هم حساسيت ندهد.
مارک لباس مورد علاقه: Calvin Klein

برج ميزان (مهر)
طبع کمال طلب متولدين اين ماه، هيچ علاقه اي به لباسهاي از مد افتاده ندارد. اطلاعات آنها درمورد انواع سبک ها و استايل ها و مُد به اندازه اي است که باعث ميشود همه براي مشورت پيش آنها بيايند. وقتي صبح ها براي آماده شدن جلوي کمد لباسشان مي ايستند، مجموعه ي شگرفي از انواع انتخاب ها پيش رويشان قرار مي گيرد اما فرصتشان براي انتخاب بسيار کوتاه است. آنها مي دانند که همه ي لباسهايشان عالي است و جذابشان مي کند، اما بايد لباسي را پيدا کنند که آن روز بتواند بيشترين تاثير را بگذارد. لباسهاي آنها هميشه خوش دوخت و بي عيب و نقصند و سعي مي کنند از معروف ترين مارک ها و توليدکننده ها خريد کنند.اگر گوش سمت راستشان را سوراخ کرده اند، گوش سمت چپشان هم بايد سوراخ شود. هر چيز که در تن آنها مي بينيد کاملاً متعادل و متوازن است. از انتخاب رنگ لباس گرفته تا فاصله بين دکمه هاي روي کتشان، همه دقيق و متعادل است. آرايش صورتشان آنقدر بي عيب و عالي است که گويي هيچ آرايشي نکرده اند. از جواهر هم فقط براي برجسته تر کردن زيباييشان استفاده مي کنند. به طور کلي متولدين اين ماه عاشق خريد کردن هستند و اين از سر و وضعشان کاملاً پيداست.
مارک لباس مورد علاقه: Giorgio Armani

برج عقرب (آبان)
طبقه بندي کردن متولدين اين ماه که هميشه جذاب لباس مي پوشند بسيار دشوار است. يک روز مطابق آخرين مُد روز و روز ديگر مطابق استايل ها و سبک هاي قديمي لباس مي پوشند. اما هر چه که بپوشند، قصد و نيت مخصوصي از آن دارند. اگر با لباس باز  بيرون بروند، احتمالاً به دنبال جلب نظر مردان هستند. اگر کت و شلوار مارک دار بسيار گرانقيمت تن کنند، احتمالاً قصد تصاحب مقام بالايي از شرکت در سرشان است. تا حدي از مُد پيروي مي کنند که شايسته و متناسب آنها باشد، و به هيچ وجه بنده و برده مُد نمي شوند.استفاده از زيورآلات آنها نيز با تناقض همراه است. ممکن است گاهي سر و دستشان را پر از جواهر کنند يا اصلاً به کلي از زيورآلات استفاده نکنند. موهايشان ممکن است يک روز بلند و روز ديگر کوتاه باشد. آنها خداي تغيير قيافه اند و يکي از مهمترين ابزارهايشان براي اين منظور، آرايش و گريم است. متولدين اين ماه طبيعت حساس و ظريفشان را از طريق رنگ هاي سياه و قرمز هويدا مي کنند.
مارک لباس مورد علاقه: Miu Miu

برج قوس (آذر)
کمانداران متولد اين ماه، سعي مي کنند بنا بر راحتي خود لباسهايشان را انتخاب کنند و چندان طالب مُد نيستند. آنها لباسهايي را انتخاب مي کنند که بتوانند به راحتي در آن حرکت کرده و جنب و جوش کنند. شلوار جين هاي گشاد و پيراهن هاي آزاد، و به طور کلي لباس اسپرت کاملاً با روحيات آنها سازگار است. براي آنها اهميتي ندارد که ديگران درمورد ظاهرشان چه مي گويند.کفش هاي انتخابي آنها در تابستان سندل و در زمستان کفش هاي اسپرت کوه نوردي است. هرچند ممکن است گه گاه با پاي برهنه هم اينطرف آنطرف بروند. زنان متولد اين ماه عادت به استفاده از زيورآلات ندارند و علاقه اي هم به آرايش کردن از خود نشان نمي دهند. از رنگ هاي شاد و زنده استفاده مي کنند که به خوبي با طبع شوخ و شنگ آنها سازگار است. مردان متولد اين ماه هيچ ابايي از گذاشتن ريش هاي خشن و نامرتب ندارند و خانم ها نيز موهايشان را معمولاً به صورت طبيعي زينت مي کنند.
مارک لباس موردعلاقه: Marc Jacobs

برج جدي (دي)
متولدين اين ماه، چه زن و چه مرد، طالب لباسهاي کاملاً رسمي هستند. آقايون کت و شلوار را به ژاکت هاي اسپرت و خانم ها کفش هاي پاشنه بلند را به سندل ترجيح مي دهند. آنها دوست دارند بهترين لباسها را تن کنند اما نه به اين قيمت که همه ي حقوقشان را صرف خريد آن کنند، به همين منظور بيشتر لباسهايشان را در حراج ها خريداري مي کنند. سعي مي کنند فقط لباسهاي مورد نياز خود را خريداري کنند و از همه ي لباسهايشان هم استفاده ميکنند. ممکن است لباسهايشان متعلق به آخرين مد روز نباشد، اما آنقدر شيک هستند که رئيسشان بفهمد که در کارشان کاملاً جدي هستند.آن پولي را که در خريد لباس صرفه جويي مي کنند، صرف خريد وسايل زينتي مي کنند. جواهراتشان ساده اما گران هستند. متولدين اين ماه هم رنگ هاي قهوه اي، بژ و خاکي را ترجيح مي دهند. موهايشان را معمولاً کوتاه اما مدل دار و شيک نگاه مي دارند و در کمتر از پنج دقيقه مي توانند به خوبي آن را آرايش کنند. متولدين اين ماه را مي توان جزء اولين نفراتي دانست که ساعت هاي ديجيتالي و کامپيوتري دست کردند و موبايل هم که زينت جيب هايشان است.
مارک لباس موردعلاقه: Donna Karan (DKNY)

برج دلو (بهمن)
متولدين اين ماه را هيچوقت مشغول خريد در فروشگاه هاي بزرگ نمي بينيم. آنها بيشتر ترجيح مي دهند تا از بوتيک هاي کوچکتر و البته ارزانتر خريد کنند. اين افراد هم به سبک خودشان از مُد پيروي مي کنند. گنجه لباسهايشان پر از لباسهاي رنگي و جورواجور است. بين اين لباسهاي مختلط، و مختلف، به ندرت لباس واقعاً خوش دوخت و باشکوهي پيدا مي شود.قوزک پا، عضو مورد علاقه آنها در بدنشان است (هرچند هميشه يا پيچ خورده يا رگ به رگ شده است). به همين خاطر مچ بند، سندل هايي که بندشان به دور قوزک پا بسته مي شود و دامن هاي بلند تا قوزک، جزء لباسها و زيورآلات مورد علاقه خانم هاي متولد اين ماه است. رنگ و مدل موهايشان مدام در حال تغيير است، اولين بار براي غافلگير کردن والدينشان موهايشان را به رنگ سبز درآوردند، اما باقي عمر براي جلب نظر ساير مردم اين رنگ کردن ها را ادامه دادند. از آرايش هاي روشن و متنوع استفاده مي کنند، اما اگر از آرايش خوششان نيايد، حتي يک کرم خشک و خالي هم به صورتشان نمي زنند.
مارک لباس موردعلاقه: Anna Sui

برج حوت (اسفند)
متولدين اين ماه دوست دارند به راحتي ميان انواع مختلف لباس، انتخاب کنند. درخانه بيشتر با پاهاي برهنه، دامن هاي بلند و آزاد هستند. در لباس پوشيدن طالب آزادي هستند، ولي از آنجا که مي دانند نمي توانند لخت به خيابان بروند، به حراجي ها رفته تا لباس مورد علاقه شان را خريداري کنند. اگر به حال خودشان گذاشته شوند، ترجيح مي دهند با همان لباس زير اينطرف و آنطرف بروند و اگر هم سردشان شد پتو دور خود بپيچند.سنگ ها و جواهرات مرواريدنما زينت آلات خوبي براي آنها به حساب مي آيد. زنجيرهاي کمر، مچ بند، پابند، و البته انگشتر هاي انگشتان پا، تنوع جالبي به لباس پوشيدنشان مي دهد. موهايشان معمولاً بلند است و مي دانند که چطور آن را به سرعت مرتب کنند. معمولاً وقت زيادي را براي انتخاب يا پوشيدن لباس اختصاص نمي دهند و اصلاً نگران وضعيت ظاهريشان نيستند.
مارک لباس موردعلاقه: Stella McCartney

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

نظر كودكان در مورد لباس

لباس برای بزرگترها و حتی برای كودكان حاوی ارزشها و بیانگر مفاهیم مختلفی است. به همین جهت معمولاً بر سر لباس میان كودك و پدر و مادر مشاجره ایجاد می شود. برای نمونه اغلب پدر و مادرها لباس را وسیله ای برای زیباتر كردن ظاهر كودك می شناسند. بعضی دیگر دوست دارند كه فرزند آنها همیشه آراسته و مرتب باشد، چرا كه این دسته از پدر و مادرها چنین می پندارند كه آراسته بودن كودك نشانگر مرتب و آراسته بودن والدین او است، برخی دیگر ممكن است لباسهای كودك را مشابه لباس خود انتخاب نمایند. هیچ یك از این مبانی ارزشی، برای كودك مهم نیستند، او فقط دوست دارد كه لباسهایش راحت و مشابه دیگر همبازی هایش باشد تا در میان آنها احساس تفاوت نكند و به موازات همه اینها به مقدار كافی زیبا باشد.

نكاتی كه كودك در مورد لباس به آنها اهمیت می دهد به قرار زیر می باشد!

1-رنگ لباس: كودك لباس را به دلیل رنگهای جذاب و شاد آن دوست دارد. او درباره تناسب رنگ لباس و این كه آیا چنین رنگی به او می آید یا نه چیز زیادی نمی داند و به همین دلیل ممكن است حتی در یك زمان لباس هایی با رنگ های مختلف و ناهماهنگ را برای پوشیدن انتخاب نماید. كودكان بیشتر مایل به پوشیدن رنگ های قرمز، سبز، نارنجی، زرد، آبی و صورتی هستند.

2- طرح و شكل لباس:دگمه های رنگی و شكل های دوخته شده و برجسته بر علاقه كودك به لباس می افزاید. كودك به این گونه چیزها بیش از مدل لباس اهمیت می دهد.

3- جدید و نو بودن لباس: به دلیل عقاید و نظراتی كه همواره از طرف مردم در مورد لباس نو ابراز می شود، كودك علاقه مند به پوشیدن لباس نو است. به طور مثال كودك هنگام خرید یك جفت كفش نو  آنها را در همان فروشگاه به پا كرده و مورد استفاده قرار می دهد. لباس باید طوری باشد كه بپوشد و مورد استفاده قرار دهد. چنین لباسهایی جاذبه زیادی برای كودك دارند و در تقویت ایجاد حس استقلال در او مؤثرند.

4- بافت لباس: این مسئله برای كودك حائز اهمیت است. آنها معمولاً مواد نرم مانند ابریشم، مخمل یا خز را دوست دارند.

5- تناسب با لباس همبازی هایشان: بچه ها معمولاً دوست دارند لباس هایشان از نظر رنگ یا مد مشابه رنگ لباس دیگر همبازی هایشان باشد چرا كه نمی خواهند متفاوت از دیگران به نظر برسند.

6-لباس مورد علاقه: كودك دوست دارد لباس مورد علاقه خود را چندین بار پشت سر هم بپوشد. در چنین مواردی او را راحت بگذارید و به او اصرار بر پوشیدن لباس دیگری به سلیقه خودتان نكنید.

7- عدم توجه به قیمت لباس: كودك تفاوت میان لباس ارزان قیمت و گران قیمت را درك نمی كند. بنابراین والدین نباید حتی در صورت داشتن پول كافی، در خرید لباس های گران قیمت برای فرزندان خود اصرار ورزند، به عوض آن بهتر است این پول را در موارد دیگری از قبیل هزینه های آموزشی كودك در كلاس های گوناگون و مورد علاقه اش خرج كنند تا در آینده فردی مفید برای جامعه اش گردد.  منظور از عدم خرید لباس های گران قیمت، لباسهایی است كه دارای هزینه های سرسام آوری هستند. لباس كودك باید به اندازه كافی شیك، زیبا، جذاب و با كیفیت مطلوب باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس محلی زنان شهر رامیان

دستان هنرمند زنان رامیانی سالهاست که با بهره گیری از رنگ های طبیعت در کمال یک رنگی ، رنگین کمانی از لطافت و زیبایی به نمایش می گذارند . در رنگین کمان هنر دست زنان رامیانی رنگ سرخ غالب است رنگی که در آن موجی از نشاط و شادابی و تحرک و آرزوهای بسیار و پاک به چشم می خورد پس باید بر این دستان هنرمند بوسه مهر زد و رستاخیز هنرشان را تحسین نمود زنان اصیل قزلباش رامیانی از زمانهای دور لباس مزین به سکه و یراق از جنس ابریشم سرخ به تن می کنند که هنر دست توانایشان است و ثمره تلاش و همت شان.

لباس محلی زنان شهر رامیان

کوینک : زنان پیراهن قرمز رنگ از جنس ابریشم دست باف می پوشند دور مچ ، یقه و چاک پیراهن را با الیاف ابریشم الوان نوار دوزی می کنند به این نوارهای رنگین دستباف جهک می گویند جهک مانند پارچه ابریشم در کارگاهی به نام چالا بافته می شود یقه پیراهن گرد ، آستین بلند که با جهک تزیین شده و انتهای پیراهن به رنگ سبز ریشه دوزی شده است .

کلته : دختران تا قبل از ازدواج کلاهی به نام کلته بر سر می گذارند که تمام سطح آن با الیاف الوان ابریشمی دست دوزی شده است قسمت جلویی آن سکه دوزی و با جهک نوار دوزی می شود این کلاه همراه با روسروی ابریشمی قرمز رنگ استفاده می شود زمانی که خواستند پیوند زناشویی ببندند کلته را برداشته و سربندی از جنس ابریشم با زمینه قرمز ساده با حاشیه ای به رنگ سفید ، بنفش ، سبز و سرخ به نام باش کالاخه به صورت نیم تاجی بر سر می کنند به عنوان سمبل ازدواج .

یاقلق :دستمال ابریشمی پر نقش و نگاری با دنباله چین دار و بلند روی آن به سر می گذارند و آن را دور گردن می پیچند.

قمبلی : دامنی پرچین از جنس ابریشم اغلب به رنگ قرمز آستر دار که ده سانت انتهای دامن جهک دوزی می شود این شلیته زیبای ابریشمی با نوار دست بافی در کنار جمع می شود .

چارشو :چادر شبی است قرمز از جنس ابریشم با طرح چهارخانه که زنان رامیانی به دور کمر می پیچند .

قوپا : جواهری دست ساز از مونجوق های رنگین ، برگرفته از طرح های طبیعت زیبا که همچون الماسی بر گوشه نومال زنان خود نمایی می کند .

یاخالق : پیش جامه ای است برای تزیین روی پیراهن که به گردن آویخته می شود از چهار ردیف جهک تشکیل شده ، ما بین آنها سکه دوزی می شود در گذشته از سکه های نقره در یاخالق استفاده می شود.

قویماق : نوعی گردنبند که برای تزیین روی پیش جامه توسط زنان با مونجق ها و مهرهای رنگین بافته شده ، سی سکه با نخ دولا در انتهای بویماق استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ریشه یابی البسه اقوام ایرانی


«پوشاک» یکی از بارزترین سمبل های فرهنگی، مهم ترین و مشخص ترین مظاهر قومی و سریع الانتقال ترین نشانه فرهنگی است که به سرعت تحت تاثیر پدیده های فرهنگ پذیری در بین جوامع گوناگون انسانی قرار می گیرد، تاجائیکه حتی عده ای معتقدند; استیلای فرهنگی و سلطه پذیری در وهله اول از طریق انتقال پوشاک صورت می گیرد و می توان با تغییر پوشاک یک جامعه، نوع معیشت و شیوه تولید آن ها را نیز دچار گرگونی نمود و تغییرات و تحولاتی در ساختار زندگی اجتماعی آن جامعه ایجاد کرد. گروه های متفاوت انسانی که در مناطق مختلف ایران زندگی می کنند و هر کدام دارای ویژگی های قومی برجسته ای هستند و تحت عوامل گوناگون، از جمله اکولوژی منطقه، تن پوش ویژه ای به تن دارند که در همان نگاه اول می تواند قومیت، حوزه زندگی، زبان و سایر مشخصات فرهنگی و حتی مذهب و اشتغالات اصلی زندگی آنان را در ذهن بیننده تداعی کند. شناخته شده ترین این اقوام عباتند از آذربایجانی، بلوچی، بختیاری، ترکمن ها و قزاق ها، خراسانی ها، قشقایی ها، کردها، گیلانی ها، لرها، مازندرانی ها، جنوبی ها و...، ضمنا همانطور که گفته شده پوشاک در هر منطقه ای زمینه بسیار مناسبی برای تاثیر و تاثر فرهنگی به حساب می آید. مثلا پوشاک زنان جنوب ایران که به پوشاک «بندری» معروف است متاثر از پوشش ساکنان کشورهای همجوار و شیخ نشین های حاشیه خلیج فارس است، زیرا مردم ناحیه جنوب ایران از دیرباز تاکنون ارتباطات دریایی با مردم کشورهای همجوار داشته لذا پوشاک زنان و منطقه تا حد زیادی متاثر از نشانه های فرهنگی اقوام و ملل همجوار است، حتی نشانه هایی از پوشاک زنان هند و پاکستان را نیز در لباس زنان این منطقه می توان مشاهده کرد و بازمانده نشانه ای از ابتکار زنان پرتقالی را برای ممانعت از سوختن صورت و نوک بینی در اثر تابش شدید نور آفتاب در پوشش زنان بندری می توان ملاحظه کرد. اقوام ایرانی در درجه اول به کارایی لباس و اصول اعتقادی خود در پوشش پایبند بوده که آن را مطابق با شرایط آب و هوایی و اقلیمی خود انتخاب می کنند. در این مورد جنس لباس و رنگبندی آن نمایانگر این مسئله می باشد و سپس از هنرها و ذوق های دستی بانوان هر قوم برای تزئین روی لباس ها استفاده می کنند.

این تزئینات شامل رودوزی، سوزن دوزی، پولک دوزی و سایر شیوه های تزئینی می باشد که در هر قوم با نقوش خاص آن منطقه متداول می باشد. لازم به ذکر است که منظور از پوشاک اقوام صرفا لباس های آن ها نمی باشد بلکه این پوشاک شامل کفش، کلاه، سربند، شال، شال کمر، ردا، بالاپوش، جلیقه، لچک، زیورآلات و جواهرات و سایر متعلقات می باشد که در جای خود در ارتباط با هر قومی بررسی می گردد و جالب اینکه با توجه به تنوع اجزا» لباس در تمامی آن ها مسئله راحتی استفاده کردن از آن ها نیز مورد توجه بوده است و مردمان هر ناحیه با توجه به زیاد بودن تکه های لباس در پوشیدن و استفاده کردن آن دچار مشکل نمی شوند. نکته دیگری در مورد «پوشاک» اینکه; بسیاری از پژوهشگران و باستان شناسانی که به دنبال راهی برای دستیابی به شناخت فرهنگ و تمدن یک جامعه بوده اند معتقدند; شناخت فرهنگ یک جامعه بدون شناخت و بررسی لباس های سنتی اقوام آن امکان پذیر نمی باشد. چراکه با شناخت پوشاک یک قوم می توان شیوه زنذگی، شرایط اقلیمی و اعتقادات و آداب و رسوم، گرایش های مذهبی، سیاسی و شرایط اقتصادی یک جامعه را شناخت.

عوامل موثر در شکل گیری

● پوشاک اقوام

▪ مذهب:

اکثریت مردم شهرها، روستاها و عشایر ایران معتقد به دین مبین اسلام بوده و به ارزش آن سخت پای بند هستند بطوری که هر یک از آحاد جامعه، کلیه اعمال و رفتارهای فردی و اجتماعی و حتی ظواهر خود از جمله «پوشاک» را با آن موازین هماهنگ می کنند. خط مشی و دستورات اسلام در مورد پوشاک افراد و بخصوص جامعه نسوان کاملا مشخص است و لباس زنان پوشیده و بلند است تا حدی که به پشت پایشان می رسد. پیراهن آنان با دگمه تا یقه بسته می شود. عموما آندسته از زنان ایرانی که در جوامع کوچک و بصورت سنتی زندگی می کنند به جای روسری یا مقنعه از سربند یا لچک برای پوشش موهای سر استفاده می کنند. همچنین لباس ها گشاد و راحت است و از پارچه های ضخیم دوخته می شود. روی پوشاک زنان معمولا زیورها و پیرایه هایی نیز بسته می شود.

▪ شرایط و عوامل طبیعی:

عمده ترین جنبه کاربری پوشاک، علاوه بر بعد مذهبی و پوششی آن، حفاظت تن در مقابل عوارض آب و هوائی و نیز خطرات و ضربه ها و تماس های ناشی از فعالیت های روزمره است. لذا لباس های سنتی در قالب کاربردی آن ها عمدتا ساده و بی پیرایه هستند و فقط به جنبه کاربردی آن ها توجه می شود. مثلا مردم مناطق کوهستانی، از پتاوه استفاده می کنند تا پا را از خطر نیش گزندگان، ضربه سنگ ها، پیچ خوردگی و... مصون سازند یا چوپان ها به این دلیل پستک(نمدین) با خود به کوهستان می برند تا در مقابل باد و باران و برف و سرما و حتی تابش شدید نور خورشید خود را محافظت نمایند. ضمنا جنس و نوع پارچه بکار رفته در پوشاک و حتی تعداد آن ها در هر منطقه ای با شرایط و عوامل طبیعی مطابقت دارد، بطوری که در هر فصلی از سال پوشاک ویژه ای مورد استفاده قرار می گیرد و اساسا بلندی و کوتاهی لباس و رنگ آن ها در ارتباط مستقیم با نوع آب و هوای هر منطقه می باشد. مثلا شلوار مرد بلوچ بلند و گشاد و به رنگ روشن است تا مانع نفوذ گرمای تابستان به بدن شود. در مناطق کوهستانی نیز که هوا سرد و متغیر است، برای محافظت از سرما از پوشاک پشمی استفاده می کنند اگرچه به مقتضای هر فصل به تعداد پوشاک افزوده و یا کاسته می شود. در کوهستان های سرسبز شمال و مزارع چای زنان غالبا رنگ لباس خود را طوری انتخاب می کنند که تضاد شدیدی با رنگ محیط داشته باشد تا از فاصله دور هم در معرض دید خانواده باشند. همین امر در مورد زنان ساکن کوهستان های خشک نیز صادق است و رنگ پوشاک زنان تضاد شدیدی با رنگ مسلط محیط دارد.

▪ شیوه معیشت فعالیت های غیرزارعی:

معیشت مسلط جامعه دو نوع تاثیر کاربردی روی پوشاک ساکنان هر منطقه دارد. اولا بیشتر مواد اولیه ای که در پوشاک بومی و سنتی منطقه بکار می رود، از تولیدات محلی تامین می شود، ثانیا نوع فعالیت مردم، پوشاک های ویژه ای را اقتضا» می نماید، لذا معیشت هم در کیفیت پوشاک مردم تاثیر می گذارد و هم در شکل ظاهری و در تعداد قطعات آن موثر واقع می شود. بنابراین مردمی که معیشت مسلط آن ها دامداری است، مواد اولی و اصلی پوشاک آن ها را پشم تشکیل می دهد. ضمنا گشاد یا چسبان بودن لباس و ضخیم یا نازک بودن آن هم با شیوه معیشت مسلط هر منطقه تناسب دارد. مثلا دامداران معمولا جوراب های پشمی ضخیم، شلوار و کلاه پشمی و کفش های محکم پوستی می پوشند. در گذشته نه چندان دور کلیه پوشاک مردم در محل تولید و استفاده می شد به جز آن دسته از افراد که به علت رفت و آمد زیاد به شهر و تاثیرپذیری از فرهنگ شهرنشینی،ترجیحا بعضی از پوشاک مثل کلاه یا کفش و یا شال را از سایر مناطق تهیه می کردند. کیفیت پوشاک مردان و مواد آن ها غالبا در ارتباط با نوع معیشت و حاصل از آن است، ولی در مورد پوشاک زنان معمولا چنین نیست و بخشی از درآمد خانواده همیشه صرف خریدن پارچه برای پوشاک زنان می شده است، همین موضوع نیز عاملی ابتدایی برای ایجاد ارتباط بین گروه های قومی منزوی با مراکز اقتصادی و تجاری نزدیک آن بوده است.

▪ منزلت های اجتماعی:

هماهنگونه که تنوع پوشاک مناطق گوناگون به منزله علامت و نشانه خاص برای معرفی اقوام مختلف است، جنس، رنگ و شکل لباس و زیورها و ضمائم آن هم به پوشنده لباس منزلت اجتماعی ویژه ای می بخشد. زیورآلات زنان در گذشته بجز جنبه های نمایش و زیبایی، دلایل اقتصادی و مالی نیز در پس انداز خانواده داشته است. زن در کلیه گروه های قومی و جوامع انسانی موجود در ایران یکی از محارم است و از یک مصونیت اجتماعی ویژه برخوردار می باشد، لذا در کشمکش های قومی و قبیله ای از هر آسیبی در امان بوده است. بنابراین زیورهای زنان به ویژه در گذشته پشتوانه اقتصادی هر خانواده به حساب می آمد، زیرا همه اموال منقول و غیرمنقول می توانست به تاراج برود، جز زیورآلات که توسط زنان استفاده و حمل می شد و این به خاطر همان احترام و قداستی بود که زنان داشتند، بنابراین مرد خانواده ترجیح می داد که بیشترین پس انداز خود را تبدیل به زیورهای گران قیمت نموده و به زن خود هدیه نماید. در واقع به یک کرشمه دو کار انجام می دهد و علاوه بر جنبه های محکم اقتصادی در کسب وجهه بقیه نقش داشته است. کسب منزلت اجتماعی از طریق پوشاک در بین مردان نیز وجود دارد، ضمن اینکه هر قطعه ای پوشاک ممکن است بیانگر قشر و طبقه و رفاه و تحول خاصی باشد، می تواند بیانگر میزان دانش، سفر، سیاحت و زیارت نیر به حساب آید. حاجی های ترکمن عمامه ای به رنگ زرد می بندند، اشخاص مسن و متقی، عبا بر دوش می اندازند و تشخص خود را به این صورت نمایان می سازند. مداحان حضرت علی(ع) کلاه سبز مخروطی بر سر می گذارند. خوانین شال را زیر چوقای می بندند. یا اینکه کلاه بلند خسروی، مخصوص خوانین می شود و کلاه کوتاه مخروطی به رنگ قهوه ای مخصوص فقیران و کارگران می باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس شیک " پن یائو"

 مردم ملیت " یائو در جنوب چین زندگی می کنند . آنها بیش از 7نوع لباس دارند و در نواحی مختلف لباس ها متفاوت است . لباس زنان "پن یائو" ناحیه خودمختار ملی "گوانگ شی" برای پیران و جوانان یک شکل است .

دراین نقشه لباس و آرایش شیک زنان محل دیده می شود . آرایش و نقشه روی لباس نسبتا متمرکز و ظریف است . نقشه لباس از سه قسمت تشکیل می شود . 1- شکل ردیف انسان 2- نقشه کوچک با 14 خط 3- نقشه با شکلهای 4 گوش ، لوزی یا راه راه که چابکی وزیبایی و محبت قلبی زنان "پن یائو" را به خوبی نشان داده است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مردم ایلام

لباس و پوشاك یكی از مشخصه ها و تمایزات فرهنگی بین گروههای انسانی و اقوام مختلف به شمار می رود . در قلمرو سیاسی  فعلی ایلام اگر چه در گستره ی دنیای اطلاعات و اطلاع رسانی سرزمینی بسیاری كوچك می نماید، اما تحت آداب ورسوم ، عرفها و سنت ها هنوز هم پاره ای از عناصر لباس و پوشاك برخی گروهها تمایزات فراوانی را با دیگران در همین قلمرو را نشان می دهد. اگر چه لباس خود بخشی از فرهنگ می باشد ولی بواسطه ی ارتباطات و تعاملات فرهنگی و غیره این ویژگی فرهنگی مردم ایلام به سوی یكنواختی گرایش یافته و تفاوتها به مراتب بسیار كمتر از گذشته می باشد و به شكلی كه لباس مردان با چشم پوشی از مردان عرب زبان جنوب استان در سایر نقاط تفاوتها آنچنان اندك است كه به سختی به چشم می‌آید.

از منظری دیگر لباس مردم استان ایلام اگر چه آن اهمیت و ارزش فرهنگی و اجتماعی گذشته ی خویش را به مقدار زیادی از دست داده و در سایه انواع و اقسام مُدها و مدلهای وارداتی به سوی یكنواختی گرایش یافته ولی هنوزمی توان به  برخی از ابعاد اجتماعی و فرهنگی آن در بین گروههای قومی ایلامی اشاره كرد. در گذشته ی نه چندان دور جنس مرغوب ، نو بودن و بیش از هر چیز تزئینات لباس (بویژه برای زنان ودختران) یكی از شاخص های عمده برای تشخیص فرد از دیگران و قرار دادن وی در طبقه اجتماعی و جایگاه و موقعیت او در جامعه بود وبا این ویژگیها به راحتی می توانست حداقلی از موقعیت اقتصادی واجتماعی افراد جامعه خودشان را باز شناخت. ولی با بهبود سطح زندگی مردم لباس معمولاً تا حدود بسیار زیادی این ویژگی خود را از دست داده است و تنها در موارد محدود تری می تواندچنین نقش و كاركردی را بازی كند . به عنوان مثال پوشیدن کت و شلورا نشانه ی متشخص بودن  ویا حداقل داشتن شغل مناسب است و بستن چفیه زرد زنگ به دور سر بوسیله ی مردان نشانه ی به حج رفتن آنان می باشد و علاوه بر اینها هنوز هم نو بودن و استفاده از جنسهای مرغوب و گران بها بویژه نزد زنان به عنوان یك برتری (حداقل اقتصادی ) بردیگران به شمار می رود در ایلام ضرب المثلی معروف است كه می گوید : «لباس خوب اگر تو را به دو نفر تبدیل نكند ، به یك نفر خوب تبدیل خواهد كرد »، وبدینوسیله می خواهند اهمیت و ارزش آنرا به دیگران گوشزد كنند .

تغییرات لباس در ایلام به مانند سایر عناصر و پدیده های فرهنگی تابع متغیر های فراوانی می باشد و از نظر شدت كمترین تغییرات را می توان در نقاط عشایری و روستاهای دور افتاده مشاهده كرد. وجالب اینكه در این نواحی مردم هنوز برای لباس سنتی  خود احترام خاص قایل بوده و به راحتی تن به مُدهای وارداتی نمی دهند واین  مسئله نزد مردان وزنان بزرگسال كه پای بندشان به سُنت ها بیشتر  است تا حدی است كه پوشیدن لباس های جدید و واردتی و رنگارنگ و حتی رنگهای تند و گل دار را نشانه ی سبك دانسته و از آن استفاده نمی كنند ولی دیگران كه سن پائین تری دارند تمایل بیشتری به پوشیدن لباس های جدیدتر داشته، معمولاً هنگام مسافرت و یا رفتن به شهر برای خرید و غیره بیشتر از شلوار وكفش چرم (بغییر از آنچه در محل زندگی پوشیده می شوند ) استفاده می كنند .

 

پوشاك زنان ایلام 

 

زن آفریده پروردگار بلند مرتبه برای تكمیل زندگی و مایه ی آرامش و خیال مرد است ویكی از مظاهر زیبایی  خلقت ، آنطور كه در ادبیات عرفان از تعابیر و تشبیه های عارفانه و عاشقانه و خط وخال زنان بیان گردیده است. لباس زن علاوه بر اینكه ستر و پوشش بدن از دید نامحرمان ومحفوظ ماندن از سرما و گرما ست یكی از عناصر مكمل زیبایی زن نیز بوده و به مراتب از نظر پیچیدگی بر لباس مردان تقدم دارد وحائز جنبه های زیبایی شناسانه ، آراستگی ، سلیقه ها وعلایق نیز هست .

رنگهای متنوع ، جنس های مرغوب ، زیور آلات در عصر حاضر و آویزها ، منجوق كاریها ، مهره ها وسایر تزئینات لباس زنان (بیشتر در گذشته ی نه چندان دور ) كه آذین بند پوشاك زنان ایلامی ست در واقع معرف شخصیت ، منزلت و جایگاه زن و حتی نشانگر سن و تا حدودی هویت قومی او نیز می باشد. در گذشته ی نه چندان دور (در حال  حاضر در برخی نقاط عشایری و روستایی دور افتاده )جنس مخمل لباس و آویزهای قروشی بصورت بر روی بالاپوش های زنان معمولاً نشانه ثروتمندی و همینطور تعلق به خانواده ی طبقه  بالای جامعه ( بویژه از نظر اقتصادی ) بود .

حداقل تمایزات و مشخصات ویژه ای كه از لباس زنان در استان ایلام در حال حاضر جلوه گر می باشد تفاوتهایی است كه در جنس ، رنگ و شكل لباس بین گروههای سنی (كهنسال ، میان سال وجوان ) و تقریباً در سراسر استان دیده می شود كه در ذیل فهرست وار به پوشاك زنان ایلامی و با چشم پوشی از اندك تمایزات اشاره می گردد :

لباس مردم ایلام

- سرپوش یا «سَروَن  (Sarwan ) : در گذشته زنان بیشتر نقاط استان ایلام مقداری از موی طرفین سرخویش را پس از بافتن در دو طرف صورت آویزان می كردند و به آن «چَتر » (?atr) می گفتند و این عمل صرفاً برای زیبایی بوده و بقیه موی سر كاملاً پوشانیده می شد و هیچگاه برای مردان تحریك آمیز نبود «سرون »نوعی پوشش سر برای زنان است كه در برخی نقاط مانند شیروان چرداول ، ایوان و معدود نقاط دیگر استان متشكل از كلُاه یا عرقچن ، یك یا دو عدد «گُل ونی » (گُل بندی = آذین یافته با گُل ) و گاهی «هَبَر» و یا نوعی چفیه سیاه رنگ رگه دار می باشد كه به دور عرقچن بسته شده و حجم بزرگی را تشكیل و مقداری از اضافه آنها برای زیبایی به پشت آویزان می گردد .

 

- عرقچن یا «كِلاو »(Kelāw ): نوعی كلاه زنانه می باشد كه در نقاط مختلف استان رایج است. جنس آن معمولاً از پارچه نخی سفید رنگ و گاه به رنگهای دیگر می باشد كه مقدار كمی از سر را می پوشاند و هیچگاه به تنهایی به كار نمی رود و سایر سرپوشها روی آن بسته می شود و هرگاه كه عرقچن یا كَلاو منجوق دوزی شده باشد سرپوش هایی كه بر روی آن بسته می شود به حداقل ممكن می رسد تا زیبایی آن بیرون بماند .

 

- گُل وَنی (Golwany) : نوعی سرپوش از جنس حریر ، ابریشم و یا نخی می باشد كه در اندازه های مختلف كوچك و بزرگ تولید می گردد و جنس آن نازك بوده و زمینه ی مشكی داشته و با گل و بوته و نقش های ساده اسلیمی در رنگهای سفید و قرمز یا سبز و گاهی نارنجی و آبی و زرد تزئین گردیده است. در بیشتر نقاط استان بغیر از نقاط جنوبی با شیوه های تقریباً مشابه ای از «گُل وَنی » برای پوشش سر استفاده می شود و گاهی به مانند روسری و یا بر روی عرقچن و یا با بستن دو عد یا بیشتر آنها به همدیگر یك سرپوش بزرگتر تشكیل می دهند و در مناطق مانند شیروان چرداول ، ملكشاهی و قسمتی از ایوان آنرا به صورت سه گوش رو سر انداخته وسرپوش « هَبَر » را روی آن بر دور سر می بندند.

گاهی به گُل ونی های بزرگ «سَرونَ » و یا «علی خانی » نیز می گویند  .

 

- تا كاری (Tākāri) : نوعی سرپوش زنانه كه از جنس حریر و یا نخی مربع شكل و بزرگ و از گُل ونی ضخیم تر است . زمینه ی آن سیاه و دارای خطوط باریك به صورت رگه های نازك قرمز تیره و یا سبز می باشد و دارای ریسه در حاشیه می باشد و وقتی به دور سر بسته می شود حجم بزرگی را دایره وار حول سر ایجاد می كند و مقداری از اضافه ی هر دو سر آن به پُشت سر آویزان می گردد و معمولاً زیر آن و برای پوشاننده طرفین صورت و موی سر از گل ونی كه زیر آن قرار دارد استفاده می شود این نوع سرپوش عموماً در منطقه ی آسمان اباد و هلیلان در شهرستان شیروان چرداول وشهرستان ایوان استفاده می شود .

 

- هَبر (Habar) : یك نوع سرپوش مشكی و از جنس مخمل می باشد كه سه گوش بوده و دو گوشه ی آن بلند و مقداری باریك می باشد حاشیه ی هَبَر دارای منگوله سیاه رنگ می باشد و هنگام بستن به دور سر ، منگوله ها در چند ردیف ، طرفین و جلوی سر را زینت می بخشند. پیش از بستن هَبَر ار گل ون استفاده می شود، بدینصورت كه گلی ونی را بصورت مثلثی در آورده و روی سَر می اندازند  و سپس هَبَر را برروی آن به دور سر می بندند استفاده از هبر در شهرستانهای شیروان چرداول ، ایوان ، مهران ، ایلام و برخی نقاط دیگر استان به صورت محدود مرسوم می باشد .

 

- مَقنا یا مَقنَه (Maqnā) :پارچه ای تقریباً نازك و مشكی ( و گاه رنگهای دیگر ی مانند قهوه ای ، سبزتیره ، خاكستری و..) كه عرض آن حدود 70 سانتیمتر می باشد و بیش از 5/1 متر طول دارد و بصورت دو قطعه می باشد كه از كناره و در جهت طول به هم بافته شده اند مقنا سرپوش ویژه زنان عرب زبان بوده و از این مناطق وارد دیگر نواحی استان شده است و به علت راحتی  و پوشاندن  تمام سروگردن و قسمتی از سینه و مشكی بودن رنگ مورد قبول و پسند زنان میان سال ومسن بیشتر نقاط دیگر استان قرار گرفته و می رود تا به تدریج جایگرین سایر پوششهای زنانه گردد .

زنان یك سر مقنا را روی سر گذاشته و مابقی آن را به دور سروگردن تا سینه می پیچند و در نهایت برای آنكه باز نگردد به آن سنجاقی می زنند. زنان  میان سال و مسن بیشتر رنگهای مشكی استفاده می كنند و رنگهای دگر ویژه دختران وزنان جوان می باشد .

بیشترین استقبال از مقنا در شهرستانهای مهران ، دهلران ، دره شهر وآبدانان می باشد.

روسری یا «بان سری » (Bāsary) : روسری همان پارچه رنگی و گلدار و در رنگها و طرحهای مختلف است كه در اكثر نقاط كشور رایج بوده وامروزه تقریباً تمامی دختران وبسیاری از زنان جوان وخصوصاً در نقاط شهری وپر جمعیت استان از آن و به تنهایی استفاده می كنند .

 

-   قَترهَ (Qatra ) : نوعی چادر زنانه است كه برخلاف چادرهای مرسوم دیگر نقاط كشور اولاً بسیار بزرگتر بوده وثانیاً دارای مقداری آستین گشاد می باشد كه با عبور دادن دستها از آنها دیگر نیاز چندانی به كنترل آن در بیشتر مواقع نیست . جنس قتره مختلف بوده تماماً به رنگ مشكی و از پارچه های ساده و بدون نقش می باشد و برخی مواقع به حاشیه جلو و كناره آستینها نوعی بافت مثلی و تا حدودی ریسه مانند دوخته می شود. قتره مختص زنان عرب زبان بوده و از این ناحیه وارد دیگر نقاط استان گردیده است و در حال حاضر بالا پوش تقریباً تمامی زنان عشایری و روستایی و برخی زنان میان سال وكهنسال شهری ایلام می باشد. و مابقی زنان و اكثریت مطلق دختران از چادر به جای قتره كه فاقد ویژگیهای فوق است استفاده می نمایند. رنگ چادر نیز مشكی بوده و استفاده از چادرهای رنگی و گل دار بیشتر توسط دختران نوجوان و یا بصورت محدود در برخی نقاط و یا چادرشب استفاده می شود .

 

- كَمَر چین (Kamarčin): تا چند دهه پیش بالاپوش عمده ی بیشتر زنان ایلامی خصوصاً در نواحی شمالی و مركزی نوعی پالتو زنانه به اسم «كَمَرچین » بود كه به علت استفاده فراوان از نوارهای زربافت در تزئین آن از زیبایی خاص برخوردار و احتمالاً نام آن نیز به همین خاطر باشد. جنس كمرچین از مخمل در رنگهای قرمز ، جگری ، سبز ، سرمه ای ومشكی بوده و دارای آستین بلند ، جلوباز ، (عیناً شبیه پالتو مردانه) وجیب بادهانه كج در طرفین و كمربندی از جنس خود می باشد و بسته به سن و موقعیت مالی زن ممكن بود از تزئینات بیشتری برخوردار و چنانچه زن در سنین میان سالی و یا كهنسالی بوده از رنگهای سنگین ( مشكی ، سرمه ای ) استفاده می كرد. امروزه استفاده از كمر چین نزد زنان ایلامی تقریباً منسوخ گردیده و فقط در معدود نقاط دور افتاده ای مانند ملكشاهی زردلان وجاهای دیگر توسط پیر زنان در فصل سرما پوشیده می شوند و آخرین رمقهای خود را می گذراند و قَتَره و بلوزهای جدید جای آنرا پر كرده است .

- یَل (‎Yal) : نوعی كُت زنانه و از جنس مخمل بوده و تزئنات اندكی مثل كمرچین دارد و موارد استفاده از آن نیز به مانند كمرچین نزد زنان این نواحی می باشد. یل دارای جیب در طرفین بوده و آستین دار می باشد و دگمه هایی برای بستن جلو آن تعبیه شده است.

 

- كُلَنجَه (Kolanja) : كُلنجه نوعی دیگر از بالا پوشهای زنان می باشد كه از نظر رنگ ،جنس ، دوخت و تزئینات و كاربرد عیناً مانند كمرچین می باشد با این تفاوت كه فقط اندازه ی آن كمتر بوده و تا حدود زانو می رسد و در مناطقی كه كمرچین كاربرداشته مورد استفاده بوده است.

 

سُخمَه (Soxma) : نوعی بالاپوش دیگر است كه از مخمل و یا گاهی پارچه های رنگ دیگر و در رنگهای شاد و روشن (قرمز ، جگری ، سبز و... ) دوخته می شود و فاقد آستین بوده و كاملاً شبیه جلیسقه می باشد. در سُخمه حداكثر تزئینات بكار رفته و بیشتر این تزئینات كه شامل انواع آویزها نقره ای و سكه قلا بدارند كه جلو و حتی پشت آنرا فرا می گیرد وبدین لحاظ در گذشته توسط دختران وزنان جوان پوشیده می شد وبیشتر جنبه تزئینی برای مراسمات داشته است و زنان مسن و كهنسال هرگز از آن وخصوصاً با تزئینات استفاده نمی كردند ، سخمه در بیشتر نقاط استان بغیر از قسمتهای جنوب دهلران وقستمتهایی از مهران رواج داشته ولی امروزه بندرت در نقاط دور افتاده روستایی وعشایری كاربرد دارد .

بعلت وارد شدن انواع و اقسام بالا پوشهای زنانه و رواج یافتن آنها امروزه اكثر قریب به اتفاق زنان ودختران ایلامی خصوصاً در نواحی شهری و پر جمعیت از بلوزها و بالا پوشهای مختلف موجود در بازار استفاده می كنند .

 

كِراس یا شَوو( Kerās , ŠaÜ) : همان پیراهن بلند و آستین دار زنانه است كه اكثریت زنان روستایی وعشایر و قسمتی از زنان شهری نیز به عنوان تن پوش از آن استفاده می كنند این پیراهن بلند بوده وتا نزدیك روی پاها می رسد و گاهی در ناحیه كمر مقدار تنگ گشته ولی پائین آن كاملاً گشاد می باشد و بسته به سن زن یا دختر رنگ و جنس آن تفاوت پیدا می كند به شكلی كه تقریباً تمامی زنان كهنسال وحتی برخی میان سالان تمایل شدیدی به پوشیدن پیراهنهای با رنگ سنگین وخصوصاً سرامه ای وتیره دارند وآنرا نشانه سنگینی بزرگسالی می دانند در برخی نقاط استان مانند جنوب دهلران و هلیلان بر روی سینه ی پیراهن مهره های به عنوان تزئین نصب می كنند.

 

شِوال(Šewāl) : بطور كلی شلوار محلی زنان ایلام به دو فرم عمده می باشد یك شلوار كُردی كه معمولاً از جنس تی ترون و نخی به رنگ تیره یا سرمه ای و امثالهم می باشد كه در قسمت بالا و ران ها گشاد بوده و به طرف ساق پا باریك می گردد و در قسمت كمر بوسیله كِش محكم می گردد و فاقد هر گونه تزئین بوده و گاهی در طرفین جیب درونی دارد. این نوعی شلوار عمدتاً در مناطق عشایری و روستایی استان خصوصاًُ نواحی شمالی ، مركزی ، قسمتهای از دره شهر ، آبدانان و شمال دهلران و برخی نقاط مهران استفاده می شود و تنها تفاوتی كه با شلوار مردان دارد این است كه محل دوخت جای كِش آن به بیرون می باشد. و این نشانه برای مشخص شدن شلوار زن از شلوار مرد است 

نوع دوم كه بیشتر به «بی جامه » معروف است از جنس های مختلف و گل دار بوده و فاقد جیب می باشد و با كِش در قسمت كمر محكم می گردد و در برخی نقاط مثل مهران ، دره شهر ، جنوب دهلران قسمت پائین و ساق پا را تنگ نموده و برخی تزئینات مثل نوار دوزری و غیره به آن می افزایند .

 

قی‌وَن ( Qaywan ) : پارچه ای بلند و یك رنگ كه از آن به عنوان شال كمر استفاده می شود و امروزه در نقاط عشایری و روستایی برخی نقاط استان بصورت محدود خصوصاً در فصل كار كشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 برقع، پوشش زنان جنوب

پوششی که در خلیج فارس و کرانه‌های جنوبی دریای عمان دیده می‌شود روبندی است به نام “برقع” که در ساحل استان هرمزگان و خطه ساحلی بلوچستان “ برکه “ و در حوزه بندر لنگه به نام “بتوله” خوانده می‌شود.


ایرانیان مقیم کرانه‌های جنوب خلیج فارس آن را به نام “بطوله” می‌خوانند که درستی کلمه برگردان شده آن “بتوله” و واژه حاضر با حرف “ط” عامیانه است. در جایی دیگر از لارستان “ بتیله” هم می‌نامند.


دو پوشش که پیش از اسلام و بعد از اسلام در موارد خاصی مورد استفاده بوده‌اند بدین قرارند :
- برقع
- مقنعه
واژه بتوله با فتح حرف اول و تاء مضموم است در زبان عربی به معنای “ بتل” یعنی قطع کننده. بریده شده، جدا ساخته و نیز به مفهوم هر چیزی که ماهیت اصلی را از میان بردارد یا پرده‌ای بر آن به جهت پوشش می‌کشد که دید واقعی را می‌برد.

 امروز در میان اقوام و گروه‌های مختلف جهان عرب و دسته‌ای از ایرانیان مرزنشین هنوز وجود برقع پرده از چهره ماهرویان آفتاب زده جنوبی نگرفته و ساخت برقع به اشکال مختلفی درآمده که از نظر برش و ساختمان به اصطلاح با مد متنوعی درجه‌بندی می‌شود ؛


 

برقع بادیه نشینان عمان
- برقع زنان بندرعباس
- برقع روستاییان بندرعباس در کشار و کلات تا آخر

چهره گیرترین نوع برقع همانا برقع مورد استعمال روستاییان بندرعباسی و اعراب بدوی عمان است. زیباترین نوع برقع موجود در ساحل شمال خلیج فارس برقع زنان بحارنه شیعه مذهب و عرب زبان بندر لنگه است که ظریف و زیبا و چشمگیر است.


و اما از نظر هزینه پرخرج‌ترین نوع برقع ،بتوله مهاجرین بحرینی بندرلنگه است که از ایرانیان اصیل سلیم النفس و نجیب این شهراند . این گروه دارای مذهب حقه جعفری اثنی عشری هستند.


Image● سوزن دوزی،‌هویت زن بلوچ
صنعت دستی سوزن دوزی بلوچی به عنوان هنری مرجع و نمادین در استان سیستان و بلوچستان مطرح بوده و در خارج از کشور بویژه در خاورمیانه از صنایع معروف و شناخته شده است.


سوزن دوزی از هنرهای دستی زنان و دختران بلوچ است که امروزه به علت استقبال زیاد مردم در سراسر دنیا بسیار مورد توجه است .


زنان بلوچ با دوختن نقش‌هایی بر روی پارچه با نخ‌های مخصوص و در برخی موارد با نخ‌های زرین و سیمین این تکه‌ها را به روی آستین،‌دامن و یقه و جلوی لباس‌های بلوچی وصل کرده زیبایی خاصی به آن می‌بخشند .


در گذشته تکه‌های سوزن‌دوزی برای محافظت و پوشش بیشتر لباس زنان استفاده می‌شد و امروزه زیبایی،‌ هنر و صنعت نیز به آن افزوده شده است.


سوزن دوزی در نقش‌ها و مدل‌های متفاوتی با عناوینی شامل پرگار، سراوانی، هفت تاری،‌ جاوک، شیدا و یکتاری در فرآورده‌هایی مانند جاکلیدی ،‌گوشواره ،تل سر،‌قاب عکس، جلد آلبوم و رومیزی تولید و عرضه می‌شود.


در این دیار هنرمندانی زیست می‌کنند که آوازه پشتکار و شکیبایی آنان از گذشته‌های دور بر سر زبان‌ها بوده و جنبه‌های مختلف زندگی را چه در زمینه هنری و غیره در گردونه زمانه دیده و با آن چرخیده‌اند.


به جز ترانه‌ها و نغمه‌ها ‌صنایع دستی نیز بیانگر چهره‌ای از زندگی مردمان بلوچ است که در رنگ‌ها و نقش‌های “سوزن دوزی” ،‌” گلیم” و “ حصیر” آنها مفهوم می‌یابد.


فعالیت‌های صنایع دستی به روش سنتی در استان سیستان و بلوچستان عمدتا توسط زنان انجام می‌شود . زنان و دختران بلوچ به علت نوع زندگی بومی از هفت سالگی برای تزئین لباس خود “سوزن دوزی” را می‌آموزند و بدین ترتیب علاوه بر پرداختن به هنرهای صنایع دستی به امرار معاش خانواده نیز کمک می‌کنند.


در این استان زنان به قدری مشتاقانه به هنر صنایع دستی می‌پردازند که سایر کارهای صنایع دستی نیز همچون سفالگری، ‌قالیبافی و گلیم بافی و حتی نمد مالی که کار مردان است توسط آنان انجام می‌شود.


سوزن دوزی بلوچستان هنری ارزشمند است که از آن به عنوان نور چشم و سند هویت و موجودیت و پشتوانه زنان بلوچ نام برده می‌شود . سوزن دوزی با زندگی روزمره زنان بلوچستان آمیخته است وهر دختری به موازات آموزش اصول زندگی ، سوزن دوزی را نیز فرا می‌گیرد و با نقوشی هندسی( گلها و بوته‌ها و ترکیب رنگ‌ها ) جهانی خیال انگیز را به نمایش می‌گذارد.

 تمامی زنان بلوچ- چه آنها که در ایران و در استان سیستان و بلوچستان زندگی می‌کنند و چه آنها که در پاکستان وافغانستان یا در دیگر نقاط دنیا ساکن‌اند- از سوزن دوزی برای تزئین لباس‌هایشان استفاده می‌کنند.

سوزن دوزی هنری است با قدمت و سابقه‌ای به بلندای تاریخ بلوچستان؛ از این رو به آن بلوچی دوزی هم می‌گویند. این هنر(صنعت) ریشه در تار و پود زندگی عشیره‌ای منطقه دارد و بازتاب ذوق و خلاقیت زنان در آیینه نقوش و طرح‌های جاودانه است .


ریشه‌های این هنر را می‌توان در لایه‌های زیرین تاریخ قومی منطقه یافت. هرکجا که ردپایی از زنان بلوچ یافت شود بی‌هیچ واسطه‌ای سوزن دوزی نیز عظمت خویش را به دیده می‌کشاند.

 در حال حاضر در تمام بلوچستان زنان سوزن دوز به این هنر مشغول‌اند. از مشهورترین و مرغوب‌ترین نمونه‌های سوزن دوزی‌ تولیدات مناطق “قاسم آباد “ و “ نکوچ ایرانشهر” و “ چانف” در “نیک شهر” است.


ابزار کار سوزن دوزی شامل سوزن یا سوچه و قیچی یا مقراض و انگشتانه یا شستی است . سوزن‌‌دوزی‌ها به ۳ نوع پرکار و میان کار و کم کار تقسیم می‌شود.

نوع پرکار روی پارچه‌های ریز بافت و تمام سطح قطعه پارچه مورد نظر سوزن دوزی می‌شود، در نوع میان کار قسمت بیشتر پارچه سوزن‌دوزی می‌شود و در نوع کم کار فواصل طرح‌‌ها بر اساس تشخیص سوزن دوز پر می‌شود .


لباس زنان بلوچی از ۶ قطعه سوزن‌دوزی شده تشکیل شده است . از این قطعات آن را که برای پیش‌سینه است “ جی “ یا “زی” و قطعه دیگری که به شکل محراب ۵ ضلعی است و در قسمت پایین پیراهن به صورت عمودی به موازات پیش سینه از کمر پیراهن تا نزدیکی‌های پایین دامن دوخته می‌شود در اصطلاح “ پندول” یا “ گوپتان “ می‌نامند.

 دو قطعه زینت بخش سر آستین پیراهن و دو قطعه نیز زینت بخش سرپاچه‌های شلوار زنان بلوچ است. در برخی از مناطق بلوچستان به این نوع دوخت “ کریک” و “بدنک”‌و “ جیک “ نیز گفته می‌شود .نقش ونگارهای سوزن دوزی را نسل به نسل مادران به دختران می‌آموزند و در لایه‌های زیرین ذهن زنان بلوچستان رخنه می‌کند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس تركمن ها

«عنصرهاي اساسي پوشاك مردانه تركمنهاي يموت ، پيراهن فراخي است با آستين هاي دراز كه هم پيراهن زير است و هم جامه رو براي مردان در هر سن و سال و تنبانهاي گشاد پيراهنهاي مردان مسن و روحانيون ، دراز است و تا به زانو مي رسد . ..

لباس مردان تركمن
«عنصرهاي اساسي پوشاك مردانه تركمنهاي يموت ، پيراهن فراخي است با آستين هاي دراز كه هم پيراهن زير است و هم جامه رو براي مردان در هر سن و سال و تنبانهاي گشاد پيراهنهاي مردان مسن و روحانيون ، دراز است و تا به زانو مي رسد . پيراهن هاي مردانه را از پارچه هاي نخي رنگارنگ مي دوزند . مردان ميان 50 تا 60 ساله و بزرگتر از آن پيراهن سپيد مي پوشند . يقه اين پيراهن ها ، مدور (سوپي يا كا) ، بي دكمه و با بريدگي افقي در بالاي شانه ها ست . در آخر بريدگي پارچه هايي مي دوزند و آن را با نوار كوتاهي (ياكا – يوپي) محكم مي كنند . اين پيراهن ها ع نقش و نگاري ندارند و آرايش آنها نواري است كه در كنار يقه جيبهاي پهلو و آستين دوخته شده است .
تنبانهاي زير مردانه «بالاك» و تنبانهاي رو «جولبار» نام دارد . بالاك جوانان و مردان ميان سال از پارچه هاي نخي رنگارنگ و بيشتر پارچه هاي سبز و يا نيلي و براي مردان كهنسال ، از پارچه هايي سپيد دوخته مي شدند ».
«جامه بالائي زمستان تركمنها پوستين هائي بنام «ايچمك» كه معمولاً از پوست بره قره گل كه به رنگ زرد در مي آورند ع مي باشد .
پوستين از پوست بره ، آستينش تنگ و دراز و دامنش تا زير زانو ها مي رسد. در جلو پوستبن دكمه و يا قلاب نيست ناچار وقتي كه مي پوشند با دو دست جلوي دامنش را مي گيرند تا از هم باز نشود . اما هر وقت كه مي خواهند به كاري مشغول شوند ، يا بر اسب بنشينند ، روي پوستين و دور كمر را با شال مي بندند.
مردان كلاه پوستي «تلپك» بر سر مي گذارند كه از كلاه ازبك ها زيباتر است .مردان تركمن داراي دو نوع كلاه پوستي هستند كه نوعي از آن نيم گرد است . همه سر پوش گرد و اطراف آن از پشمهاي بلند و مشكي انباشته است . و نوع ديگر به شكل مخروطي ناقص است كه قسمت گشاد آن در بالا قرار مي گيرد . اين كلاه سر پوشي مسطح دارد و آن را معمولاً با پارچه قرمز خوش رنگ مي پوشاندند و «نوارهائي به شكل براي زينت روي آن مي دوزند هردو نوع كلاه آستردار است .
موقع آلامان لباس سبك و مجللي به نام«چاپان» خيوه بر تن مي كردند و آن لباس شبيه لباس خانه است ولي كوتاه تر»
«لباس اصلي تركمن رداي بلند بوده كه به آن «دون» مي گفتند و بنا به رنگ و نوع بافت به دو نوع تقسيم مي شود . اگر از ابريشمي كه كاملاً قرمز رنگ باشد «قئزيل دون» و اگر رنگ آن متمايل به زرد و بافت پارچه آن يكنواخت نباشد و پيله هايي با رنگ مختلف از درون آن عبور دهند به آن «غار مادون» مي گويند . بر حاشيه «دون» نوارهاي سوزن دوزي از نوع «آلاجا» وجود دارد كه به زيبايي دون مي افزايد.
بر كمر و به روي دون كمربندي از نقره مي بستند كه به آن «شده غوشاق» و يا «ترمه شال» مي گويند .
امروزه اين لباسها را تنها كساني كه ذكر نمايشي را اجرا مي كنند و كساني كه آواز و موسيقي مي خوانند (باخشي ها) بر تن مي كنند آن هم تنها در مراسم و جشن ها .
 


لباس زنان
لباس زنان تركمن بسيار متنوع و در هر دوره از سني به شكل خاصي بروز مي كند . تنوع لباس علت و فلسفه خاصي دارد كه با سن زنان همراه است .
«دختران تركمن كلاهي بر سر مي گذارند كه آنرا به نام هاي مختلفي چون «بورگ»،«تا سه گ» و «تاخيه» مي خوانند . روي اين كلاه را كه به صورت گرد و بدون برجستگي مي باشد ، با پولك و «قبك» هاي نقره اي زينت مي دهند . دختران موهاي خود را به صورت چهار رشته مي بافند كه دو رشته از جلو و دو رشته به پشت آنان مي افتد . موها را با آويزه هايي از جنس طلا و نقره به نام «ساچ باغ» (مو بند) مي آرايند . در نوك قبك ها كه لوله شكل مي باشد به هنگام نامزد شدن پر پرنده اي به نام «اوتاغه» قرار مي دهند و به اين دختر «اوتاغه لي غيز» مي گويند.
«زنان تركمن در زير پيراهن شلوارهاي رنگي درازي مي پوشند . برش شلوارهاي زنانه همسان برش شلوارهاي مردانه است ، اما با شلوارهاي مردانه اين تفاوت را دارد كه پايين آن تنگ است و به پاها مي چسبد . اين شلوارها را با تكه هاي پارچه هاي داراي رنگ و جنس گوناگون مي دوزند . بخش پاييني شلوار (تازانو) از پارچه هاي قرمز و يا آبي رنگ ابريشمي است كه در خانه بافته شده و بخش پاييني آن نيز از حرير مرغوبي است كه بالاي آن ، با نخ پشمي ، گلدوزي ظريفي مي كنند . در پايين پارچه هاي شلوار ، نوار سياهي به پهناي 1-5/1 سانتي متر مي دوزند كه «بالاك يوب» نام د ارد .
«زنان پارچه پيشاني بند خودشان را كه به لهجه تركمني «آلانگي» مي نامند ، مانند تازه عروسان نمي دوزند ، بلكه وقتي كه بخواهند به شهر يا ميهماني و عروسي بروند علاوه بر «پويك يالق» و «آلانگي» روسري هاي گران قيمتي به نام «چارقد» به سر مي اندازند، اين روسري ها ، كه با ريشه هاي آويخته اش تا ساق پاها هم مي رسد ، چهار گوشه است .
«زنان چكمه هاي پاشنه بلند به رنگ زرد يا قرمز بر پا مي كنند».
«زنان جوان تركمن ، زيور آلات دل گونه اي را بنام «آسيق» بر گيسو مي زنند .
زنان تركمن گوشواره هاي طلا و نقره گوناگون «گولاك خالكا» (حلقه گوش) دارند :
وسايل زينتي دستان ، «بيله زيگ» و «اوزوق» هستند . «بيله زيگ» دستبندي است بزرگ با تكه هاي طلا كه دو سر آن در پشت دست به هم نمي چسبد.
اوزوق النگويي است كه بيشتر ، از نقره ساخته شده است . «آچار باغ» گردن بند نقره با آب طلا ، بر روي سينه نصب مي شود و داراي تكه هاي كوچك آب طلا داده شده است و در ميان گلي است و همه قطعات آن با زنجير به هم پيوسته شده اند .
تمروزه همه اين وسايل زينتي كه از انها اسم برده شد در ميان تركمنهاي ايران ديده نمي شود بلكه آنها را به عنوان وسايل زينتي استفاده مي كنند ، تنها شلوارهاي تركمني با گلدوزي هاي ظريف و بسيار زيبا در ميان انها وجود دارد امروزه تركمنها لباسهاي بلند مي پوشند و چارقد بر سر مي گذارند و پس از عروسي آلانيق «كلاه» به سر مي گذارند.
 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ضوابط پوشش دانشگاه آكسفورد (انگليس)

 

مقررات مربوط به پوشش دانشگاهي


به معاون رييس دانشگاه اختيار داده شده است تا تمام مقررات مربوط به لباس دانشگاهي را در آينده اجرا نمايد.
- فارغ‌التحصيلان دانشگاه بايد لباس بلند، گشاد و روپوش‌هاي رنگي مصوب دانشگاه را بپوشند.
- اعضاي دانشگاه نيز لباس بلندي را مي‌پوشند كه معاون دانشگاه بعد از مشاوره‌ها و صلاحديد با رؤساي دانشكده‌ها، انجمن‌هاي ديگر و مؤسسات تصويب كرده‌اند.
- افرادي كه فارغ‌التحصيل دانشگاه‌هاي ديگر هستند و داراي مدرك آكسفورد مي‌باشند بايد لباس مناسبي با كد دانشگاهي بپوشند.
- تمام افراد دانشگاه بايد لباس دانشگاهي بپوشند. براي مثال :
مردان بايد از كت و شلوار تيره، پيراهن سفيد ساده، كراوات و جوراب استفاده كنند.
زنان نيز بايد دامن تيره يا شلوار، بلوز سفيد، كراوات سياه، كفش سياه و در صورت نياز يك كت تيره بپوشند.

ظاهر عمومي ( وضعيت ظاهري كلي)


- دانشجويان ترغيب مي‌شوند تا در مراسم عمومي دانشگاه لباس رسمي بپوشند و از لباس‌هاي نامناسب پرهيز كنند.
- مردان بايد ظاهر مناسب و تميز داشته باشند. لباس باز و بدن نما نامناسب است. اندازه‌ي شلوارك‌هاي بايد تا زانو باشند. مو بايد رنگ طبيعي داشته باشد و از مدل‌هاي افراطي پرهيز شود. خط‌ريش‌ها نبايد بيش از اندازه بلند باشند بلكه بايد مرتب كوتاه شده باشند.
- ريش، ريش بزي، گوشواره و ديگر موارد مشابه غير قابل پذيرش است.
- زنان نيز بايد ظاهري آراسته و مناسب داشته باشند. لباس زنان نبايد پشت باز يا بدون آستين، تنگ و بالاي زانو باشد. اندازه‌ي لباس، دامن و شلوارك بايد تا زانو باشد.
- مدل مو و آرايش بايد تميز، مرتب و به دور از مدل‌هاي افراطي و رنگ‌هاي غير متعارف باشد. همچنين خالكوبي مجاز نيست و در صورت وجود بايد پوشيده باشد.
- براي همه، پوشيدن كفش در محيط‌هاي عمومي الزامي است.
- تمام افراد دانشگاه بايد لباس دانشگاهي بپوشند . براي مثال:
- مردان بايد از كت و شلوار تيره، پيراهن سفيد ساده، كراوات و جوراب استفاده كنند.
زنان نيز بايد دامن تيره يا شلوار، بلوز سفيد، كراوات سياه، كفش سياه و در صورت نياز يك كت تيره بپوشند
.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

درست بشوييم

 

 

وقتي بعد از يک سال به پيشواز نوروز مي رويم يکي از کارهايي که بايد بکنيم شستن ملافه  ها، پارچه ها و لباس هايمان است تا با نو شدن سال، ما هم نو و پاکيزه باشيم. براي اينکه سال نو را شروع کنيم گوشه گوشه خانه و تمامي وسايل درون خانه را از گردو غبار يک ساله مي روبيم تا مهر و محبت جايي براي آشيانه کردن داشته باشد. به راستي شما از کجا خانه تکاني خود را آغاز مي کنيد؟ خيلي از افراد خانه تکاني را از آشپزخانه و افراد ديگر از لباس ها و ملافه ها آغاز مي کنند. در مطلب زير تلاش کرديم تا شيوه هاي صحيح شستن و اتو کردن پارچه هاي مختلف را به شما آموزش دهيم. اميدواريم براي خانه تکاني شما مفيد و مثمر ثمر باشد.
-  شيوه صحيح شستن لباس هاي پشمي: براي شستن لباس هاي پشمي هميشه از پودرهاي رختشويي استاندارد و آب نيم گرم استفاده کنيد و هرگز صابون را براي شستن اين نوع لباس ها به کار نبريد، زيرا اثر نامطلوبي به جا مي گذارد. براي شستن اين گونه لباس ها ابتدا در ظرف رختشويي آب نيم گرم بريزيد و براي شستن هر تکه لباس پشمي لااقل يک قاشق مرباخوري پودر رختشويي در ظرف آب بريزيد. لباس ها را داخل اين ظرف به مدت نيم ساعت آن ها را داخل اين ظرف قرار دهيد. بعد با دست کمي بماليد و با آب نيم گرم آبکشي کنيد و در جاي مناسبي پهن کنيد تا خشک شود. چون پارچه هاي پشمي معمولا کرکدار است از به هم ماليدن و فشار دادن آن ها خودداري کنيد. بهترين راه اين است که آن ها را لاي پارچه هاي نخي تميزي قرار داده و يا با کف دست به آن فشار آوريد تا آبش گرفته شود. از شستن چند پارچه پشمي به رنگ هاي مختلف با يکديگر احتراز کنيد، زيرا ممکن است يکي از آن ها رنگ بدهد و ساير لباس ها را خراب کند. همچنين بايد از چلاندن البسه پشمي يا پهن کردن آن ها برروي بند خودداري شود. براي خشک کردن لباس هاي پشمي بهترين کار اين است که آن ها را روي چند تکه روزنامه پهن کنيد يا لباس شسته شده را داخل يک توري گذاشته و آن را به بند رخت آويزان کنيد. همچنين اگر خواستيد آن را آويزان کنيد يک سر جوراب نايلون زنانه را به داخل يکي از آستين هاي لباس پشمي برده و سر ديگر جوراب را از آستين ديگر آن بيرون آورده و سپس گيره هاي لباس را به جوراب بزنيد.
- شستشو، اتو و نگهداري از پارچه هاي نخي: براي شستشوي پارچه هاي نخي، ماده قليايي و آب (  60   درجه) همراه با فشار يا چنگ زدن مناسب است. در هنگام اتو کردن احتياج به روانداز نداشته و حرارت   150   درجه براي آن ها مناسب است. بايد دقت کنيد که از طرف طول، پارچه را اتو کنيد. براي آهار زدن از نشاسته استفاده کنيد. در صورتي که مي خواهيد پارچه هاي نخي را براي مدتي طولاني نگهداري کنيد آن ها را داخل کيسه هاي نايلوني قرار دهيد تا عوامل جوي روي آن ها اثر نکند. هر چند وقت يکبار هم تاي آن ها را عوض کنيد. 
-  شستن پارچه هاي استرج و کشي: در نظر داشته باشيد که هرگز لباس هاي استرج و کشي را پس از شستن روي طناب آويزان نکنيد، زيرا سرازير شدن آب، باعث کش آمدن لباس مي شود و زيبايي خود را از دست مي دهد. به همين منظور هميشه بعد از شستن، آنها را در سبد گذاشته، بگذاريد تا خشک شود. با اينکار هيچ صدمه اي به لباس شما وارد نمي شود.
-  شستن ملافه: براي اينکه ملافه هاي شما تميز شسته شود و در ضمن به تار و پود پارچه آسيب نرسد، از مواد پاک کننده استفاده نکنيد. بلکه به جاي اين کار ملافه ها را داخل ماشين لباسشويي بريزيد و مقداري پودر صابون و يا تکه اي صابون رنده شده به آن اضافه کنيد. بعد از   15   دقيقه شستن، مي بينيد که ملافه ها بسيار تميز شده اند بدون اينکه لکه اي داشته باشند. 
-  شستن دستمال آشپزخانه: به دليل کوچک بودن دستمال هاي آشپزخانه شستن آنها مشکل است. براي رفع اين مشکل يک کيسه بدوزيد. تمام دستمال ها را داخل کيسه بريزيد و دهانه آن را با کش جمع کنيد و کيسه را داخل ماشين لباسشويي بيندازيد، با اين کار مشکلتان حل خواهد شد. 
-  شستن لباس با نوشابه: اگر لباس هاي شما بسيار کثيف شده اند، مي توانيد از نوشابه گازدار کمک بگيريد. به اين صورت که يک شيشه نوشابه را همراه با پودر لباسشويي روي لباس هاي کثيف بريزيد و به طور معمولي آنها را بشوييد. خواهيد ديد که لباس ها چقدر تميز مي شوند.
-  شستن لباس هايي که اپل دارند: همان طور که مي دانيد وقتي لباس هاي داراي اپل را داخل ماشين لباسشويي مي اندازيم، اپل آنها از بين مي رود. براي جلوگيري از اين کار از چند روش مي توانيم کمک بگيريم:
1 ) اپل ها را با سنجاق به لباس وصل کنيد و در موقع شستن اپل را از لباس جدا کنيد و بعد اپل را به لباس وصل کنيد.
2 ) مي توانيد از چسب هاي پارچه  اي که براي بستن کفش ها هم ازآن استفاده مي شود، کمک بگيريد. به اين صورت که يک طرف چسب را به لباس و طرف ديگر را به اپل بدوزيد تا در موقع شستن، اپل را به راحتي از لباس جدا کنيد.
3 ) مي توانيد هر کدام از اپل ها را داخل پلاستيک کرده و خيلي محکم گره بزنيد و بعد لباس را داخل لباسشويي بيندازيد، با اين کار اپل ها سالم مي مانند. 
-  نظافت پرده حمام: پرده حمام را روي يک سطح صاف پهن کنيد، با اسفنج آغشته به آب و صابون دو طرف آن را تميز کنيد. سپس با آب گرم بشوييد و آن را در آفتاب خشک کنيد. در ضمن در نظر داشته باشيد که پرده حمام را لوله نکنيد و آن را براي آبگيري فشار ندهيد.
-  پاک شدن يقه بلوز مردانه: براي پاک کردن يقه بلوز مردانه از مايع ظرفشويي استفاده کنيد.
-  تميز کردن اسفنج: براي نو کردن اسفنج آن را يک شب داخل آب نمک و يا محلول آب و جوش شيرين بگذاريد تا کاملا تميز شود.
-  تميز کردن ماشين لباس شويي: با سرکه و پودر پاک کننده مي توان لباس شويي را تميز کرد و براي از بين بردن جرم آن مي توان از يک فنجان مايع سفيد کننده و يا يک فنجان سرکه سفيد استفاده کرد.
اتو کردن 
-  اتو کردن لباس هاي نخي: براي اينکه اين لباس هاي نخي بيش از اندازه چروک نشوند از زياد فشردن آن ها در هنگام شستن خودداري کنيد. هنگام پهن کردن لباس هم با کمي حوصله تا حد امکان آن ها را صاف پهن کنيد و قبل از اينکه کاملا خشک شود آن ها را اتو کنيد و اگر خشک شده اند قبل از اتو کردن حتما آن ها را نمناک کنيد.
-  اتو کردن لباس هاي پشمي: پارچه نخي تميزي را نمناک کرده و روي پارچه پشمي بيندازيد و بعد اتوي داغ را روي آن قرار دهيد و برداريد. اتو را روي پارچه نکشيد.
-  اتو کردن پارچه هاي مخملي: براي آنکه پرزهاي مخمل نخوابد، لباس را به پشت برگردانيد. يک ظرف پر آب را جوش بياوريد و پارچه را روي آن بگيريد تا با بخار آن اتو شود.
-  آويزان کردن لباس برروي طناب لباس: براي اينکه کمتر به اتو کردن احتياج داشته باشيد، مي توانيد از چوب لباسي استفاده کنيد. چوب لباسي را در داخل لباس قرار دهيد، به همان صورتي که مي خواهيد لباس را داخل کمد قراردهيد، بعد چوب لباسي را به طناب آويزان کنيد. با اين روش هم حجم کمتري گرفته مي شود و هم لباس کمتر چروک مي شود. يا اين که لباس ها را از يقه به طناب با گيره آويزان کنيد. 
-  رفع چروک لباس بدون اتو: لباس هايي که از چمدان يا کمد خارج مي شوند، بر اثر فشار لباس هاي ديگر چروک خواهند شد. وقتي اتوي شما سوخته يا برق نداريد، براي رفع اين چين وچروک چه بايد کرد؟ لباس ها را به چوب لباسي بزنيد و سپس آنها را در نقاط مختلف حمام آويزان کنيد. پنجره هاي حمام را بسته و شير آب گرم را بازکنيد و مجراي خروج آب راهم ببنديد. يک ساعت بعد زماني که به سراغ لباس ها برويد، تقريبا همه چروک ها صاف شده اند. 

نکاتي در مورد لباس و لباسشويي
-  براي اطمينان از پاک شدن لباس ها از سرکه همراه با پودر رختشويي استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از کف کردن ماشين لباسشويي از نمک استفاده کنيد.
-  براي شستن لباس هاي بافتني و پشمي از چوبک استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن چربي از لباس کار علاوه بر پودر پاک کننده از نيم فنجان آمونياک استفاده کنيد.
-  براي کاملا سفيدشدن جوراب علاوه بر 10 دقيقه جوشاندن، نصف ليموترش هم به آن اضافه کنيد.
-  براي سرعت بخشيدن به اتوکشي از يک ورقه آلومينيومي استفاده کنيد.
-  براي جداکردن آدامس از لباس آن را درون نايلون و نايلون را در فريزر قرار دهيد.
-  براي کندن شمع از روي لباس از اتوي داغ و کاغذ پاکت ميوه استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن لکه خودکار از روي لباس به وسيله فيکساتور و الکل استفاده کنيد.
-  براي برطرف کردن لکه ناشي از عرق بدن برروي لباس از آب و سرکه استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن يقه لباس از شامپوي سر، گچ، جوش شيرين و محلول سرکه استفاده کنيد.
-  براي ثابت ماندن رنگ لباس مشکي از آب اسفناج پخته استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از زرد شدن پارچه هاي ابريشمي سفيد هنگام شستن از شيرخوراکي استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از صابون زدگي از سرکه، آب و آمونياک استفاده کنيد.
-  براي صرفه جويي در مصرف پودر از قوطي فلزي استفاده کنيد.
-  براي بهتر اتو کردن لباس خشک به مدت 15 دقيقه آن را در فريزر قرار دهيد.
-  براي جلوگيري از پوسيدگي طناب رويش شمع بماليد.
-  براي پاک کردن لکه سوختگي سطحي بر روي لباس يک حبه قند روي لکه بماليد.
-  براي جلوگيري از چروک شدن بيش از اندازه پارچه، آنها را کمي آب دار آويزان کنيد.
-  براي تميزکردن لباس هاي نوزاد، آنها را با صابون هايي که قليايي شان پايين است، بشوييد.
-  براي شستشوي پارچه هاي نخي از ماده قليايي و آب 60 درجه استفاده کنيد.
-  براي شستن پشم، آن را در آب نيم گرم (30درجه) و ماده اسيدي قرار دهيد و بدون چنگ زدن آن را بشوييد.
-  براي پوشانيدن فوري لکه روي لباس هاي سفيد، روي لکه را با پودر تالک (بچه) بپوشانيد، تا فورا لکه محو شود.
- براي جلوگيري از خراب شدن دکمه هاي چرمي، آنها را با مقداري فويل آلومينيومي بپوشانيد تا از خراب شدنشان بر اثر شستن جلوگيري شود. 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

قبل از خياطي  این نكات را بخوانیم و رعايت كنيم


1.  همه لباسها يك الگوي واحد دارند و آن الگوي اوليه بالاتنه است مثلا فرقي نمي كند كه شما ميخواهيد مانتو يا پالتو يا جليقه يا بلوز يا كت يا ... بدوزيد همه اينها از يك الگو واحد  پيروي ميكنند .البته بعضي از لباسهاي ركابي ( لباس شب) الگوي مخصوص به خود را دارد كه با الگوي اوليه بالاتنه متفاوت است .
2.  براي دوخت لباس بايد در قسمت پهلو 3 سانت و حلقه استين 2 سانت و ساسونها 1 سانت و سرشانه و دور گردن و سجاف 1 سانت درز بگيريم گاهي وقتها ممكن است لباس تنگ شود كه نياز دارد در قسمت پهلو 2 سانت درز گرفته شود و يا لباس گشاد باشد كه ما 4 سانت در پهلو درز بايد بگيريم
3.   به چشمهای خودمان موقع چرخ کاری اطمینان نکنیم . حتما باید درزی که میخواهیم چرخ کنیم را با صابون خیاطی خط کشی کنیم مثلا اگر میخواهیم 3 سانت درز پهلو بگیریم اول باید با سانتی متر 3 سانت ؛3 سانت از پهلو با صابون  علامت بذاریم بعد این نقاط را با خط کش به وسیله صابون بهم وصل کنیم . بعد دقیقا از رد خط علامت گذاشته شده روی پارچه ؛ چرخ کاری میکنیم . در صورتیکه بدون خط کشی چرخ کنیم درز ما ممکن است از مسیر درست منحرف شود و بعد از دوخت کج و ناموزون شود و درزها موقع اتو کشی باد دار یا فرورفتگی بیجا داشته یاشد و درز لباس کیست شود . پس چشمهای ما اصلا  مقیاس سنج مناسبی برای فاصله گذاری درز نمیباشد
4.   لباس اندامي به لباسي گفته ميشود كه كمر لباس روي لباس اندازه زده شده ( كمر را خالي كرده ايم ) و ساسونها هم گرفته شده است . و لباس به اصطلاح چسپ بدن ميشود
5.   لباس راحتي ساده نيازي به ساسون ندارد و كمر لباس هم نبايد گرفته شود . البته در صورت تمايل كمر را ميتوانيم اندازه بزنيم
6.    به طورر كلي مانتو همان بلوز يا كت جلو باز ميباشد كه قد ان بلندتر گرفته شده  براي مانتو يا پالتو بايد اندازه ها را كمي بزرگتر بگيريد بعد تقسيم بندي كنيد .اگر ميخواهيد مانتو اندامي بدوزيد بايد كمر لباس را روي الگو اندازه بزنيد و ساسونها را بگيريد و اگر ميخواهيد مانتو ساده و راسته بدوزيد نبايد كمر را خالي كنيد وساسونها را نبايد بگيريد .
7.   اگر خواستيم كت زنانه بدوزيم بايد از برشي استفاده كنيم كه ساسونها از بالا تا پايين برش ميخورد و به حلقه استين ختم ميشود  كه برش عصايي ناميده ميشود .برش عصايي را براي پارچه هاي ضخيم استفاده ميكنيم چون موقع پروپ لباس در قسمت حلقه استين باد دار ميشود كه بايد عرض دوخت را در قسمت ساسون  حلقه استين بيشتر بگيريم تا حلقه استين صاف و بدون ايراد شود . البته شما ميتوانيد از اين برش هم استفاده نكنيد و فقط روي حلقه استين يك ساسون 10 سانتي بگيريد كه البته بيشتر از روش برش عصايي استفاده ميشود
8.   اگر خواستسم به لباس استين ندهیم ؛ مثلا جليقه بدوزيم بايد از روشي كه در شماره 7 گفته شد استفاده كنيم و ايراد حلقه استين را در موقع پروپ بگيريم 
9.   وقتيكه استين را برش زديم بايد حتما درز بالايي استين را با درجه درشت چرخ خياطي  يك چرخ ساده برويم . اين كار باعث ميشود كه پارچه كمي جمع شود و ما براي اينكه اگر استينمان گشاد شد مجبور نباشيم درز استين را زياد تر بگيريم تا استين تنگ شود . اگر بعد از چرخ درشت كردن بالاي استين و دوخت ان به حلقه استين لباس ديديم كه استين گشاد شده است كمي نخ چرخ درشت را ميكشيم تا استينمان تنگ شود و نبايد درز استين  را زياد تر كنيم  تا استين تنگ شود
10.   براي دوخت  و برش پارچه هايي كه زياد كش مي اورند مثل ريون نيازي نداريم كه اضافه دوخت بگذاريم مثلا براي گشادي لباس بايد فقط 1/4 با*سن را حساب كنيم و منهاي 2 تا 5 سانت ميكنيم و 1 سانت هم درز دوخت ميگيريم و اندازه بلندي حلقه استين را بايد3 تا  5 سانت كمتر بگيريم و گشادي استين را بايد به همين منوال كمتر كنيم و  براي سجاف ميتوانيم از نوار اريب همرنگ پارچه  استفاده كنيم . و بهتر است که به این طور پارچه ها یقه ندهیم
11.   گاهي ممكن است موقع چرخ كاري بعضي پارچه ها دچار مشكل شويم  مثلا موقع دوخت ساتن يا حرير يا پارچه هاي لطيف و نازك  رد كوك ها ي چرخ ديده شود و پارچه زير چرخ نخ كش شود و يا دوخت پارچه هاي كشي مثل ريون كه چرخ ممكن است خيلي بد  بدوزد و يا اصلا اين طور پارچه ها را ندوزد . اينها همه يك مشكل هستند و به راحتي قابل حل شدن و مشكل اساسي در سوزن چرخ ما است  اگر ما سوزن چرخ را عوض كنيم و از سوزن شماره 11 استفاده كنيم مشكل دوخت چرخ خياطي به راحتي حل ميشود و همه درزها به راحتي و مرتب و بدون نخ كش شدن پارچه دوخته ميشود . سعي كنيد بيشتر از سوزن هاي ظريف استفاده كنيد و كمتر از سوزن شماره 14 به بالا استفاده كنيد . البته سوزن شماره  11 ممكن است مقاومت كمتري داشته باشد ولي استفاده كردن از ان موقع چرخ كاري ارزش دارد كه كمتر اعصابمان خورد شود.
12.   اگر لباسی را از روی ژورنال برای مدل انتخاب میکنید بیشتر سعی کنید که رنگ پارچه و جنس پارچه انتخابی شما مطابق با مدل باشد . گاهی پیش می اید که یک مدل زیبا روی ژورنال  فقط با رنگ پارچه و جنس ان همخوانی داشته باشد و اگر درجنس و  رنگهای دیگر باشد اصلا به مدل لباس نخورد و کلا بعد از دوخت لباس ؛ لباس ما یک لباس کاملا متفاوت از کار در اید و با اینکه مدل یکــسانی با ژورنال دارد ولی زیبایی مدل اصلی را ندارد . پس بیشتر سعی کنیم که مطابق با رنگ و پارچه ژورنال ؛ پارچه خریداری کنیم .


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

قبل از خياطي  این نكات را بخوانیم و رعايت كنيم


1.   همه لباسها يك الگوي واحد دارند و آن الگوي اوليه بالاتنه است مثلا فرقي نمي كند كه شما ميخواهيد مانتو يا پالتو يا جليقه يا بلوز يا كت يا ... بدوزيد همه اينها از يك الگو واحد  پيروي ميكنند .البته بعضي از لباسهاي ركابي ( لباس شب) الگوي مخصوص به خود را دارد كه با الگوي اوليه بالاتنه متفاوت است .
2.   براي دوخت لباس بايد در قسمت پهلو 3 سانت و حلقه استين 2 سانت و ساسونها 1 سانت و سرشانه و دور گردن و سجاف 1 سانت درز بگيريم گاهي وقتها ممكن است لباس تنگ شود كه نياز دارد در قسمت پهلو 2 سانت درز گرفته شود و يا لباس گشاد باشد كه ما 4 سانت در پهلو درز بايد بگيريم
3.   به چشمهای خودمان موقع چرخ کاری اطمینان نکنیم . حتما باید درزی که میخواهیم چرخ کنیم را با صابون خیاطی خط کشی کنیم مثلا اگر میخواهیم 3 سانت درز پهلو بگیریم اول باید با سانتی متر 3 سانت ؛3 سانت از پهلو با صابون  علامت بذاریم بعد این نقاط را با خط کش به وسیله صابون بهم وصل کنیم . بعد دقیقا از رد خط علامت گذاشته شده روی پارچه ؛ چرخ کاری میکنیم . در صورتیکه بدون خط کشی چرخ کنیم درز ما ممکن است از مسیر درست منحرف شود و بعد از دوخت کج و ناموزون شود و درزها موقع اتو کشی باد دار یا فرورفتگی بیجا داشته یاشد و درز لباس کیست شود . پس چشمهای ما اصلا  مقیاس سنج مناسبی برای فاصله گذاری درز نمیباشد
4.   لباس اندامي به لباسي گفته ميشود كه كمر لباس روي لباس اندازه زده شده ( كمر را خالي كرده ايم ) و ساسونها هم گرفته شده است . و لباس به اصطلاح چسپ بدن ميشود
5.   لباس راحتي ساده نيازي به ساسون ندارد و كمر لباس هم نبايد گرفته شود . البته در صورت تمايل كمر را ميتوانيم اندازه بزنيم
6.    به طورر كلي مانتو همان بلوز يا كت جلو باز ميباشد كه قد ان بلندتر گرفته شده  براي مانتو يا پالتو بايد اندازه ها را كمي بزرگتر بگيريد بعد تقسيم بندي كنيد .اگر ميخواهيد مانتو اندامي بدوزيد بايد كمر لباس را روي الگو اندازه بزنيد و ساسونها را بگيريد و اگر ميخواهيد مانتو ساده و راسته بدوزيد نبايد كمر را خالي كنيد وساسونها را نبايد بگيريد .
7.   اگر خواستيم كت زنانه بدوزيم بايد از برشي استفاده كنيم كه ساسونها از بالا تا پايين برش ميخورد و به حلقه استين ختم ميشود  كه برش عصايي ناميده ميشود .برش عصايي را براي پارچه هاي ضخيم استفاده ميكنيم چون موقع پروپ لباس در قسمت حلقه استين باد دار ميشود كه بايد عرض دوخت را در قسمت ساسون  حلقه استين بيشتر بگيريم تا حلقه استين صاف و بدون ايراد شود . البته شما ميتوانيد از اين برش هم استفاده نكنيد و فقط روي حلقه استين يك ساسون 10 سانتي بگيريد كه البته بيشتر از روش برش عصايي استفاده ميشود
8.   اگر خواستسم به لباس استين ندهیم ؛ مثلا جليقه بدوزيم بايد از روشي كه در شماره 7 گفته شد استفاده كنيم و ايراد حلقه استين را در موقع پروپ بگيريم 
9.   وقتيكه استين را برش زديم بايد حتما درز بالايي استين را با درجه درشت چرخ خياطي  يك چرخ ساده برويم . اين كار باعث ميشود كه پارچه كمي جمع شود و ما براي اينكه اگر استينمان گشاد شد مجبور نباشيم درز استين را زياد تر بگيريم تا استين تنگ شود . اگر بعد از چرخ درشت كردن بالاي استين و دوخت ان به حلقه استين لباس ديديم كه استين گشاد شده است كمي نخ چرخ درشت را ميكشيم تا استينمان تنگ شود و نبايد درز استين  را زياد تر كنيم  تا استين تنگ شود
10.   براي دوخت  و برش پارچه هايي كه زياد كش مي اورند مثل ريون نيازي نداريم كه اضافه دوخت بگذاريم مثلا براي گشادي لباس بايد فقط 1/4 با*سن را حساب كنيم و منهاي 2 تا 5 سانت ميكنيم و 1 سانت هم درز دوخت ميگيريم و اندازه بلندي حلقه استين را بايد3 تا  5 سانت كمتر بگيريم و گشادي استين را بايد به همين منوال كمتر كنيم و  براي سجاف ميتوانيم از نوار اريب همرنگ پارچه  استفاده كنيم . و بهتر است که به این طور پارچه ها یقه ندهیم
11.   گاهي ممكن است موقع چرخ كاري بعضي پارچه ها دچار مشكل شويم  مثلا موقع دوخت ساتن يا حرير يا پارچه هاي لطيف و نازك  رد كوك ها ي چرخ ديده شود و پارچه زير چرخ نخ كش شود و يا دوخت پارچه هاي كشي مثل ريون كه چرخ ممكن است خيلي بد  بدوزد و يا اصلا اين طور پارچه ها را ندوزد . اينها همه يك مشكل هستند و به راحتي قابل حل شدن و مشكل اساسي در سوزن چرخ ما است  اگر ما سوزن چرخ را عوض كنيم و از سوزن شماره 11 استفاده كنيم مشكل دوخت چرخ خياطي به راحتي حل ميشود و همه درزها به راحتي و مرتب و بدون نخ كش شدن پارچه دوخته ميشود . سعي كنيد بيشتر از سوزن هاي ظريف استفاده كنيد و كمتر از سوزن شماره 14 به بالا استفاده كنيد . البته سوزن شماره  11 ممكن است مقاومت كمتري داشته باشد ولي استفاده كردن از ان موقع چرخ كاري ارزش دارد كه كمتر اعصابمان خورد شود.
12.   اگر لباسی را از روی ژورنال برای مدل انتخاب میکنید بیشتر سعی کنید که رنگ پارچه و جنس پارچه انتخابی شما مطابق با مدل باشد . گاهی پیش می اید که یک مدل زیبا روی ژورنال  فقط با رنگ پارچه و جنس ان همخوانی داشته باشد و اگر درجنس و  رنگهای دیگر باشد اصلا به مدل لباس نخورد و کلا بعد از دوخت لباس ؛ لباس ما یک لباس کاملا متفاوت از کار در اید و با اینکه مدل یکــسانی با ژورنال دارد ولی زیبایی مدل اصلی را ندارد . پس بیشتر سعی کنیم که مطابق با رنگ و پارچه ژورنال ؛ پارچه خریداری کنیم .


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

صد سال تاریخ لباس بانوان

 

 

چادر چرخی مثل چادر نماز جلویش باز و بدون كمر بود. زنان معمولی از این نوع چادر كه از پارچه نخی (چیت و كرباس) نقشدار یا راه راه آبی و سفید بوده، استفاده میكردند.

● زنان معمولا مزید بر چادر در بیرون از خانه ها از پوشاك زیر نیز استفاده میكردند.

الف) روبنده

در مقابل چهره پارچهای بهنام روبنده كه به رنگ سفید باریك و بلند و در مقابل چشم شكافی كه روی آن مشبك یا توردوزی شده، به وسیله بندی روی چادر می بستند.

ب) پیچه

پیچیه یا نقاب كه از موی دم اسب بافته و به وسیله بند یا كش به لب بالایی آن دوخته میشد به پیشانی می بستند و جلوی صورت میانداختند، طول و عرض و ریز و درشتی بافت آن را در افراد مسن بیشتر و در جوانان كمتر بود.

ج) چاقچور

عبارت است از (جوراب شلواری یا شلوار كفدار)

كه از دوقسمت به هم از مچ به پایین همانند جوراب و از مچ به بالا چیندار و گشاد بود كه در كمر به وسیله لیفه جمع میشد. برخی چاقچور را دو لنگه جدا از هم میدوختند و آنرا بالای زانو با بند محكم میكردند. چاقچورها به رنگهای مختلف بوده ولی چاقچور سیاه مجللتر و متین تر محسوب میشد.

● پوشاك بانوان از كشف حجاب ۱۷ دی ۱۳۱۴ تا انقلاب اسلامی ایران

با نگرشی به تاریخ تحول لباس بانوان در ادوار گذشته خواهیم دید نتیجه تغییر و تحول لباس در ایران از اندرون و زنان درباری شروع شده به طبقات و اقشار دیگر جامعه سرایت كرده و همیشه دربار مهد تقلید و اشاعه و رواج فرهنگ غربی بوده، این تقلید بنا به موقعیت اجتماعی افراد و به تناسب و توانایی آنها در انتخاب نوع و جنسیت پارچه و تزیین آن تفكیك میشده است.در زمان سلطنت رضاخانی كه پوشاك ادامه دوره ما قبل بوده بیشتر زنان اعیان و اشراف لباسهای اروپایی به تن میكردند ولی در موقع خروج از منزل روی آن چادر میپوشیدند.پوشش غربی بدون چادر در ۱۷ دیماه در ۱۳۱۴ رسمیت پیدا كرده و در این روز رضاشاه همراه همسر خود تاج الملوك و دخترانش شمس و اشرف بدون چادر ملبس به پالتو بلند تیره و كلاه لبه دار، كفش مشكی پاشنه كوتاه در دانشسرای مقدماتی دختران ظاهر شده و عملا دستور رفع حجاب را صادر كرد.

پس از ۱۷ دی ۱۳۱۴ ه. ش (۱۹۳۵) تبعیت از لباسهای مد روز پیگیری شده و خانمها پوشاك خود را از روی ژورنال مزونهای اروپایی كه به صورت فصلی یا سالیانه بود، تهیه میكردند و از تغییرات رنگ و فرم لباس با خبر شده و از آنان پیروی میكردند.

در زمان سلطنت محمدرضا  از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ ه. ق به دلیل نفوذ بیشتر استعمار ارتباطات با كشورهای غربی و آمریكایی سیر تحول لباس و همگون شدن آن با البسه خارجی بیشتر شد.

از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵ ه. ش (۴۶ تا ۱۳۴۱م) استفاده از لباسهای جلو بسته و جلو باز با یقه انگلیسی بزرگ دارای سرشانه های پهنتر از دوره قبل رایج شد كه در كمر بیشتر چسبان شده و با برش پرنسسی (عمودی) و دامنهای گشاد و پیلیدار دیده میشود. قد دامن در سال ۲۵- ۱۳۲۴ (۶-۴۵ م) تا به زیر زانو میرسید.

● تغییر لباس از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۱ ه.ش (۵۴ تا ۱۹۴۵م)

از سال ۱۳۲۶ ه. ش (۱۹۴۷ م) قد دامنها دوباره بلند شده و حالت میدی به خود میگیرد. كمر لباس بریده و در كلیه لباسها سعی بر آن بود كه كمر از آنچه كه هست كوچكتر و سرشانه های پهنتر به نظر آید. تغییر محسوسی كه در لباسها دیده میشود فرم آستینهاست كه سر خود به صورت رگلان بوده است.

● تحول لباس از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۳ ه. ش (۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴م)

از سال ۱۳۳۲ ه.ش (۱۹۳۵ م) ما تنوع زیادی را در لباسها مشاهده میكنیم.

دامنها به صورت راسته و تنگ تا زیر زانو با كتهای تنگ و چسبان و بلند تا زیر باسن یا كوتاه و راسته تا حدود باسن كه در جلو دكمه دیده میشود. یقه ها نیز بهصورت انگلیسی و آرشال بود.

● تحول لباس در سال ۱۳۴۳

لباس و كتها تنگ و چسبان با آستینهای سر خود كه بلندی آنها ۳/۱ است مد روز بوده، دامنها چیندار و پلیسه است.

كت و شلوار یكی از آخرین مد در سال ۱۳۴۳ بوده كه شلوار در زانو تنگ و پاچه های آن گشاد است. سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵م) لباسها با بالا تنه كوتاه كه دامن از زیر سینه شروع شده و به ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتری بالای زانو میرسد.

دوپیس نیز از انواع لباسهای مد سال ۱۳۴۴ بوده كه از پارچه های چهارخانه‏، راهراه، جناقی تهیه و از پوست برای تزیین یقه استفاده میشد.

● مدسیاه یا سفید op بالای زانو در سال ۱۳۴۵ مد گردید.

جدیدترین لباس شب مد شده در سال ۱۳۴۶ كت و شلوار مخصوصی به نام "اسموكینگ" بوده كه تا حدود زیادی شبیه اسموكینگهای مردانه است، طرح پارچه در این سال ژرسه و تریكو و رنگ سال قرمز و سرمهای مشاهده میشود.

مد بسیار رایج سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲م) لباسهای حاملگی برای غیر حامله ها است.

مد جوانان در این سال اورآل Overall كه مقصود همان پیراهن و شلوار یكسره بی آستین و ركابدار است كه مدساز ژاپنی رایج كرد.

شلوار گشاد جین موفقیت خود را كه از سال ۱۳۴۶ (۱۹۶۷م) آغاز كرد، همچنان تا سال (۱۳۵۱) حفظ كرد.

از پدیده های مد سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳م) رواج جورابهای خطدار با دوپیسهای به اندازه قد دامن میدی مشاهده شده است. در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) لباسهای قدیمی ۵۰- ۴۰ سال پیش دوباره مد شد. به این جهت به آن نام Retro (بازگشت) دادهاند. این لباسها اغلب گشاد و راحت بوده و اندازه دامنها از سر زانو تا روی قوزك پا متغیر است؟

دامن شلواری میدی همراه با كت و چكمه و شال گردن از مدل لباسهای رایج در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) بوده است.

سال ۱۳۵۶ (۱۹۷۷م) از لحاظ قد دامن متنوع است بهطوری كه دامنهای ماكسی، میدی و مینی هر سه مد است ولی رایجترین دامن كه مد روز است، شانل میباشد. انواع كت و دامن دو پیس محور لباسهای روز این سال است و مصرف جلیقه همچنان ادامه دارد.

مد سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸م) كه دامنها اغلب دارای دو یا سه طبقه بوده كه به حكم مد باید روی هم میپوشیدند كه هر مدل از سه یا چهار پوشاك مثل جلیقه، بلوز، دامن، شلوار تشكیل شده است .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

راهنمای لباس پوشیدن در فصل پاییز

 

جارختی لباسهای پاییزهتان را ترتیب دهید. در ترتیب دادن جارختی و یا کمد لباس پاییزی سه نکته اصلی را به یاد داشته باشید:

۱) پارچه لباس پاییزه: پارچههای مخمل کبریتی، چرم، جیر، پارچههای کتانی راهراه و زبر، مخمل، بافتنی و کشباف، پارچههایی که آستر دارند، خز و در نهایت پارچههای پشمی، پارچههای لباسهای پاییزی هستند پس به سراغ این جنسها هنگام انتخاب لباس بروید.

۲) رنگ لباس پاییزی: پاییز فصل زرد و نارنجی است بنابراین شما هم در این فصل به طبیعت و حال و هوای آن احترام بگذارید و لباسهایی را انتخاب کنید که رنگ آنها مناسب این فصل است. سبز یشمی، آبی تیره (آبی نفتی)، عاجی و قهوهای مناسب این فصل هستند. رنگها در پاییز غوغا میکنند پس شما هم در این جشن رنگ طبیعت شرکت کنید.

۳) نوع لباسهای پاییزه: وقتی بوی مهر میآید کمکم وقت آن است که لباسهای آستین کوتاه را جمع کنید و لباسهای دیگری را مهمان جارختیتان بکنید. بلوزهای یقه اسکی، ژاکت کشباف، عرقگیر، شلوارهای جین، شلوارهای پارچهای کمی ضخیمتر، روسریهای ضخیمتر و دستکشهای چرمی و یا موهر ظریف، چکمههای ساقه بلند، بلوزهای بلند دکمهدار، کتهای ورزشی مناسب، جلیقه و کتهای کوتاه کمردار، کمربندهای چرمی از کمد شما یک کمد پاییزی میسازند.

● باد نکنید لطفا!

یکی از مشکلات اصلی با لباسهای پاییزه و به خصوص ژاکت این است که شما را چاقتر از آنچه هستید نشان میدهد و به خصوص در زمانی که لباس جفت و جور بدن بیشتر طرفدار دارد این یک مشکل بزرگ است ولی راهحل آن آسان است. به سراغ خرید ژاکتهایی بروید که جفت و جور بدن شما بافته شده باشند. از طرف دیگر میتوانید به جای ژاکت، یک زیرپیراهن که نقش عرقگیر را ایفا میکند و دو لایه لباس (پیراهن) بپوشید. در این صورت دیگر نیازی به حمل ژاکت در این روزهای پاییز که هوا متغیر است را نخواهید داشت. یک مزیت دیگر ژاکت این است که اگر گرمتان شد میتوانید آن را از تن بیرون بیاورید و به دور کمرتان گره بزنید. هوای پاییز نامطمئن است، خیلی اوقات همراه داشتن یک ژاکت مناسب ضروری است.

● خرید پاییزی با کودکان

▪ جوراب: بهتر است از هر رنگ جوراب، دو جفت بخرید. در این صورت اگر کوچولوی شما یک لنگه از جورابش را گم کرد هنوز سه لنگه دیگر دارد.

▪ تیشرت: خرید چند تیشرت برای لباس پاییزه بچهها هم بد نیست چون آنها وقتی به کلاس درس میرسند، ژاکت و کت را از تن بیرون میآورند. در این شرایط لباس آستین بلند هم برای هوای پاییزی کلاس شاید گرم باشد و هم سرآستینهای آن در اثر تماس مداوم با میز کثیف میشود.

▪ سوئیتشرت: کاپشن برای لباس پاییزی کودک خیلی زود است. به جای آن چند سوئیتشرت رنگی برای روزهای آغاز مدرسهاش بخرید.

▪ کت، بارانی: کت و بارانی دو بالاپوش مشهور پاییزی هستند. داشتن یک بارانی برای هوای ابری پاییز ضروری است.

▪ دستکش، کلاه و روسری: برای کودک خود به سراغ خرید دستکشهای گران نروید چون دستش در حال رشد است. پارچههای ضدآب بهترین انتخاب برای دستکش هستند. بهتر است دستکش پاییزی از جنس پشم نباشد چون پس از شستن و یا حتی زیر باران خیس شدن، دیر خشک میشود.

● ۷ پیشنهاد ایدهآل

۱) میتوانید یک ژاکت قرمز و یا هر رنگ شاد دیگر که با کمر یا دکمه بزرگی بسته میشود را با یک بلوز یقه اسکی سفید بپوشید. زیورآلات رنگ قهوهای مانند آنهایی که از چرم ساخته شدهاند تیپ پاییزی شما را کامل میکنند.

۲) پیشنهاد شماره دو برای مهمانیهای زنانه مناسب است. شما میتوانید یک چکمه نیم ساق را با یک دامن بلند با طرحهای هندسی و رنگهای شاد بپوشید و آن را با یک بلوز آستین بلند ساده و یک گردنبند ظریف کامل کنید. میتوانید برای اینکه سردتان نشود ساق بپوشید.

۳) خوب آقایان اعتراض نکنند. به فکر آنها نیز بودهایم. خوب شما باید برای پاییز امسال یک شلوار جین خاکستری بخرید. در روزهای پاییز دست از سرجینهای آبی بردارید و شلوار جین خاکستریتان را با یک پیراهن یقه اسکی یا یقه گرد ست کنید.

۴) چند وقتی است که ژاکتهای فانتزی زیبا برای دختر خانمها به بازار پاییزه آمده است. شما میتوانید یکی از این ژاکتهای کوتاه به رنگ شاد را با یک بلوز نازک به رنگهای سفید و بنفش روشن و شلوارجین ست کنید.

۵) پوشیدن تونیکهای پشمی و بافتنی بلند در این فصل غوغا میکند. میتوانید این تونیکها را با یقه اسکی و آستینهای تا آرنج به همراه ساق بپوشید.

۶) پیشنهاد شماره ۶ ما هم مخصوص آقایان است و آن خرید یک شلوار کتانی مشکی است. شلوار کتانی مشکی هم بسیار شیک است و هم به شما ظاهری رسمیتر میبخشد. میتوانید این شلوار را با بلوز یشمی ست کنید. همچنین این شلوار با ژاکت بیآستین بسیار زیبا میشود.

۷) آقایان میتوانند تیپ لباس پاییزیشان را با خرید یک کت مخمل کبریتی، کامل کنند. رنگهای شتری، قهوهای و حتی سدری برای پاییز ایدهآل است. خوبی این کتها این است که هم با شلوار جین ست میشوند و هم با شلوار پارچهای.


 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

 لباس مناسب با محیط کار

این جزو ضروریات است. چنانچه اداره اونیفورم خاصی ندارد بهتر است آقایان از کت و شلوارهای مناسب محیط کار و پیراهن هایی با رنگ ملایم (سفید، بژ یا آبی) استفاده کنند. پوشیدن پیراهن های تیره یا رنگ های تند و زننده ممنوع است. کت های غیر رسمی و شلوارهایی که با موقعیت محل کار هماهنگ باشند، بلامانع هستند. لباس کارمندان زن نیز از فرم مانتوهای اداری خارج نشود (در این مورد نیز پوشیدن رنگ های تند و زننده، و لباس های تنگ برای محیط کار نامناسب است).

اگر در مورد انتخاب نوع پوشش و لباس خود دچار مشکل هستید به پوشش کسانی که در رأس شرکت هستند توجه کنید.

▪ کارمندان زن و مرد با اونیفورم

چنین کارمندانی باید لباس های فرم تعیین شده برای کار را بپوشند. اونیفورم ها باید همیشه مرتب و تمیز و اتو کشیده باشند.

چنانچه لباس فرم از اموال اداره باشد، خود کارمند باید هرگونه آسیب وارده به لباس را رفو و تعمیر کند. چنانچه آسیب وارده قابل اصلاح نبود باید به رئیس خود اطلاع دهید. در صورت ترک دائمی محل کار، کارمندان باید تمام لباس ها و وسایل را به صاحب کار برگردانند.

▪ کفش

کفش ها باید استاندارد و مطابق با عرف کاری باشند. از آنجا که کفش های تنیس، کتانی و صندل برای محیط کار غیراستاندارد هستند، نباید در محیط کار از آنها استفاده کرد. (استثنائاً کفش های تنیس را می توان در استخرها و سالن های ورزشی به پا کرد.)

ـ نکته: پیش از خرید هر لباس و پوشاکی، به موقعیت خود در محل کار، محیط کار و هم چنین آب و هوا و نوع شغل خود توجه کنید.

▪ موارد دیگر

اصولاً در محیط کار کارمندان می بایست از مصرف بیش از اندازه لوازم آرایشی خودداری کنند. بلندی ناخن ها باید در حد متوسط و زیر آنها همیشه تمیز باشد. جواهرات مورد استفاده نیز نباید سنگین یا چشمگیر باشد؛ در مجموع تأکید بر سادگی و ظاهر طبیعی کارمندان است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس های فضایی از دیروز تا امروز

 

لباس های فضایی در طی دهه هایی كه از آغاز مأموریت های فضایی می گذرد، دستخوش تغییرات زیادی شده است كه در این مقاله سعی داریم به سیر این تحولات بپردازیم.

۱)خلبانان هواپیماهای سری۰۱- H در درون لباس های فشار

▪ هواپیماهای جت: زمانی كه هواپیمای جت ساخته شده خلبانان برای تطبیق با فشار هوای كم و كمبود اكسیژن در ارتفاعات زیاد نیاز به لباس هایی با قابلیت تنظیم فشار داشتند. بیشتر این لباس ها تنها برای زمانی كه فشار كابین افت می كرد طراحی شده بودند. این لباس ها دارای پوششی از جنس نئوپرین (Neoprene) بودند كه می توانستند همچون یك بالون، پر از باد شوند، همچنین دارای پوششی سخت و غیرقابل انعطاف بر روی نئوپرین برای ایجاد فشار مستقیم بر روی خلبان و نگه داشتن خود لباس بودند. شیلنگ هایی به طور مستقیم از لباس به هواپیما متصل بودند كه اكسیژن مورد نیاز از این طریق تأمین می شد.

۲)فضانوردان اصلی پروژه مركوری در لباس های فضایی شان

▪ پروژه مركوری: زمانی كه پروژه مركوری ناسا آغاز شد، لباس های فضایی طرح اولیه لباس های فشار را حفظ كردند با این تفاوت كه بر روی نئوپرین چندین لایه مایلار با اندود آلومینیوم اضافه شده بود.

لباس های فضایی مركوری، همچنین شامل پوتین، دستكش و یك كلاه متصل به یقه لباس، بود. لباس ها توسط یك پنكه خارجی كه فضانوردان با خود حمل می كردند، خنك می شد فضانوردان اكسیژن را از طریق فضاپیما و شیلنگ های متصل به لباس ها دریافت می كردند. مانند قبل، لباس ها تنها زمانی پرفشار می شدند كه فشار كابین افت می كرد.

۳)ادوایت فضانورد جمینی۴، اولین راهپیمایی فضایی آمریكا

▪ پروژه جمینی: فضانوردان گزارش دادند كه جا به جایی در لباس های فضایی مركوری زمانی كه پرفشار می شوند بسیار دشوار است، زیرا این لباس ها اساساً برای راهپیمایی فضایی طراحی نشده بود بنابراین ناسا زمانی كه پروژه جمینی شروع شد، تصمیم گرفت كه لباس های فضایی نه برای موارد ضروری كه برای راهپیمایی های فضایی طراحی شوند، بنابراین تغییرات زیادی بر روی لباس ها صورت گرفت.

برای تطبیق با محیط فضا، لباس های فضایی جمینی، پوششی شبكه دوزی شده از نئوپرین با لایه هایی از نایلون و با اندود تفلون برای محافظت در برابر خرده سنگ های فضایی بود. فضاپیما اكسیژن و هوای خنك را از طریق جعبه هایی متصل به لباس تأمین می كرد. بعد از انجام پروژه جمینی فضانوردان دریافتند كه خنك كردنی كه با هوا صورت می گیرد كاربرد چندانی ندارد. اغلب اوقات فضانوردان در طول راهپیمایی ها، دچار گرمازدگی و تشنگی می شدند و كلاه هایشان از رطوبت زیاد، بخار می گرفت.

۴)آپولو۱۱ (Neil Armstrong) لباس فضایی نیل آرمسترانگ

▪ پروژه آپولو: به این خاطر كه فضانوردان آپولو باید علاوه بر پرواز در فضا بر سطح ماه هم قدم می گذاشتند یك لباس فضایی مجزا هم برای راهپیمایی بر روی ماه ساخته شد. لباس اصلی فضانوردان كه در طی پرتاب می پوشیدند مانند لباسی بود كه هنگام افت فشار در كابین فضانوردان دیگر مأموریت ها می پوشیدند.

لباس آپولو شامل موارد زیر بود:

▪یك لباس خنك كننده آبی نایلونی

▪لباس فشار چند لایه

۱) لایه درونی: لایه ای نایلونی سبك با منفذهای گوناگون

۲) لایه میانی: نایلون با پوشش نئوپرین برای نگه داشتن فشار

۳) لایه بیرونی: لایه ای نایلونی برای نگه داشتن لایه های پرفشار زیرین

▪ پنج لایه مایلار با اندود آلومینیوم و تركیبی از چهار لایه داكرون برای محافظت در مقابل گرما

۵)-(Kapton )دو لایه كاپتون برای حفاظ گرمایی بیشتر

▪ یك لایه با پوشش تفلون (غیرقابل اشتعال) برای محافظت در برابر پارگی

▪ یك لایه از تفلون سفید (غیرقابل اشتعال)

لباس شامل پوتین، دستكش، یك كلاه پارچه ای برای برقراری ارتباط و یك كلاه از پلاستیك شفاف بود. در مدت زمان پرتاب، اكسیژن و خنك كننده آبی از طریق فضاپیما تأمین می شد. برای راهپیمایی بر سطح ماه، لباس با یك جفت پوتین محافظ، دستكش، فیلترها و سایه بان هایی كه بر روی كلاه برای محافظت از تابش آفتاب قرار می گرفتند، كوله پشتی پشتیبان قابل حمل كه شامل اكسیژن، تجهیزات حذف كربن دی اكسید و خنك كننده آبی بود، مجهز می شد. لباس فضایی و كوله پشتی مجموعاً ۸۲كیلوگرم بر روی زمین و فقط ۱۴كیلوگرم بر سطح ماه وزن داشتند.

لباس اصلی ماموریت های آپولو همچنین در طی راهپیمایی های فضایی ماموریت های Skylab مورد استفاده قرارمی گرفت.

۶)شاتل های فضایی: در طول اولین پروازهای شاتل فضایی، فضانوردان یك لباس پرواز قهوه ای رنگ می پوشیدند. مانند ماموریت های آغازین، این لباس های پرواز هم برای محافظت فضانوردان تنها به هنگام افت فشار در كابین كاربرد داشتند. طراحی این لباس ها بسیار شبیه به لباس های پرواز ماموریت های آپولو بودند.

زمانی كه پروازهای شاتل بیشتر رایج شد فضانوردان پوشیدن لباس های پرفشار در طی مدت پرتاب را متوقف كردند و به جای آنها لباس هایی آبی روشن با پوتین های مشكی و یك كلاه سفید پلاستیكی ضد ضربه جانشین شد. پوشیدن این لباس ها تا حادثه چلنجر ادامه داشت.

بعد از بازبینی حادثه چلنجر، ناسا از تمام فضانوردان خواست تا در طی مدت پرتاب و ورود به جواز لباس های پرفشار استفاده كنند. این لباس های پرواز نارنجی پرفشارند و باكلاه ارتباطی، كلاه فضانوردی، پوتین، دستكش، چتر نجات و كیسه هوا مجهز شده اند. این لباس ها هم دوباره تنها در موارد ضروری - افت فشار كابین یا مواردی كه فضانورد مجبور است از فضاپیما در ارتفاعات بالا در طی پرتاب یا ورود به جو به بیرون بپرد- قابل استفاده اند.

۷)امروزه در راهپیمایی های فضایی شاتل و ایستگاه فضایی بین المللی از لباس های فضایی ای با تكنولوژی پیشرفته تری به نام EMU (Extavehixular Mobility Unit) استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

زنان قاجار و لباس اندرونی و بیرونی

 

در عصر قاجار، شیوه پوشش زنان در محیط خانه و بیرون از آن، متفاوت بود. نوع پوشش آنان را در درون خانه از لحاظ تاریخی می توان به سه دوره تقسیم کرد:

▪ دوره اول، از ابتدای دوران قاجار تا مسافرت «ناصرالدین شاه» به فرنگ.

▪ دوره دوم، از مسافرت «ناصرالدین شاه» تا پایان عصر ناصری و ابتدای دوره مظفری.

▪ دوره سوم، از ابتدای دوره مظفری تا پایان دوره قاجار.

● دوره اول، از ابتدای دوران قاجار تا مسافرت «ناصرالدین شاه» به فرنگ

لباس زنان را در دوره اول، پیراهن کوتاه بدون یقه ای تشکیل می داد که جلوی آن باز و دکمه های زرین و مروارید نشان زینت بخش آن بود. نزد خانواده هایی که از ثروت کافی برخوردار بودند، این دکمه ها از طلا و مروارید بود. نوع پارچه ها ابریشمی بود که گاه چندین رشته مروارید به دور یقه دوخته می شد.

معمولاً پیراهن ها را شلواری گشاد، مانند شلوار مردان و نیم تنه ای کوتاه به نام «ارخالق» تکمیل می کرد. بر روی آن «چاپکین» می پوشیدند که عبارت بود از پیراهن بدون یقه ای که جلوی آن باز بود و در زیر کمر، از چپ به راست دکمه می خورد. پوشش سر را نیز پارچه ای به شکل سه گوش تشکیل می داد که به آن «چارقد» می گفتند و از انواع آن می توان به دو نمونه چارقد «قالبی» و «آفتاب گردانی» اشاره کرد.

● دوره دوم، از مسافرت «ناصرالدین شاه» تا پایان عصر ناصری و ابتدای دوره مظفری

مسافرت ناصرالدین شاه به فرنگ و روسیه و دیدن بالرینهای «پترزبورگ» که شلوار بافته چسبان و نازکی به پا می کردند و دامن های بسیار کوتاهی به اندازه یک وجب روی آن می پوشیدند، شاه را بر آن داشت که زنهای حرم خود را به پوشیدن این نوع لباس تشویق کند.

او زنان حرمسرا را واداشت تا چاقچورها (شلوار بلند چین دار مخصوص زنان) را کنار گذارند، شلیته های کوتاه بپوشند و سر و موی خود را نیز با روسری های سفید ساده بپوشانند. سلیقه شاه اندک و آرام از درون حرمسرا به بیرون سرایت کرد و بسیاری از زنان و دختران خواص نیز به آن گراییدند اما این خواست در میان مردم عادی و به دلیل فضای مذهبی حاکم بر جامعه، جای خود را پیدا نکرد.

● دوره سوم، از ابتدای دوره مظفری تا پایان دوره قاجار

در این دوره، کت و دامن و لباس به شیوه فرنگی به ویژه در میان زنان طبقه مرفه افزایش یافت. خانواده های وابسته به دربار از این نوع پوشش استفاده می کردند و زنان روشنفکری چون «قرَ العین» نیز بدون حجاب در جمع ظاهر می شدند.

لباس بیرونی خانم ها، چادر یک شکل و همانندی بود که سر تا پای زنان را کاملاً می پوشاند و معمولاً از پارچه های ابریشمی، پشمی، تافته و اطلس بود که به رنگهای سیاه، آبی پررنگ و آبی نیلی تهیه می شد. عموم زنان دیگراز پارچه های نخی راه راه یا گلدار استفاده می کردند که با دو شیوه دوخت از هم شناخته می شدند.

بر روی این چادرها روبندی به منظور پوشاندن چهره استفاده می شد که پارچه های چهارگوش و یا مستطیل شکل بود و قسمت پوشش چشمها را توردوزی کرده بودند. این روبنده توسط قلابهایی به پشت سر بسته می شد.

ghajar5tn.jpg

چگونگی شکل و نوع این قلابها مشخص کننده طبقه اجتماعی فرد بود و بالاخره قسمت بعدی این پوشش را چکمه ای به نام «چاقچور» تشکیل می داد. در اواخر دوره قاجار، نوعی روبنده به نام «پیچه» متداول شد که کوچک و مربع شکل بود و از موی دم اسب تهیه می شد.

اما لباس زنان ایلیاتی و روستایی که اکثر آنها در کارهای اقتصادی خانواده سهمی داشتند، به مراتب شکل راحت تر و آزادتری داشت. بیشتر آنها از همین لباسهای محلی امروزه استفاده می کردند. روح حاکم بر زندگی مردم در دوره قاجار، روح مذهبی بود و آموزش و تربیت کودکان نیز بر همین اساس قرار داشت.

مهمترین رکن اجتماعی، خانواده بود که از شوهر، زن و فرزندان تشکیل می شد. جایگاه زن در چنین جامعه ای، در اندرون خانه بود و به مراتب دور از تغییر و تحولاتی بود که در جامعه رخ می داد.

محل سکونت از دو قسمت اندرونی و بیرونی تشکیل می شد. مرد خانه در بخش بیرونی آن حضور داشت. می توانست از دوستان، آشنایان و دیگر مراجعین پذیرایی کند و کلیه فعالیتهای خود را در آنجا انجام دهد.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس های محلی ایران

 

به طوركلی عوامل موثر بر فرم لباس ها درجوامع مختلف عبارتند از:

۱) شرایط جغرافیایی و محیطی و آب و هوا

۲) نحوه زندگی و اسكان و اوضاع اجتماعی

۳) جنگ ها و اوضاع سیاسی و نوع حكومت

۴) شرایط و اوضاع اقتصادی و پیشرفت های تكنولوژی

۵) اعتقادات مذهبی و آداب و رسوم

۶) نظام طبقاتی حاكم بر جامعه

۷) روابط فرهنگی, اقتصادی و سیاسی با سرزمین های مجاور.

پوشاك ایرانیان در زمان ۵۵۰ قبل از میلاد تا دوران جنگ های صلیبی، ادامه لباس بابلی ها و آشوری ها و بسیارمتنوع و گوناگون بود. آن ها لباسی به نام «كندیس» به تن می كردند كه از پشم، كتان و ابریشم تهیه می شد. كندیس موجود در این دوران لباسی بود با آستین های گشاد كه به صورت پیلی هایی منظم در پشت بازو قرار می گرفت. دامن این لباس در جلو شكم یا در زیر پهلوها چین می خورد و به شكل پیلی هایی منظم در می آمد. در زیر این لباس، پیراهن و شلوار زیر و جوراب می پوشیدند. براساس اعتقاد پژوهش گران، این نخستین باراست كه در تاریخ، لباس زیر، آن هم از نوع دوخته شده آن مطرح شده است. البته دراین زمینه تردیدهایی نیز مطرح شده ولی آن چه مسلم است این كه در ۱۳۵۰ قبل از میلاد به شهادت آثاری كه از تمدن عیلامی به دست آمده، ایرانیان «لباس كامل» به تن می كرده اند. لباس كامل متشكل از یك دامن بلند و تن پوشی با آستین های بلند بوده كه بر تن پیكره های پادشاهان و ملكه های عیلامی یافت شده است. مردان بلند پایه اجازه داشتند كندیس بر تن كنند كه آن را نیز پادشاه هدیه می داد. كندیس به رنگ بنفش مایل به آبی بود و تزییناتی به رنگ سفید و نقره ای داشت در حالی كه كندیس گروه های اجتماعی پایین تر، سرخ رنگ بود. این رنگ قرمز ساردی نام داشت و از شكوفه های درخت ساندیكس گرفته می شد.

بعدها رداهایی از ابریشم و پشم به رنگ های گوناگون عرضه شد. لیكن رنگ های قرمز، زرد و آبی تیره از محبوبیت بیش تری برخوردار بودند. بنفش و آبی تیره از رنگ های سلطنتی به شمار می رفت و قهوه ای رنگ ویژه سوگواری بود. درایران قبل از میلاد، پادشاه؛ شالی از پارچه طلا و همسرش كمربندی از طلا كه به آن كیف پول خود را می آویخت، به كمر می بستند. گفته شده است كه عایدی شهرها، به عنوان «پول توجیبی» از سوی برخی از پادشاهان به همسرانشان بخشیده می شد. دریك نقش، تصویری از شاه باستانی ایران نشان داده شده است با ردایی به رنگ بنفش با برودری دوزی از نخ های طلا و مزین به جواهر.

بعدها كند یس جای خود را به كتی داد كه روی شلوار پوشیده می شد و به طور یقین منشاء كت و شلوار استاندارد امروزی مردان بوده است. درایران باستان، كفش را از چرم نرم به رنگ زرد و به شكل پا می ساختند كه تا مچ پا را می پوشاند و به وسیله دكمه و تسمه هایی كه روی آن نصب شده بود، بسته می شد. بعدها تزییناتی از چوب مروارید و سنگ های گران بها همراه با برودری دوزی های زیبا به كفش افزوده شد. دست كش، چوب دستی گران بها و بادبزن با دسته بلند، ویژه خاندان سلطنتی بود كه توسط خدمه حمل می شد. جواهرمورد استفاده ایرانیان بسیار هنرمندانه و زیبا، از طلای وزین مروارید نشان، همراه با میناكاری و سنگ های كم یاب ساخته می شد. سنگ ها به شكل سرانسان تراش داده می شد. گوشواره، دست بند، گردن بند و انگشتر به ویژه انگشتر مهردار به نشانه اقتدار مورد استفاده بوده است. ایرانیان قوطی و شیشه هایی از مرمر برای نگه داری عطر و لوازم آرایش داشتند. دختران در سن ازدواج كه پانزده سالگی بود، گوش واره می آویختند. هم چنین دختران و پسران دراین سن موظف بودند كمربند تبرك یافته ای را به كمر ببندند.از زنان ایران باستان شمار اندكی تندیس به جای مانده است و همین امر اظهار نظر در مورد پوشش آن ها را دشوار می كند؛ زیرا زنان در زندگی اجتماعی شركت چندانی نداشتند ولی نقش برجسته ای كه از سده پنجم پیش از میلاد در دست است، یك ملكه را در پیراهن و شلواری كامل نشان می دهد و احتمالا لباس زنان دوران های بعد نیز چنین بوده است.

پارسیان لباس هایی مانند لباس های مردم امروزی بر تن می كردند. بعد ها خود را به زیورآلات مادی نیز می آراستند. جز دو دست؛ باز گذاشتن هر یك از قسمت های بدن را خلاف ادب می شمردند و به جهت ستر سر و پای خود؛ از سربند یا كلاه یا پاپوش استفاده می كردند. شلواری سه پارچه و پیراهنی كتانی و رولباسی می پوشیدند كه آستین آن ها دست ها را می پوشاند و كمر بندی بر میان خود می بستند. گفته می شود بسیاری از طرح های کنونی پوشاک؛ از جمله لباس های مربوط به دوچرخه سواری و اسب سواری از لباس های ایران باستان الهام گرفته شده است و پوشاک قبایل کرد و لر در ایران نیز تا حد زیادی ملهم از لباس های هخامنشیان و پارت ها است.

بیش تر مورخین چنین اظهار نظر كرده اند كه لباس مادها را هخامنشیان نیز مورد استفاده قرار داده اند. لباس آن دوران نیز از ۳ قطعه پارچه متفاوت درست شده بود كه به كمك حاشیه ها از یك دیگر مشخص می شدند. حاشیه درهمه لبه ها و كناره های لباس به چشم می خورد. بالاترین قطعه لباس, پارچه ای بود كه روی شانه ها قرار می گرفت. این پارچه از این مچ دست تا آن مچ دست را در بر می گرفت و سوراخی برای عبور سر در میان داشت و در قسمت جلو تا روی سینه و در پشت تا روی شانه ها را پوشش می داد. دوم پارچه یك رنگی بوده به طرف پایین بدن در جلو تا كمر و در پشت تا زیر نشیمن گاه و قطعه سوم پارچه ای نقش دار بوده كه به صورت لنگ بسته می شد و در پشت و جلو قدی یكسان داشته است.

اگرچه پوشیدن لباس برای جلوگیری از سرما و تابش آفتاب یا به منظور ستر و پوشش بدن است، اما در برخی فرهنگ ها، انتخاب رنگ و نقشهای روی پارچه و تزیین لباس با منجوقهای رنگارنگ و حاشیههای زردوزی و گلابتون یا چین واچینها یا دوختن سكه (طلا، نقره و امروزه نیكل) بر آن ها، معرف قومیت، شخصیت و منزلت اجتماعی است. درایران امروزی اقوام مختلف ایرانی با توجه به فرهنگ ها و آداب و رسوم خاص خود دارای لباس های مخصوصی هستند. زنان روستایی و ده نشین، به ویژه زن ایلاتی و عشایری، بنابر ذوق ملی و روح زیباپسند خود و برای ایجاد تنوع و خوشآیندی در اقلیمهای خشك و یك نواخت و دشتها و بیابان ها یا سرزمینهای سبز و خرم و تطابق خود با محیط، در انتخاب شكل و رنگ پارچه جامههای خود، اغلب به رنگ های شاد و تركیب های زیبا ودل نواز روی میآورند.

لباس كُردی با انواع گوناگون آن در میان ایلات و عشایر و روستاییان منطقه كردستان و تنوع آن ها در نزد مردان و زنان و تزیین آن ها با زردوزی، قلابدوزی و پولكدوزی و یا كلاه زنان كرد كه به پولكهای الوان و سكههای قدیمی و رایج، حتی اشرفی طلا و سكههای نقره سلاطین قاجار مزین است؛ موسوم به «كلا و پولك» و كلا و لیره، یا سربندهای پارچهای نخی و ابریشمی (كلاغی) – همگی دلایل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی دارند و از نقطهنظر تحول منزلت اجتماعی و حتی ویژگی فرهنگ ایلی یا روستایی معرف موقعیت مشخصی در جامعه هستند. البته در این میان، تأثیر محیط طبیعی، آب و هوا و شیوه كار را در نوع لباس ایلات و عشایر نباید از نظر دور داشت.

با این همه، پوشاك ایرانی از نظر ویژگی های ظاهری مشتركاتی دارند كه در اینجا به طور كوتاه و گذرا به آن ها اشاره میشود. درمیان زنان، استفاده از پوشش سر به شكلهای مختلف صورت میگیرد، مانند مقنعه در میان زنان تركمن شمال و زنان زرتشتی، و چارقد كه توری است، درمیان زنان بلوچ و دستار، به رنگ های مختلف، درمیان زنان كُرد. پیراهنهای بلند و گشاد به صورت های مختلف یا دامنیهای پرچین. آستینهای بلند به شكلهای مختلف تنگ، گشاد، با حاشیه و نواردوزی شده نیز زیاد مورد استفاده واقع می شود. دردوخت بیش تر لباس های زنان روستایی و عشایری از انواع پارچهها و نوارهای زردوزی شده استفاده میشود. استفاده از زیورآلات یا دوختن سكهها و منجوق و پولك به لباس نیز متداول است.

لباس مردان روستایی و عشایری با تغییرات بسیاری رو به رو بوده و بیش تر لباس ها یك دست شده است. استفاده از بلوز و شلوار در لباس های بومی و محلی مشهود است؛ بیش تر شلوارها گشاد و چیندار دوخته میشوند و برخی از پیراهنها مانند پیراهن مرد بلوچ، بلند تا سر زانوست. پیراهن مردان نیز بیش تر به صورت گشاد دوخته میشود و استفاده از كلاه یا عمامه یا عرقچین نیز معمول است. عرقچین نزد مردان بلوچ، كلاه نزد كردها، عمامه نزد سیستانی ها از اهمیت زیادی برخوردار است.

تزیین بدن، از جمله خال كوبی پیشانی، گونهها، زیرلب و دست ها، نوع رایج تزیین بدن در جوامع عشایری است. هم چنین آویختن زیورآلات در گوش و بینی، گلو و دست و پا، با مفاهیم رمزی یا آداب و مناسك عشایر ارتباط دارد. نوع پارچه، دوخت، تزیین و نام انواع پوشاك و زیورهای زنانه در نزد ایلات و عشایر از تنوع چشم گیری برخوردار است.

درباره پوشاك مردم شهری امروز ایران نیز میتوان گفت كه با تغییر كلی كه در پوشش مردان به وجود آمد، پوشیدن كت و شلوار، پیراهن، كفش و پالتو در زمستان در شهرهای بزرگ ایران معمول است و اكنون ظاهر شدن در انظار عمومی بدون كلاه، ناپسند نیست. پوشش زنان شهری نیز در ایران در مقایسه با قدیم تفاوت هایی دارد ولی اصل پوشش كه از ایران باستان به این سو رعایت می شده هم چنان پا برجا و استوار است. پوشش زنان امروزی را پیراهن كه غالباً تا زانو و یا زیرزانو میرسد؛ یا بلوز و شلوار, كت و دامن و جوراب و پالتو در زمستان، در طرحها و رنگ های متنوع تشكیل می دهد.

پوشاك زنان ایرانی در مقایسه با دیگر نقاط جهان تا حدودی یك دست و فرم است. برخی از زنان ایرانی در خارج از منزل چادر مشكی و معدودی چادر رنگی بر سر میكنند. گروهی از زنان و دختران نیز انواع مانتو كه پیراهنی بلند و گشاد است، با روسری یا مقنعه در رنگ های مختلف استفاده می كنند كه البته در اداره ها, دانشگاه ها و مكان های دولتی رنگ های فرم و خاصی استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

طریقه مراقبت از لباسها

 

● راه و روش نگهداری

▪ لباس ها را استراحت دهید

لباس هایتان هم مثل خودتان نیاز به استراحت دارد. بنابراین سعی کنید که هر روز پس از استفاده آنها را در کمد لباس ها به دقت آویزان کنید. به طور مثال، کت و شلوار باید حداقل یک روز قبل از استفاده مجدد در کمد استراحت کند.

▪ لباس ها را آویزان کنید

حتی با وجود اینکه خسته هستید و می خواهید استراحت کنید، به یادداشته باشید که حتماً لباس هایتان را پس از استفاده آویزان کنید و آنها را در گوشه و کنار نیندازید چون این کار باعث می شود که چین و چروک های بدی روی لباس افتاده و لباس از قیافه بیفتد. پس آنها را به دقت آویزان کرده و بگذارید که شکل خود را دوباره به دست بیاورند.

▪ لباس ها را هوا دهید

هر از چندگاهی لباس هایتان را کمی هوا دهید. این کار باعث می شود که عطر جذب لباس نشود و چین و چروک هم به لباس نیفتد.

▪ لباس ها را ماهوت پاک کن بزنید

گرد و خاک به مرور زمان باعث از بین رفتن و خراب شدن لباس می شود به همین دلیل سعی کنید که به طور مداوم گرد و غبار را توسط ماهوت پاک کن از روی لباس پاک کنید. برای گرفتن نتیجه بهتر می توانید از ماهوت پاک کن هایی با موهایی کوتاه تر استفاده کنید.

▪ نحوه شست وشوی لباس

قبل از انداختن لباس ها در ماشین لباسشویی، حتماً آنها را پشت و رو کنید تا اگر احیاناً عرق کرده باشید، از روی لباس خشک شود. اگر لباس های کثیف تان را در سبد نگهداری کنید، ممکن است کپک بزند و عطرهای مختلف لباس ها به یکدیگر نفوذ کند.یک بار دیگر توصیه می کنم اگر لباس هایتان را با ماشین لباسشویی می شویید، سعی کنید از مواد شوینده مایع استفاده کنید تا رسوب لباس هایتان را خراب نکند. لباس های روشن را از لباس های تیره جدا کنید و سعی کنید لباس های سفید را مجزا بشویید.

اگر یک لباس زیپ دار را می خواهید بشویید، حتماً توجه داشته باشید که قبل از انداختن آن در ماشین زیپ لباس را کاملاً ببندید چون می تواند به لباس های دیگر صدمه بزند.

▪ نحوه اتو زدن لباس

همیشه می توانید حتی بدون شست وشوی لباسی آن را به خشک شویی برده و بخواهید برایتان اتو بزند. از طرف دیگر، اگر لباس هایتان را خودتان اتو می زنید، به شما توصیه می کنم که همیشه پارچه یی نم دار روی لباس انداخته و بعد اتو بزنید. با این کار رنگ لباس حفظ شده و تا حد امکان صدمه یی نمی بیند. در اتو زدن شلوار هم دقت کنید که حتماً از روی خط اتوی خودش اتو بزنید.

▪ لباس هایتان را خشک شویی کنید

دقت کنید که لباس هایتان را حتماً پیش یک خشک شویی معتبر ببرید، چون خشکشویی های غیراستاندارد از مواد شوینده با کیفیت پایین استفاده می کنند. همچنین ممکن است لباس هایتان را بیش از اندازه مرطوب نگاه دارند و این باعث خراب شدن پارچه می شود، توجه کنید که خشک شویی مورد نظر شما حتماً از شوینده های سازگار با محیط زیست استفاده کند.

▪ احتیاط کنید

سعی کنید توجه اضافی به لباس هایتان کنید، سعی کنید لکه یی روی لباس هایتان نیفتد یا در تماس با اجسام تیز پاره نشود.

▪ چیزی به لباس هایتان سنجاق نکنید

دقت کنید که چیزی به لباس هایتان سنجاق نکنید چون بافت پارچه لباستان را از بین می برد و حتی ممکن است در لباس های ظریف تر سوراخ ایجاد کند.

▪ لکه گیری

قبل از لکه گیری لباس، حتماً از متخصصان در مورد نحوه کار سوال کنید. چون لکه گیری لباس های مختلف در رنگ ها و جنس های مختلف متفاوت است.

▪ نگهداری شلوار

اگر کار شما طوری است که مجبورید برای ساعت ها بنشینید، توجه کنید که خط اتوی شلوارتان به دقت زده شود تا با نشستن زیاد شلوار از قیافه نیفتد. از لباس هایتان به خوبی مراقبت کنید و خوش تیپ باشید.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 گرانترین لباس دنیا از جنس طلا ...!!!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چگونه با لباس های مختلف،طلا استفاده کنیم؟

 

با وجود این که ممکن است طلای زرد شما خیلی شیک و گران باشد اما با این وجود نمی توانید با هر رنگ ، یا بافت لباسی از آنها استفاده نمایید .

آیا می دانید با چه لباس هایی باید از طلاهای زرد و یا از طلای سفید استفاده کنید تا شیک تر و زیباتر به چشم بیاید ؟

لباس هایی با رنگ های و بافت های متفاوت وجود دارند ، با بعضی از لباس های باید طلاهای و زیور آلات زردتان را بیاندازید و با بعضی دیگر باید طلاهای یا زیور آلات سفید را استفاده نمایید . با وجود این که ممکن است طلای زرد شما خیلی شیک و گران باشد اما با این وجود نمی توانید با هر رنگ ، یا بافت لباسی از آنها استفاده نمایید .

طلاهای زرد : طلای زرد به علت رنگ بخصوصی که دارد به شما اجازه نمی دهد تا هر لباسی را که دوست دارید , بپوشید زیرا هارمونی و ترگیب رنگ طلایی با هر رنگی شیک و زیبا نمی شود .
موارد استفاده ی طلای زرد در روز و شب تفاوت دارد : در روز بهتر است از طلاهای زیر استفاده کنید تا شیک تر و زیبا تر به نظر برسید : انگشتر ظریفی از جنس طلای زرد با نگین های کوچکی را می توانید استفاده کنید زیرا در روز و برای انجام دادن فعالیت های روزمره بهتر است از انگشتر هایی استفاده کنید که ساده باشند تا به هنگام انجام کارهای تان اذیت نشوید

اگر شما از آن دسته خانم هایی هستید که به طلا های زرد علاقه دارید ، دوست دارید که طلاهای تان را برای بقیه نیز نمایش دهید می توانید از دست بند نیز استفاده کنید . زیرا دست بند بیشترین طلایی است که در دست شما به چشم می آید حتی بیشتر از انگشترهایی که شما به دست دارید .
اگر می خواهید از گردن بند استفاده کنید پیش نهاد می کنیم با توجه به لباسی که به تن دارید گردن بند تان را انتخاب کنید برای مثال اگر تاپی به تن دارید که دارای یقه ی باز می باشد بهتر است از گردن بند های بلند استفاده کنید ، اگر از لباس هایی استفاده می کنید که دارای یقه های بسته ، یقه اسکی هستند بهتر است گردن بند خود را نیاویزید ، زیرا با این مدل یقه های خاص اصلا گردن بند شما مشخص نمی شود . با لباس های دکلته هم می توانید از طلای زرد استفاده کنید و هم از طلای سفید ، بستگی به میل و خواسته ی شما دارد که به کدام یک از این جواهرات تمایل دارید .

گردن بند متفاوت با رنگ های مختلف را استفاده نکنید ، مثلا گردن بند های زرد و سفید را با هم نیندازید . ; حتی چند گردن بند را با وجود این که دارای یک رنگ مثلا طلای زرد هستند ، باز هم با یکدیگر نیندازید ، اگر شما فردی چاق هستید با انجام این کار چاقی شما افزایش می یابد و بیشتر به چشم می آید.
برای لباس هایی که شب هنگام و برای مهمانی های با طلای زرد می توانید استفاده کنید : دکلته هایی با رنگ مشکی و با یقه های باز می باشد . به موضوع بعدی که می پردازیم شامل این موضوع می باشد که چه رنگ های را با طلای زرد می توان استفاده کرد : قهوه ای ، مشکی ، نارنجی ، رنگ هایی که دارای ترکیب قرمز می باشند ، قرمز ، شرابی و .. . .

اکنون به طلاهایی با رنگ سفید می پردازیم : طلای سفید بیشتر مورد توجه و پسند افراد جوان می باشد ، افرادی که جوان هستند بیشتر به جای استفاده از طلا های زرد ترجیح می دهند که از طلا های سفید استفاده کنند . طلای سفید دارای مزیت هایی بیشتری نسبت به طلای زرد می باشد ، طلای سفید را شما با لباس هایی با رنگ هایی متفاوت می توانید بپوشید . زیرا با پوشیدن لباس های با رنگ های متفاوت می توانید زیبایی خود را با جواهرات و طلا های سفید افزایش دهید .
در روز بهتر است از طلاهایی استفاده کنید که شما را در فعالیت های روزمره تان دچارمشکل نسازد . حتی شما می توانید برای این که جلوه ی بیشتری داشته باشید ، شیک تر به نظر برسید از جواهرات یا زیور آلاتی با رنک های دیگر نیز استفاده کنید ، با طلای سفید خود بیاویزید . اما به خاطر دارید که این امکان برای استفاده از طلاهای زرد وجود نداشت .

چه رنگ های را با طلای سفید می توان استفاده کرد : طلای سفید به دلیل خاصیت براقیتی که دارد برای مهمانی های شبانه فوق العاده مناسب می باشد بالخصوص با لباس های مشکی بیشتر برق می زند و جلوه می کند . با رنگ هایی مانند : قرمز ، فیروزه ای ، می توانید از طلای سفید استفاده کنید ،; با رنگ هایی مانند : مشکی ، خاکستری و سفید اطلای سفید فوق العاده زیبا می شود .
نکته مهمی که در این جا وحود دارد و لازم به ذکر می باشد بدین ترتیب است : هنگامی که لباس هایی به رنگ نارنجی را می پوشید بهتر است از طلای سفید استفاده نکنید و به حای آن از طلای زرد استفاده کنید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

پارچه و پارچه بافي در ايران

آيا به تازگي به مراكز فروش پارچه سر زده ايد؟ در ويترين اين مغازه‌ها انواع و اقسام پارچه‌هاي رنگارنگ را مي‌بينيد كه در زير نورهاي زرد و سفيد جلوه گري مي‌كنند.
وارد كه مغازه پارچه‌فروشي كه مي‌شوي و دست روي هر پارچه‌اي كه مي‌گذاري ،لبخند رضايت فروشنده را مي‌بيني، همراه با اداي اين جمله كه پارچه بسيار خوبي را انتخاب كرديد، خارجي است، دوام عالي‌اي دارد و چندين جمله مشابه ديگر كه با تاكيد بر خارجي بودن پارچه و مرغوبيت آن به همين دليل گفته مي شود.
قيمت بالاي پارچه هم توضيحي از اين دست دارد. حال اگر پارچه‌اي با قيمت كمتر بخواهيد، پارچه ديگري مي‌آورد و با گفتن اين جمله كه ايراني است و مرغوبيت آن مثل پارچه خارجي نيست، آن را مقابل خريدار پهن مي‌كند.
اما اين پارچه ايراني كه امروز نامرادي روزگار اين چنين گريبانش را گرفته، روزي براي خود سرور و سالاري بوده است.
به گفته محققان، پيشينه بافت پارچه در ايران به هزاره‌ها پيش از ميلاد مي رسد. نمونه‌هاي قديمي بسياري نيز در كاوش‌هاي باستاني براي اثبات اين مدعا به دست آمده است.
براي مثال در طبقات زيرين گنج دره كه قدمتش به هزاره دهم پيش از ميلاد مي رسد، آثاري از الياف طبيعي يافت شده است كه به دو دسته يك تبر سنگي پيچيده شده بود.
نخستين شواهد باستان شناختي درباره منسوجات ايران مربوط به‌هزاره پنجم پيش از ميلاد است كه در ناحيه سه گابي كردستان از درون تابوت‌هاي سفالين محتوي اجساد كودكان به دست آمده است.
همچنين در ميان آثار كشف شده از تپه سيلك، آئينه‌اي يافت شده است كه رشته‌هايي از كتان روي سطح آن ديده مي‌شود. در شوش نيز از لايه‌هاي متعلق به ‪ ۳۵۰۰‬تا ‪ ۳۰۰۰‬پيش از ميلاد، دو سر نيزه پيدا شده كه از نقوش پارچه‌هايي پوشيده شده بودند.
نقوش مهرهاي متعلق به اين دوران نيز كه پيكره‌هاي انساني بر آن حك شده، نشان مي‌دهد كه اين افراد جامه به تن داشته اند.
به جز مهرها، نقوشي كه بر فرش‌ها و گليم‌هاي قديمي نظير فرش معروف پازيريك بافته شده، آدمياني را تصوير كرده كه لباس‌هايي همانند دامن‌هاي قديمي پوشيده اند. نقش‌هاي اين فرش در شناخت سير بافندگي دوره هخامنشي بسيار حايز اهميت است.
همان طور كه نقش برجسته‌هاي تخت جمشيد از ديگر منابع بررسي سير بافندگي به شمار مي‌آيند.
سلسله‌هاي مختلف نيز در سير و تحول امر بافندگي نقش‌هاي متفاوتي داشته اند. پارتيان در زمان استيلاي خود، نساجان قابلي داشته‌اند و منسوجات پشمي و كتان را بسيار عالي مي‌بافتند. آنها بعدها با وارد كردن ابريشم چيني، بافت اين پارچه را نيز آموختند.
مي‌گويند آنان اين روش را جزو اسرار حفظ كردند و جزو صادركنندگان اين پارچه بودند.
از دوره ساساني نيز پارچه‌هاي ابريشمي بسياري باقي مانده كه نشان از توليد انبوه اين بافته‌ها دارد. در مهمترين و بزرگ‌ترين كارگاه‌هاي حرير بافي در زمان ساسانيان خوزستان، به ويژه شهرهاي شوش، شوشتر و جندي شاپور قرار داشتند.
علاوه بر خوزستان در خراسان، طبرستان، گرگان، آذربايجان و فارس نيز پارچه بافي رونق فراواني داشته اند.
از ديگر شهرهاي معروف اين دوران مي‌توان به ري هم اشاره كرد. بافندگان اين شهر دربافت نوعي پارچه ابريشمي معروف به "دورو" تبحربسياري داشته‌اند.
ري چه در زمان ساسانيان و چه پس از اسلام تا حمله مغول‌ها از مراكز عمده توليد ابريشم بوده است.
در دوره سلجوقي نيز بافت پارچه ابريشمي مرسوم بود كه با تغيير نور، تغيير رنگ مي‌داد و به پارچه رنگ و نيم رنگ شهرت داشت. در مورد تزيين پارچه در اين دوران و ابتداي ورود اسلام به ايران هم بايد گفت كه متاثر از سبك‌هاي ساساني بوده است.
اما به تدريج طرح‌هاي اسليمي و نقوش پيچيده و نيز تصوير صحنه‌هاي عاشقانه و رزمي اقتباس شده از داستان‌هاي ايراني جاي خود را در اين صنعت باز مي‌كنند.
يكي از معروف‌ترين پارچه‌هاي اين دوره، طراز نام دارد. طراز به پارچه هايي اطلاق مي‌كنند كه حاشيه‌اي كتيبه دار داشت. در زمان خلافت امويان و عباسيان پارچه‌هاي طراز اهميت ويژه‌اي داشته، به طوري كه كارگاه‌هاي بافت اين پارچه در جوار قصر خلفا داير مي‌شد. بر اين پارچه‌ها نام و نشانه‌هاي ويژه خلفا را مي‌نوشتند.
مي‌گويند اهميت اين پارچه به اندازه ضرب سكه يا خواندن خطبه بوده است و از علامت‌هاي خلع يد اين بوده كه نام خليفه‌اي را روي طراز ننويسند.
قطعه طرازي در موزه مترو پليتن نگهداري مي‌شود كه كتابت آن گلدوزي شده و سال ‪ ۲۶۶‬هجري در شهر نيشابور بافته شده است.
بااستيلاي مغول‌ها بر ايران، دوران ركودي را در تمامي زمينه‌هاي فرهنگي ،هنري،اقتصادي و ... شاهد هستيم. هنر پارچه بافي نيز از اين قاعده مستثني نيست. چنان كه مراكز و شهرهاي مهم پارچه بافي، با حمله مغول‌ها رو به ويراني گذاشتند.
با قدرت رسيدن غازان خان و تدبيرهاي رشيدالدين فضل الله وزيرلو، زمينه‌هاي فعال شدن كانون‌هاي هنري فراهم شد. در اين زمان ابريشم به عنوان يكي از اقلام صادراتي ايران درآمد. حتي معروف است الجايتو پس از فتح گيلان به جاي ماليات از امراي شهر ابريشم مي‌گيرد.
بعداز اين در زمان تيموريان علاوه برخراسان بزرگ كه پيشتر هم در زمينه بافت پارچه شهرت داشت، شهرهاي يزد، كاشان، كرمان و تبريز هم در اين زمينه بسيار فعال شدند، به طوري كه محصولات خود را به ساير نقاط صادر مي‌كردند.
از نمونه‌هاي پارچه اين دوران تعداد اندكي شناسايي شده است.
در زمينه هنر بافت پارچه، بايد قرون نهم و دهم هجري را عصر طلايي اين هنر ناميد. در اين دوره شهرهاي بسياري به بافت خاص يك پارچه شهرت داشتند.
براي نمونه اصفهان مركز توليد پارچه‌هاي زربافت و قلمكار بود، يا در كاشان انواع پارچه‌هاي مخمل و ابريشم بافته مي‌شد.
گفته مي‌شود تنها در يكي از حومه‌هاي شهركاشان به نام هارون، هزار نفر كارگر ابريشم باف مشغول كار بوده اند.
از مشخصه‌هاي پارچه‌هاي اين دوره مي‌توان به همكاري نزديك نقاشان و نساجان اشاره كرد. در واقع بسياري از طراحان پارچه از نقاشان به نام روزگار بودند. پارچه‌اي در موزه دوران اسلامي موزه ملي نگهداري مي‌شود كه نقش آن به سبك اصفهان است و متقن بر اين ادعا.
در اين دوره همچنين زري بافي كه پيشينه‌اي كهن در بافت پارچه دارد، از نظر نقش و نگار به اوج زيبايي خود مي‌رسد.
در دوران قاجار هم سير پيشرفت بافت پارچه را شاهد هستيم، البته نه در حد و اندازه عصر صفوي و تيموري، اما از همين دوران است كه ورود پارچه‌هاي خارجي رونق مي‌گيرد، فاستوني و ساتن از جمله پارچه‌هايي هستند كه استفاده از آنها در اين برهه متداول مي‌شود حتي معروف است اميركبير در زمان صدارت خود خريد پارچه‌هاي خارجي را تقبيح كرده و از مردم مي‌خواهد از پارچه‌هاي داخلي استفاده كنند،از همين رو پارچه ترمه‌اي كه در آن زمان بافته مي‌شده، به شال اميري معروف مي‌شود و ...
شايد به جرات بتوان شروع سير قهقرايي بافت پارچه در ايران را ورود اجناس خارجي در عصر گذشته مربوط دانست.يعني دوراني كه ورود انبوه لباس‌هاي حاضري خارجي باب مي‌شود،البته در اين دوران هم شاهد قدم‌هايي در جهت حمايت از پارچه‌هاي داخلي هستيم.
اما متاسفانه هيچ كدام چندان مثمرثمر واقع نمي‌شوند و اين قصد با فراز و فرودهايي ادامه پيدا مي‌كند تا امروز ...
بايد اذعان داشت كه چرا پارچه‌ي ايراني كه روزگاري براي خود برو بيايي داشت و شهره آفاق بود، تا بدين حد امروزه مهجور مانده است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

طراحی پارچه و لباس در آفریقا
 
 

لباس در آفریقا از مظاهر فرهنگی به شمار می رود. شکل و رنگ لباس معرف مشخصه سیاسی یا قبیله ای افراد است. مثلاً زنان قبیله ماراکو لباس راه راه می پوشند. یا ر‌ئیس قبیله در نیجریه لباس قرمز می پوشد که معنی خشم و خون را دارد و رئیس را از شر شیطان حفظ می کند. در حالیکه در ایبارا در نیجریه رنگ قرمز برای تدفین استفاده می شود. بنابراین رنگ مشخصه مهمی برای این مردم به حساب می آید. همچنین به عنوان تن پوش غیر از پارچه از پوست حیوانات، پوست درخت و رنگ یا ترکیبی از عناصر نام برده شده استفاده می شود. ساده ترین شکل لباس مردان یک قطعه چرم چهار گوش است که به دور کمر خودشان می بندند و شنلی که روی شانه می اندازند. در گذشته منسوجات این قاره به صورت دستی تولید می شد و در حال حاضر پارچه از اروپا و هندوستان به این کشور وارد می شود. تاریخ نساجی آفریقا به گذشته های دور بر می گردد و اطلاعات موجود از طریق مورخین هنر و مردم شناسان و سیاحان جمع آوری شده است.
img/daneshnameh_up/b/b0/nas3.jpg

الیاف نساجی مورد استفاده در آفریقا

این الیاف شامل پشم، پنبه، الیاف گیاهی ( شامل الیاف ساقه ای و الیاف علفی)، پوست درخت و ابریشم وحشی می باشند.

پشم

امروزه آفریقای جنوبی از مهمترین مراکز تولید پشم در دنیاست. در شیوه سنتی از پشم گوسفند و موی شتر برای بافت پارچه به صورت دستی استفاده می شود. شیوه تولید منسوجات پشمی در آفریقا به این صورت است که ابتدا الیاف پشم چیده شده با آب و بدون استفاده از مواد شوینده شستشو داده می شود و سپس برای مدت سه روز در محل تاریکی نگه داشته می شود تا حجم آن زیاد شود. سپس با استفاده از دو قطعه چوب برس مانند الیاف موازی می شوند. سپس الیاف به هم تابیده شده و تبدیل به نخ می شوند. تبدیل الیاف به نخ تماماً توسط زنان صورت می گیرد.

پنبه

استفاده از پنبه در منسوجات آفریقا قدمتی طولانی دارد. چند قطعه پارچه پنبه ای از حفاریهای غار مالی بدست آمده که نشان می دهد قدمت استفاده از پنبه در آفریقا به هزاره اول قبل از میلاد برمی گردد. آفریقای غربی مانند سودان، اتیوپی، و سومالی از مراکز مهم تولید پنبه به حساب می آیند. برای تولید نخ پنبه ای الیاف پنبه از پنبه دانه جدا شده و سپس با دوک ریسندگی دستی به نخ تبدیل می شوند.

الیاف ساقه ای

از ساقه درختان الیافی مانند کنف و چتایی به دست می آید. این الیاف در آفریقا مصارف خاصی دارند. برای مثال در ناحیه ای به نام کابا از این الیاف به عنوان لباس تدفین استفاده می شود. همچنین از آنها برای تهیه طناب کشتی هم استفاده می شود.

گیاهان علفی

مهمترین گیاه علفی در آفریقا رافیا است که بومی ناحیه آفریقاست و از برگ درخت به دست می آید. منسوجاتی که از پوست درختان به دست می آیند حالت نمدی دارند که به عنوان لباس یا رختخواب از آنها استفاده می شود. در بعضی از مناطق از این لباس در مراسم تدفین استفاده می شود که نشان دهنده اتصال به گذشتگان است و استفاده از آنها باعث فراخوان اجداد می شود. این منسوجات گران بوده و در زئیر، رواندا و اوگاندا تولید می شوند.

انواع پارچه های تزئینی آفریقا

پارچه های رنگرزی شده با تکنیک رنگرزی مقاوم، پارچه های چاپ شده با قالبهای فلزی، تکه دوزی، لایه دوزی، چهل تکه، گلدوزی

img/daneshnameh_up/2/22/nas4.jpg

پارچه های رنگرزی شده با تکنیک رنگرزی مقاوم

در این روش پارچه در محل خاصی گره زده شده یا دوخته شده، به نحوی که از نفوذ رنگ به آن قسمت جلوگیری می شود و سپس پارچه رنگرزی می شود. همچنین می توان از مواد غیر قابل نفوذی مانند نشاسته بر روی پارچه استفاده کرد. متداولترین طرحهای ایجاد شده در این منطقه دایره است.

پارچه های چاپ شده با قالبهای فلزی

قالب در داخل ظرفی فرو می رود که پر از واکس گرم است و سپس بر روی پارچه منتقل می شود. گاهی به جای این قالبها از الگوی کاغذی یا مقوایی استفاده می شود. نقش و طرح این قالبها دارای مفاهیم تاریخی، سمبلیک یا قبیله ای است.

تکه دوزی

در آفریقا از این نوع پارچه برای لباس جشن، جنگ و پرچمها استفاده می شود و شامل افزودن قطعاتی از پارچه، صدف، فلزات، پوست حیوانات و یا درختان بر روی یک قطعه پارچه بزرگ می شود. زمینه اصلی پارچه ساده بوده و به طور معمول از رنگهای قرمز، سیاه، سبز، زرد و بنفش استفاده می شود.

لایه دوزی

لایه دوزی در نواحی جنوب کشور صحرا رایج است و غالباً به صورت زره و سلاح استفاده می شود. این سلاحها با دوختن چندین لایه از پارچه های پنبه ای بدست می آید که برای جنگجویان و اسبان بکار می رود.

img/daneshnameh_up/9/9b/nas5.jpg

چهل تکه

در این محصول قطعات پارچه کنار هم دوخته می شوند و تبدیل به یک پارچه بزرگتر می شوند. این قطعات روی هم قرار نمی گیرند بلکه در کنار لبه ها به هم دوخته می شوند.

گلدوزی

هنری است که عموماً در کشورهای اسلامی غرب آفریقا رواج دارد. اما به این معنی نیست که فقط مسلمانان لباس گلدوزی شده می پوشند. گلدوزی برای تزئین لباس به کار رفته و با استفاده از نخهای ابریشمی تولید می شود.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

نظر کودکان را درمورد لباس هايشان بپرسيد!!


لباس براي بزرگترها و حتي براي کودکان حاوي ارزش ها و بيانگر مفاهيم مختلفي است. به همين جهت معمولا بر سر لباس ميان کودک و پدر و مادر مشاجره ايجاد مي شود. براي نمونه اغلب پدر و مادرها لباس را وسيله اي براي زيباتر کردن ظاهر کودک مي شناسند. بعضي ديگر دوست دارند که فرزند آنها هميشه آراسته و مرتب باشد، چرا که اين دسته از پدر و مادرها چنين مي پندارند که آراسته بودن کودک نشانگر مرتب و آراسته بودن والدين او است، برخي ديگر ممکن است لباس هاي کودک را مشابه لباس خود انتخاب نمايند. هيچ يک از اين مباني ارزشي، براي کودک مهم نيستند، او فقط دوست دارد که لباس هايش راحت و مشابه ديگر همبازي هايش باشد تا در ميان آنها احساس متفاوت بودن نکند و به موازات همه اينها به مقدار کافي زيبا باشد. در مطلب زير که برگرفته از وبلاگ روانشناسي کودکان است نکاتي که کودک در مورد لباس به آنها اهميت مي دهد آمده است.
1 ) رنگ لباس: کودک لباس را به دليل رنگ هاي جذاب و شاد آن دوست دارد. او درباره تناسب رنگ لباس و اين که آيا چنين رنگي به او مي آيد يا نه چيز زيادي نمي داند و به همين دليل ممکن است حتي در يک زمان لباس هايي با رنگ هاي مختلف و ناهماهنگ را براي پوشيدن انتخاب نمايد. کودکان بيشتر مايل به پوشيدن رنگ هاي قرمز، سبز، نارنجي، زرد، آبي و صورتي هستند.
2 ) طرح و شکل لباس: دگمه هاي رنگي و شکل هاي دوخته شده و برجسته برعلاقه کودک به لباس مي افزايد. کودک به اين گونه چيزها بيش از مدل لباس اهميت مي دهد.
3 ) جديد و نو بودن لباس: به دليل عقايد و نظراتي که همواره از طرف مردم درمورد لباس نو ابراز مي شود، کودک علاقه مند به پوشيدن لباس نو است. به طور مثال کودک هنگام خريد يک جفت کفش نو آنها را در همان فروشگاه به پا کرده و مورد استفاده قرار مي دهد. لباس بايد طوري باشد که بپوشد و مورد استفاده قرار دهد. چنين لباس هايي جاذبه زيادي براي کودک دارند و در تقويت ايجاد حس استقلال در او موثرند.
4 ) بافت لباس: اين مسئله براي کودک حائز اهميت است. آنها معمولا مواد نرم مانند ابريشم، مخمل يا خز را دوست دارند.
5 ) تناسب با لباس همبازي هايشان: بچه ها معمولا دوست دارند لباس هايشان از نظر رنگ يا مدل مشابه رنگ لباس ديگر همبازي هايشان باشد چرا که نمي خواهند متفاوت از ديگران به نظر برسند.
6 ) لباس مورد علاقه: کودک دوست دارد لباس مورد علاقه خود را چندين بار پشت سر هم بپوشد. در چنين مواردي او را راحت بگذاريد و به او اصرار بر پوشيدن لباس ديگري به سليقه خودتان نکنيد.
7 ) عدم توجه به قيمت لباس: کودک تفاوت ميان لباس ارزان قيمت و گرانقيمت را درک نمي کند. بنابراين والدين نبايد حتي در صورت داشتن پول کافي، در خريد لباس هاي گرانقيمت براي فرزندان خود اصرار ورزند، به عوض آن بهتر است اين پول را در موارد ديگري از قبيل هزينه هاي آموزشي کودک در کلاس هاي گوناگون و مورد علاقه اش خرج کنند تا در آينده فردي مفيد براي جامعه اش گردد. منظور از عدم خريد لباس هاي گرانقيمت، لباس هايي است که داراي هزينه هاي سرسام آوري هستند. لباس کودک بايد به اندازه کافي شيک، زيبا، جذاب و با کيفيت مطلوب باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  |