سوزن و قیچی

لباس محلی زنان شهر رامیان

دستان هنرمند زنان رامیانی سالهاست که با بهره گیری از رنگ های طبیعت در کمال یک رنگی ، رنگین کمانی از لطافت و زیبایی به نمایش می گذارند . در رنگین کمان هنر دست زنان رامیانی رنگ سرخ غالب است رنگی که در آن موجی از نشاط و شادابی و تحرک و آرزوهای بسیار و پاک به چشم می خورد پس باید بر این دستان هنرمند بوسه مهر زد و رستاخیز هنرشان را تحسین نمود زنان اصیل قزلباش رامیانی از زمانهای دور لباس مزین به سکه و یراق از جنس ابریشم سرخ به تن می کنند که هنر دست توانایشان است و ثمره تلاش و همت شان.

لباس محلی زنان شهر رامیان

کوینک : زنان پیراهن قرمز رنگ از جنس ابریشم دست باف می پوشند دور مچ ، یقه و چاک پیراهن را با الیاف ابریشم الوان نوار دوزی می کنند به این نوارهای رنگین دستباف جهک می گویند جهک مانند پارچه ابریشم در کارگاهی به نام چالا بافته می شود یقه پیراهن گرد ، آستین بلند که با جهک تزیین شده و انتهای پیراهن به رنگ سبز ریشه دوزی شده است .

کلته : دختران تا قبل از ازدواج کلاهی به نام کلته بر سر می گذارند که تمام سطح آن با الیاف الوان ابریشمی دست دوزی شده است قسمت جلویی آن سکه دوزی و با جهک نوار دوزی می شود این کلاه همراه با روسروی ابریشمی قرمز رنگ استفاده می شود زمانی که خواستند پیوند زناشویی ببندند کلته را برداشته و سربندی از جنس ابریشم با زمینه قرمز ساده با حاشیه ای به رنگ سفید ، بنفش ، سبز و سرخ به نام باش کالاخه به صورت نیم تاجی بر سر می کنند به عنوان سمبل ازدواج .

یاقلق :دستمال ابریشمی پر نقش و نگاری با دنباله چین دار و بلند روی آن به سر می گذارند و آن را دور گردن می پیچند.

قمبلی : دامنی پرچین از جنس ابریشم اغلب به رنگ قرمز آستر دار که ده سانت انتهای دامن جهک دوزی می شود این شلیته زیبای ابریشمی با نوار دست بافی در کنار جمع می شود .

چارشو :چادر شبی است قرمز از جنس ابریشم با طرح چهارخانه که زنان رامیانی به دور کمر می پیچند .

قوپا : جواهری دست ساز از مونجوق های رنگین ، برگرفته از طرح های طبیعت زیبا که همچون الماسی بر گوشه نومال زنان خود نمایی می کند .

یاخالق : پیش جامه ای است برای تزیین روی پیراهن که به گردن آویخته می شود از چهار ردیف جهک تشکیل شده ، ما بین آنها سکه دوزی می شود در گذشته از سکه های نقره در یاخالق استفاده می شود.

قویماق : نوعی گردنبند که برای تزیین روی پیش جامه توسط زنان با مونجق ها و مهرهای رنگین بافته شده ، سی سکه با نخ دولا در انتهای بویماق استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ریشه یابی البسه اقوام ایرانی


«پوشاک» یکی از بارزترین سمبل های فرهنگی، مهم ترین و مشخص ترین مظاهر قومی و سریع الانتقال ترین نشانه فرهنگی است که به سرعت تحت تاثیر پدیده های فرهنگ پذیری در بین جوامع گوناگون انسانی قرار می گیرد، تاجائیکه حتی عده ای معتقدند; استیلای فرهنگی و سلطه پذیری در وهله اول از طریق انتقال پوشاک صورت می گیرد و می توان با تغییر پوشاک یک جامعه، نوع معیشت و شیوه تولید آن ها را نیز دچار گرگونی نمود و تغییرات و تحولاتی در ساختار زندگی اجتماعی آن جامعه ایجاد کرد. گروه های متفاوت انسانی که در مناطق مختلف ایران زندگی می کنند و هر کدام دارای ویژگی های قومی برجسته ای هستند و تحت عوامل گوناگون، از جمله اکولوژی منطقه، تن پوش ویژه ای به تن دارند که در همان نگاه اول می تواند قومیت، حوزه زندگی، زبان و سایر مشخصات فرهنگی و حتی مذهب و اشتغالات اصلی زندگی آنان را در ذهن بیننده تداعی کند. شناخته شده ترین این اقوام عباتند از آذربایجانی، بلوچی، بختیاری، ترکمن ها و قزاق ها، خراسانی ها، قشقایی ها، کردها، گیلانی ها، لرها، مازندرانی ها، جنوبی ها و...، ضمنا همانطور که گفته شده پوشاک در هر منطقه ای زمینه بسیار مناسبی برای تاثیر و تاثر فرهنگی به حساب می آید. مثلا پوشاک زنان جنوب ایران که به پوشاک «بندری» معروف است متاثر از پوشش ساکنان کشورهای همجوار و شیخ نشین های حاشیه خلیج فارس است، زیرا مردم ناحیه جنوب ایران از دیرباز تاکنون ارتباطات دریایی با مردم کشورهای همجوار داشته لذا پوشاک زنان و منطقه تا حد زیادی متاثر از نشانه های فرهنگی اقوام و ملل همجوار است، حتی نشانه هایی از پوشاک زنان هند و پاکستان را نیز در لباس زنان این منطقه می توان مشاهده کرد و بازمانده نشانه ای از ابتکار زنان پرتقالی را برای ممانعت از سوختن صورت و نوک بینی در اثر تابش شدید نور آفتاب در پوشش زنان بندری می توان ملاحظه کرد. اقوام ایرانی در درجه اول به کارایی لباس و اصول اعتقادی خود در پوشش پایبند بوده که آن را مطابق با شرایط آب و هوایی و اقلیمی خود انتخاب می کنند. در این مورد جنس لباس و رنگبندی آن نمایانگر این مسئله می باشد و سپس از هنرها و ذوق های دستی بانوان هر قوم برای تزئین روی لباس ها استفاده می کنند.

این تزئینات شامل رودوزی، سوزن دوزی، پولک دوزی و سایر شیوه های تزئینی می باشد که در هر قوم با نقوش خاص آن منطقه متداول می باشد. لازم به ذکر است که منظور از پوشاک اقوام صرفا لباس های آن ها نمی باشد بلکه این پوشاک شامل کفش، کلاه، سربند، شال، شال کمر، ردا، بالاپوش، جلیقه، لچک، زیورآلات و جواهرات و سایر متعلقات می باشد که در جای خود در ارتباط با هر قومی بررسی می گردد و جالب اینکه با توجه به تنوع اجزا» لباس در تمامی آن ها مسئله راحتی استفاده کردن از آن ها نیز مورد توجه بوده است و مردمان هر ناحیه با توجه به زیاد بودن تکه های لباس در پوشیدن و استفاده کردن آن دچار مشکل نمی شوند. نکته دیگری در مورد «پوشاک» اینکه; بسیاری از پژوهشگران و باستان شناسانی که به دنبال راهی برای دستیابی به شناخت فرهنگ و تمدن یک جامعه بوده اند معتقدند; شناخت فرهنگ یک جامعه بدون شناخت و بررسی لباس های سنتی اقوام آن امکان پذیر نمی باشد. چراکه با شناخت پوشاک یک قوم می توان شیوه زنذگی، شرایط اقلیمی و اعتقادات و آداب و رسوم، گرایش های مذهبی، سیاسی و شرایط اقتصادی یک جامعه را شناخت.

عوامل موثر در شکل گیری

● پوشاک اقوام

▪ مذهب:

اکثریت مردم شهرها، روستاها و عشایر ایران معتقد به دین مبین اسلام بوده و به ارزش آن سخت پای بند هستند بطوری که هر یک از آحاد جامعه، کلیه اعمال و رفتارهای فردی و اجتماعی و حتی ظواهر خود از جمله «پوشاک» را با آن موازین هماهنگ می کنند. خط مشی و دستورات اسلام در مورد پوشاک افراد و بخصوص جامعه نسوان کاملا مشخص است و لباس زنان پوشیده و بلند است تا حدی که به پشت پایشان می رسد. پیراهن آنان با دگمه تا یقه بسته می شود. عموما آندسته از زنان ایرانی که در جوامع کوچک و بصورت سنتی زندگی می کنند به جای روسری یا مقنعه از سربند یا لچک برای پوشش موهای سر استفاده می کنند. همچنین لباس ها گشاد و راحت است و از پارچه های ضخیم دوخته می شود. روی پوشاک زنان معمولا زیورها و پیرایه هایی نیز بسته می شود.

▪ شرایط و عوامل طبیعی:

عمده ترین جنبه کاربری پوشاک، علاوه بر بعد مذهبی و پوششی آن، حفاظت تن در مقابل عوارض آب و هوائی و نیز خطرات و ضربه ها و تماس های ناشی از فعالیت های روزمره است. لذا لباس های سنتی در قالب کاربردی آن ها عمدتا ساده و بی پیرایه هستند و فقط به جنبه کاربردی آن ها توجه می شود. مثلا مردم مناطق کوهستانی، از پتاوه استفاده می کنند تا پا را از خطر نیش گزندگان، ضربه سنگ ها، پیچ خوردگی و... مصون سازند یا چوپان ها به این دلیل پستک(نمدین) با خود به کوهستان می برند تا در مقابل باد و باران و برف و سرما و حتی تابش شدید نور خورشید خود را محافظت نمایند. ضمنا جنس و نوع پارچه بکار رفته در پوشاک و حتی تعداد آن ها در هر منطقه ای با شرایط و عوامل طبیعی مطابقت دارد، بطوری که در هر فصلی از سال پوشاک ویژه ای مورد استفاده قرار می گیرد و اساسا بلندی و کوتاهی لباس و رنگ آن ها در ارتباط مستقیم با نوع آب و هوای هر منطقه می باشد. مثلا شلوار مرد بلوچ بلند و گشاد و به رنگ روشن است تا مانع نفوذ گرمای تابستان به بدن شود. در مناطق کوهستانی نیز که هوا سرد و متغیر است، برای محافظت از سرما از پوشاک پشمی استفاده می کنند اگرچه به مقتضای هر فصل به تعداد پوشاک افزوده و یا کاسته می شود. در کوهستان های سرسبز شمال و مزارع چای زنان غالبا رنگ لباس خود را طوری انتخاب می کنند که تضاد شدیدی با رنگ محیط داشته باشد تا از فاصله دور هم در معرض دید خانواده باشند. همین امر در مورد زنان ساکن کوهستان های خشک نیز صادق است و رنگ پوشاک زنان تضاد شدیدی با رنگ مسلط محیط دارد.

▪ شیوه معیشت فعالیت های غیرزارعی:

معیشت مسلط جامعه دو نوع تاثیر کاربردی روی پوشاک ساکنان هر منطقه دارد. اولا بیشتر مواد اولیه ای که در پوشاک بومی و سنتی منطقه بکار می رود، از تولیدات محلی تامین می شود، ثانیا نوع فعالیت مردم، پوشاک های ویژه ای را اقتضا» می نماید، لذا معیشت هم در کیفیت پوشاک مردم تاثیر می گذارد و هم در شکل ظاهری و در تعداد قطعات آن موثر واقع می شود. بنابراین مردمی که معیشت مسلط آن ها دامداری است، مواد اولی و اصلی پوشاک آن ها را پشم تشکیل می دهد. ضمنا گشاد یا چسبان بودن لباس و ضخیم یا نازک بودن آن هم با شیوه معیشت مسلط هر منطقه تناسب دارد. مثلا دامداران معمولا جوراب های پشمی ضخیم، شلوار و کلاه پشمی و کفش های محکم پوستی می پوشند. در گذشته نه چندان دور کلیه پوشاک مردم در محل تولید و استفاده می شد به جز آن دسته از افراد که به علت رفت و آمد زیاد به شهر و تاثیرپذیری از فرهنگ شهرنشینی،ترجیحا بعضی از پوشاک مثل کلاه یا کفش و یا شال را از سایر مناطق تهیه می کردند. کیفیت پوشاک مردان و مواد آن ها غالبا در ارتباط با نوع معیشت و حاصل از آن است، ولی در مورد پوشاک زنان معمولا چنین نیست و بخشی از درآمد خانواده همیشه صرف خریدن پارچه برای پوشاک زنان می شده است، همین موضوع نیز عاملی ابتدایی برای ایجاد ارتباط بین گروه های قومی منزوی با مراکز اقتصادی و تجاری نزدیک آن بوده است.

▪ منزلت های اجتماعی:

هماهنگونه که تنوع پوشاک مناطق گوناگون به منزله علامت و نشانه خاص برای معرفی اقوام مختلف است، جنس، رنگ و شکل لباس و زیورها و ضمائم آن هم به پوشنده لباس منزلت اجتماعی ویژه ای می بخشد. زیورآلات زنان در گذشته بجز جنبه های نمایش و زیبایی، دلایل اقتصادی و مالی نیز در پس انداز خانواده داشته است. زن در کلیه گروه های قومی و جوامع انسانی موجود در ایران یکی از محارم است و از یک مصونیت اجتماعی ویژه برخوردار می باشد، لذا در کشمکش های قومی و قبیله ای از هر آسیبی در امان بوده است. بنابراین زیورهای زنان به ویژه در گذشته پشتوانه اقتصادی هر خانواده به حساب می آمد، زیرا همه اموال منقول و غیرمنقول می توانست به تاراج برود، جز زیورآلات که توسط زنان استفاده و حمل می شد و این به خاطر همان احترام و قداستی بود که زنان داشتند، بنابراین مرد خانواده ترجیح می داد که بیشترین پس انداز خود را تبدیل به زیورهای گران قیمت نموده و به زن خود هدیه نماید. در واقع به یک کرشمه دو کار انجام می دهد و علاوه بر جنبه های محکم اقتصادی در کسب وجهه بقیه نقش داشته است. کسب منزلت اجتماعی از طریق پوشاک در بین مردان نیز وجود دارد، ضمن اینکه هر قطعه ای پوشاک ممکن است بیانگر قشر و طبقه و رفاه و تحول خاصی باشد، می تواند بیانگر میزان دانش، سفر، سیاحت و زیارت نیر به حساب آید. حاجی های ترکمن عمامه ای به رنگ زرد می بندند، اشخاص مسن و متقی، عبا بر دوش می اندازند و تشخص خود را به این صورت نمایان می سازند. مداحان حضرت علی(ع) کلاه سبز مخروطی بر سر می گذارند. خوانین شال را زیر چوقای می بندند. یا اینکه کلاه بلند خسروی، مخصوص خوانین می شود و کلاه کوتاه مخروطی به رنگ قهوه ای مخصوص فقیران و کارگران می باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس شیک " پن یائو"

 مردم ملیت " یائو در جنوب چین زندگی می کنند . آنها بیش از 7نوع لباس دارند و در نواحی مختلف لباس ها متفاوت است . لباس زنان "پن یائو" ناحیه خودمختار ملی "گوانگ شی" برای پیران و جوانان یک شکل است .

دراین نقشه لباس و آرایش شیک زنان محل دیده می شود . آرایش و نقشه روی لباس نسبتا متمرکز و ظریف است . نقشه لباس از سه قسمت تشکیل می شود . 1- شکل ردیف انسان 2- نقشه کوچک با 14 خط 3- نقشه با شکلهای 4 گوش ، لوزی یا راه راه که چابکی وزیبایی و محبت قلبی زنان "پن یائو" را به خوبی نشان داده است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مردم ایلام

لباس و پوشاك یكی از مشخصه ها و تمایزات فرهنگی بین گروههای انسانی و اقوام مختلف به شمار می رود . در قلمرو سیاسی  فعلی ایلام اگر چه در گستره ی دنیای اطلاعات و اطلاع رسانی سرزمینی بسیاری كوچك می نماید، اما تحت آداب ورسوم ، عرفها و سنت ها هنوز هم پاره ای از عناصر لباس و پوشاك برخی گروهها تمایزات فراوانی را با دیگران در همین قلمرو را نشان می دهد. اگر چه لباس خود بخشی از فرهنگ می باشد ولی بواسطه ی ارتباطات و تعاملات فرهنگی و غیره این ویژگی فرهنگی مردم ایلام به سوی یكنواختی گرایش یافته و تفاوتها به مراتب بسیار كمتر از گذشته می باشد و به شكلی كه لباس مردان با چشم پوشی از مردان عرب زبان جنوب استان در سایر نقاط تفاوتها آنچنان اندك است كه به سختی به چشم می‌آید.

از منظری دیگر لباس مردم استان ایلام اگر چه آن اهمیت و ارزش فرهنگی و اجتماعی گذشته ی خویش را به مقدار زیادی از دست داده و در سایه انواع و اقسام مُدها و مدلهای وارداتی به سوی یكنواختی گرایش یافته ولی هنوزمی توان به  برخی از ابعاد اجتماعی و فرهنگی آن در بین گروههای قومی ایلامی اشاره كرد. در گذشته ی نه چندان دور جنس مرغوب ، نو بودن و بیش از هر چیز تزئینات لباس (بویژه برای زنان ودختران) یكی از شاخص های عمده برای تشخیص فرد از دیگران و قرار دادن وی در طبقه اجتماعی و جایگاه و موقعیت او در جامعه بود وبا این ویژگیها به راحتی می توانست حداقلی از موقعیت اقتصادی واجتماعی افراد جامعه خودشان را باز شناخت. ولی با بهبود سطح زندگی مردم لباس معمولاً تا حدود بسیار زیادی این ویژگی خود را از دست داده است و تنها در موارد محدود تری می تواندچنین نقش و كاركردی را بازی كند . به عنوان مثال پوشیدن کت و شلورا نشانه ی متشخص بودن  ویا حداقل داشتن شغل مناسب است و بستن چفیه زرد زنگ به دور سر بوسیله ی مردان نشانه ی به حج رفتن آنان می باشد و علاوه بر اینها هنوز هم نو بودن و استفاده از جنسهای مرغوب و گران بها بویژه نزد زنان به عنوان یك برتری (حداقل اقتصادی ) بردیگران به شمار می رود در ایلام ضرب المثلی معروف است كه می گوید : «لباس خوب اگر تو را به دو نفر تبدیل نكند ، به یك نفر خوب تبدیل خواهد كرد »، وبدینوسیله می خواهند اهمیت و ارزش آنرا به دیگران گوشزد كنند .

تغییرات لباس در ایلام به مانند سایر عناصر و پدیده های فرهنگی تابع متغیر های فراوانی می باشد و از نظر شدت كمترین تغییرات را می توان در نقاط عشایری و روستاهای دور افتاده مشاهده كرد. وجالب اینكه در این نواحی مردم هنوز برای لباس سنتی  خود احترام خاص قایل بوده و به راحتی تن به مُدهای وارداتی نمی دهند واین  مسئله نزد مردان وزنان بزرگسال كه پای بندشان به سُنت ها بیشتر  است تا حدی است كه پوشیدن لباس های جدید و واردتی و رنگارنگ و حتی رنگهای تند و گل دار را نشانه ی سبك دانسته و از آن استفاده نمی كنند ولی دیگران كه سن پائین تری دارند تمایل بیشتری به پوشیدن لباس های جدیدتر داشته، معمولاً هنگام مسافرت و یا رفتن به شهر برای خرید و غیره بیشتر از شلوار وكفش چرم (بغییر از آنچه در محل زندگی پوشیده می شوند ) استفاده می كنند .

 

پوشاك زنان ایلام 

 

زن آفریده پروردگار بلند مرتبه برای تكمیل زندگی و مایه ی آرامش و خیال مرد است ویكی از مظاهر زیبایی  خلقت ، آنطور كه در ادبیات عرفان از تعابیر و تشبیه های عارفانه و عاشقانه و خط وخال زنان بیان گردیده است. لباس زن علاوه بر اینكه ستر و پوشش بدن از دید نامحرمان ومحفوظ ماندن از سرما و گرما ست یكی از عناصر مكمل زیبایی زن نیز بوده و به مراتب از نظر پیچیدگی بر لباس مردان تقدم دارد وحائز جنبه های زیبایی شناسانه ، آراستگی ، سلیقه ها وعلایق نیز هست .

رنگهای متنوع ، جنس های مرغوب ، زیور آلات در عصر حاضر و آویزها ، منجوق كاریها ، مهره ها وسایر تزئینات لباس زنان (بیشتر در گذشته ی نه چندان دور ) كه آذین بند پوشاك زنان ایلامی ست در واقع معرف شخصیت ، منزلت و جایگاه زن و حتی نشانگر سن و تا حدودی هویت قومی او نیز می باشد. در گذشته ی نه چندان دور (در حال  حاضر در برخی نقاط عشایری و روستایی دور افتاده )جنس مخمل لباس و آویزهای قروشی بصورت بر روی بالاپوش های زنان معمولاً نشانه ثروتمندی و همینطور تعلق به خانواده ی طبقه  بالای جامعه ( بویژه از نظر اقتصادی ) بود .

حداقل تمایزات و مشخصات ویژه ای كه از لباس زنان در استان ایلام در حال حاضر جلوه گر می باشد تفاوتهایی است كه در جنس ، رنگ و شكل لباس بین گروههای سنی (كهنسال ، میان سال وجوان ) و تقریباً در سراسر استان دیده می شود كه در ذیل فهرست وار به پوشاك زنان ایلامی و با چشم پوشی از اندك تمایزات اشاره می گردد :

لباس مردم ایلام

- سرپوش یا «سَروَن  (Sarwan ) : در گذشته زنان بیشتر نقاط استان ایلام مقداری از موی طرفین سرخویش را پس از بافتن در دو طرف صورت آویزان می كردند و به آن «چَتر » (?atr) می گفتند و این عمل صرفاً برای زیبایی بوده و بقیه موی سر كاملاً پوشانیده می شد و هیچگاه برای مردان تحریك آمیز نبود «سرون »نوعی پوشش سر برای زنان است كه در برخی نقاط مانند شیروان چرداول ، ایوان و معدود نقاط دیگر استان متشكل از كلُاه یا عرقچن ، یك یا دو عدد «گُل ونی » (گُل بندی = آذین یافته با گُل ) و گاهی «هَبَر» و یا نوعی چفیه سیاه رنگ رگه دار می باشد كه به دور عرقچن بسته شده و حجم بزرگی را تشكیل و مقداری از اضافه آنها برای زیبایی به پشت آویزان می گردد .

 

- عرقچن یا «كِلاو »(Kelāw ): نوعی كلاه زنانه می باشد كه در نقاط مختلف استان رایج است. جنس آن معمولاً از پارچه نخی سفید رنگ و گاه به رنگهای دیگر می باشد كه مقدار كمی از سر را می پوشاند و هیچگاه به تنهایی به كار نمی رود و سایر سرپوشها روی آن بسته می شود و هرگاه كه عرقچن یا كَلاو منجوق دوزی شده باشد سرپوش هایی كه بر روی آن بسته می شود به حداقل ممكن می رسد تا زیبایی آن بیرون بماند .

 

- گُل وَنی (Golwany) : نوعی سرپوش از جنس حریر ، ابریشم و یا نخی می باشد كه در اندازه های مختلف كوچك و بزرگ تولید می گردد و جنس آن نازك بوده و زمینه ی مشكی داشته و با گل و بوته و نقش های ساده اسلیمی در رنگهای سفید و قرمز یا سبز و گاهی نارنجی و آبی و زرد تزئین گردیده است. در بیشتر نقاط استان بغیر از نقاط جنوبی با شیوه های تقریباً مشابه ای از «گُل وَنی » برای پوشش سر استفاده می شود و گاهی به مانند روسری و یا بر روی عرقچن و یا با بستن دو عد یا بیشتر آنها به همدیگر یك سرپوش بزرگتر تشكیل می دهند و در مناطق مانند شیروان چرداول ، ملكشاهی و قسمتی از ایوان آنرا به صورت سه گوش رو سر انداخته وسرپوش « هَبَر » را روی آن بر دور سر می بندند.

گاهی به گُل ونی های بزرگ «سَرونَ » و یا «علی خانی » نیز می گویند  .

 

- تا كاری (Tākāri) : نوعی سرپوش زنانه كه از جنس حریر و یا نخی مربع شكل و بزرگ و از گُل ونی ضخیم تر است . زمینه ی آن سیاه و دارای خطوط باریك به صورت رگه های نازك قرمز تیره و یا سبز می باشد و دارای ریسه در حاشیه می باشد و وقتی به دور سر بسته می شود حجم بزرگی را دایره وار حول سر ایجاد می كند و مقداری از اضافه ی هر دو سر آن به پُشت سر آویزان می گردد و معمولاً زیر آن و برای پوشاننده طرفین صورت و موی سر از گل ونی كه زیر آن قرار دارد استفاده می شود این نوع سرپوش عموماً در منطقه ی آسمان اباد و هلیلان در شهرستان شیروان چرداول وشهرستان ایوان استفاده می شود .

 

- هَبر (Habar) : یك نوع سرپوش مشكی و از جنس مخمل می باشد كه سه گوش بوده و دو گوشه ی آن بلند و مقداری باریك می باشد حاشیه ی هَبَر دارای منگوله سیاه رنگ می باشد و هنگام بستن به دور سر ، منگوله ها در چند ردیف ، طرفین و جلوی سر را زینت می بخشند. پیش از بستن هَبَر ار گل ون استفاده می شود، بدینصورت كه گلی ونی را بصورت مثلثی در آورده و روی سَر می اندازند  و سپس هَبَر را برروی آن به دور سر می بندند استفاده از هبر در شهرستانهای شیروان چرداول ، ایوان ، مهران ، ایلام و برخی نقاط دیگر استان به صورت محدود مرسوم می باشد .

 

- مَقنا یا مَقنَه (Maqnā) :پارچه ای تقریباً نازك و مشكی ( و گاه رنگهای دیگر ی مانند قهوه ای ، سبزتیره ، خاكستری و..) كه عرض آن حدود 70 سانتیمتر می باشد و بیش از 5/1 متر طول دارد و بصورت دو قطعه می باشد كه از كناره و در جهت طول به هم بافته شده اند مقنا سرپوش ویژه زنان عرب زبان بوده و از این مناطق وارد دیگر نواحی استان شده است و به علت راحتی  و پوشاندن  تمام سروگردن و قسمتی از سینه و مشكی بودن رنگ مورد قبول و پسند زنان میان سال ومسن بیشتر نقاط دیگر استان قرار گرفته و می رود تا به تدریج جایگرین سایر پوششهای زنانه گردد .

زنان یك سر مقنا را روی سر گذاشته و مابقی آن را به دور سروگردن تا سینه می پیچند و در نهایت برای آنكه باز نگردد به آن سنجاقی می زنند. زنان  میان سال و مسن بیشتر رنگهای مشكی استفاده می كنند و رنگهای دگر ویژه دختران وزنان جوان می باشد .

بیشترین استقبال از مقنا در شهرستانهای مهران ، دهلران ، دره شهر وآبدانان می باشد.

روسری یا «بان سری » (Bāsary) : روسری همان پارچه رنگی و گلدار و در رنگها و طرحهای مختلف است كه در اكثر نقاط كشور رایج بوده وامروزه تقریباً تمامی دختران وبسیاری از زنان جوان وخصوصاً در نقاط شهری وپر جمعیت استان از آن و به تنهایی استفاده می كنند .

 

-   قَترهَ (Qatra ) : نوعی چادر زنانه است كه برخلاف چادرهای مرسوم دیگر نقاط كشور اولاً بسیار بزرگتر بوده وثانیاً دارای مقداری آستین گشاد می باشد كه با عبور دادن دستها از آنها دیگر نیاز چندانی به كنترل آن در بیشتر مواقع نیست . جنس قتره مختلف بوده تماماً به رنگ مشكی و از پارچه های ساده و بدون نقش می باشد و برخی مواقع به حاشیه جلو و كناره آستینها نوعی بافت مثلی و تا حدودی ریسه مانند دوخته می شود. قتره مختص زنان عرب زبان بوده و از این ناحیه وارد دیگر نقاط استان گردیده است و در حال حاضر بالا پوش تقریباً تمامی زنان عشایری و روستایی و برخی زنان میان سال وكهنسال شهری ایلام می باشد. و مابقی زنان و اكثریت مطلق دختران از چادر به جای قتره كه فاقد ویژگیهای فوق است استفاده می نمایند. رنگ چادر نیز مشكی بوده و استفاده از چادرهای رنگی و گل دار بیشتر توسط دختران نوجوان و یا بصورت محدود در برخی نقاط و یا چادرشب استفاده می شود .

 

- كَمَر چین (Kamarčin): تا چند دهه پیش بالاپوش عمده ی بیشتر زنان ایلامی خصوصاً در نواحی شمالی و مركزی نوعی پالتو زنانه به اسم «كَمَرچین » بود كه به علت استفاده فراوان از نوارهای زربافت در تزئین آن از زیبایی خاص برخوردار و احتمالاً نام آن نیز به همین خاطر باشد. جنس كمرچین از مخمل در رنگهای قرمز ، جگری ، سبز ، سرمه ای ومشكی بوده و دارای آستین بلند ، جلوباز ، (عیناً شبیه پالتو مردانه) وجیب بادهانه كج در طرفین و كمربندی از جنس خود می باشد و بسته به سن و موقعیت مالی زن ممكن بود از تزئینات بیشتری برخوردار و چنانچه زن در سنین میان سالی و یا كهنسالی بوده از رنگهای سنگین ( مشكی ، سرمه ای ) استفاده می كرد. امروزه استفاده از كمر چین نزد زنان ایلامی تقریباً منسوخ گردیده و فقط در معدود نقاط دور افتاده ای مانند ملكشاهی زردلان وجاهای دیگر توسط پیر زنان در فصل سرما پوشیده می شوند و آخرین رمقهای خود را می گذراند و قَتَره و بلوزهای جدید جای آنرا پر كرده است .

- یَل (‎Yal) : نوعی كُت زنانه و از جنس مخمل بوده و تزئنات اندكی مثل كمرچین دارد و موارد استفاده از آن نیز به مانند كمرچین نزد زنان این نواحی می باشد. یل دارای جیب در طرفین بوده و آستین دار می باشد و دگمه هایی برای بستن جلو آن تعبیه شده است.

 

- كُلَنجَه (Kolanja) : كُلنجه نوعی دیگر از بالا پوشهای زنان می باشد كه از نظر رنگ ،جنس ، دوخت و تزئینات و كاربرد عیناً مانند كمرچین می باشد با این تفاوت كه فقط اندازه ی آن كمتر بوده و تا حدود زانو می رسد و در مناطقی كه كمرچین كاربرداشته مورد استفاده بوده است.

 

سُخمَه (Soxma) : نوعی بالاپوش دیگر است كه از مخمل و یا گاهی پارچه های رنگ دیگر و در رنگهای شاد و روشن (قرمز ، جگری ، سبز و... ) دوخته می شود و فاقد آستین بوده و كاملاً شبیه جلیسقه می باشد. در سُخمه حداكثر تزئینات بكار رفته و بیشتر این تزئینات كه شامل انواع آویزها نقره ای و سكه قلا بدارند كه جلو و حتی پشت آنرا فرا می گیرد وبدین لحاظ در گذشته توسط دختران وزنان جوان پوشیده می شد وبیشتر جنبه تزئینی برای مراسمات داشته است و زنان مسن و كهنسال هرگز از آن وخصوصاً با تزئینات استفاده نمی كردند ، سخمه در بیشتر نقاط استان بغیر از قسمتهای جنوب دهلران وقستمتهایی از مهران رواج داشته ولی امروزه بندرت در نقاط دور افتاده روستایی وعشایری كاربرد دارد .

بعلت وارد شدن انواع و اقسام بالا پوشهای زنانه و رواج یافتن آنها امروزه اكثر قریب به اتفاق زنان ودختران ایلامی خصوصاً در نواحی شهری و پر جمعیت از بلوزها و بالا پوشهای مختلف موجود در بازار استفاده می كنند .

 

كِراس یا شَوو( Kerās , ŠaÜ) : همان پیراهن بلند و آستین دار زنانه است كه اكثریت زنان روستایی وعشایر و قسمتی از زنان شهری نیز به عنوان تن پوش از آن استفاده می كنند این پیراهن بلند بوده وتا نزدیك روی پاها می رسد و گاهی در ناحیه كمر مقدار تنگ گشته ولی پائین آن كاملاً گشاد می باشد و بسته به سن زن یا دختر رنگ و جنس آن تفاوت پیدا می كند به شكلی كه تقریباً تمامی زنان كهنسال وحتی برخی میان سالان تمایل شدیدی به پوشیدن پیراهنهای با رنگ سنگین وخصوصاً سرامه ای وتیره دارند وآنرا نشانه سنگینی بزرگسالی می دانند در برخی نقاط استان مانند جنوب دهلران و هلیلان بر روی سینه ی پیراهن مهره های به عنوان تزئین نصب می كنند.

 

شِوال(Šewāl) : بطور كلی شلوار محلی زنان ایلام به دو فرم عمده می باشد یك شلوار كُردی كه معمولاً از جنس تی ترون و نخی به رنگ تیره یا سرمه ای و امثالهم می باشد كه در قسمت بالا و ران ها گشاد بوده و به طرف ساق پا باریك می گردد و در قسمت كمر بوسیله كِش محكم می گردد و فاقد هر گونه تزئین بوده و گاهی در طرفین جیب درونی دارد. این نوعی شلوار عمدتاً در مناطق عشایری و روستایی استان خصوصاًُ نواحی شمالی ، مركزی ، قسمتهای از دره شهر ، آبدانان و شمال دهلران و برخی نقاط مهران استفاده می شود و تنها تفاوتی كه با شلوار مردان دارد این است كه محل دوخت جای كِش آن به بیرون می باشد. و این نشانه برای مشخص شدن شلوار زن از شلوار مرد است 

نوع دوم كه بیشتر به «بی جامه » معروف است از جنس های مختلف و گل دار بوده و فاقد جیب می باشد و با كِش در قسمت كمر محكم می گردد و در برخی نقاط مثل مهران ، دره شهر ، جنوب دهلران قسمت پائین و ساق پا را تنگ نموده و برخی تزئینات مثل نوار دوزری و غیره به آن می افزایند .

 

قی‌وَن ( Qaywan ) : پارچه ای بلند و یك رنگ كه از آن به عنوان شال كمر استفاده می شود و امروزه در نقاط عشایری و روستایی برخی نقاط استان بصورت محدود خصوصاً در فصل كار كشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 برقع، پوشش زنان جنوب

پوششی که در خلیج فارس و کرانه‌های جنوبی دریای عمان دیده می‌شود روبندی است به نام “برقع” که در ساحل استان هرمزگان و خطه ساحلی بلوچستان “ برکه “ و در حوزه بندر لنگه به نام “بتوله” خوانده می‌شود.


ایرانیان مقیم کرانه‌های جنوب خلیج فارس آن را به نام “بطوله” می‌خوانند که درستی کلمه برگردان شده آن “بتوله” و واژه حاضر با حرف “ط” عامیانه است. در جایی دیگر از لارستان “ بتیله” هم می‌نامند.


دو پوشش که پیش از اسلام و بعد از اسلام در موارد خاصی مورد استفاده بوده‌اند بدین قرارند :
- برقع
- مقنعه
واژه بتوله با فتح حرف اول و تاء مضموم است در زبان عربی به معنای “ بتل” یعنی قطع کننده. بریده شده، جدا ساخته و نیز به مفهوم هر چیزی که ماهیت اصلی را از میان بردارد یا پرده‌ای بر آن به جهت پوشش می‌کشد که دید واقعی را می‌برد.

 امروز در میان اقوام و گروه‌های مختلف جهان عرب و دسته‌ای از ایرانیان مرزنشین هنوز وجود برقع پرده از چهره ماهرویان آفتاب زده جنوبی نگرفته و ساخت برقع به اشکال مختلفی درآمده که از نظر برش و ساختمان به اصطلاح با مد متنوعی درجه‌بندی می‌شود ؛


 

برقع بادیه نشینان عمان
- برقع زنان بندرعباس
- برقع روستاییان بندرعباس در کشار و کلات تا آخر

چهره گیرترین نوع برقع همانا برقع مورد استعمال روستاییان بندرعباسی و اعراب بدوی عمان است. زیباترین نوع برقع موجود در ساحل شمال خلیج فارس برقع زنان بحارنه شیعه مذهب و عرب زبان بندر لنگه است که ظریف و زیبا و چشمگیر است.


و اما از نظر هزینه پرخرج‌ترین نوع برقع ،بتوله مهاجرین بحرینی بندرلنگه است که از ایرانیان اصیل سلیم النفس و نجیب این شهراند . این گروه دارای مذهب حقه جعفری اثنی عشری هستند.


Image● سوزن دوزی،‌هویت زن بلوچ
صنعت دستی سوزن دوزی بلوچی به عنوان هنری مرجع و نمادین در استان سیستان و بلوچستان مطرح بوده و در خارج از کشور بویژه در خاورمیانه از صنایع معروف و شناخته شده است.


سوزن دوزی از هنرهای دستی زنان و دختران بلوچ است که امروزه به علت استقبال زیاد مردم در سراسر دنیا بسیار مورد توجه است .


زنان بلوچ با دوختن نقش‌هایی بر روی پارچه با نخ‌های مخصوص و در برخی موارد با نخ‌های زرین و سیمین این تکه‌ها را به روی آستین،‌دامن و یقه و جلوی لباس‌های بلوچی وصل کرده زیبایی خاصی به آن می‌بخشند .


در گذشته تکه‌های سوزن‌دوزی برای محافظت و پوشش بیشتر لباس زنان استفاده می‌شد و امروزه زیبایی،‌ هنر و صنعت نیز به آن افزوده شده است.


سوزن دوزی در نقش‌ها و مدل‌های متفاوتی با عناوینی شامل پرگار، سراوانی، هفت تاری،‌ جاوک، شیدا و یکتاری در فرآورده‌هایی مانند جاکلیدی ،‌گوشواره ،تل سر،‌قاب عکس، جلد آلبوم و رومیزی تولید و عرضه می‌شود.


در این دیار هنرمندانی زیست می‌کنند که آوازه پشتکار و شکیبایی آنان از گذشته‌های دور بر سر زبان‌ها بوده و جنبه‌های مختلف زندگی را چه در زمینه هنری و غیره در گردونه زمانه دیده و با آن چرخیده‌اند.


به جز ترانه‌ها و نغمه‌ها ‌صنایع دستی نیز بیانگر چهره‌ای از زندگی مردمان بلوچ است که در رنگ‌ها و نقش‌های “سوزن دوزی” ،‌” گلیم” و “ حصیر” آنها مفهوم می‌یابد.


فعالیت‌های صنایع دستی به روش سنتی در استان سیستان و بلوچستان عمدتا توسط زنان انجام می‌شود . زنان و دختران بلوچ به علت نوع زندگی بومی از هفت سالگی برای تزئین لباس خود “سوزن دوزی” را می‌آموزند و بدین ترتیب علاوه بر پرداختن به هنرهای صنایع دستی به امرار معاش خانواده نیز کمک می‌کنند.


در این استان زنان به قدری مشتاقانه به هنر صنایع دستی می‌پردازند که سایر کارهای صنایع دستی نیز همچون سفالگری، ‌قالیبافی و گلیم بافی و حتی نمد مالی که کار مردان است توسط آنان انجام می‌شود.


سوزن دوزی بلوچستان هنری ارزشمند است که از آن به عنوان نور چشم و سند هویت و موجودیت و پشتوانه زنان بلوچ نام برده می‌شود . سوزن دوزی با زندگی روزمره زنان بلوچستان آمیخته است وهر دختری به موازات آموزش اصول زندگی ، سوزن دوزی را نیز فرا می‌گیرد و با نقوشی هندسی( گلها و بوته‌ها و ترکیب رنگ‌ها ) جهانی خیال انگیز را به نمایش می‌گذارد.

 تمامی زنان بلوچ- چه آنها که در ایران و در استان سیستان و بلوچستان زندگی می‌کنند و چه آنها که در پاکستان وافغانستان یا در دیگر نقاط دنیا ساکن‌اند- از سوزن دوزی برای تزئین لباس‌هایشان استفاده می‌کنند.

سوزن دوزی هنری است با قدمت و سابقه‌ای به بلندای تاریخ بلوچستان؛ از این رو به آن بلوچی دوزی هم می‌گویند. این هنر(صنعت) ریشه در تار و پود زندگی عشیره‌ای منطقه دارد و بازتاب ذوق و خلاقیت زنان در آیینه نقوش و طرح‌های جاودانه است .


ریشه‌های این هنر را می‌توان در لایه‌های زیرین تاریخ قومی منطقه یافت. هرکجا که ردپایی از زنان بلوچ یافت شود بی‌هیچ واسطه‌ای سوزن دوزی نیز عظمت خویش را به دیده می‌کشاند.

 در حال حاضر در تمام بلوچستان زنان سوزن دوز به این هنر مشغول‌اند. از مشهورترین و مرغوب‌ترین نمونه‌های سوزن دوزی‌ تولیدات مناطق “قاسم آباد “ و “ نکوچ ایرانشهر” و “ چانف” در “نیک شهر” است.


ابزار کار سوزن دوزی شامل سوزن یا سوچه و قیچی یا مقراض و انگشتانه یا شستی است . سوزن‌‌دوزی‌ها به ۳ نوع پرکار و میان کار و کم کار تقسیم می‌شود.

نوع پرکار روی پارچه‌های ریز بافت و تمام سطح قطعه پارچه مورد نظر سوزن دوزی می‌شود، در نوع میان کار قسمت بیشتر پارچه سوزن‌دوزی می‌شود و در نوع کم کار فواصل طرح‌‌ها بر اساس تشخیص سوزن دوز پر می‌شود .


لباس زنان بلوچی از ۶ قطعه سوزن‌دوزی شده تشکیل شده است . از این قطعات آن را که برای پیش‌سینه است “ جی “ یا “زی” و قطعه دیگری که به شکل محراب ۵ ضلعی است و در قسمت پایین پیراهن به صورت عمودی به موازات پیش سینه از کمر پیراهن تا نزدیکی‌های پایین دامن دوخته می‌شود در اصطلاح “ پندول” یا “ گوپتان “ می‌نامند.

 دو قطعه زینت بخش سر آستین پیراهن و دو قطعه نیز زینت بخش سرپاچه‌های شلوار زنان بلوچ است. در برخی از مناطق بلوچستان به این نوع دوخت “ کریک” و “بدنک”‌و “ جیک “ نیز گفته می‌شود .نقش ونگارهای سوزن دوزی را نسل به نسل مادران به دختران می‌آموزند و در لایه‌های زیرین ذهن زنان بلوچستان رخنه می‌کند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس تركمن ها

«عنصرهاي اساسي پوشاك مردانه تركمنهاي يموت ، پيراهن فراخي است با آستين هاي دراز كه هم پيراهن زير است و هم جامه رو براي مردان در هر سن و سال و تنبانهاي گشاد پيراهنهاي مردان مسن و روحانيون ، دراز است و تا به زانو مي رسد . ..

لباس مردان تركمن
«عنصرهاي اساسي پوشاك مردانه تركمنهاي يموت ، پيراهن فراخي است با آستين هاي دراز كه هم پيراهن زير است و هم جامه رو براي مردان در هر سن و سال و تنبانهاي گشاد پيراهنهاي مردان مسن و روحانيون ، دراز است و تا به زانو مي رسد . پيراهن هاي مردانه را از پارچه هاي نخي رنگارنگ مي دوزند . مردان ميان 50 تا 60 ساله و بزرگتر از آن پيراهن سپيد مي پوشند . يقه اين پيراهن ها ، مدور (سوپي يا كا) ، بي دكمه و با بريدگي افقي در بالاي شانه ها ست . در آخر بريدگي پارچه هايي مي دوزند و آن را با نوار كوتاهي (ياكا – يوپي) محكم مي كنند . اين پيراهن ها ع نقش و نگاري ندارند و آرايش آنها نواري است كه در كنار يقه جيبهاي پهلو و آستين دوخته شده است .
تنبانهاي زير مردانه «بالاك» و تنبانهاي رو «جولبار» نام دارد . بالاك جوانان و مردان ميان سال از پارچه هاي نخي رنگارنگ و بيشتر پارچه هاي سبز و يا نيلي و براي مردان كهنسال ، از پارچه هايي سپيد دوخته مي شدند ».
«جامه بالائي زمستان تركمنها پوستين هائي بنام «ايچمك» كه معمولاً از پوست بره قره گل كه به رنگ زرد در مي آورند ع مي باشد .
پوستين از پوست بره ، آستينش تنگ و دراز و دامنش تا زير زانو ها مي رسد. در جلو پوستبن دكمه و يا قلاب نيست ناچار وقتي كه مي پوشند با دو دست جلوي دامنش را مي گيرند تا از هم باز نشود . اما هر وقت كه مي خواهند به كاري مشغول شوند ، يا بر اسب بنشينند ، روي پوستين و دور كمر را با شال مي بندند.
مردان كلاه پوستي «تلپك» بر سر مي گذارند كه از كلاه ازبك ها زيباتر است .مردان تركمن داراي دو نوع كلاه پوستي هستند كه نوعي از آن نيم گرد است . همه سر پوش گرد و اطراف آن از پشمهاي بلند و مشكي انباشته است . و نوع ديگر به شكل مخروطي ناقص است كه قسمت گشاد آن در بالا قرار مي گيرد . اين كلاه سر پوشي مسطح دارد و آن را معمولاً با پارچه قرمز خوش رنگ مي پوشاندند و «نوارهائي به شكل براي زينت روي آن مي دوزند هردو نوع كلاه آستردار است .
موقع آلامان لباس سبك و مجللي به نام«چاپان» خيوه بر تن مي كردند و آن لباس شبيه لباس خانه است ولي كوتاه تر»
«لباس اصلي تركمن رداي بلند بوده كه به آن «دون» مي گفتند و بنا به رنگ و نوع بافت به دو نوع تقسيم مي شود . اگر از ابريشمي كه كاملاً قرمز رنگ باشد «قئزيل دون» و اگر رنگ آن متمايل به زرد و بافت پارچه آن يكنواخت نباشد و پيله هايي با رنگ مختلف از درون آن عبور دهند به آن «غار مادون» مي گويند . بر حاشيه «دون» نوارهاي سوزن دوزي از نوع «آلاجا» وجود دارد كه به زيبايي دون مي افزايد.
بر كمر و به روي دون كمربندي از نقره مي بستند كه به آن «شده غوشاق» و يا «ترمه شال» مي گويند .
امروزه اين لباسها را تنها كساني كه ذكر نمايشي را اجرا مي كنند و كساني كه آواز و موسيقي مي خوانند (باخشي ها) بر تن مي كنند آن هم تنها در مراسم و جشن ها .
 


لباس زنان
لباس زنان تركمن بسيار متنوع و در هر دوره از سني به شكل خاصي بروز مي كند . تنوع لباس علت و فلسفه خاصي دارد كه با سن زنان همراه است .
«دختران تركمن كلاهي بر سر مي گذارند كه آنرا به نام هاي مختلفي چون «بورگ»،«تا سه گ» و «تاخيه» مي خوانند . روي اين كلاه را كه به صورت گرد و بدون برجستگي مي باشد ، با پولك و «قبك» هاي نقره اي زينت مي دهند . دختران موهاي خود را به صورت چهار رشته مي بافند كه دو رشته از جلو و دو رشته به پشت آنان مي افتد . موها را با آويزه هايي از جنس طلا و نقره به نام «ساچ باغ» (مو بند) مي آرايند . در نوك قبك ها كه لوله شكل مي باشد به هنگام نامزد شدن پر پرنده اي به نام «اوتاغه» قرار مي دهند و به اين دختر «اوتاغه لي غيز» مي گويند.
«زنان تركمن در زير پيراهن شلوارهاي رنگي درازي مي پوشند . برش شلوارهاي زنانه همسان برش شلوارهاي مردانه است ، اما با شلوارهاي مردانه اين تفاوت را دارد كه پايين آن تنگ است و به پاها مي چسبد . اين شلوارها را با تكه هاي پارچه هاي داراي رنگ و جنس گوناگون مي دوزند . بخش پاييني شلوار (تازانو) از پارچه هاي قرمز و يا آبي رنگ ابريشمي است كه در خانه بافته شده و بخش پاييني آن نيز از حرير مرغوبي است كه بالاي آن ، با نخ پشمي ، گلدوزي ظريفي مي كنند . در پايين پارچه هاي شلوار ، نوار سياهي به پهناي 1-5/1 سانتي متر مي دوزند كه «بالاك يوب» نام د ارد .
«زنان پارچه پيشاني بند خودشان را كه به لهجه تركمني «آلانگي» مي نامند ، مانند تازه عروسان نمي دوزند ، بلكه وقتي كه بخواهند به شهر يا ميهماني و عروسي بروند علاوه بر «پويك يالق» و «آلانگي» روسري هاي گران قيمتي به نام «چارقد» به سر مي اندازند، اين روسري ها ، كه با ريشه هاي آويخته اش تا ساق پاها هم مي رسد ، چهار گوشه است .
«زنان چكمه هاي پاشنه بلند به رنگ زرد يا قرمز بر پا مي كنند».
«زنان جوان تركمن ، زيور آلات دل گونه اي را بنام «آسيق» بر گيسو مي زنند .
زنان تركمن گوشواره هاي طلا و نقره گوناگون «گولاك خالكا» (حلقه گوش) دارند :
وسايل زينتي دستان ، «بيله زيگ» و «اوزوق» هستند . «بيله زيگ» دستبندي است بزرگ با تكه هاي طلا كه دو سر آن در پشت دست به هم نمي چسبد.
اوزوق النگويي است كه بيشتر ، از نقره ساخته شده است . «آچار باغ» گردن بند نقره با آب طلا ، بر روي سينه نصب مي شود و داراي تكه هاي كوچك آب طلا داده شده است و در ميان گلي است و همه قطعات آن با زنجير به هم پيوسته شده اند .
تمروزه همه اين وسايل زينتي كه از انها اسم برده شد در ميان تركمنهاي ايران ديده نمي شود بلكه آنها را به عنوان وسايل زينتي استفاده مي كنند ، تنها شلوارهاي تركمني با گلدوزي هاي ظريف و بسيار زيبا در ميان انها وجود دارد امروزه تركمنها لباسهاي بلند مي پوشند و چارقد بر سر مي گذارند و پس از عروسي آلانيق «كلاه» به سر مي گذارند.
 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ضوابط پوشش دانشگاه آكسفورد (انگليس)

 

مقررات مربوط به پوشش دانشگاهي


به معاون رييس دانشگاه اختيار داده شده است تا تمام مقررات مربوط به لباس دانشگاهي را در آينده اجرا نمايد.
- فارغ‌التحصيلان دانشگاه بايد لباس بلند، گشاد و روپوش‌هاي رنگي مصوب دانشگاه را بپوشند.
- اعضاي دانشگاه نيز لباس بلندي را مي‌پوشند كه معاون دانشگاه بعد از مشاوره‌ها و صلاحديد با رؤساي دانشكده‌ها، انجمن‌هاي ديگر و مؤسسات تصويب كرده‌اند.
- افرادي كه فارغ‌التحصيل دانشگاه‌هاي ديگر هستند و داراي مدرك آكسفورد مي‌باشند بايد لباس مناسبي با كد دانشگاهي بپوشند.
- تمام افراد دانشگاه بايد لباس دانشگاهي بپوشند. براي مثال :
مردان بايد از كت و شلوار تيره، پيراهن سفيد ساده، كراوات و جوراب استفاده كنند.
زنان نيز بايد دامن تيره يا شلوار، بلوز سفيد، كراوات سياه، كفش سياه و در صورت نياز يك كت تيره بپوشند.

ظاهر عمومي ( وضعيت ظاهري كلي)


- دانشجويان ترغيب مي‌شوند تا در مراسم عمومي دانشگاه لباس رسمي بپوشند و از لباس‌هاي نامناسب پرهيز كنند.
- مردان بايد ظاهر مناسب و تميز داشته باشند. لباس باز و بدن نما نامناسب است. اندازه‌ي شلوارك‌هاي بايد تا زانو باشند. مو بايد رنگ طبيعي داشته باشد و از مدل‌هاي افراطي پرهيز شود. خط‌ريش‌ها نبايد بيش از اندازه بلند باشند بلكه بايد مرتب كوتاه شده باشند.
- ريش، ريش بزي، گوشواره و ديگر موارد مشابه غير قابل پذيرش است.
- زنان نيز بايد ظاهري آراسته و مناسب داشته باشند. لباس زنان نبايد پشت باز يا بدون آستين، تنگ و بالاي زانو باشد. اندازه‌ي لباس، دامن و شلوارك بايد تا زانو باشد.
- مدل مو و آرايش بايد تميز، مرتب و به دور از مدل‌هاي افراطي و رنگ‌هاي غير متعارف باشد. همچنين خالكوبي مجاز نيست و در صورت وجود بايد پوشيده باشد.
- براي همه، پوشيدن كفش در محيط‌هاي عمومي الزامي است.
- تمام افراد دانشگاه بايد لباس دانشگاهي بپوشند . براي مثال:
- مردان بايد از كت و شلوار تيره، پيراهن سفيد ساده، كراوات و جوراب استفاده كنند.
زنان نيز بايد دامن تيره يا شلوار، بلوز سفيد، كراوات سياه، كفش سياه و در صورت نياز يك كت تيره بپوشند
.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

درست بشوييم

 

 

وقتي بعد از يک سال به پيشواز نوروز مي رويم يکي از کارهايي که بايد بکنيم شستن ملافه  ها، پارچه ها و لباس هايمان است تا با نو شدن سال، ما هم نو و پاکيزه باشيم. براي اينکه سال نو را شروع کنيم گوشه گوشه خانه و تمامي وسايل درون خانه را از گردو غبار يک ساله مي روبيم تا مهر و محبت جايي براي آشيانه کردن داشته باشد. به راستي شما از کجا خانه تکاني خود را آغاز مي کنيد؟ خيلي از افراد خانه تکاني را از آشپزخانه و افراد ديگر از لباس ها و ملافه ها آغاز مي کنند. در مطلب زير تلاش کرديم تا شيوه هاي صحيح شستن و اتو کردن پارچه هاي مختلف را به شما آموزش دهيم. اميدواريم براي خانه تکاني شما مفيد و مثمر ثمر باشد.
-  شيوه صحيح شستن لباس هاي پشمي: براي شستن لباس هاي پشمي هميشه از پودرهاي رختشويي استاندارد و آب نيم گرم استفاده کنيد و هرگز صابون را براي شستن اين نوع لباس ها به کار نبريد، زيرا اثر نامطلوبي به جا مي گذارد. براي شستن اين گونه لباس ها ابتدا در ظرف رختشويي آب نيم گرم بريزيد و براي شستن هر تکه لباس پشمي لااقل يک قاشق مرباخوري پودر رختشويي در ظرف آب بريزيد. لباس ها را داخل اين ظرف به مدت نيم ساعت آن ها را داخل اين ظرف قرار دهيد. بعد با دست کمي بماليد و با آب نيم گرم آبکشي کنيد و در جاي مناسبي پهن کنيد تا خشک شود. چون پارچه هاي پشمي معمولا کرکدار است از به هم ماليدن و فشار دادن آن ها خودداري کنيد. بهترين راه اين است که آن ها را لاي پارچه هاي نخي تميزي قرار داده و يا با کف دست به آن فشار آوريد تا آبش گرفته شود. از شستن چند پارچه پشمي به رنگ هاي مختلف با يکديگر احتراز کنيد، زيرا ممکن است يکي از آن ها رنگ بدهد و ساير لباس ها را خراب کند. همچنين بايد از چلاندن البسه پشمي يا پهن کردن آن ها برروي بند خودداري شود. براي خشک کردن لباس هاي پشمي بهترين کار اين است که آن ها را روي چند تکه روزنامه پهن کنيد يا لباس شسته شده را داخل يک توري گذاشته و آن را به بند رخت آويزان کنيد. همچنين اگر خواستيد آن را آويزان کنيد يک سر جوراب نايلون زنانه را به داخل يکي از آستين هاي لباس پشمي برده و سر ديگر جوراب را از آستين ديگر آن بيرون آورده و سپس گيره هاي لباس را به جوراب بزنيد.
- شستشو، اتو و نگهداري از پارچه هاي نخي: براي شستشوي پارچه هاي نخي، ماده قليايي و آب (  60   درجه) همراه با فشار يا چنگ زدن مناسب است. در هنگام اتو کردن احتياج به روانداز نداشته و حرارت   150   درجه براي آن ها مناسب است. بايد دقت کنيد که از طرف طول، پارچه را اتو کنيد. براي آهار زدن از نشاسته استفاده کنيد. در صورتي که مي خواهيد پارچه هاي نخي را براي مدتي طولاني نگهداري کنيد آن ها را داخل کيسه هاي نايلوني قرار دهيد تا عوامل جوي روي آن ها اثر نکند. هر چند وقت يکبار هم تاي آن ها را عوض کنيد. 
-  شستن پارچه هاي استرج و کشي: در نظر داشته باشيد که هرگز لباس هاي استرج و کشي را پس از شستن روي طناب آويزان نکنيد، زيرا سرازير شدن آب، باعث کش آمدن لباس مي شود و زيبايي خود را از دست مي دهد. به همين منظور هميشه بعد از شستن، آنها را در سبد گذاشته، بگذاريد تا خشک شود. با اينکار هيچ صدمه اي به لباس شما وارد نمي شود.
-  شستن ملافه: براي اينکه ملافه هاي شما تميز شسته شود و در ضمن به تار و پود پارچه آسيب نرسد، از مواد پاک کننده استفاده نکنيد. بلکه به جاي اين کار ملافه ها را داخل ماشين لباسشويي بريزيد و مقداري پودر صابون و يا تکه اي صابون رنده شده به آن اضافه کنيد. بعد از   15   دقيقه شستن، مي بينيد که ملافه ها بسيار تميز شده اند بدون اينکه لکه اي داشته باشند. 
-  شستن دستمال آشپزخانه: به دليل کوچک بودن دستمال هاي آشپزخانه شستن آنها مشکل است. براي رفع اين مشکل يک کيسه بدوزيد. تمام دستمال ها را داخل کيسه بريزيد و دهانه آن را با کش جمع کنيد و کيسه را داخل ماشين لباسشويي بيندازيد، با اين کار مشکلتان حل خواهد شد. 
-  شستن لباس با نوشابه: اگر لباس هاي شما بسيار کثيف شده اند، مي توانيد از نوشابه گازدار کمک بگيريد. به اين صورت که يک شيشه نوشابه را همراه با پودر لباسشويي روي لباس هاي کثيف بريزيد و به طور معمولي آنها را بشوييد. خواهيد ديد که لباس ها چقدر تميز مي شوند.
-  شستن لباس هايي که اپل دارند: همان طور که مي دانيد وقتي لباس هاي داراي اپل را داخل ماشين لباسشويي مي اندازيم، اپل آنها از بين مي رود. براي جلوگيري از اين کار از چند روش مي توانيم کمک بگيريم:
1 ) اپل ها را با سنجاق به لباس وصل کنيد و در موقع شستن اپل را از لباس جدا کنيد و بعد اپل را به لباس وصل کنيد.
2 ) مي توانيد از چسب هاي پارچه  اي که براي بستن کفش ها هم ازآن استفاده مي شود، کمک بگيريد. به اين صورت که يک طرف چسب را به لباس و طرف ديگر را به اپل بدوزيد تا در موقع شستن، اپل را به راحتي از لباس جدا کنيد.
3 ) مي توانيد هر کدام از اپل ها را داخل پلاستيک کرده و خيلي محکم گره بزنيد و بعد لباس را داخل لباسشويي بيندازيد، با اين کار اپل ها سالم مي مانند. 
-  نظافت پرده حمام: پرده حمام را روي يک سطح صاف پهن کنيد، با اسفنج آغشته به آب و صابون دو طرف آن را تميز کنيد. سپس با آب گرم بشوييد و آن را در آفتاب خشک کنيد. در ضمن در نظر داشته باشيد که پرده حمام را لوله نکنيد و آن را براي آبگيري فشار ندهيد.
-  پاک شدن يقه بلوز مردانه: براي پاک کردن يقه بلوز مردانه از مايع ظرفشويي استفاده کنيد.
-  تميز کردن اسفنج: براي نو کردن اسفنج آن را يک شب داخل آب نمک و يا محلول آب و جوش شيرين بگذاريد تا کاملا تميز شود.
-  تميز کردن ماشين لباس شويي: با سرکه و پودر پاک کننده مي توان لباس شويي را تميز کرد و براي از بين بردن جرم آن مي توان از يک فنجان مايع سفيد کننده و يا يک فنجان سرکه سفيد استفاده کرد.
اتو کردن 
-  اتو کردن لباس هاي نخي: براي اينکه اين لباس هاي نخي بيش از اندازه چروک نشوند از زياد فشردن آن ها در هنگام شستن خودداري کنيد. هنگام پهن کردن لباس هم با کمي حوصله تا حد امکان آن ها را صاف پهن کنيد و قبل از اينکه کاملا خشک شود آن ها را اتو کنيد و اگر خشک شده اند قبل از اتو کردن حتما آن ها را نمناک کنيد.
-  اتو کردن لباس هاي پشمي: پارچه نخي تميزي را نمناک کرده و روي پارچه پشمي بيندازيد و بعد اتوي داغ را روي آن قرار دهيد و برداريد. اتو را روي پارچه نکشيد.
-  اتو کردن پارچه هاي مخملي: براي آنکه پرزهاي مخمل نخوابد، لباس را به پشت برگردانيد. يک ظرف پر آب را جوش بياوريد و پارچه را روي آن بگيريد تا با بخار آن اتو شود.
-  آويزان کردن لباس برروي طناب لباس: براي اينکه کمتر به اتو کردن احتياج داشته باشيد، مي توانيد از چوب لباسي استفاده کنيد. چوب لباسي را در داخل لباس قرار دهيد، به همان صورتي که مي خواهيد لباس را داخل کمد قراردهيد، بعد چوب لباسي را به طناب آويزان کنيد. با اين روش هم حجم کمتري گرفته مي شود و هم لباس کمتر چروک مي شود. يا اين که لباس ها را از يقه به طناب با گيره آويزان کنيد. 
-  رفع چروک لباس بدون اتو: لباس هايي که از چمدان يا کمد خارج مي شوند، بر اثر فشار لباس هاي ديگر چروک خواهند شد. وقتي اتوي شما سوخته يا برق نداريد، براي رفع اين چين وچروک چه بايد کرد؟ لباس ها را به چوب لباسي بزنيد و سپس آنها را در نقاط مختلف حمام آويزان کنيد. پنجره هاي حمام را بسته و شير آب گرم را بازکنيد و مجراي خروج آب راهم ببنديد. يک ساعت بعد زماني که به سراغ لباس ها برويد، تقريبا همه چروک ها صاف شده اند. 

نکاتي در مورد لباس و لباسشويي
-  براي اطمينان از پاک شدن لباس ها از سرکه همراه با پودر رختشويي استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از کف کردن ماشين لباسشويي از نمک استفاده کنيد.
-  براي شستن لباس هاي بافتني و پشمي از چوبک استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن چربي از لباس کار علاوه بر پودر پاک کننده از نيم فنجان آمونياک استفاده کنيد.
-  براي کاملا سفيدشدن جوراب علاوه بر 10 دقيقه جوشاندن، نصف ليموترش هم به آن اضافه کنيد.
-  براي سرعت بخشيدن به اتوکشي از يک ورقه آلومينيومي استفاده کنيد.
-  براي جداکردن آدامس از لباس آن را درون نايلون و نايلون را در فريزر قرار دهيد.
-  براي کندن شمع از روي لباس از اتوي داغ و کاغذ پاکت ميوه استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن لکه خودکار از روي لباس به وسيله فيکساتور و الکل استفاده کنيد.
-  براي برطرف کردن لکه ناشي از عرق بدن برروي لباس از آب و سرکه استفاده کنيد.
-  براي پاک کردن يقه لباس از شامپوي سر، گچ، جوش شيرين و محلول سرکه استفاده کنيد.
-  براي ثابت ماندن رنگ لباس مشکي از آب اسفناج پخته استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از زرد شدن پارچه هاي ابريشمي سفيد هنگام شستن از شيرخوراکي استفاده کنيد.
-  براي جلوگيري از صابون زدگي از سرکه، آب و آمونياک استفاده کنيد.
-  براي صرفه جويي در مصرف پودر از قوطي فلزي استفاده کنيد.
-  براي بهتر اتو کردن لباس خشک به مدت 15 دقيقه آن را در فريزر قرار دهيد.
-  براي جلوگيري از پوسيدگي طناب رويش شمع بماليد.
-  براي پاک کردن لکه سوختگي سطحي بر روي لباس يک حبه قند روي لکه بماليد.
-  براي جلوگيري از چروک شدن بيش از اندازه پارچه، آنها را کمي آب دار آويزان کنيد.
-  براي تميزکردن لباس هاي نوزاد، آنها را با صابون هايي که قليايي شان پايين است، بشوييد.
-  براي شستشوي پارچه هاي نخي از ماده قليايي و آب 60 درجه استفاده کنيد.
-  براي شستن پشم، آن را در آب نيم گرم (30درجه) و ماده اسيدي قرار دهيد و بدون چنگ زدن آن را بشوييد.
-  براي پوشانيدن فوري لکه روي لباس هاي سفيد، روي لکه را با پودر تالک (بچه) بپوشانيد، تا فورا لکه محو شود.
- براي جلوگيري از خراب شدن دکمه هاي چرمي، آنها را با مقداري فويل آلومينيومي بپوشانيد تا از خراب شدنشان بر اثر شستن جلوگيري شود. 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

قبل از خياطي  این نكات را بخوانیم و رعايت كنيم


1.  همه لباسها يك الگوي واحد دارند و آن الگوي اوليه بالاتنه است مثلا فرقي نمي كند كه شما ميخواهيد مانتو يا پالتو يا جليقه يا بلوز يا كت يا ... بدوزيد همه اينها از يك الگو واحد  پيروي ميكنند .البته بعضي از لباسهاي ركابي ( لباس شب) الگوي مخصوص به خود را دارد كه با الگوي اوليه بالاتنه متفاوت است .
2.  براي دوخت لباس بايد در قسمت پهلو 3 سانت و حلقه استين 2 سانت و ساسونها 1 سانت و سرشانه و دور گردن و سجاف 1 سانت درز بگيريم گاهي وقتها ممكن است لباس تنگ شود كه نياز دارد در قسمت پهلو 2 سانت درز گرفته شود و يا لباس گشاد باشد كه ما 4 سانت در پهلو درز بايد بگيريم
3.   به چشمهای خودمان موقع چرخ کاری اطمینان نکنیم . حتما باید درزی که میخواهیم چرخ کنیم را با صابون خیاطی خط کشی کنیم مثلا اگر میخواهیم 3 سانت درز پهلو بگیریم اول باید با سانتی متر 3 سانت ؛3 سانت از پهلو با صابون  علامت بذاریم بعد این نقاط را با خط کش به وسیله صابون بهم وصل کنیم . بعد دقیقا از رد خط علامت گذاشته شده روی پارچه ؛ چرخ کاری میکنیم . در صورتیکه بدون خط کشی چرخ کنیم درز ما ممکن است از مسیر درست منحرف شود و بعد از دوخت کج و ناموزون شود و درزها موقع اتو کشی باد دار یا فرورفتگی بیجا داشته یاشد و درز لباس کیست شود . پس چشمهای ما اصلا  مقیاس سنج مناسبی برای فاصله گذاری درز نمیباشد
4.   لباس اندامي به لباسي گفته ميشود كه كمر لباس روي لباس اندازه زده شده ( كمر را خالي كرده ايم ) و ساسونها هم گرفته شده است . و لباس به اصطلاح چسپ بدن ميشود
5.   لباس راحتي ساده نيازي به ساسون ندارد و كمر لباس هم نبايد گرفته شود . البته در صورت تمايل كمر را ميتوانيم اندازه بزنيم
6.    به طورر كلي مانتو همان بلوز يا كت جلو باز ميباشد كه قد ان بلندتر گرفته شده  براي مانتو يا پالتو بايد اندازه ها را كمي بزرگتر بگيريد بعد تقسيم بندي كنيد .اگر ميخواهيد مانتو اندامي بدوزيد بايد كمر لباس را روي الگو اندازه بزنيد و ساسونها را بگيريد و اگر ميخواهيد مانتو ساده و راسته بدوزيد نبايد كمر را خالي كنيد وساسونها را نبايد بگيريد .
7.   اگر خواستيم كت زنانه بدوزيم بايد از برشي استفاده كنيم كه ساسونها از بالا تا پايين برش ميخورد و به حلقه استين ختم ميشود  كه برش عصايي ناميده ميشود .برش عصايي را براي پارچه هاي ضخيم استفاده ميكنيم چون موقع پروپ لباس در قسمت حلقه استين باد دار ميشود كه بايد عرض دوخت را در قسمت ساسون  حلقه استين بيشتر بگيريم تا حلقه استين صاف و بدون ايراد شود . البته شما ميتوانيد از اين برش هم استفاده نكنيد و فقط روي حلقه استين يك ساسون 10 سانتي بگيريد كه البته بيشتر از روش برش عصايي استفاده ميشود
8.   اگر خواستسم به لباس استين ندهیم ؛ مثلا جليقه بدوزيم بايد از روشي كه در شماره 7 گفته شد استفاده كنيم و ايراد حلقه استين را در موقع پروپ بگيريم 
9.   وقتيكه استين را برش زديم بايد حتما درز بالايي استين را با درجه درشت چرخ خياطي  يك چرخ ساده برويم . اين كار باعث ميشود كه پارچه كمي جمع شود و ما براي اينكه اگر استينمان گشاد شد مجبور نباشيم درز استين را زياد تر بگيريم تا استين تنگ شود . اگر بعد از چرخ درشت كردن بالاي استين و دوخت ان به حلقه استين لباس ديديم كه استين گشاد شده است كمي نخ چرخ درشت را ميكشيم تا استينمان تنگ شود و نبايد درز استين  را زياد تر كنيم  تا استين تنگ شود
10.   براي دوخت  و برش پارچه هايي كه زياد كش مي اورند مثل ريون نيازي نداريم كه اضافه دوخت بگذاريم مثلا براي گشادي لباس بايد فقط 1/4 با*سن را حساب كنيم و منهاي 2 تا 5 سانت ميكنيم و 1 سانت هم درز دوخت ميگيريم و اندازه بلندي حلقه استين را بايد3 تا  5 سانت كمتر بگيريم و گشادي استين را بايد به همين منوال كمتر كنيم و  براي سجاف ميتوانيم از نوار اريب همرنگ پارچه  استفاده كنيم . و بهتر است که به این طور پارچه ها یقه ندهیم
11.   گاهي ممكن است موقع چرخ كاري بعضي پارچه ها دچار مشكل شويم  مثلا موقع دوخت ساتن يا حرير يا پارچه هاي لطيف و نازك  رد كوك ها ي چرخ ديده شود و پارچه زير چرخ نخ كش شود و يا دوخت پارچه هاي كشي مثل ريون كه چرخ ممكن است خيلي بد  بدوزد و يا اصلا اين طور پارچه ها را ندوزد . اينها همه يك مشكل هستند و به راحتي قابل حل شدن و مشكل اساسي در سوزن چرخ ما است  اگر ما سوزن چرخ را عوض كنيم و از سوزن شماره 11 استفاده كنيم مشكل دوخت چرخ خياطي به راحتي حل ميشود و همه درزها به راحتي و مرتب و بدون نخ كش شدن پارچه دوخته ميشود . سعي كنيد بيشتر از سوزن هاي ظريف استفاده كنيد و كمتر از سوزن شماره 14 به بالا استفاده كنيد . البته سوزن شماره  11 ممكن است مقاومت كمتري داشته باشد ولي استفاده كردن از ان موقع چرخ كاري ارزش دارد كه كمتر اعصابمان خورد شود.
12.   اگر لباسی را از روی ژورنال برای مدل انتخاب میکنید بیشتر سعی کنید که رنگ پارچه و جنس پارچه انتخابی شما مطابق با مدل باشد . گاهی پیش می اید که یک مدل زیبا روی ژورنال  فقط با رنگ پارچه و جنس ان همخوانی داشته باشد و اگر درجنس و  رنگهای دیگر باشد اصلا به مدل لباس نخورد و کلا بعد از دوخت لباس ؛ لباس ما یک لباس کاملا متفاوت از کار در اید و با اینکه مدل یکــسانی با ژورنال دارد ولی زیبایی مدل اصلی را ندارد . پس بیشتر سعی کنیم که مطابق با رنگ و پارچه ژورنال ؛ پارچه خریداری کنیم .


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

قبل از خياطي  این نكات را بخوانیم و رعايت كنيم


1.   همه لباسها يك الگوي واحد دارند و آن الگوي اوليه بالاتنه است مثلا فرقي نمي كند كه شما ميخواهيد مانتو يا پالتو يا جليقه يا بلوز يا كت يا ... بدوزيد همه اينها از يك الگو واحد  پيروي ميكنند .البته بعضي از لباسهاي ركابي ( لباس شب) الگوي مخصوص به خود را دارد كه با الگوي اوليه بالاتنه متفاوت است .
2.   براي دوخت لباس بايد در قسمت پهلو 3 سانت و حلقه استين 2 سانت و ساسونها 1 سانت و سرشانه و دور گردن و سجاف 1 سانت درز بگيريم گاهي وقتها ممكن است لباس تنگ شود كه نياز دارد در قسمت پهلو 2 سانت درز گرفته شود و يا لباس گشاد باشد كه ما 4 سانت در پهلو درز بايد بگيريم
3.   به چشمهای خودمان موقع چرخ کاری اطمینان نکنیم . حتما باید درزی که میخواهیم چرخ کنیم را با صابون خیاطی خط کشی کنیم مثلا اگر میخواهیم 3 سانت درز پهلو بگیریم اول باید با سانتی متر 3 سانت ؛3 سانت از پهلو با صابون  علامت بذاریم بعد این نقاط را با خط کش به وسیله صابون بهم وصل کنیم . بعد دقیقا از رد خط علامت گذاشته شده روی پارچه ؛ چرخ کاری میکنیم . در صورتیکه بدون خط کشی چرخ کنیم درز ما ممکن است از مسیر درست منحرف شود و بعد از دوخت کج و ناموزون شود و درزها موقع اتو کشی باد دار یا فرورفتگی بیجا داشته یاشد و درز لباس کیست شود . پس چشمهای ما اصلا  مقیاس سنج مناسبی برای فاصله گذاری درز نمیباشد
4.   لباس اندامي به لباسي گفته ميشود كه كمر لباس روي لباس اندازه زده شده ( كمر را خالي كرده ايم ) و ساسونها هم گرفته شده است . و لباس به اصطلاح چسپ بدن ميشود
5.   لباس راحتي ساده نيازي به ساسون ندارد و كمر لباس هم نبايد گرفته شود . البته در صورت تمايل كمر را ميتوانيم اندازه بزنيم
6.    به طورر كلي مانتو همان بلوز يا كت جلو باز ميباشد كه قد ان بلندتر گرفته شده  براي مانتو يا پالتو بايد اندازه ها را كمي بزرگتر بگيريد بعد تقسيم بندي كنيد .اگر ميخواهيد مانتو اندامي بدوزيد بايد كمر لباس را روي الگو اندازه بزنيد و ساسونها را بگيريد و اگر ميخواهيد مانتو ساده و راسته بدوزيد نبايد كمر را خالي كنيد وساسونها را نبايد بگيريد .
7.   اگر خواستيم كت زنانه بدوزيم بايد از برشي استفاده كنيم كه ساسونها از بالا تا پايين برش ميخورد و به حلقه استين ختم ميشود  كه برش عصايي ناميده ميشود .برش عصايي را براي پارچه هاي ضخيم استفاده ميكنيم چون موقع پروپ لباس در قسمت حلقه استين باد دار ميشود كه بايد عرض دوخت را در قسمت ساسون  حلقه استين بيشتر بگيريم تا حلقه استين صاف و بدون ايراد شود . البته شما ميتوانيد از اين برش هم استفاده نكنيد و فقط روي حلقه استين يك ساسون 10 سانتي بگيريد كه البته بيشتر از روش برش عصايي استفاده ميشود
8.   اگر خواستسم به لباس استين ندهیم ؛ مثلا جليقه بدوزيم بايد از روشي كه در شماره 7 گفته شد استفاده كنيم و ايراد حلقه استين را در موقع پروپ بگيريم 
9.   وقتيكه استين را برش زديم بايد حتما درز بالايي استين را با درجه درشت چرخ خياطي  يك چرخ ساده برويم . اين كار باعث ميشود كه پارچه كمي جمع شود و ما براي اينكه اگر استينمان گشاد شد مجبور نباشيم درز استين را زياد تر بگيريم تا استين تنگ شود . اگر بعد از چرخ درشت كردن بالاي استين و دوخت ان به حلقه استين لباس ديديم كه استين گشاد شده است كمي نخ چرخ درشت را ميكشيم تا استينمان تنگ شود و نبايد درز استين  را زياد تر كنيم  تا استين تنگ شود
10.   براي دوخت  و برش پارچه هايي كه زياد كش مي اورند مثل ريون نيازي نداريم كه اضافه دوخت بگذاريم مثلا براي گشادي لباس بايد فقط 1/4 با*سن را حساب كنيم و منهاي 2 تا 5 سانت ميكنيم و 1 سانت هم درز دوخت ميگيريم و اندازه بلندي حلقه استين را بايد3 تا  5 سانت كمتر بگيريم و گشادي استين را بايد به همين منوال كمتر كنيم و  براي سجاف ميتوانيم از نوار اريب همرنگ پارچه  استفاده كنيم . و بهتر است که به این طور پارچه ها یقه ندهیم
11.   گاهي ممكن است موقع چرخ كاري بعضي پارچه ها دچار مشكل شويم  مثلا موقع دوخت ساتن يا حرير يا پارچه هاي لطيف و نازك  رد كوك ها ي چرخ ديده شود و پارچه زير چرخ نخ كش شود و يا دوخت پارچه هاي كشي مثل ريون كه چرخ ممكن است خيلي بد  بدوزد و يا اصلا اين طور پارچه ها را ندوزد . اينها همه يك مشكل هستند و به راحتي قابل حل شدن و مشكل اساسي در سوزن چرخ ما است  اگر ما سوزن چرخ را عوض كنيم و از سوزن شماره 11 استفاده كنيم مشكل دوخت چرخ خياطي به راحتي حل ميشود و همه درزها به راحتي و مرتب و بدون نخ كش شدن پارچه دوخته ميشود . سعي كنيد بيشتر از سوزن هاي ظريف استفاده كنيد و كمتر از سوزن شماره 14 به بالا استفاده كنيد . البته سوزن شماره  11 ممكن است مقاومت كمتري داشته باشد ولي استفاده كردن از ان موقع چرخ كاري ارزش دارد كه كمتر اعصابمان خورد شود.
12.   اگر لباسی را از روی ژورنال برای مدل انتخاب میکنید بیشتر سعی کنید که رنگ پارچه و جنس پارچه انتخابی شما مطابق با مدل باشد . گاهی پیش می اید که یک مدل زیبا روی ژورنال  فقط با رنگ پارچه و جنس ان همخوانی داشته باشد و اگر درجنس و  رنگهای دیگر باشد اصلا به مدل لباس نخورد و کلا بعد از دوخت لباس ؛ لباس ما یک لباس کاملا متفاوت از کار در اید و با اینکه مدل یکــسانی با ژورنال دارد ولی زیبایی مدل اصلی را ندارد . پس بیشتر سعی کنیم که مطابق با رنگ و پارچه ژورنال ؛ پارچه خریداری کنیم .


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

صد سال تاریخ لباس بانوان

 

 

چادر چرخی مثل چادر نماز جلویش باز و بدون كمر بود. زنان معمولی از این نوع چادر كه از پارچه نخی (چیت و كرباس) نقشدار یا راه راه آبی و سفید بوده، استفاده میكردند.

● زنان معمولا مزید بر چادر در بیرون از خانه ها از پوشاك زیر نیز استفاده میكردند.

الف) روبنده

در مقابل چهره پارچهای بهنام روبنده كه به رنگ سفید باریك و بلند و در مقابل چشم شكافی كه روی آن مشبك یا توردوزی شده، به وسیله بندی روی چادر می بستند.

ب) پیچه

پیچیه یا نقاب كه از موی دم اسب بافته و به وسیله بند یا كش به لب بالایی آن دوخته میشد به پیشانی می بستند و جلوی صورت میانداختند، طول و عرض و ریز و درشتی بافت آن را در افراد مسن بیشتر و در جوانان كمتر بود.

ج) چاقچور

عبارت است از (جوراب شلواری یا شلوار كفدار)

كه از دوقسمت به هم از مچ به پایین همانند جوراب و از مچ به بالا چیندار و گشاد بود كه در كمر به وسیله لیفه جمع میشد. برخی چاقچور را دو لنگه جدا از هم میدوختند و آنرا بالای زانو با بند محكم میكردند. چاقچورها به رنگهای مختلف بوده ولی چاقچور سیاه مجللتر و متین تر محسوب میشد.

● پوشاك بانوان از كشف حجاب ۱۷ دی ۱۳۱۴ تا انقلاب اسلامی ایران

با نگرشی به تاریخ تحول لباس بانوان در ادوار گذشته خواهیم دید نتیجه تغییر و تحول لباس در ایران از اندرون و زنان درباری شروع شده به طبقات و اقشار دیگر جامعه سرایت كرده و همیشه دربار مهد تقلید و اشاعه و رواج فرهنگ غربی بوده، این تقلید بنا به موقعیت اجتماعی افراد و به تناسب و توانایی آنها در انتخاب نوع و جنسیت پارچه و تزیین آن تفكیك میشده است.در زمان سلطنت رضاخانی كه پوشاك ادامه دوره ما قبل بوده بیشتر زنان اعیان و اشراف لباسهای اروپایی به تن میكردند ولی در موقع خروج از منزل روی آن چادر میپوشیدند.پوشش غربی بدون چادر در ۱۷ دیماه در ۱۳۱۴ رسمیت پیدا كرده و در این روز رضاشاه همراه همسر خود تاج الملوك و دخترانش شمس و اشرف بدون چادر ملبس به پالتو بلند تیره و كلاه لبه دار، كفش مشكی پاشنه كوتاه در دانشسرای مقدماتی دختران ظاهر شده و عملا دستور رفع حجاب را صادر كرد.

پس از ۱۷ دی ۱۳۱۴ ه. ش (۱۹۳۵) تبعیت از لباسهای مد روز پیگیری شده و خانمها پوشاك خود را از روی ژورنال مزونهای اروپایی كه به صورت فصلی یا سالیانه بود، تهیه میكردند و از تغییرات رنگ و فرم لباس با خبر شده و از آنان پیروی میكردند.

در زمان سلطنت محمدرضا  از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ ه. ق به دلیل نفوذ بیشتر استعمار ارتباطات با كشورهای غربی و آمریكایی سیر تحول لباس و همگون شدن آن با البسه خارجی بیشتر شد.

از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵ ه. ش (۴۶ تا ۱۳۴۱م) استفاده از لباسهای جلو بسته و جلو باز با یقه انگلیسی بزرگ دارای سرشانه های پهنتر از دوره قبل رایج شد كه در كمر بیشتر چسبان شده و با برش پرنسسی (عمودی) و دامنهای گشاد و پیلیدار دیده میشود. قد دامن در سال ۲۵- ۱۳۲۴ (۶-۴۵ م) تا به زیر زانو میرسید.

● تغییر لباس از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۱ ه.ش (۵۴ تا ۱۹۴۵م)

از سال ۱۳۲۶ ه. ش (۱۹۴۷ م) قد دامنها دوباره بلند شده و حالت میدی به خود میگیرد. كمر لباس بریده و در كلیه لباسها سعی بر آن بود كه كمر از آنچه كه هست كوچكتر و سرشانه های پهنتر به نظر آید. تغییر محسوسی كه در لباسها دیده میشود فرم آستینهاست كه سر خود به صورت رگلان بوده است.

● تحول لباس از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۳ ه. ش (۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴م)

از سال ۱۳۳۲ ه.ش (۱۹۳۵ م) ما تنوع زیادی را در لباسها مشاهده میكنیم.

دامنها به صورت راسته و تنگ تا زیر زانو با كتهای تنگ و چسبان و بلند تا زیر باسن یا كوتاه و راسته تا حدود باسن كه در جلو دكمه دیده میشود. یقه ها نیز بهصورت انگلیسی و آرشال بود.

● تحول لباس در سال ۱۳۴۳

لباس و كتها تنگ و چسبان با آستینهای سر خود كه بلندی آنها ۳/۱ است مد روز بوده، دامنها چیندار و پلیسه است.

كت و شلوار یكی از آخرین مد در سال ۱۳۴۳ بوده كه شلوار در زانو تنگ و پاچه های آن گشاد است. سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵م) لباسها با بالا تنه كوتاه كه دامن از زیر سینه شروع شده و به ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتری بالای زانو میرسد.

دوپیس نیز از انواع لباسهای مد سال ۱۳۴۴ بوده كه از پارچه های چهارخانه‏، راهراه، جناقی تهیه و از پوست برای تزیین یقه استفاده میشد.

● مدسیاه یا سفید op بالای زانو در سال ۱۳۴۵ مد گردید.

جدیدترین لباس شب مد شده در سال ۱۳۴۶ كت و شلوار مخصوصی به نام "اسموكینگ" بوده كه تا حدود زیادی شبیه اسموكینگهای مردانه است، طرح پارچه در این سال ژرسه و تریكو و رنگ سال قرمز و سرمهای مشاهده میشود.

مد بسیار رایج سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲م) لباسهای حاملگی برای غیر حامله ها است.

مد جوانان در این سال اورآل Overall كه مقصود همان پیراهن و شلوار یكسره بی آستین و ركابدار است كه مدساز ژاپنی رایج كرد.

شلوار گشاد جین موفقیت خود را كه از سال ۱۳۴۶ (۱۹۶۷م) آغاز كرد، همچنان تا سال (۱۳۵۱) حفظ كرد.

از پدیده های مد سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳م) رواج جورابهای خطدار با دوپیسهای به اندازه قد دامن میدی مشاهده شده است. در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) لباسهای قدیمی ۵۰- ۴۰ سال پیش دوباره مد شد. به این جهت به آن نام Retro (بازگشت) دادهاند. این لباسها اغلب گشاد و راحت بوده و اندازه دامنها از سر زانو تا روی قوزك پا متغیر است؟

دامن شلواری میدی همراه با كت و چكمه و شال گردن از مدل لباسهای رایج در سال ۱۳۵۳ (۱۹۴۷م) بوده است.

سال ۱۳۵۶ (۱۹۷۷م) از لحاظ قد دامن متنوع است بهطوری كه دامنهای ماكسی، میدی و مینی هر سه مد است ولی رایجترین دامن كه مد روز است، شانل میباشد. انواع كت و دامن دو پیس محور لباسهای روز این سال است و مصرف جلیقه همچنان ادامه دارد.

مد سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸م) كه دامنها اغلب دارای دو یا سه طبقه بوده كه به حكم مد باید روی هم میپوشیدند كه هر مدل از سه یا چهار پوشاك مثل جلیقه، بلوز، دامن، شلوار تشكیل شده است .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

راهنمای لباس پوشیدن در فصل پاییز

 

جارختی لباسهای پاییزهتان را ترتیب دهید. در ترتیب دادن جارختی و یا کمد لباس پاییزی سه نکته اصلی را به یاد داشته باشید:

۱) پارچه لباس پاییزه: پارچههای مخمل کبریتی، چرم، جیر، پارچههای کتانی راهراه و زبر، مخمل، بافتنی و کشباف، پارچههایی که آستر دارند، خز و در نهایت پارچههای پشمی، پارچههای لباسهای پاییزی هستند پس به سراغ این جنسها هنگام انتخاب لباس بروید.

۲) رنگ لباس پاییزی: پاییز فصل زرد و نارنجی است بنابراین شما هم در این فصل به طبیعت و حال و هوای آن احترام بگذارید و لباسهایی را انتخاب کنید که رنگ آنها مناسب این فصل است. سبز یشمی، آبی تیره (آبی نفتی)، عاجی و قهوهای مناسب این فصل هستند. رنگها در پاییز غوغا میکنند پس شما هم در این جشن رنگ طبیعت شرکت کنید.

۳) نوع لباسهای پاییزه: وقتی بوی مهر میآید کمکم وقت آن است که لباسهای آستین کوتاه را جمع کنید و لباسهای دیگری را مهمان جارختیتان بکنید. بلوزهای یقه اسکی، ژاکت کشباف، عرقگیر، شلوارهای جین، شلوارهای پارچهای کمی ضخیمتر، روسریهای ضخیمتر و دستکشهای چرمی و یا موهر ظریف، چکمههای ساقه بلند، بلوزهای بلند دکمهدار، کتهای ورزشی مناسب، جلیقه و کتهای کوتاه کمردار، کمربندهای چرمی از کمد شما یک کمد پاییزی میسازند.

● باد نکنید لطفا!

یکی از مشکلات اصلی با لباسهای پاییزه و به خصوص ژاکت این است که شما را چاقتر از آنچه هستید نشان میدهد و به خصوص در زمانی که لباس جفت و جور بدن بیشتر طرفدار دارد این یک مشکل بزرگ است ولی راهحل آن آسان است. به سراغ خرید ژاکتهایی بروید که جفت و جور بدن شما بافته شده باشند. از طرف دیگر میتوانید به جای ژاکت، یک زیرپیراهن که نقش عرقگیر را ایفا میکند و دو لایه لباس (پیراهن) بپوشید. در این صورت دیگر نیازی به حمل ژاکت در این روزهای پاییز که هوا متغیر است را نخواهید داشت. یک مزیت دیگر ژاکت این است که اگر گرمتان شد میتوانید آن را از تن بیرون بیاورید و به دور کمرتان گره بزنید. هوای پاییز نامطمئن است، خیلی اوقات همراه داشتن یک ژاکت مناسب ضروری است.

● خرید پاییزی با کودکان

▪ جوراب: بهتر است از هر رنگ جوراب، دو جفت بخرید. در این صورت اگر کوچولوی شما یک لنگه از جورابش را گم کرد هنوز سه لنگه دیگر دارد.

▪ تیشرت: خرید چند تیشرت برای لباس پاییزه بچهها هم بد نیست چون آنها وقتی به کلاس درس میرسند، ژاکت و کت را از تن بیرون میآورند. در این شرایط لباس آستین بلند هم برای هوای پاییزی کلاس شاید گرم باشد و هم سرآستینهای آن در اثر تماس مداوم با میز کثیف میشود.

▪ سوئیتشرت: کاپشن برای لباس پاییزی کودک خیلی زود است. به جای آن چند سوئیتشرت رنگی برای روزهای آغاز مدرسهاش بخرید.

▪ کت، بارانی: کت و بارانی دو بالاپوش مشهور پاییزی هستند. داشتن یک بارانی برای هوای ابری پاییز ضروری است.

▪ دستکش، کلاه و روسری: برای کودک خود به سراغ خرید دستکشهای گران نروید چون دستش در حال رشد است. پارچههای ضدآب بهترین انتخاب برای دستکش هستند. بهتر است دستکش پاییزی از جنس پشم نباشد چون پس از شستن و یا حتی زیر باران خیس شدن، دیر خشک میشود.

● ۷ پیشنهاد ایدهآل

۱) میتوانید یک ژاکت قرمز و یا هر رنگ شاد دیگر که با کمر یا دکمه بزرگی بسته میشود را با یک بلوز یقه اسکی سفید بپوشید. زیورآلات رنگ قهوهای مانند آنهایی که از چرم ساخته شدهاند تیپ پاییزی شما را کامل میکنند.

۲) پیشنهاد شماره دو برای مهمانیهای زنانه مناسب است. شما میتوانید یک چکمه نیم ساق را با یک دامن بلند با طرحهای هندسی و رنگهای شاد بپوشید و آن را با یک بلوز آستین بلند ساده و یک گردنبند ظریف کامل کنید. میتوانید برای اینکه سردتان نشود ساق بپوشید.

۳) خوب آقایان اعتراض نکنند. به فکر آنها نیز بودهایم. خوب شما باید برای پاییز امسال یک شلوار جین خاکستری بخرید. در روزهای پاییز دست از سرجینهای آبی بردارید و شلوار جین خاکستریتان را با یک پیراهن یقه اسکی یا یقه گرد ست کنید.

۴) چند وقتی است که ژاکتهای فانتزی زیبا برای دختر خانمها به بازار پاییزه آمده است. شما میتوانید یکی از این ژاکتهای کوتاه به رنگ شاد را با یک بلوز نازک به رنگهای سفید و بنفش روشن و شلوارجین ست کنید.

۵) پوشیدن تونیکهای پشمی و بافتنی بلند در این فصل غوغا میکند. میتوانید این تونیکها را با یقه اسکی و آستینهای تا آرنج به همراه ساق بپوشید.

۶) پیشنهاد شماره ۶ ما هم مخصوص آقایان است و آن خرید یک شلوار کتانی مشکی است. شلوار کتانی مشکی هم بسیار شیک است و هم به شما ظاهری رسمیتر میبخشد. میتوانید این شلوار را با بلوز یشمی ست کنید. همچنین این شلوار با ژاکت بیآستین بسیار زیبا میشود.

۷) آقایان میتوانند تیپ لباس پاییزیشان را با خرید یک کت مخمل کبریتی، کامل کنند. رنگهای شتری، قهوهای و حتی سدری برای پاییز ایدهآل است. خوبی این کتها این است که هم با شلوار جین ست میشوند و هم با شلوار پارچهای.


 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

 لباس مناسب با محیط کار

این جزو ضروریات است. چنانچه اداره اونیفورم خاصی ندارد بهتر است آقایان از کت و شلوارهای مناسب محیط کار و پیراهن هایی با رنگ ملایم (سفید، بژ یا آبی) استفاده کنند. پوشیدن پیراهن های تیره یا رنگ های تند و زننده ممنوع است. کت های غیر رسمی و شلوارهایی که با موقعیت محل کار هماهنگ باشند، بلامانع هستند. لباس کارمندان زن نیز از فرم مانتوهای اداری خارج نشود (در این مورد نیز پوشیدن رنگ های تند و زننده، و لباس های تنگ برای محیط کار نامناسب است).

اگر در مورد انتخاب نوع پوشش و لباس خود دچار مشکل هستید به پوشش کسانی که در رأس شرکت هستند توجه کنید.

▪ کارمندان زن و مرد با اونیفورم

چنین کارمندانی باید لباس های فرم تعیین شده برای کار را بپوشند. اونیفورم ها باید همیشه مرتب و تمیز و اتو کشیده باشند.

چنانچه لباس فرم از اموال اداره باشد، خود کارمند باید هرگونه آسیب وارده به لباس را رفو و تعمیر کند. چنانچه آسیب وارده قابل اصلاح نبود باید به رئیس خود اطلاع دهید. در صورت ترک دائمی محل کار، کارمندان باید تمام لباس ها و وسایل را به صاحب کار برگردانند.

▪ کفش

کفش ها باید استاندارد و مطابق با عرف کاری باشند. از آنجا که کفش های تنیس، کتانی و صندل برای محیط کار غیراستاندارد هستند، نباید در محیط کار از آنها استفاده کرد. (استثنائاً کفش های تنیس را می توان در استخرها و سالن های ورزشی به پا کرد.)

ـ نکته: پیش از خرید هر لباس و پوشاکی، به موقعیت خود در محل کار، محیط کار و هم چنین آب و هوا و نوع شغل خود توجه کنید.

▪ موارد دیگر

اصولاً در محیط کار کارمندان می بایست از مصرف بیش از اندازه لوازم آرایشی خودداری کنند. بلندی ناخن ها باید در حد متوسط و زیر آنها همیشه تمیز باشد. جواهرات مورد استفاده نیز نباید سنگین یا چشمگیر باشد؛ در مجموع تأکید بر سادگی و ظاهر طبیعی کارمندان است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس های فضایی از دیروز تا امروز

 

لباس های فضایی در طی دهه هایی كه از آغاز مأموریت های فضایی می گذرد، دستخوش تغییرات زیادی شده است كه در این مقاله سعی داریم به سیر این تحولات بپردازیم.

۱)خلبانان هواپیماهای سری۰۱- H در درون لباس های فشار

▪ هواپیماهای جت: زمانی كه هواپیمای جت ساخته شده خلبانان برای تطبیق با فشار هوای كم و كمبود اكسیژن در ارتفاعات زیاد نیاز به لباس هایی با قابلیت تنظیم فشار داشتند. بیشتر این لباس ها تنها برای زمانی كه فشار كابین افت می كرد طراحی شده بودند. این لباس ها دارای پوششی از جنس نئوپرین (Neoprene) بودند كه می توانستند همچون یك بالون، پر از باد شوند، همچنین دارای پوششی سخت و غیرقابل انعطاف بر روی نئوپرین برای ایجاد فشار مستقیم بر روی خلبان و نگه داشتن خود لباس بودند. شیلنگ هایی به طور مستقیم از لباس به هواپیما متصل بودند كه اكسیژن مورد نیاز از این طریق تأمین می شد.

۲)فضانوردان اصلی پروژه مركوری در لباس های فضایی شان

▪ پروژه مركوری: زمانی كه پروژه مركوری ناسا آغاز شد، لباس های فضایی طرح اولیه لباس های فشار را حفظ كردند با این تفاوت كه بر روی نئوپرین چندین لایه مایلار با اندود آلومینیوم اضافه شده بود.

لباس های فضایی مركوری، همچنین شامل پوتین، دستكش و یك كلاه متصل به یقه لباس، بود. لباس ها توسط یك پنكه خارجی كه فضانوردان با خود حمل می كردند، خنك می شد فضانوردان اكسیژن را از طریق فضاپیما و شیلنگ های متصل به لباس ها دریافت می كردند. مانند قبل، لباس ها تنها زمانی پرفشار می شدند كه فشار كابین افت می كرد.

۳)ادوایت فضانورد جمینی۴، اولین راهپیمایی فضایی آمریكا

▪ پروژه جمینی: فضانوردان گزارش دادند كه جا به جایی در لباس های فضایی مركوری زمانی كه پرفشار می شوند بسیار دشوار است، زیرا این لباس ها اساساً برای راهپیمایی فضایی طراحی نشده بود بنابراین ناسا زمانی كه پروژه جمینی شروع شد، تصمیم گرفت كه لباس های فضایی نه برای موارد ضروری كه برای راهپیمایی های فضایی طراحی شوند، بنابراین تغییرات زیادی بر روی لباس ها صورت گرفت.

برای تطبیق با محیط فضا، لباس های فضایی جمینی، پوششی شبكه دوزی شده از نئوپرین با لایه هایی از نایلون و با اندود تفلون برای محافظت در برابر خرده سنگ های فضایی بود. فضاپیما اكسیژن و هوای خنك را از طریق جعبه هایی متصل به لباس تأمین می كرد. بعد از انجام پروژه جمینی فضانوردان دریافتند كه خنك كردنی كه با هوا صورت می گیرد كاربرد چندانی ندارد. اغلب اوقات فضانوردان در طول راهپیمایی ها، دچار گرمازدگی و تشنگی می شدند و كلاه هایشان از رطوبت زیاد، بخار می گرفت.

۴)آپولو۱۱ (Neil Armstrong) لباس فضایی نیل آرمسترانگ

▪ پروژه آپولو: به این خاطر كه فضانوردان آپولو باید علاوه بر پرواز در فضا بر سطح ماه هم قدم می گذاشتند یك لباس فضایی مجزا هم برای راهپیمایی بر روی ماه ساخته شد. لباس اصلی فضانوردان كه در طی پرتاب می پوشیدند مانند لباسی بود كه هنگام افت فشار در كابین فضانوردان دیگر مأموریت ها می پوشیدند.

لباس آپولو شامل موارد زیر بود:

▪یك لباس خنك كننده آبی نایلونی

▪لباس فشار چند لایه

۱) لایه درونی: لایه ای نایلونی سبك با منفذهای گوناگون

۲) لایه میانی: نایلون با پوشش نئوپرین برای نگه داشتن فشار

۳) لایه بیرونی: لایه ای نایلونی برای نگه داشتن لایه های پرفشار زیرین

▪ پنج لایه مایلار با اندود آلومینیوم و تركیبی از چهار لایه داكرون برای محافظت در مقابل گرما

۵)-(Kapton )دو لایه كاپتون برای حفاظ گرمایی بیشتر

▪ یك لایه با پوشش تفلون (غیرقابل اشتعال) برای محافظت در برابر پارگی

▪ یك لایه از تفلون سفید (غیرقابل اشتعال)

لباس شامل پوتین، دستكش، یك كلاه پارچه ای برای برقراری ارتباط و یك كلاه از پلاستیك شفاف بود. در مدت زمان پرتاب، اكسیژن و خنك كننده آبی از طریق فضاپیما تأمین می شد. برای راهپیمایی بر سطح ماه، لباس با یك جفت پوتین محافظ، دستكش، فیلترها و سایه بان هایی كه بر روی كلاه برای محافظت از تابش آفتاب قرار می گرفتند، كوله پشتی پشتیبان قابل حمل كه شامل اكسیژن، تجهیزات حذف كربن دی اكسید و خنك كننده آبی بود، مجهز می شد. لباس فضایی و كوله پشتی مجموعاً ۸۲كیلوگرم بر روی زمین و فقط ۱۴كیلوگرم بر سطح ماه وزن داشتند.

لباس اصلی ماموریت های آپولو همچنین در طی راهپیمایی های فضایی ماموریت های Skylab مورد استفاده قرارمی گرفت.

۶)شاتل های فضایی: در طول اولین پروازهای شاتل فضایی، فضانوردان یك لباس پرواز قهوه ای رنگ می پوشیدند. مانند ماموریت های آغازین، این لباس های پرواز هم برای محافظت فضانوردان تنها به هنگام افت فشار در كابین كاربرد داشتند. طراحی این لباس ها بسیار شبیه به لباس های پرواز ماموریت های آپولو بودند.

زمانی كه پروازهای شاتل بیشتر رایج شد فضانوردان پوشیدن لباس های پرفشار در طی مدت پرتاب را متوقف كردند و به جای آنها لباس هایی آبی روشن با پوتین های مشكی و یك كلاه سفید پلاستیكی ضد ضربه جانشین شد. پوشیدن این لباس ها تا حادثه چلنجر ادامه داشت.

بعد از بازبینی حادثه چلنجر، ناسا از تمام فضانوردان خواست تا در طی مدت پرتاب و ورود به جواز لباس های پرفشار استفاده كنند. این لباس های پرواز نارنجی پرفشارند و باكلاه ارتباطی، كلاه فضانوردی، پوتین، دستكش، چتر نجات و كیسه هوا مجهز شده اند. این لباس ها هم دوباره تنها در موارد ضروری - افت فشار كابین یا مواردی كه فضانورد مجبور است از فضاپیما در ارتفاعات بالا در طی پرتاب یا ورود به جو به بیرون بپرد- قابل استفاده اند.

۷)امروزه در راهپیمایی های فضایی شاتل و ایستگاه فضایی بین المللی از لباس های فضایی ای با تكنولوژی پیشرفته تری به نام EMU (Extavehixular Mobility Unit) استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

زنان قاجار و لباس اندرونی و بیرونی

 

در عصر قاجار، شیوه پوشش زنان در محیط خانه و بیرون از آن، متفاوت بود. نوع پوشش آنان را در درون خانه از لحاظ تاریخی می توان به سه دوره تقسیم کرد:

▪ دوره اول، از ابتدای دوران قاجار تا مسافرت «ناصرالدین شاه» به فرنگ.

▪ دوره دوم، از مسافرت «ناصرالدین شاه» تا پایان عصر ناصری و ابتدای دوره مظفری.

▪ دوره سوم، از ابتدای دوره مظفری تا پایان دوره قاجار.

● دوره اول، از ابتدای دوران قاجار تا مسافرت «ناصرالدین شاه» به فرنگ

لباس زنان را در دوره اول، پیراهن کوتاه بدون یقه ای تشکیل می داد که جلوی آن باز و دکمه های زرین و مروارید نشان زینت بخش آن بود. نزد خانواده هایی که از ثروت کافی برخوردار بودند، این دکمه ها از طلا و مروارید بود. نوع پارچه ها ابریشمی بود که گاه چندین رشته مروارید به دور یقه دوخته می شد.

معمولاً پیراهن ها را شلواری گشاد، مانند شلوار مردان و نیم تنه ای کوتاه به نام «ارخالق» تکمیل می کرد. بر روی آن «چاپکین» می پوشیدند که عبارت بود از پیراهن بدون یقه ای که جلوی آن باز بود و در زیر کمر، از چپ به راست دکمه می خورد. پوشش سر را نیز پارچه ای به شکل سه گوش تشکیل می داد که به آن «چارقد» می گفتند و از انواع آن می توان به دو نمونه چارقد «قالبی» و «آفتاب گردانی» اشاره کرد.

● دوره دوم، از مسافرت «ناصرالدین شاه» تا پایان عصر ناصری و ابتدای دوره مظفری

مسافرت ناصرالدین شاه به فرنگ و روسیه و دیدن بالرینهای «پترزبورگ» که شلوار بافته چسبان و نازکی به پا می کردند و دامن های بسیار کوتاهی به اندازه یک وجب روی آن می پوشیدند، شاه را بر آن داشت که زنهای حرم خود را به پوشیدن این نوع لباس تشویق کند.

او زنان حرمسرا را واداشت تا چاقچورها (شلوار بلند چین دار مخصوص زنان) را کنار گذارند، شلیته های کوتاه بپوشند و سر و موی خود را نیز با روسری های سفید ساده بپوشانند. سلیقه شاه اندک و آرام از درون حرمسرا به بیرون سرایت کرد و بسیاری از زنان و دختران خواص نیز به آن گراییدند اما این خواست در میان مردم عادی و به دلیل فضای مذهبی حاکم بر جامعه، جای خود را پیدا نکرد.

● دوره سوم، از ابتدای دوره مظفری تا پایان دوره قاجار

در این دوره، کت و دامن و لباس به شیوه فرنگی به ویژه در میان زنان طبقه مرفه افزایش یافت. خانواده های وابسته به دربار از این نوع پوشش استفاده می کردند و زنان روشنفکری چون «قرَ العین» نیز بدون حجاب در جمع ظاهر می شدند.

لباس بیرونی خانم ها، چادر یک شکل و همانندی بود که سر تا پای زنان را کاملاً می پوشاند و معمولاً از پارچه های ابریشمی، پشمی، تافته و اطلس بود که به رنگهای سیاه، آبی پررنگ و آبی نیلی تهیه می شد. عموم زنان دیگراز پارچه های نخی راه راه یا گلدار استفاده می کردند که با دو شیوه دوخت از هم شناخته می شدند.

بر روی این چادرها روبندی به منظور پوشاندن چهره استفاده می شد که پارچه های چهارگوش و یا مستطیل شکل بود و قسمت پوشش چشمها را توردوزی کرده بودند. این روبنده توسط قلابهایی به پشت سر بسته می شد.

ghajar5tn.jpg

چگونگی شکل و نوع این قلابها مشخص کننده طبقه اجتماعی فرد بود و بالاخره قسمت بعدی این پوشش را چکمه ای به نام «چاقچور» تشکیل می داد. در اواخر دوره قاجار، نوعی روبنده به نام «پیچه» متداول شد که کوچک و مربع شکل بود و از موی دم اسب تهیه می شد.

اما لباس زنان ایلیاتی و روستایی که اکثر آنها در کارهای اقتصادی خانواده سهمی داشتند، به مراتب شکل راحت تر و آزادتری داشت. بیشتر آنها از همین لباسهای محلی امروزه استفاده می کردند. روح حاکم بر زندگی مردم در دوره قاجار، روح مذهبی بود و آموزش و تربیت کودکان نیز بر همین اساس قرار داشت.

مهمترین رکن اجتماعی، خانواده بود که از شوهر، زن و فرزندان تشکیل می شد. جایگاه زن در چنین جامعه ای، در اندرون خانه بود و به مراتب دور از تغییر و تحولاتی بود که در جامعه رخ می داد.

محل سکونت از دو قسمت اندرونی و بیرونی تشکیل می شد. مرد خانه در بخش بیرونی آن حضور داشت. می توانست از دوستان، آشنایان و دیگر مراجعین پذیرایی کند و کلیه فعالیتهای خود را در آنجا انجام دهد.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس های محلی ایران

 

به طوركلی عوامل موثر بر فرم لباس ها درجوامع مختلف عبارتند از:

۱) شرایط جغرافیایی و محیطی و آب و هوا

۲) نحوه زندگی و اسكان و اوضاع اجتماعی

۳) جنگ ها و اوضاع سیاسی و نوع حكومت

۴) شرایط و اوضاع اقتصادی و پیشرفت های تكنولوژی

۵) اعتقادات مذهبی و آداب و رسوم

۶) نظام طبقاتی حاكم بر جامعه

۷) روابط فرهنگی, اقتصادی و سیاسی با سرزمین های مجاور.

پوشاك ایرانیان در زمان ۵۵۰ قبل از میلاد تا دوران جنگ های صلیبی، ادامه لباس بابلی ها و آشوری ها و بسیارمتنوع و گوناگون بود. آن ها لباسی به نام «كندیس» به تن می كردند كه از پشم، كتان و ابریشم تهیه می شد. كندیس موجود در این دوران لباسی بود با آستین های گشاد كه به صورت پیلی هایی منظم در پشت بازو قرار می گرفت. دامن این لباس در جلو شكم یا در زیر پهلوها چین می خورد و به شكل پیلی هایی منظم در می آمد. در زیر این لباس، پیراهن و شلوار زیر و جوراب می پوشیدند. براساس اعتقاد پژوهش گران، این نخستین باراست كه در تاریخ، لباس زیر، آن هم از نوع دوخته شده آن مطرح شده است. البته دراین زمینه تردیدهایی نیز مطرح شده ولی آن چه مسلم است این كه در ۱۳۵۰ قبل از میلاد به شهادت آثاری كه از تمدن عیلامی به دست آمده، ایرانیان «لباس كامل» به تن می كرده اند. لباس كامل متشكل از یك دامن بلند و تن پوشی با آستین های بلند بوده كه بر تن پیكره های پادشاهان و ملكه های عیلامی یافت شده است. مردان بلند پایه اجازه داشتند كندیس بر تن كنند كه آن را نیز پادشاه هدیه می داد. كندیس به رنگ بنفش مایل به آبی بود و تزییناتی به رنگ سفید و نقره ای داشت در حالی كه كندیس گروه های اجتماعی پایین تر، سرخ رنگ بود. این رنگ قرمز ساردی نام داشت و از شكوفه های درخت ساندیكس گرفته می شد.

بعدها رداهایی از ابریشم و پشم به رنگ های گوناگون عرضه شد. لیكن رنگ های قرمز، زرد و آبی تیره از محبوبیت بیش تری برخوردار بودند. بنفش و آبی تیره از رنگ های سلطنتی به شمار می رفت و قهوه ای رنگ ویژه سوگواری بود. درایران قبل از میلاد، پادشاه؛ شالی از پارچه طلا و همسرش كمربندی از طلا كه به آن كیف پول خود را می آویخت، به كمر می بستند. گفته شده است كه عایدی شهرها، به عنوان «پول توجیبی» از سوی برخی از پادشاهان به همسرانشان بخشیده می شد. دریك نقش، تصویری از شاه باستانی ایران نشان داده شده است با ردایی به رنگ بنفش با برودری دوزی از نخ های طلا و مزین به جواهر.

بعدها كند یس جای خود را به كتی داد كه روی شلوار پوشیده می شد و به طور یقین منشاء كت و شلوار استاندارد امروزی مردان بوده است. درایران باستان، كفش را از چرم نرم به رنگ زرد و به شكل پا می ساختند كه تا مچ پا را می پوشاند و به وسیله دكمه و تسمه هایی كه روی آن نصب شده بود، بسته می شد. بعدها تزییناتی از چوب مروارید و سنگ های گران بها همراه با برودری دوزی های زیبا به كفش افزوده شد. دست كش، چوب دستی گران بها و بادبزن با دسته بلند، ویژه خاندان سلطنتی بود كه توسط خدمه حمل می شد. جواهرمورد استفاده ایرانیان بسیار هنرمندانه و زیبا، از طلای وزین مروارید نشان، همراه با میناكاری و سنگ های كم یاب ساخته می شد. سنگ ها به شكل سرانسان تراش داده می شد. گوشواره، دست بند، گردن بند و انگشتر به ویژه انگشتر مهردار به نشانه اقتدار مورد استفاده بوده است. ایرانیان قوطی و شیشه هایی از مرمر برای نگه داری عطر و لوازم آرایش داشتند. دختران در سن ازدواج كه پانزده سالگی بود، گوش واره می آویختند. هم چنین دختران و پسران دراین سن موظف بودند كمربند تبرك یافته ای را به كمر ببندند.از زنان ایران باستان شمار اندكی تندیس به جای مانده است و همین امر اظهار نظر در مورد پوشش آن ها را دشوار می كند؛ زیرا زنان در زندگی اجتماعی شركت چندانی نداشتند ولی نقش برجسته ای كه از سده پنجم پیش از میلاد در دست است، یك ملكه را در پیراهن و شلواری كامل نشان می دهد و احتمالا لباس زنان دوران های بعد نیز چنین بوده است.

پارسیان لباس هایی مانند لباس های مردم امروزی بر تن می كردند. بعد ها خود را به زیورآلات مادی نیز می آراستند. جز دو دست؛ باز گذاشتن هر یك از قسمت های بدن را خلاف ادب می شمردند و به جهت ستر سر و پای خود؛ از سربند یا كلاه یا پاپوش استفاده می كردند. شلواری سه پارچه و پیراهنی كتانی و رولباسی می پوشیدند كه آستین آن ها دست ها را می پوشاند و كمر بندی بر میان خود می بستند. گفته می شود بسیاری از طرح های کنونی پوشاک؛ از جمله لباس های مربوط به دوچرخه سواری و اسب سواری از لباس های ایران باستان الهام گرفته شده است و پوشاک قبایل کرد و لر در ایران نیز تا حد زیادی ملهم از لباس های هخامنشیان و پارت ها است.

بیش تر مورخین چنین اظهار نظر كرده اند كه لباس مادها را هخامنشیان نیز مورد استفاده قرار داده اند. لباس آن دوران نیز از ۳ قطعه پارچه متفاوت درست شده بود كه به كمك حاشیه ها از یك دیگر مشخص می شدند. حاشیه درهمه لبه ها و كناره های لباس به چشم می خورد. بالاترین قطعه لباس, پارچه ای بود كه روی شانه ها قرار می گرفت. این پارچه از این مچ دست تا آن مچ دست را در بر می گرفت و سوراخی برای عبور سر در میان داشت و در قسمت جلو تا روی سینه و در پشت تا روی شانه ها را پوشش می داد. دوم پارچه یك رنگی بوده به طرف پایین بدن در جلو تا كمر و در پشت تا زیر نشیمن گاه و قطعه سوم پارچه ای نقش دار بوده كه به صورت لنگ بسته می شد و در پشت و جلو قدی یكسان داشته است.

اگرچه پوشیدن لباس برای جلوگیری از سرما و تابش آفتاب یا به منظور ستر و پوشش بدن است، اما در برخی فرهنگ ها، انتخاب رنگ و نقشهای روی پارچه و تزیین لباس با منجوقهای رنگارنگ و حاشیههای زردوزی و گلابتون یا چین واچینها یا دوختن سكه (طلا، نقره و امروزه نیكل) بر آن ها، معرف قومیت، شخصیت و منزلت اجتماعی است. درایران امروزی اقوام مختلف ایرانی با توجه به فرهنگ ها و آداب و رسوم خاص خود دارای لباس های مخصوصی هستند. زنان روستایی و ده نشین، به ویژه زن ایلاتی و عشایری، بنابر ذوق ملی و روح زیباپسند خود و برای ایجاد تنوع و خوشآیندی در اقلیمهای خشك و یك نواخت و دشتها و بیابان ها یا سرزمینهای سبز و خرم و تطابق خود با محیط، در انتخاب شكل و رنگ پارچه جامههای خود، اغلب به رنگ های شاد و تركیب های زیبا ودل نواز روی میآورند.

لباس كُردی با انواع گوناگون آن در میان ایلات و عشایر و روستاییان منطقه كردستان و تنوع آن ها در نزد مردان و زنان و تزیین آن ها با زردوزی، قلابدوزی و پولكدوزی و یا كلاه زنان كرد كه به پولكهای الوان و سكههای قدیمی و رایج، حتی اشرفی طلا و سكههای نقره سلاطین قاجار مزین است؛ موسوم به «كلا و پولك» و كلا و لیره، یا سربندهای پارچهای نخی و ابریشمی (كلاغی) – همگی دلایل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی دارند و از نقطهنظر تحول منزلت اجتماعی و حتی ویژگی فرهنگ ایلی یا روستایی معرف موقعیت مشخصی در جامعه هستند. البته در این میان، تأثیر محیط طبیعی، آب و هوا و شیوه كار را در نوع لباس ایلات و عشایر نباید از نظر دور داشت.

با این همه، پوشاك ایرانی از نظر ویژگی های ظاهری مشتركاتی دارند كه در اینجا به طور كوتاه و گذرا به آن ها اشاره میشود. درمیان زنان، استفاده از پوشش سر به شكلهای مختلف صورت میگیرد، مانند مقنعه در میان زنان تركمن شمال و زنان زرتشتی، و چارقد كه توری است، درمیان زنان بلوچ و دستار، به رنگ های مختلف، درمیان زنان كُرد. پیراهنهای بلند و گشاد به صورت های مختلف یا دامنیهای پرچین. آستینهای بلند به شكلهای مختلف تنگ، گشاد، با حاشیه و نواردوزی شده نیز زیاد مورد استفاده واقع می شود. دردوخت بیش تر لباس های زنان روستایی و عشایری از انواع پارچهها و نوارهای زردوزی شده استفاده میشود. استفاده از زیورآلات یا دوختن سكهها و منجوق و پولك به لباس نیز متداول است.

لباس مردان روستایی و عشایری با تغییرات بسیاری رو به رو بوده و بیش تر لباس ها یك دست شده است. استفاده از بلوز و شلوار در لباس های بومی و محلی مشهود است؛ بیش تر شلوارها گشاد و چیندار دوخته میشوند و برخی از پیراهنها مانند پیراهن مرد بلوچ، بلند تا سر زانوست. پیراهن مردان نیز بیش تر به صورت گشاد دوخته میشود و استفاده از كلاه یا عمامه یا عرقچین نیز معمول است. عرقچین نزد مردان بلوچ، كلاه نزد كردها، عمامه نزد سیستانی ها از اهمیت زیادی برخوردار است.

تزیین بدن، از جمله خال كوبی پیشانی، گونهها، زیرلب و دست ها، نوع رایج تزیین بدن در جوامع عشایری است. هم چنین آویختن زیورآلات در گوش و بینی، گلو و دست و پا، با مفاهیم رمزی یا آداب و مناسك عشایر ارتباط دارد. نوع پارچه، دوخت، تزیین و نام انواع پوشاك و زیورهای زنانه در نزد ایلات و عشایر از تنوع چشم گیری برخوردار است.

درباره پوشاك مردم شهری امروز ایران نیز میتوان گفت كه با تغییر كلی كه در پوشش مردان به وجود آمد، پوشیدن كت و شلوار، پیراهن، كفش و پالتو در زمستان در شهرهای بزرگ ایران معمول است و اكنون ظاهر شدن در انظار عمومی بدون كلاه، ناپسند نیست. پوشش زنان شهری نیز در ایران در مقایسه با قدیم تفاوت هایی دارد ولی اصل پوشش كه از ایران باستان به این سو رعایت می شده هم چنان پا برجا و استوار است. پوشش زنان امروزی را پیراهن كه غالباً تا زانو و یا زیرزانو میرسد؛ یا بلوز و شلوار, كت و دامن و جوراب و پالتو در زمستان، در طرحها و رنگ های متنوع تشكیل می دهد.

پوشاك زنان ایرانی در مقایسه با دیگر نقاط جهان تا حدودی یك دست و فرم است. برخی از زنان ایرانی در خارج از منزل چادر مشكی و معدودی چادر رنگی بر سر میكنند. گروهی از زنان و دختران نیز انواع مانتو كه پیراهنی بلند و گشاد است، با روسری یا مقنعه در رنگ های مختلف استفاده می كنند كه البته در اداره ها, دانشگاه ها و مكان های دولتی رنگ های فرم و خاصی استفاده می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

طریقه مراقبت از لباسها

 

● راه و روش نگهداری

▪ لباس ها را استراحت دهید

لباس هایتان هم مثل خودتان نیاز به استراحت دارد. بنابراین سعی کنید که هر روز پس از استفاده آنها را در کمد لباس ها به دقت آویزان کنید. به طور مثال، کت و شلوار باید حداقل یک روز قبل از استفاده مجدد در کمد استراحت کند.

▪ لباس ها را آویزان کنید

حتی با وجود اینکه خسته هستید و می خواهید استراحت کنید، به یادداشته باشید که حتماً لباس هایتان را پس از استفاده آویزان کنید و آنها را در گوشه و کنار نیندازید چون این کار باعث می شود که چین و چروک های بدی روی لباس افتاده و لباس از قیافه بیفتد. پس آنها را به دقت آویزان کرده و بگذارید که شکل خود را دوباره به دست بیاورند.

▪ لباس ها را هوا دهید

هر از چندگاهی لباس هایتان را کمی هوا دهید. این کار باعث می شود که عطر جذب لباس نشود و چین و چروک هم به لباس نیفتد.

▪ لباس ها را ماهوت پاک کن بزنید

گرد و خاک به مرور زمان باعث از بین رفتن و خراب شدن لباس می شود به همین دلیل سعی کنید که به طور مداوم گرد و غبار را توسط ماهوت پاک کن از روی لباس پاک کنید. برای گرفتن نتیجه بهتر می توانید از ماهوت پاک کن هایی با موهایی کوتاه تر استفاده کنید.

▪ نحوه شست وشوی لباس

قبل از انداختن لباس ها در ماشین لباسشویی، حتماً آنها را پشت و رو کنید تا اگر احیاناً عرق کرده باشید، از روی لباس خشک شود. اگر لباس های کثیف تان را در سبد نگهداری کنید، ممکن است کپک بزند و عطرهای مختلف لباس ها به یکدیگر نفوذ کند.یک بار دیگر توصیه می کنم اگر لباس هایتان را با ماشین لباسشویی می شویید، سعی کنید از مواد شوینده مایع استفاده کنید تا رسوب لباس هایتان را خراب نکند. لباس های روشن را از لباس های تیره جدا کنید و سعی کنید لباس های سفید را مجزا بشویید.

اگر یک لباس زیپ دار را می خواهید بشویید، حتماً توجه داشته باشید که قبل از انداختن آن در ماشین زیپ لباس را کاملاً ببندید چون می تواند به لباس های دیگر صدمه بزند.

▪ نحوه اتو زدن لباس

همیشه می توانید حتی بدون شست وشوی لباسی آن را به خشک شویی برده و بخواهید برایتان اتو بزند. از طرف دیگر، اگر لباس هایتان را خودتان اتو می زنید، به شما توصیه می کنم که همیشه پارچه یی نم دار روی لباس انداخته و بعد اتو بزنید. با این کار رنگ لباس حفظ شده و تا حد امکان صدمه یی نمی بیند. در اتو زدن شلوار هم دقت کنید که حتماً از روی خط اتوی خودش اتو بزنید.

▪ لباس هایتان را خشک شویی کنید

دقت کنید که لباس هایتان را حتماً پیش یک خشک شویی معتبر ببرید، چون خشکشویی های غیراستاندارد از مواد شوینده با کیفیت پایین استفاده می کنند. همچنین ممکن است لباس هایتان را بیش از اندازه مرطوب نگاه دارند و این باعث خراب شدن پارچه می شود، توجه کنید که خشک شویی مورد نظر شما حتماً از شوینده های سازگار با محیط زیست استفاده کند.

▪ احتیاط کنید

سعی کنید توجه اضافی به لباس هایتان کنید، سعی کنید لکه یی روی لباس هایتان نیفتد یا در تماس با اجسام تیز پاره نشود.

▪ چیزی به لباس هایتان سنجاق نکنید

دقت کنید که چیزی به لباس هایتان سنجاق نکنید چون بافت پارچه لباستان را از بین می برد و حتی ممکن است در لباس های ظریف تر سوراخ ایجاد کند.

▪ لکه گیری

قبل از لکه گیری لباس، حتماً از متخصصان در مورد نحوه کار سوال کنید. چون لکه گیری لباس های مختلف در رنگ ها و جنس های مختلف متفاوت است.

▪ نگهداری شلوار

اگر کار شما طوری است که مجبورید برای ساعت ها بنشینید، توجه کنید که خط اتوی شلوارتان به دقت زده شود تا با نشستن زیاد شلوار از قیافه نیفتد. از لباس هایتان به خوبی مراقبت کنید و خوش تیپ باشید.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 گرانترین لباس دنیا از جنس طلا ...!!!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چگونه با لباس های مختلف،طلا استفاده کنیم؟

 

با وجود این که ممکن است طلای زرد شما خیلی شیک و گران باشد اما با این وجود نمی توانید با هر رنگ ، یا بافت لباسی از آنها استفاده نمایید .

آیا می دانید با چه لباس هایی باید از طلاهای زرد و یا از طلای سفید استفاده کنید تا شیک تر و زیباتر به چشم بیاید ؟

لباس هایی با رنگ های و بافت های متفاوت وجود دارند ، با بعضی از لباس های باید طلاهای و زیور آلات زردتان را بیاندازید و با بعضی دیگر باید طلاهای یا زیور آلات سفید را استفاده نمایید . با وجود این که ممکن است طلای زرد شما خیلی شیک و گران باشد اما با این وجود نمی توانید با هر رنگ ، یا بافت لباسی از آنها استفاده نمایید .

طلاهای زرد : طلای زرد به علت رنگ بخصوصی که دارد به شما اجازه نمی دهد تا هر لباسی را که دوست دارید , بپوشید زیرا هارمونی و ترگیب رنگ طلایی با هر رنگی شیک و زیبا نمی شود .
موارد استفاده ی طلای زرد در روز و شب تفاوت دارد : در روز بهتر است از طلاهای زیر استفاده کنید تا شیک تر و زیبا تر به نظر برسید : انگشتر ظریفی از جنس طلای زرد با نگین های کوچکی را می توانید استفاده کنید زیرا در روز و برای انجام دادن فعالیت های روزمره بهتر است از انگشتر هایی استفاده کنید که ساده باشند تا به هنگام انجام کارهای تان اذیت نشوید

اگر شما از آن دسته خانم هایی هستید که به طلا های زرد علاقه دارید ، دوست دارید که طلاهای تان را برای بقیه نیز نمایش دهید می توانید از دست بند نیز استفاده کنید . زیرا دست بند بیشترین طلایی است که در دست شما به چشم می آید حتی بیشتر از انگشترهایی که شما به دست دارید .
اگر می خواهید از گردن بند استفاده کنید پیش نهاد می کنیم با توجه به لباسی که به تن دارید گردن بند تان را انتخاب کنید برای مثال اگر تاپی به تن دارید که دارای یقه ی باز می باشد بهتر است از گردن بند های بلند استفاده کنید ، اگر از لباس هایی استفاده می کنید که دارای یقه های بسته ، یقه اسکی هستند بهتر است گردن بند خود را نیاویزید ، زیرا با این مدل یقه های خاص اصلا گردن بند شما مشخص نمی شود . با لباس های دکلته هم می توانید از طلای زرد استفاده کنید و هم از طلای سفید ، بستگی به میل و خواسته ی شما دارد که به کدام یک از این جواهرات تمایل دارید .

گردن بند متفاوت با رنگ های مختلف را استفاده نکنید ، مثلا گردن بند های زرد و سفید را با هم نیندازید . ; حتی چند گردن بند را با وجود این که دارای یک رنگ مثلا طلای زرد هستند ، باز هم با یکدیگر نیندازید ، اگر شما فردی چاق هستید با انجام این کار چاقی شما افزایش می یابد و بیشتر به چشم می آید.
برای لباس هایی که شب هنگام و برای مهمانی های با طلای زرد می توانید استفاده کنید : دکلته هایی با رنگ مشکی و با یقه های باز می باشد . به موضوع بعدی که می پردازیم شامل این موضوع می باشد که چه رنگ های را با طلای زرد می توان استفاده کرد : قهوه ای ، مشکی ، نارنجی ، رنگ هایی که دارای ترکیب قرمز می باشند ، قرمز ، شرابی و .. . .

اکنون به طلاهایی با رنگ سفید می پردازیم : طلای سفید بیشتر مورد توجه و پسند افراد جوان می باشد ، افرادی که جوان هستند بیشتر به جای استفاده از طلا های زرد ترجیح می دهند که از طلا های سفید استفاده کنند . طلای سفید دارای مزیت هایی بیشتری نسبت به طلای زرد می باشد ، طلای سفید را شما با لباس هایی با رنگ هایی متفاوت می توانید بپوشید . زیرا با پوشیدن لباس های با رنگ های متفاوت می توانید زیبایی خود را با جواهرات و طلا های سفید افزایش دهید .
در روز بهتر است از طلاهایی استفاده کنید که شما را در فعالیت های روزمره تان دچارمشکل نسازد . حتی شما می توانید برای این که جلوه ی بیشتری داشته باشید ، شیک تر به نظر برسید از جواهرات یا زیور آلاتی با رنک های دیگر نیز استفاده کنید ، با طلای سفید خود بیاویزید . اما به خاطر دارید که این امکان برای استفاده از طلاهای زرد وجود نداشت .

چه رنگ های را با طلای سفید می توان استفاده کرد : طلای سفید به دلیل خاصیت براقیتی که دارد برای مهمانی های شبانه فوق العاده مناسب می باشد بالخصوص با لباس های مشکی بیشتر برق می زند و جلوه می کند . با رنگ هایی مانند : قرمز ، فیروزه ای ، می توانید از طلای سفید استفاده کنید ،; با رنگ هایی مانند : مشکی ، خاکستری و سفید اطلای سفید فوق العاده زیبا می شود .
نکته مهمی که در این جا وحود دارد و لازم به ذکر می باشد بدین ترتیب است : هنگامی که لباس هایی به رنگ نارنجی را می پوشید بهتر است از طلای سفید استفاده نکنید و به حای آن از طلای زرد استفاده کنید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

پارچه و پارچه بافي در ايران

آيا به تازگي به مراكز فروش پارچه سر زده ايد؟ در ويترين اين مغازه‌ها انواع و اقسام پارچه‌هاي رنگارنگ را مي‌بينيد كه در زير نورهاي زرد و سفيد جلوه گري مي‌كنند.
وارد كه مغازه پارچه‌فروشي كه مي‌شوي و دست روي هر پارچه‌اي كه مي‌گذاري ،لبخند رضايت فروشنده را مي‌بيني، همراه با اداي اين جمله كه پارچه بسيار خوبي را انتخاب كرديد، خارجي است، دوام عالي‌اي دارد و چندين جمله مشابه ديگر كه با تاكيد بر خارجي بودن پارچه و مرغوبيت آن به همين دليل گفته مي شود.
قيمت بالاي پارچه هم توضيحي از اين دست دارد. حال اگر پارچه‌اي با قيمت كمتر بخواهيد، پارچه ديگري مي‌آورد و با گفتن اين جمله كه ايراني است و مرغوبيت آن مثل پارچه خارجي نيست، آن را مقابل خريدار پهن مي‌كند.
اما اين پارچه ايراني كه امروز نامرادي روزگار اين چنين گريبانش را گرفته، روزي براي خود سرور و سالاري بوده است.
به گفته محققان، پيشينه بافت پارچه در ايران به هزاره‌ها پيش از ميلاد مي رسد. نمونه‌هاي قديمي بسياري نيز در كاوش‌هاي باستاني براي اثبات اين مدعا به دست آمده است.
براي مثال در طبقات زيرين گنج دره كه قدمتش به هزاره دهم پيش از ميلاد مي رسد، آثاري از الياف طبيعي يافت شده است كه به دو دسته يك تبر سنگي پيچيده شده بود.
نخستين شواهد باستان شناختي درباره منسوجات ايران مربوط به‌هزاره پنجم پيش از ميلاد است كه در ناحيه سه گابي كردستان از درون تابوت‌هاي سفالين محتوي اجساد كودكان به دست آمده است.
همچنين در ميان آثار كشف شده از تپه سيلك، آئينه‌اي يافت شده است كه رشته‌هايي از كتان روي سطح آن ديده مي‌شود. در شوش نيز از لايه‌هاي متعلق به ‪ ۳۵۰۰‬تا ‪ ۳۰۰۰‬پيش از ميلاد، دو سر نيزه پيدا شده كه از نقوش پارچه‌هايي پوشيده شده بودند.
نقوش مهرهاي متعلق به اين دوران نيز كه پيكره‌هاي انساني بر آن حك شده، نشان مي‌دهد كه اين افراد جامه به تن داشته اند.
به جز مهرها، نقوشي كه بر فرش‌ها و گليم‌هاي قديمي نظير فرش معروف پازيريك بافته شده، آدمياني را تصوير كرده كه لباس‌هايي همانند دامن‌هاي قديمي پوشيده اند. نقش‌هاي اين فرش در شناخت سير بافندگي دوره هخامنشي بسيار حايز اهميت است.
همان طور كه نقش برجسته‌هاي تخت جمشيد از ديگر منابع بررسي سير بافندگي به شمار مي‌آيند.
سلسله‌هاي مختلف نيز در سير و تحول امر بافندگي نقش‌هاي متفاوتي داشته اند. پارتيان در زمان استيلاي خود، نساجان قابلي داشته‌اند و منسوجات پشمي و كتان را بسيار عالي مي‌بافتند. آنها بعدها با وارد كردن ابريشم چيني، بافت اين پارچه را نيز آموختند.
مي‌گويند آنان اين روش را جزو اسرار حفظ كردند و جزو صادركنندگان اين پارچه بودند.
از دوره ساساني نيز پارچه‌هاي ابريشمي بسياري باقي مانده كه نشان از توليد انبوه اين بافته‌ها دارد. در مهمترين و بزرگ‌ترين كارگاه‌هاي حرير بافي در زمان ساسانيان خوزستان، به ويژه شهرهاي شوش، شوشتر و جندي شاپور قرار داشتند.
علاوه بر خوزستان در خراسان، طبرستان، گرگان، آذربايجان و فارس نيز پارچه بافي رونق فراواني داشته اند.
از ديگر شهرهاي معروف اين دوران مي‌توان به ري هم اشاره كرد. بافندگان اين شهر دربافت نوعي پارچه ابريشمي معروف به "دورو" تبحربسياري داشته‌اند.
ري چه در زمان ساسانيان و چه پس از اسلام تا حمله مغول‌ها از مراكز عمده توليد ابريشم بوده است.
در دوره سلجوقي نيز بافت پارچه ابريشمي مرسوم بود كه با تغيير نور، تغيير رنگ مي‌داد و به پارچه رنگ و نيم رنگ شهرت داشت. در مورد تزيين پارچه در اين دوران و ابتداي ورود اسلام به ايران هم بايد گفت كه متاثر از سبك‌هاي ساساني بوده است.
اما به تدريج طرح‌هاي اسليمي و نقوش پيچيده و نيز تصوير صحنه‌هاي عاشقانه و رزمي اقتباس شده از داستان‌هاي ايراني جاي خود را در اين صنعت باز مي‌كنند.
يكي از معروف‌ترين پارچه‌هاي اين دوره، طراز نام دارد. طراز به پارچه هايي اطلاق مي‌كنند كه حاشيه‌اي كتيبه دار داشت. در زمان خلافت امويان و عباسيان پارچه‌هاي طراز اهميت ويژه‌اي داشته، به طوري كه كارگاه‌هاي بافت اين پارچه در جوار قصر خلفا داير مي‌شد. بر اين پارچه‌ها نام و نشانه‌هاي ويژه خلفا را مي‌نوشتند.
مي‌گويند اهميت اين پارچه به اندازه ضرب سكه يا خواندن خطبه بوده است و از علامت‌هاي خلع يد اين بوده كه نام خليفه‌اي را روي طراز ننويسند.
قطعه طرازي در موزه مترو پليتن نگهداري مي‌شود كه كتابت آن گلدوزي شده و سال ‪ ۲۶۶‬هجري در شهر نيشابور بافته شده است.
بااستيلاي مغول‌ها بر ايران، دوران ركودي را در تمامي زمينه‌هاي فرهنگي ،هنري،اقتصادي و ... شاهد هستيم. هنر پارچه بافي نيز از اين قاعده مستثني نيست. چنان كه مراكز و شهرهاي مهم پارچه بافي، با حمله مغول‌ها رو به ويراني گذاشتند.
با قدرت رسيدن غازان خان و تدبيرهاي رشيدالدين فضل الله وزيرلو، زمينه‌هاي فعال شدن كانون‌هاي هنري فراهم شد. در اين زمان ابريشم به عنوان يكي از اقلام صادراتي ايران درآمد. حتي معروف است الجايتو پس از فتح گيلان به جاي ماليات از امراي شهر ابريشم مي‌گيرد.
بعداز اين در زمان تيموريان علاوه برخراسان بزرگ كه پيشتر هم در زمينه بافت پارچه شهرت داشت، شهرهاي يزد، كاشان، كرمان و تبريز هم در اين زمينه بسيار فعال شدند، به طوري كه محصولات خود را به ساير نقاط صادر مي‌كردند.
از نمونه‌هاي پارچه اين دوران تعداد اندكي شناسايي شده است.
در زمينه هنر بافت پارچه، بايد قرون نهم و دهم هجري را عصر طلايي اين هنر ناميد. در اين دوره شهرهاي بسياري به بافت خاص يك پارچه شهرت داشتند.
براي نمونه اصفهان مركز توليد پارچه‌هاي زربافت و قلمكار بود، يا در كاشان انواع پارچه‌هاي مخمل و ابريشم بافته مي‌شد.
گفته مي‌شود تنها در يكي از حومه‌هاي شهركاشان به نام هارون، هزار نفر كارگر ابريشم باف مشغول كار بوده اند.
از مشخصه‌هاي پارچه‌هاي اين دوره مي‌توان به همكاري نزديك نقاشان و نساجان اشاره كرد. در واقع بسياري از طراحان پارچه از نقاشان به نام روزگار بودند. پارچه‌اي در موزه دوران اسلامي موزه ملي نگهداري مي‌شود كه نقش آن به سبك اصفهان است و متقن بر اين ادعا.
در اين دوره همچنين زري بافي كه پيشينه‌اي كهن در بافت پارچه دارد، از نظر نقش و نگار به اوج زيبايي خود مي‌رسد.
در دوران قاجار هم سير پيشرفت بافت پارچه را شاهد هستيم، البته نه در حد و اندازه عصر صفوي و تيموري، اما از همين دوران است كه ورود پارچه‌هاي خارجي رونق مي‌گيرد، فاستوني و ساتن از جمله پارچه‌هايي هستند كه استفاده از آنها در اين برهه متداول مي‌شود حتي معروف است اميركبير در زمان صدارت خود خريد پارچه‌هاي خارجي را تقبيح كرده و از مردم مي‌خواهد از پارچه‌هاي داخلي استفاده كنند،از همين رو پارچه ترمه‌اي كه در آن زمان بافته مي‌شده، به شال اميري معروف مي‌شود و ...
شايد به جرات بتوان شروع سير قهقرايي بافت پارچه در ايران را ورود اجناس خارجي در عصر گذشته مربوط دانست.يعني دوراني كه ورود انبوه لباس‌هاي حاضري خارجي باب مي‌شود،البته در اين دوران هم شاهد قدم‌هايي در جهت حمايت از پارچه‌هاي داخلي هستيم.
اما متاسفانه هيچ كدام چندان مثمرثمر واقع نمي‌شوند و اين قصد با فراز و فرودهايي ادامه پيدا مي‌كند تا امروز ...
بايد اذعان داشت كه چرا پارچه‌ي ايراني كه روزگاري براي خود برو بيايي داشت و شهره آفاق بود، تا بدين حد امروزه مهجور مانده است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

طراحی پارچه و لباس در آفریقا
 
 

لباس در آفریقا از مظاهر فرهنگی به شمار می رود. شکل و رنگ لباس معرف مشخصه سیاسی یا قبیله ای افراد است. مثلاً زنان قبیله ماراکو لباس راه راه می پوشند. یا ر‌ئیس قبیله در نیجریه لباس قرمز می پوشد که معنی خشم و خون را دارد و رئیس را از شر شیطان حفظ می کند. در حالیکه در ایبارا در نیجریه رنگ قرمز برای تدفین استفاده می شود. بنابراین رنگ مشخصه مهمی برای این مردم به حساب می آید. همچنین به عنوان تن پوش غیر از پارچه از پوست حیوانات، پوست درخت و رنگ یا ترکیبی از عناصر نام برده شده استفاده می شود. ساده ترین شکل لباس مردان یک قطعه چرم چهار گوش است که به دور کمر خودشان می بندند و شنلی که روی شانه می اندازند. در گذشته منسوجات این قاره به صورت دستی تولید می شد و در حال حاضر پارچه از اروپا و هندوستان به این کشور وارد می شود. تاریخ نساجی آفریقا به گذشته های دور بر می گردد و اطلاعات موجود از طریق مورخین هنر و مردم شناسان و سیاحان جمع آوری شده است.
img/daneshnameh_up/b/b0/nas3.jpg

الیاف نساجی مورد استفاده در آفریقا

این الیاف شامل پشم، پنبه، الیاف گیاهی ( شامل الیاف ساقه ای و الیاف علفی)، پوست درخت و ابریشم وحشی می باشند.

پشم

امروزه آفریقای جنوبی از مهمترین مراکز تولید پشم در دنیاست. در شیوه سنتی از پشم گوسفند و موی شتر برای بافت پارچه به صورت دستی استفاده می شود. شیوه تولید منسوجات پشمی در آفریقا به این صورت است که ابتدا الیاف پشم چیده شده با آب و بدون استفاده از مواد شوینده شستشو داده می شود و سپس برای مدت سه روز در محل تاریکی نگه داشته می شود تا حجم آن زیاد شود. سپس با استفاده از دو قطعه چوب برس مانند الیاف موازی می شوند. سپس الیاف به هم تابیده شده و تبدیل به نخ می شوند. تبدیل الیاف به نخ تماماً توسط زنان صورت می گیرد.

پنبه

استفاده از پنبه در منسوجات آفریقا قدمتی طولانی دارد. چند قطعه پارچه پنبه ای از حفاریهای غار مالی بدست آمده که نشان می دهد قدمت استفاده از پنبه در آفریقا به هزاره اول قبل از میلاد برمی گردد. آفریقای غربی مانند سودان، اتیوپی، و سومالی از مراکز مهم تولید پنبه به حساب می آیند. برای تولید نخ پنبه ای الیاف پنبه از پنبه دانه جدا شده و سپس با دوک ریسندگی دستی به نخ تبدیل می شوند.

الیاف ساقه ای

از ساقه درختان الیافی مانند کنف و چتایی به دست می آید. این الیاف در آفریقا مصارف خاصی دارند. برای مثال در ناحیه ای به نام کابا از این الیاف به عنوان لباس تدفین استفاده می شود. همچنین از آنها برای تهیه طناب کشتی هم استفاده می شود.

گیاهان علفی

مهمترین گیاه علفی در آفریقا رافیا است که بومی ناحیه آفریقاست و از برگ درخت به دست می آید. منسوجاتی که از پوست درختان به دست می آیند حالت نمدی دارند که به عنوان لباس یا رختخواب از آنها استفاده می شود. در بعضی از مناطق از این لباس در مراسم تدفین استفاده می شود که نشان دهنده اتصال به گذشتگان است و استفاده از آنها باعث فراخوان اجداد می شود. این منسوجات گران بوده و در زئیر، رواندا و اوگاندا تولید می شوند.

انواع پارچه های تزئینی آفریقا

پارچه های رنگرزی شده با تکنیک رنگرزی مقاوم، پارچه های چاپ شده با قالبهای فلزی، تکه دوزی، لایه دوزی، چهل تکه، گلدوزی

img/daneshnameh_up/2/22/nas4.jpg

پارچه های رنگرزی شده با تکنیک رنگرزی مقاوم

در این روش پارچه در محل خاصی گره زده شده یا دوخته شده، به نحوی که از نفوذ رنگ به آن قسمت جلوگیری می شود و سپس پارچه رنگرزی می شود. همچنین می توان از مواد غیر قابل نفوذی مانند نشاسته بر روی پارچه استفاده کرد. متداولترین طرحهای ایجاد شده در این منطقه دایره است.

پارچه های چاپ شده با قالبهای فلزی

قالب در داخل ظرفی فرو می رود که پر از واکس گرم است و سپس بر روی پارچه منتقل می شود. گاهی به جای این قالبها از الگوی کاغذی یا مقوایی استفاده می شود. نقش و طرح این قالبها دارای مفاهیم تاریخی، سمبلیک یا قبیله ای است.

تکه دوزی

در آفریقا از این نوع پارچه برای لباس جشن، جنگ و پرچمها استفاده می شود و شامل افزودن قطعاتی از پارچه، صدف، فلزات، پوست حیوانات و یا درختان بر روی یک قطعه پارچه بزرگ می شود. زمینه اصلی پارچه ساده بوده و به طور معمول از رنگهای قرمز، سیاه، سبز، زرد و بنفش استفاده می شود.

لایه دوزی

لایه دوزی در نواحی جنوب کشور صحرا رایج است و غالباً به صورت زره و سلاح استفاده می شود. این سلاحها با دوختن چندین لایه از پارچه های پنبه ای بدست می آید که برای جنگجویان و اسبان بکار می رود.

img/daneshnameh_up/9/9b/nas5.jpg

چهل تکه

در این محصول قطعات پارچه کنار هم دوخته می شوند و تبدیل به یک پارچه بزرگتر می شوند. این قطعات روی هم قرار نمی گیرند بلکه در کنار لبه ها به هم دوخته می شوند.

گلدوزی

هنری است که عموماً در کشورهای اسلامی غرب آفریقا رواج دارد. اما به این معنی نیست که فقط مسلمانان لباس گلدوزی شده می پوشند. گلدوزی برای تزئین لباس به کار رفته و با استفاده از نخهای ابریشمی تولید می شود.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

نظر کودکان را درمورد لباس هايشان بپرسيد!!


لباس براي بزرگترها و حتي براي کودکان حاوي ارزش ها و بيانگر مفاهيم مختلفي است. به همين جهت معمولا بر سر لباس ميان کودک و پدر و مادر مشاجره ايجاد مي شود. براي نمونه اغلب پدر و مادرها لباس را وسيله اي براي زيباتر کردن ظاهر کودک مي شناسند. بعضي ديگر دوست دارند که فرزند آنها هميشه آراسته و مرتب باشد، چرا که اين دسته از پدر و مادرها چنين مي پندارند که آراسته بودن کودک نشانگر مرتب و آراسته بودن والدين او است، برخي ديگر ممکن است لباس هاي کودک را مشابه لباس خود انتخاب نمايند. هيچ يک از اين مباني ارزشي، براي کودک مهم نيستند، او فقط دوست دارد که لباس هايش راحت و مشابه ديگر همبازي هايش باشد تا در ميان آنها احساس متفاوت بودن نکند و به موازات همه اينها به مقدار کافي زيبا باشد. در مطلب زير که برگرفته از وبلاگ روانشناسي کودکان است نکاتي که کودک در مورد لباس به آنها اهميت مي دهد آمده است.
1 ) رنگ لباس: کودک لباس را به دليل رنگ هاي جذاب و شاد آن دوست دارد. او درباره تناسب رنگ لباس و اين که آيا چنين رنگي به او مي آيد يا نه چيز زيادي نمي داند و به همين دليل ممکن است حتي در يک زمان لباس هايي با رنگ هاي مختلف و ناهماهنگ را براي پوشيدن انتخاب نمايد. کودکان بيشتر مايل به پوشيدن رنگ هاي قرمز، سبز، نارنجي، زرد، آبي و صورتي هستند.
2 ) طرح و شکل لباس: دگمه هاي رنگي و شکل هاي دوخته شده و برجسته برعلاقه کودک به لباس مي افزايد. کودک به اين گونه چيزها بيش از مدل لباس اهميت مي دهد.
3 ) جديد و نو بودن لباس: به دليل عقايد و نظراتي که همواره از طرف مردم درمورد لباس نو ابراز مي شود، کودک علاقه مند به پوشيدن لباس نو است. به طور مثال کودک هنگام خريد يک جفت کفش نو آنها را در همان فروشگاه به پا کرده و مورد استفاده قرار مي دهد. لباس بايد طوري باشد که بپوشد و مورد استفاده قرار دهد. چنين لباس هايي جاذبه زيادي براي کودک دارند و در تقويت ايجاد حس استقلال در او موثرند.
4 ) بافت لباس: اين مسئله براي کودک حائز اهميت است. آنها معمولا مواد نرم مانند ابريشم، مخمل يا خز را دوست دارند.
5 ) تناسب با لباس همبازي هايشان: بچه ها معمولا دوست دارند لباس هايشان از نظر رنگ يا مدل مشابه رنگ لباس ديگر همبازي هايشان باشد چرا که نمي خواهند متفاوت از ديگران به نظر برسند.
6 ) لباس مورد علاقه: کودک دوست دارد لباس مورد علاقه خود را چندين بار پشت سر هم بپوشد. در چنين مواردي او را راحت بگذاريد و به او اصرار بر پوشيدن لباس ديگري به سليقه خودتان نکنيد.
7 ) عدم توجه به قيمت لباس: کودک تفاوت ميان لباس ارزان قيمت و گرانقيمت را درک نمي کند. بنابراين والدين نبايد حتي در صورت داشتن پول کافي، در خريد لباس هاي گرانقيمت براي فرزندان خود اصرار ورزند، به عوض آن بهتر است اين پول را در موارد ديگري از قبيل هزينه هاي آموزشي کودک در کلاس هاي گوناگون و مورد علاقه اش خرج کنند تا در آينده فردي مفيد براي جامعه اش گردد. منظور از عدم خريد لباس هاي گرانقيمت، لباس هايي است که داراي هزينه هاي سرسام آوري هستند. لباس کودک بايد به اندازه کافي شيک، زيبا، جذاب و با کيفيت مطلوب باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

نکاتی برای شستشوی لباس ها در ماشین لباسشویی!

آیا می‌دانید لباس‌های‌تان با چه جنس و بافتی را باید داخل ماشین لباس شویی قرار دهید و چه لباس‌هایی را باید با دست بشویید ؟ 
 
آیا می‌دانید لباس‌های‌تان با چه جنس و بافتی را باید داخل ماشین لباس شویی قرار دهید و چه لباس‌هایی را باید با دست بشویید ؟
 
تا کنون برای‌تان پیش آمده است لباسی را که خیلی دوست دارید در داخل ماشین لباس شویی قرار می‌دهید ، بعد از شست و شوی ،  اتمام کار ماشین لباس شویی لباس‌تان را که کاملا فرق کرده است و حالت اولیه خود ار از دست داده است مشاهده می‌کنید ، با خود می‌گویید : ای کاش از اول این لباس را با دست می‌شستم و داحل ماشین قرار نمی‌دادم گه به این روز نیوفتد .
 
برای اینکه دوباره چنین اتفاقی برای‌تان پیش نیاید ، و لباس‌هایتان را همواره همانند روز اول داشته باشید ، در این مقاله با ما همراه باشید تا شما را راهنمایی کنیم :
 
برای شستن لباس‌های یک سری قوانین وجود دارد که باید به این قانون‌ها توجه داشته باشید :
 
1- قبل از شستن لباس‌هایتان به نکاتی که بر روی اتیکت آن لباس درج شده است دقت کنید ; اگر نحوه ی صحیح  خواندن اتیکت‌هایی بر روی لباس‌های را نمی‌دانید اصلا نگران نباشید زیرا پورتال سیمرغ در مقاله ی دیگری با نام آیا می‌دانیدبرچسب‌های و اتیکت‌های بر روی لباس‌ها را چطور باید خواند ؟ به همین بحث پرداخته است ، شما می‌توانید برای اطلاع بیشتر به این مقاله نیز مراجعه بفرمایید  .
 
2-  لباس‌هایتان را دسته بندی کنید ،  این جمله بدین معنی می‌باشد که لباس‌های رنگی را از لباس‌های سفید و مشکی جدا کنید ، لباس‌های سفید را با هم بریزید ، لباس‌های مشکی را با هم ،  لباس‌هایی را نیز که رنکی هستند با هم بریزید ، لباس‌هایی که دارای رنگ‌های مشترک هستند را با هم داخل ماشین لباس شویی قرار دهید تا رنگ لباس‌های به یکدیگر پس ندهد . 
 
3- لباس‌هایی را که رنگ می‌دهند از هم جدا کنید . از کجا متوجه شویم که یک لباس رنگ می‌دهد ؟؟ یک قسمت لباسی را که مطمئن نیستید ، رنگ می‌دهد یا نه را بشویید ، بعد لباس مورد نظر را بر روی یک حوله سفید قرار دهید چون لباس‌تان خیس است  اگر لباس رنگ پس بدهد ، حوله سفید شما تغییر رنگ می‌دهد .
 
 
حال چه لباس‌هایی را باید با ماشین لباس شویی یا دست بشویید ؟
 

1- لباس‌هایی با جنس ابریشم را باید با دست بشوید  مگر این که  بر روی اتیکت درج شده  بر روی لباس‌تان به شما این امکان را داده باشد که لباس را در ماشین لباس شویی قرار دهید ، برنامه ی ماشین لباس شویی را باید در 30 درجه ی و بر روی لباس‌های ظریف قرار دهید ، اگر لباسی با جنس ابریشم را  می‌خواهید با دست بشوید بهتر است لباس‌تان را در داخل یک ظرف آب قرار دهید  ، کمی پودر در آب  بریزید و اجازه دهید که ظرف کف کند و بعد لباس‌تان را داخل ظرف بگذارید . نکته ی مهم و قابل توجهی در رابطه با لباس‌های ابریشم وجود دارد،:  برای اینکه لباس‌تان با جنس ابریشم خشک شود ، هرگز لباس‌تان را در معرض مستقیم نور خورشید قرار ندهید ، در فضای معمولی خانه قرار دهید تا لباس‌تان خشک شود .
 
2- لباس‌هایی با جنس کتان را باید به چه نحوی شست ؟  لباس‌هایی با جنس کتان را می‌توانید با کمک ماشین لباس شویی بشوید و در دمای 50 درجه ی نه بیشتر . برای  خشک شدن لباس‌های کتان نیز توصیه می‌شود که این لباس‌های را نیز در معرض مستقیم نور خورشید قرار ندهید .
 
3- نحوه ی شست و شوی  لباس‌هایی با جنس نخ نیز همانند شست و شوی لباس‌هایی با جنس کتان می‌باشد فقط  در تنها موضوعی که تفاوت دارند این است که لباس‌هایی با جنس نح را می‌توانید در معرض مستقیم  نور خورشید قرار دهید در صورتی که در لباس‌هایی با حنس کتان ، شما چنین اقدامی را نمی‌توانستید انجام دهید .
 
4- لباس‌هایی با جنس پشم را باید به چه نحوی شست ؟  لباس‌هایی با جنس پشم را می‌توانید در داخل ماشین لباس شویی قرار دهید اما نه با برنامه ی شست و شوی بلند مدت بلکه با برنامه ی شست و شوی کوتاه ، نیز بر روی لباس‌های ضخیم برنامه را تنطیم کنید . برای شستن لباس‌های با جنس پشم نیز بر روی اتیکتی که بر روی لباس درج شده است دقت بفرمایید، ممکن است شما این امکان را نداشته باشید که لباس را در داحل ماشین لباس شویی بشویید و فقط باید لباس را با استفاده از دست بشویید . 
 
5- لباس‌هایی که دارای کرک ، پرز هستند را بهتر است به تنهایی داخل ماشین لباس شویی قرار دهید تا به لباس‌هایی دیگر کرک را پس ندهند . لباس‌های زیر خود را حتما با دست بشویید و هرگز لباس زیر‌تان را داخل ماشین قرار ندهید .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

طريقه حساب کردن ميزان پارچه براي يک لباس و گذاشتن الگو

روي پارچه :
همين طور که ميدونيد الان اکثر پارچه هاي بازار عرض150 سانت دارن و يا همون 1.5 متر که اين به خياطها خيلي کمک ميکنه تا يک قد پارچه براي خودشون لباس مورد نظرشون رو بدوزن . الان کمتر پارچه اي پيدا ميشه که عرض کمتر ار سانت 150 داشته باشه و همين طور که ميدونيد وقتي ميخواهيم الگو را روي پارچه بذاريم و اون رو برش بزنيم بايد پارچه رو حتما دولا کنيم ( تو الگو ها دولاي باز و دولاي بسته داريم ) و با اين کار ما عرض پارچه 75 سانت ميشه
.
حالا سوال براي ما پيش مياد که چطوري بفهميم چقدر پارچه لازم داريم . براي اين کار اول از همه شما بايد دور با*سن ( برجسته ترين و عريض ترين قسمت بدن ) رو اندازه بزنيد و طبق الگوي لباس مورد نظرتون تقسيم بندي با*سن رو انجام بديد مثلا ميخواهيد بلوز ساده بدوزيد . اين طور محاسبه ميکنيم . مثلا دور با*سن 100 هستش

100/ 4 + 4+ 4 جادکمه = 33 براي جلو 100/ 4 + 2 + 2سانت زيپ= 29 براي پشت

که جمع اين دوتا ميشه 29 + 33 = 62 . پس نتيجه ميگيريم که از اون پارچه دولاي که کرديم و عرض اون 75 شد بايد 62 سانت اون رو براي الگو ها کنار بذاريم و حدود 15 سانت دولا از کنار پارچه ما اضافه مياد . که اين 15 سانت رو بايد براي سجاف کنار بذاريم
.
و بايد براي استين هم پارچه در نظر بگيريم . مثلا گشادي استين ما 24 سانت شده و ما 2 تا استين 24 + 24 سانت داريم که ميشه حدود 50 . وقتي ما الگوي استين رو روي اون 75 سانت بذاريم از 75 سانت ما 50 سانت براي استين مصرف ميشه و کنار استينهاي ما 25 سانت اضافه مياد . که اين 25 سانت را براي يقه لباس کنار ميذاريم

البته اين براي تصور ميزان پارچه مصرفي بود . شما بايد الگوها رو مطابق شکل بر عکــس همديگه روي پارچه بندازيد که با اين کار پارچه کمتري هم مصرف ميشه و از کناره هاي پارچه ما بيشتر اضافه مياد
.
پس ما نتيجه ميگيريم که براي مقدار پارچه مورد نياز بالاتنه ما نياز به قد کل لباس داريم مثلا قد بلوز را ما 70 گرفتيم و قد استين را 30 سانت و طبق اون گشادي لباس رو هم روي 75 سانت دولاي پارچه محاسبه کرديم و ديديم که پارچه براي ما روي عرض 75 سانت کافي هست . پس نتيجه ميگيريم که ما براي همچين بلوزي 70 +30 سانت پارچه که همون 1 متر ميشه لازم داريم . پس همه چيز براي خريد پارچه ما بستگي اساسي به جمع بندي دور با*سن و نهايتا قد مورد نياز دارد
.
البته پارچه هاي عرض 150 براي اکثر خانمها کافي است و فقط خانمهاي با سايز بالا نياز به 2 قد پارچه دارن . مثلا دور با*سن يک خانم با سايز بالا 145 هست . داريم 145/4+4+ 4سانت جا دکمه = 45 براي جلو و 145/4+2+ سانت زيپ2= 41 پشت و45+41 = 86 و ميبينيم که عدد 86 ما از 75 بزرگتر شده. پس پارچه دولاي 75 سانت ما براي 86 سانت گشادي الگوها کم مي ايد و بايد براي هردو قسمت پشت و جلو دوقد بگيريم . مثلا اگر قد بلوز را 70 گرفتيم بايد 70+70 سانت پارچه بگيريم . ديگر نيازي نداريم براي استين لباس پارچه بگيريم چون پارچه مورد نياز براي استين از کنار دو تا بالاتنه پشت و جلو در مي ايد

پس منظور از يک قد پارچه ، پارچه مورد نيازي است که به صورت دولا قسمت بالاتنه پشت و جلو را کافي باشد . و براي مقدار اندازه استين بايد جداگانه پارچه تهيه کنيم .اين بحث در مورد شلوار زنانه و دامن ساده و فن وانواع دامن و انواع مانتو ها و لباسهاي ماکــسي و شب و تاپ و ... صدق ميکند
.
ولي براي پارچه هايي مثل ريون که خيلي کش مي اورند اين بحث فرق مي کند و ما چون اندازه دور با*سن را کمتر گرفته ايم و جمع بندي براي دور با*سن نداريم لباس نياز به دکمه و زيپ ندارد . پس يک قد پارچه براي هر سايزي کافي است و حتي مي شود از کناره هاي اضافه ان نيز استين تهيه کرد . شما نهايت اگر خواسته باشيد يک بلوز ساده ريون با قد 60 براي خودتون بدوزيد نياز به 60 سانت پارچه ريون داريد و از کناره هاي ان استين رو مي توانيد در بياريد ( البته استين کوتاه به بلندي حداکثر 30 سانت ) . ولي اگر خواستيد بلوز استين بلند ريون بدوزيد با قد 60 سانت نياز ب
ه 60+60 سانت

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چرا لباس فارغ التحصیلی در کل جهان به این شکل است ؟

یك نمونه دیگر از ارزش های ایرانی كه خود ما آنرا نمی شناسیم ردای فارغ التحصیلی است. لابد تا به حال شما هم دیده اید وقتی یك دانشجو در دانشگاه های خارج می خواهد مدرك دكترای خود را بگیرد، یك لباس بلند مشكی به تن او می كنند و یك كلاه چهارگوش كه از یك گوشه آن یك منگوله آویزان است بر سر او می گذارند و بعد او لوح فارغ التحصیلی را می خواند.
هنگامی كه از ما سوال می شود كه این لباس و كلاه چیست؟ چه پاسخی می دهید؟! هنگامی كه از یك اروپایی یا ژاپنی و یا حتی آمریكایی سوال شود این لباس چیست كه شما تن فارغ التحصیلانتان می كنید می گویند ما به احترام «آوی سنت» (ابن سینا) پدر علم جهان این لباس را به صورت نمادین می پوشیم.
آنها به احترام «آوی سنت» كه همان «ابن سینا»ی ماست كه لباس بلند رداگونه می پوشیده، این لباس را تن دانشمندان خود می كنند. آن كلاه هم نشانه همان دستار است (کمی فانتزی شده) و منگوله آن نمادی از گوشه دستار خراسانی كه ما ایرانی ها در قدیم از گوشه دستار آویزان می كردیم و به دوش می انداختیم. در اروپا و آمریكا علامت یك آدم برجسته و دانش آموخته را لباس و كلاه ابن سینا می گذارند، ولی ما خودمان نمی دانیم!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

سایز بندی لباس ها

 

یکی از مسایل بسیار مهم در خرید لباس اطلاعات کافی درباره ی سایزبندی لباس است. در صورتی كه لباس در سیستمی استاندارد دوخته شده باشد، عدد سایز موجود بر روی برچسب لباس با در نظر گرفتن تمامی موارد اندازه گیری فرد و تناسب موجود بین اعضای بدن او زده شده است.

قطعا شما هم هنگام خرید لباس با سایزهای متفاوت مواجه شده اید. لازم به ذكر است كه متفاوت بودن عدد سایز موجود بر روی برچسب لباس های به دلیل تفاوت استانداردهای جهانی است. من در اینجا برای شما این تفاوت ها را توضیح خواهم داد.

 سایزبندی پوشاك در جهان، به سه طریق صورت می گیرد:

۱) سیستم آمریكایی

۲) سیستم اروپایی

۳) سیستم انگلیسی.
 
که البته در سال های اخیر سیستم ژاپنی، آلمانی و ایتالیایی نیز اضافه شده است.

به این ترتیب كه سایز یك لباس در هر یك از سیستم ها با عددی متفاوت با دیگری بر روی برچسب به نمایش گذاشته می شود. به عنوان نمونه پیراهن و بلوزی كه در سیستم اروپایی سایز ۳۸ برچسب خورده است، در سیستم آمریكایی با عدد ۸ و در سیستم انگلیسی با عدد ۱۰ نشان داده می شود .

ـ ذكر این نكته ضروری است كه سیستم سایزبندی استاندارد در كشور ما نیز با سیستم اروپایی مطابقت می كند.

جالب توجه آنكه برخی از افراد به خصوص خانم ها در ایران با توجه به عدم تناسب نیمه پایینی و نیم تنه بالایی بدنشان نمی توانند از یك سایز واحد برای یك لباس كامل استفاده كنند لذا مجبور هستند سایز بالاتنه را متفاوت  و در اغلب اوقات كوچكتر از سایز لباس برای نیمه پایینی بدن تهیه كنند.

 

سایزبندی انگلیسی:
سایزبندی انگلیسی که طبق استاندارد BS 3666 موسسه استاندارد انگلیسی برای طراحی و اندازه‌گیری تاسیس شده است از8 شروع می‌شود. این سایزبندی از 8 تا 32 است و سایزبندی (اروپایی) ایرانی که در اکثر پوشاک وجود دارد از 34 تا 58 است.

در جدول زیر کد سایزهای انگلیسی و معادل ایرانی آن مشخص شده است.

کد سایزها

انگلیسی

ا یرانی

6

34

8

36

10

38

12

40

14

42

16

44

18

46

20

48

22

50

24

52

26

54

28

56

30

58

طبق این جدول به طور مثال سایز 18 انگلیسی، سایز46  ایرانی است.
 
 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباسهاي مناسب براي آب و هواي پاييزي

پاييز بعد از يک تابستان گرم، نويد از رو رفتن خورشيد داغ و دل رحم شدن آسمان بي ابر است. با اين همه، پاييز يک ويژگي مهم دارد که مي تواند اين روحيه اميدواري را تبديل به يک جنگ تمام عيار کند؛ به آب و هواي آن هيچ اطميناني نيست؛ ممکن است صبح از فرط سرما پتو را تا سر سفره صبحانه هم همراه ببريد و همان روز ظهر در سربالايي دانشگاه زير آفتاب خيس عرق شويد.با وجودي که هر سال هم همين آش است و همين کاسه، خيلي از ما اين وضعيت تکراري را با يکي از اشکال سرماخوردگي يا گرماخوردگي (!) تحمل مي کنيم تا پاييز بي خيال شود و زمستان تکليف آدم را معلوم کند. اگر مي خواهيد يک بار براي هميشه تکليف خودتان را با پاييز روشن کنيد، بشتابيد. درست است که بيست و اندي پاييز را به همين ترتيب گذرانده ايد اما از نظر آماري هنوز چهل و اندي پاييز ديگر مانده که مي توانيد براي آنها يک فکر اساسي کنيد.

چقدر بپوشيم؟

*نه کم، نه زياد:رمز موفقيت اين است.براي اينکه در پاييز نه از گرما خودتان را هلاک کنيد و نه از سرما بلرزيد، اين نکته ها را رعايت کنيد:
*کم بپوشيد:پوشيدن لباس هاي گرم در پاييز، به معناي مرگ تدريجي شماست.به جاي پوشيدن کاپشن و پالتوي پشمي، برويد سراغ باراني، ژاکت هاي نازک و جليقه هاي کشباف.
*زياد بپوشيد:به اين مي گويند جمع نقيضين اما در واقع تنها راه حل زنده ماندن در پاييز همين است؛ اينکه به جاي پوشيدن يک لباس گرم، چند لباس خنک بپوشيد؛ مثلاً يک تي شرت، يک جليقه و يک سويي شرت نازک که روي هم پوشيده باشيد، خيلي بهتر از يک کاپشن چرم است. اين طوري مي توانيد با گرم و سرد شدن احتمالي هوا، تعداد لباس هايتان را هم کم و زياد کنيد.
*رو بپوشيد: اگر زير مانتو يا کت تان يک بلوز گرم پوشيده باشيد، وسط روز که گرمتان شد، براي درآوردنش نياز به اتاق پرو پيدا مي کنيد اما لباسي را که رو پوشيده باشيد، راحت درمي آوريد.
*باز بپوشيد:درآوردن يک ژاکت دکمه دار يا سويي شرت زيپ دار،خيلي راحت تر از يک بلوز بي دکمه يا يقه اسکي است. شما که نمي خواهيد سر ظهر و وسط خيابان براي درآوردن لباستان با خودتان کشتي بگيريد؟

چي بپوشيم؟

*کتان بپوشيد:لباس هايي با الياف طبيعي، در گرما شما را خنک مي کنند و در سرما گرم نگه تان مي دارند، برعکس، لباس هايي با الياف مصنوعي در نهايت بي وفايي در سرما، سرد هستند و در گرما، گرم. لباس هاي کتان معمولاً گران تر از مصنوعي هايش هستند اما مطمئن باشيد که مي ارزند. تي شرت، مانتو و شلوار کتان را به عنوان گزينه اول در نظر داشته باشيد.
*جين بپوشيد:شلوار جين گزينه دوم است. اين شلوار به درد همه جور آب و هوايي مي خورد و خوبي اش اين است که تقريباً با همه جور لباسي هماهنگ مي شود.
*کفش اسپرت پا کنيد:اگر تصميم نداريد کت و شلوار بپوشيد و پاپيون بزنيد، کفش اسپرت براي پاييز مناسب است.حتي اگر دنبال کفش معمولي هستيد، مدلي را انتخاب کنيد که خيلي رسمي و براق نباشد.اگر از کفش سال پيشتان استفاده مي کنيد، تا دير نشده آن را براي آب بندي مجدد پيش يک کفاش، کار درست ببريد.اين طوري مي توانيد اميدوار باشيد که وقتي آب جوي ها با اولين باران کف خيابان را گرفت، جوراب هايتان خشک مي مانند.

چه رنگي بپوشيم؟

*روشن نپوشيد:باران هاي يک دقيقه اي و گل آلود پاييزي، دشمن مانتوهاي سفيد و شلوارهاي کرم هستند. پس تا اطلاع ثانوي روشن هايتان را به بقچه هاي گل گلي بسپاريد!
*خنثي بپوشيد:مانتوي کرم، شلوار خاکستري و پيراهن سفيد تقريباً با هر چيزي هماهنگ مي شود.
*کفش تيره بپوشيد:البته اگروقت و حوصله اش را نداريد که صبح به صبح کفش هايتان را واکس بزنيد. در غير اين صورت ميل خودتان است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چطور لباسی با رنگی مناسب که به ما بیاید را برای مهمانی انتخاب کنیم ؟

 

انتخاب یک لباس شب کار ساده و راحتی نیست بلکه بستگی به ظاهر و فرم بدن شما دارد . اگر می خواهید در یک مهمانی زیبا ، تک و شگفت انگیز باشید با ما همراه شوید ، تا توضیحات جالبی در رابطه با انتخاب رنگ و هم چنین ظاهرتان ارائه دهیم :
یک قانون برای انتخاب رنگ لباس شب وجود دارد ، زیرا افراد دارای رنگ های پوست مختلف هستند .
افرادی که دارای پوست های تیره هستند :
لباس های با رنگ ها ی روشن مانند : سفید ، سبز،و.. بپوشید که به شما می آیند و از رنگ های تیره ای مانند : قهوه ای و ... که باعث خفه شدن رنگ پوستتان می شود دوری کنید .

 

افرادی که دارای پوست های روشن هستند:

بر اساس ساختار و فرم ظاهر باید چه مدل لباس و با چه رنگی را بپوشید :
اگر سینه های بزرگی دارید: لباس های با مدل دکلته و یقه های کشیده را توصیه می کنیم ، و لباس شب تان آستین نداشته باشد بهتر است و یا اگر مایل هستید که آستین داشته باشد بهتر است که آستین خیلی کوتاهی داشته باشد .
 
اگر شما دارای شکم هستید : از لباس های با جنس ساتن ،و ابریشم بپرهیزید زیرا به علت جنس خاصی که دارند شکم شما را بزرگتر نشان می دهد . و بهتر است از لباس های راسته استفاده کنید و همچنین لباس های خیلی چسبان را نپوشید زیرا به شما ظاهر بدی می دهد .

اگر قد بلندی ندارید : اگر قد بلندی ندارید

یک نکته برای پوشیدن لباس شب با مدل دکلته در مهمانی ها : بیشترین قسمتی که در لباس های دکلته به چشم می آید ناحیه ی سینه ی شخص است . پس به این ناحیه دقت داشته باشید .
 

بر عکس افرادی که دارای پوست های روشن هستند باید از رنگ های مانند سفید ، و.. بپرهیزند زیرا این رنگ ها ، باعث تشدید سفیدی رنگ پوستشان می شود . 

شما را قد بلند نشان دهد ، بهتر است از لباس های دکلته و کمی بلند استفاده کنید تا از لحاظ قدی بلندتر جلوه کنید اما یادتان لباس تان بیش از حد نیز بلند نباشد زیرا یک ظاهر بد را به شما می بخشد .

اگر دارای باسن بزرگی هستید: لباسی بپوشید که دارای یک رنگ واحد باشد و چندین
رنگ با یکدیگر نباشند . از پوشیدن دامن های خیلی بلند و یا خیلی کوتاه نیز بپرهیزید .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس های تنگ مغز شما را فشار می دهند

 

 

اندازه لباس و کفش شما چقدر است؟ لباس و کفشی که هم اکنون بر تن دارید، چگونه است؛ این یک شوخی نیست و مسئله ای کاملاً جدی و بهداشتی است.

کسانی که عادت دارند لباس یا کفش کوچک تر از اندازه واقعی خود انتخاب کنند و از پوشیدن لباس های تنگ و چسبان خوششان می آید، با یک مشکل سلامتی روبه رو می شوند. آنها با اختلال خون رسانی مواجه خواهند شد.

پوشیدن لباس های تنگ، خصوصاً اگر ساعت های طولانی طول بکشد، تأثیر قابل توجهی بر خون رسانی اعضای مختلف بدن و سیستم های حیاتی می گذارد و در واقع بدن را با یک مشکل جدی روبه رو می کند.

وقتی که پوست به شدت تحت فشار قرار گیرد، مویرگ های سطحی آن بسته می شوند و جریان خون در آنها متوقف می شود و ما می دانیم که قسمت اعظم تبادلات اکسیژنی و غذایی در سیستم عروقی بر عهده مویرگ هاست. وقتی که مویرگ ها نتوانند در سطح پوست، وظیفه خود را به درستی انجام دهند، پوست به عنوان وسیع ترین عضو بدن انسان، دچار کم خونی و انباشتگی مواد دفعی و نوعی خفگی سلولی می شود. این احساس خفگی و تنگی نفس، در هنگام پوشیدن لباس های تنگ، کاملاً ملموس و محسوس است و چون مویرگ ها، واسطه های اصلی سرخ رگ ها و سیاه رگ ها هستند، به علت عدم عبور صحیح و کامل خون از آنها، در سطح پوست، نوعی انباشتگی خون در برخی اعضا و کمبود خون در برخی دیگر رخ می دهد و تعادل عمومی بدن کاملاً آشفته می گردد و درهم می ریزد.

پوشیدن کفش تنگ هم اثرات مشابه و حتی بدتری دارد. پاها که در علم طب و بهداشت، به عنوان «قلب دوم» انسان نامیده می شوند، در یک نقطه کاملاً مهم و سوق الجیشی در سیستم خون رسانی بدن قرار گرفته اند. اگر پاها تحت فشار دائمی و طولانی قرار گیرند، شاهد اثراتی مشابه نارسایی قلبی از نوع فشاری خواهیم بود. سیستم خون رسانی در نقطه تلاقی عروق مهم، با یک انسداد فشار مواجه خواهد شد و خستگی زودرس، احساس مشکل تنفسی، خستگی فکری و در طولانی مدت، ضعف بینایی و آسیب های عروقی و عوارض قلبی بر جای خواهد گذارد.

علاوه بر همه اینها، کفش و لباس تنگ، یک مشکل دیگر نیز ایجاد می کند.

شما به زودی متوجه خواهید شد که (تمرکز حواس) شما بسیار کاهش یافته است و این یک حقیقت است. لباس و کفش تنگ و نامناسب، به علت وارد شدن مداوم پیام های عصبی از نواحی تحت فشار، از تمرکز فکری شما خواهد کاست و به این دلیل و دلایل مهم پیشین، قدرت یادگیری و توانایی های مغزی و ذهنی شما را تحت تأثیر منفی قرار خواهد داد. یک بار دیگر اندازه واقعی کفش و لباس خود را تعیین کنید و برای سلامت جسم و فکر خود، فقط از اندازه مناسب خود استفاده کنید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چگونه با روسری شیک و زیبا باشید


شما مي توانید روسري خود را با لباسهاي مختلف قفسه لباستان هماهنگ کنید. روسري تنها به عنوان وسیله ای برای پوشاندن سر شما نيست، بلكه مي تواند به عنوان يك ابزار مد و ایجاد شیکی و زیبایی و نقطه ای برجسته و قابل توجه براي لباس شما باشد. دانستن چند نكته كوچك در مورد روسري مي تواند به جذاب تر كردن تيپ شما كمك كند.

پوشيدن روسري روي سر
- روسري را طوری روی سر خود ببندید كه لبه آن روی پيشاني شما قرار بگیرید، يا اگر در جایی حضور دارید که محدودیت حجاب ندارید، به صورتيكه مقدار كمي از موهاي شما بيرون باشد، هر دو حالت جذاب است، خود شما بايد امتحان كنيد که چه مدلی شما را جذابتر نشان می دهد.


- دو انتهاي روسري را روي هم قرار دهيد و بكشيد، اگر روسري شما پهن است، بايد روسري را طوري روي سرتان مرتب كنيد كه زياد به سمت پايين آويزان نباشد.

- روسري را گره بزنيد.

- در صورت لزوم روسري را مرتب كنيد تا به خوبي روي سرتان بخوابد، موهاي خود را مرتب كنيد و آنها را بپوشانيد يا لبه هاي مو را بيرون بگذاريد، سپس يك گره ديگر براي محكمتر شدن روسري بزنيد.

- در نهايت با اضافه هاي روسري روي گره ها را بپوشانيد و دو انتهاي آن را روی گره ها قرار دهيد.

پوشيدن روسري به عنوان تاپ و شال

- روسري را روي قسمت جلوی سينه خود بگذاريد.

- آن را مرتب كنيد به طوري كه احساس كنيد که جلوی سينه شما را به خوبي پوشانده است.

- دو انتهاي روسري را پشت سرتان بكشيد و گره بزنيد.


پوشيدن روسري به عنوان وسیله تزئینی و ایجاد برجستگی و جذابیت

در یک مجلس زنانه که لباس ركابي مناسب پوشیده اید می توانید از روسری خود بهتر استفاده کنید
- روسري را به صورت متقارن در قسمت پشت سرتان قرار بدهید و يك سر آن را در دست بگيريد.

- سمت راست روسري را به سمت جلوي بدنتان بكشيد و روي شانه چپتان قرار دهيد و بدون اينكه آن را گره بزنید، دنباله ان را روي سينه خود مرتب كنيد.

- حال سمت راست روسري را كه روي سينه شما قرار گرفته است، داخل تاپ يا لباستان بگذارید.

- جلوي روسري را به حالتي كه دوست داريد مرتب كنيد و سمت چپ روسري را داخل بند تاپ يا لباس زیرتان قرار دهيد.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

نقش رنگها در بهبود بخشيدن به زندگي

Image
 
تا به حال شده است براي اين كه احساس آرامش بيشتري كنيد خودتان را بين ملحفه هاي سبزرنگ بپيچانيد تا به خواب رويد؟
آيا برايتان پيش آمده هنگام انجام يك مصاحبه شغلي لباسي به رنگ قرمز بپوشيد و آن را عامل موفقيت خود بدانيد؟
آيا رنگهايي كه در لباس و دكوراسيون خانه شما به كار رفته اند مي توانند رفتار و سطح انرژي يا زندگي شما را بهبود بخشند؟ مي توانيد امتحان كنيد.

 

سبز ليمويي:
پوشيدن لباسي به اين رنگ يا استفاده از آن در تزيين و دکوراسيون منزل مي تواند توانايي منطقي و پيگير بودن شما را بيفزايد.
سبز ليمويي به شما اين امکان را مي دهد که بفهميد براي پيشرفت بيشتر خود به چه چيزي نياز داريد.

سبز:
لباس يا دکوراسيون سبزرنگ کمک مي کند احساس نزديکي بيشتري با طبيعت داشته باشيد و نيز باعث مي شود به ديگران احساس راحتي و آرامش بيشتري ببخشيد.
استفاده از اين رنگ همانند يک خاک حاصلخيز باعث مي شود دنيايي پربار براي شما به وجود آيد. طبيعت ذاتي اين رنگ که نوعي توازن و تعادل در خود دارد، شما را تشويق مي کند به نجواي درون خود گوش دهيد و بفهميد براي اين که شما و ديگران از احساس راحتي بيشتري برخوردار باشيد به چه چيزي نياز داريد.

 

سبز كله اردكي:
اين رنگ توانايي شما را در قدرت انتقال فکر افزايش مي دهد. همچنين باعث مي شود سياست بيشتري در زندگي تان داشته باشيد.
استفاده از اين رنگ که نوعي آبي آميخته با سبز است به شما اين باور را القا مي کند که مي توانيد با دست خود آينده اي دلخواه بسازيد.

 

آبي:
لباس و آرايش آبي رنگ ، شما را بيشتر رويايي مي کند و الهامات شما را افزايش مي دهد. اين رنگ بسيار آرامش بخش بوده و باعث متمرکز شدن افکارتان مي شود.
اثر آرامش بخش اين رنگ باعث مي شود برنامه ها و افکار مغشوش از ذهنتان خارج شوند و روياها و اهدافتان نظم و ترتيب بيشتري بگيرند.

 

نيلي:
رنگ لباس يا تزيينات و آرايشي که به رنگ نيلي باشد مي تواند قدرت خطرپذيري شما را افزايش دهد. نيلي اعتماد به نفس بيشتري به شما مي دهد تا به نقشه هايي که در سر مي پرورانيد جامه عمل بپوشانيد.
استفاده از رنگ نيلي که نوعي آبي آميخته با قرمز است ، کمک مي کند آينده اي خوب و برنامه ريزي شده را براي خودتان ايجاد کنيد.
اين رنگ به شما کمک مي کند دلواپسي هايتان را به کارهايي مثبت تبديل کنيد.

 

بنفش:
رنگ بنفش بر خيالپردازي شما مي افزايد و کمک مي کند احساس قدرت و اختيار بيشتري کنيد.اين رنگ همچنين سبب تقويت کردن عمق احساسات شما مي شود و شما را صاحب اراده اي مصمم تر مي کند و توانايي تان را در ارائه راهبردهاي جديد در زندگي افزايش مي دهد.

 

بنفش تيره:
اين رنگ اشتياق و خوشبيني شما را افزايش مي دهد. استفاده از اين رنگ به شما الهام مي کند بايد کاري جديد را آغاز کنيد.
اگر لباسي به اين رنگ بپوشيد يا در دکور منزلتان از اين رنگ بهره گيريد بد گماني شما را کاهش مي دهد و فرصتهاي جديدي را براي شما مي گشايد.

 

قرمز:
لباس و آرايش قرمزرنگ شما را بيشتر اهل عمل مي کند و پرمايه و مبتکر مي سازد. استفاده از قرمز آتشين به شما علم و قدرت اين را مي دهد که حرف دلتان را براحتي بزنيد و آنچه را دوست داريد به دنيا بگوييد.

 

نارنجي پررنگ:
استفاده از اين رنگ در لباس و دکور منزلتان کمک مي کند به شخصيت خود احترام بيشتري بگذاريد. نارنجي پررنگ شما را تشويق مي کند تا خودتان را قبول داشته باشيد و آنها را که دوستشان داريد، تحسين کنيد.

 

نارنجي:
رنگ نارنجي به شما احساس شهامت و بيباکي مي دهد. اين رنگ که گرمترين رنگ اتمسفر است نظم و ترتيبي را که نياز داريد تا انتظارات غيرواقعي را از خود دور کنيد به شما مي بخشد.

 

طلايي:
استفاده از رنگ طلايي در لباس و آرايش يا وسايل منزل باعث مي شود احساسات و سرزندگي شما بيدار شود. استفاده از رنگ طلايي به شما نيرويي مي بخشد تا آن چيزي را که باعث خرسندي و رضايت خاطرتان مي شود، پيدا کنيد.

 

زرد:
رنگ زرد باعث مي شود ذهنتان بيشتر باز شود. استفاده از رنگ زرد که روشن ترين رنگ در طيف است ذهني سيال تر و بازتر را براي شما خلق مي کند.
اين رنگ سبب مي شود نقطه نظرات ديگران را بهتر بفهميد و سياست بيشتري در زندگي خود اعمال کنيد.

 

سياه:
استفاده از اين رنگ باعث مي شود توانايي بيشتري در تمرکز کردن داشته باشيد. استفاده از رنگ مشکي ، يعني غيبت نور، ناشناخته ها را به شما نشان مي دهد.
در تاريکي ، افکار شما باطني و دروني شده و بهتر مي توانيد برروان و احساسات درست خود تمرکز کنيد.

 

قهوه اي:
لباس قهوه اي رنگ يا اتاقي که به اين رنگ تزيين شده باشد، آگاهي و هوشياري شما را افزايش مي دهد. اين رنگ به شما کمک مي کند واقعيت هر موقعيتي را بهتر دريابيد و بدانيد چه چيزي براي شما بهترين خواهد بود.

 

سفيد:
لباس يا دکوراسيون سفيدرنگ قدرت تحليل شما را افزايش مي دهد. استفاده از رنگ سفيد که اصل همه رنگهاست ، به شما احساس آزادي و رهايي بيشتري مي بخشد.
اين رنگ هر موقعيت يا ارتباطي را که باعث مي شود بتوانيد از حل مشکلاتتان برآييد براي شما روشن مي کند.

 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

لباس محلی ایران

 

پوشش زن و مرد ايراني ازجمله مسايلي است كه از دوران باستان در ايران داراي اهميت بوده و در شرع مقدس اسلام نيز برآن تأكيد بسيار شده است. پوشش ايراني از ابتداي تاريخ باستاني اين كشور تا كنون دست خوش تحولات جدي نشده و مفهوم پوشش از زمان باستان به اين سو در فرهنگ ايراني حفظ شده است. بررسي پوشاك از اين لحاظ اهميت دارد كه مي توان اطلاعاتي دررابطه با سير تحول تاريخي, زيبا شناسي, اعتقادات, طبقات اجتماعي و پيشرفت صنعت به ويژه نساجي و پارچه بافي يك قوم يا تمدن كسب كرد.

به طوركلي عوامل موثر بر فرم لباس ها درجوامع مختلف عبارتند از: 1- شرايط جغرافيايي و محيطي و آب و هوا 2- نحوه زندگي و اسكان و اوضاع اجتماعي 3- جنگ ها و اوضاع سياسي و نوع حكومت 4- شرايط و اوضاع اقتصادي و پيشرفت هاي تكنولوژي 5- اعتقادات مذهبي و آداب و رسوم 6- نظام طبقاتي حاكم بر جامعه 7- روابط فرهنگي, اقتصادي و سياسي با سرزمين هاي مجاور.پوشاك ايرانيان در زمان 550 قبل از ميلاد تا دوران جنگ هاي صليبي، ادامه لباس بابلي ها و آشوري ها و بسيارمتنوع و گوناگون بود. آن ها لباسي به نام «كنديس» به تن مي كردند كه از پشم، كتان و ابريشم تهيه مي شد. كنديس موجود در اين دوران لباسي بود با آستين هاي گشاد كه به صورت پيلي هايي منظم در پشت بازو قرار مي گرفت. دامن اين لباس در جلو شكم يا در زير پهلوها چين مي خورد و به شكل پيلي هايي منظم در مي آمد. در زير اين لباس، پيراهن و شلوار زير و جوراب مي پوشيدند. براساس اعتقاد پژوهش گران، اين نخستين باراست كه در تاريخ، لباس زير، آن هم از نوع دوخته شده آن مطرح شده است. البته دراين زمينه ترديدهايي نيز مطرح شده ولي آن چه مسلم است اين كه در 1350 قبل از ميلاد به شهادت آثاري كه از تمدن عيلامي به دست آمده، ايرانيان «لباس كامل» به تن مي كرده اند. لباس كامل متشكل از يك دامن بلند و تن پوشي با آستين هاي بلند بوده كه بر تن پيكره هاي پادشاهان و ملكه هاي عيلامي يافت شده است. مردان بلند پايه اجازه داشتند كنديس بر تن كنند كه آن را نيز پادشاه هديه مي داد. كنديس به رنگ بنفش مايل به آبي بود و تزييناتي به رنگ سفيد و نقره اي داشت در حالي كه كنديس گروه هاي اجتماعي پايين تر، سرخ رنگ بود. اين رنگ قرمز ساردي نام داشت و از شكوفه هاي درخت سانديكس گرفته مي شد.

بعدها رداهايي از ابريشم و پشم به رنگ هاي گوناگون عرضه شد. ليكن رنگ هاي قرمز، زرد و آبي تيره از محبوبيت بيش تري برخوردار بودند. بنفش و آبي تيره از رنگ هاي سلطنتي به شمار مي رفت و قهوه اي رنگ ويژه سوگواري بود. درايران قبل از ميلاد، پادشاه؛ شالي از پارچه طلا و همسرش كمربندي از طلا كه به آن كيف پول خود را مي آويخت، به كمر مي بستند. گفته شده است كه عايدي شهرها، به عنوان «پول توجيبي» از سوي برخي از پادشاهان به همسرانشان بخشيده مي شد. دريك نقش، تصويري از شاه باستاني ايران نشان داده شده است با ردايي به رنگ بنفش با برودري دوزي از نخ هاي طلا و مزين به جواهر. بعدها كند يس جاي خود را به كتي داد كه روي شلوار پوشيده مي شد و به طور يقين منشاء كت و شلوار استاندارد امروزي مردان بوده است. درايران باستان، كفش را از چرم نرم به رنگ زرد و به شكل پا مي ساختند كه تا مچ پا را مي پوشاند و به وسيله دكمه و تسمه هايي كه روي آن نصب شده بود، بسته مي شد. بعدها تزييناتي از چوب مرواريد و سنگ هاي گران بها همراه با برودري دوزي هاي زيبا به كفش افزوده شد. دست كش، چوب دستي گران بها و بادبزن با دسته بلند، ويژه خاندان سلطنتي بود كه توسط خدمه حمل مي شد. جواهرمورد استفاده ايرانيان بسيار هنرمندانه و زيبا، از طلاي وزين مرواريد نشان، همراه با ميناكاري و سنگ هاي كم ياب ساخته مي شد. سنگ ها به شكل سرانسان تراش داده مي شد. گوشواره، دست بند، گردن بند و انگشتر به ويژه انگشتر مهردار به نشانه اقتدار مورد استفاده بوده است. ايرانيان قوطي و شيشه هايي از مرمر براي نگه داري عطر و لوازم آرايش داشتند. دختران در سن ازدواج كه پانزده سالگي بود، گوش واره مي آويختند. هم چنين دختران و پسران دراين سن موظف بودند كمربند تبرك يافته اي را به كمر ببندند.از زنان ايران باستان شمار اندكي تنديس به جاي مانده است و همين امر اظهار نظر در مورد پوشش آن ها را دشوار مي كند؛ زيرا زنان در زندگي اجتماعي شركت چنداني نداشتند ولي نقش برجسته اي كه از سده پنجم پيش از ميلاد در دست است، يك ملكه را در پيراهن و شلواري كامل نشان مي دهد و احتمالا لباس زنان دوران هاي بعد نيز چنين بوده است.

پارسيان لباس هايي مانند لباس هاي مردم امروزي بر تن مي كردند. بعد ها خود را به زيورآلات مادي نيز مي آراستند. جز دو دست؛ باز گذاشتن هر يك از قسمت هاي بدن را خلاف ادب مي شمردند و به جهت ستر سر و پاي خود؛ از سربند يا كلاه يا پاپوش استفاده مي كردند. شلواري سه پارچه و پيراهني كتاني و رولباسي مي پوشيدند كه آستين آن ها دست ها را مي پوشاند و كمر بندي بر ميان خود مي بستند. گفته مي شود بسياری از طرح های کنونی پوشاک؛ از جمله لباس های مربوط به دوچرخه سواری و اسب سواری از لباس های ايران باستان الهام گرفته شده است و پوشاک قبايل کرد و لر در ايران نيز تا حد زيادی ملهم از لباس های هخامنشيان و پارت ها است.

بيش تر مورخين چنين اظهار نظر كرده اند كه لباس مادها را هخامنشيان نيز مورد استفاده قرار داده اند. لباس آن دوران نيز از 3 قطعه پارچه متفاوت درست شده بود كه به كمك حاشيه ها از يك ديگر مشخص مي شدند. حاشيه درهمه لبه ها و كناره هاي لباس به چشم مي خورد. بالاترين قطعه لباس, پارچه اي بود كه روي شانه ها قرار مي گرفت. اين پارچه از اين مچ دست تا آن مچ دست را در بر مي گرفت و سوراخي براي عبور سر در ميان داشت و در قسمت جلو تا روي سينه و در پشت تا روي شانه ها را پوشش مي داد. دوم پارچه يك رنگي بوده به طرف پايين بدن در جلو تا كمر و در پشت تا زير نشيمن گاه و قطعه سوم پارچه اي نقش دار بوده كه به صورت لنگ بسته مي شد و در پشت و جلو قدي يكسان داشته است.

اگرچه پوشيدن لباس براي جلوگيري از سرما و تابش آفتاب يا به منظور ستر و پوشش بدن است، اما در برخي فرهنگ ها، انتخاب رنگ و نقش‌هاي روي پارچه و تزيين لباس با منجوق‌هاي رنگارنگ و حاشيه‌هاي زردوزي و گلابتون يا چين واچين‌ها يا دوختن سكه (طلا، نقره و امروزه نيكل) بر آن ها، معرف قوميت، شخصيت و منزلت اجتماعي است. درايران امروزي اقوام مختلف ايراني با توجه به فرهنگ ها و آداب و رسوم خاص خود داراي لباس هاي مخصوصي هستند. زنان روستايي و ده نشين، به ويژه زن ايلاتي و عشايري، بنابر ذوق ملي و روح زيباپسند خود و براي ايجاد تنوع و خوش‌آيندي در اقليم‌هاي خشك و يك نواخت و دشت‌ها و بيابان ها يا سرزمين‌هاي سبز و خرم و تطابق خود با محيط، در انتخاب شكل و رنگ پارچه جامه‌هاي خود، اغلب به رنگ هاي شاد و تركيب هاي زيبا ودل نواز روي مي‌آورند.

لباس كُردي با انواع گوناگون آن در ميان ايلات و عشاير و روستاييان منطقه كردستان و تنوع آن ها در نزد مردان و زنان و تزيين آن ها با زردوزي، قلاب‌دوزي و پولك‌دوزي و يا كلاه زنان كرد كه به پولك‌هاي الوان و سكه‌هاي قديمي و رايج، حتي اشرفي طلا و سكه‌هاي نقره سلاطين قاجار مزين است؛ موسوم به «كلا و پولك» و كلا و ليره، يا سربندهاي پارچه‌اي نخي و ابريشمي (كلاغي) – همگي دلايل فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي دارند و از نقطه‌نظر تحول منزلت اجتماعي و حتي ويژگي فرهنگ ايلي يا روستايي معرف موقعيت مشخصي در جامعه هستند. البته در اين ميان، تأثير محيط طبيعي، آب و هوا و شيوه كار را در نوع لباس ايلات و عشاير نبايد از نظر دور داشت.

با اين همه، پوشاك ايراني از نظر ويژگي هاي ظاهري مشتركاتي دارند كه در اينجا به طور كوتاه و گذرا به آن ها اشاره مي‌شود. درميان زنان، استفاده از پوشش سر به شكل‌هاي مختلف صورت مي‌گيرد، مانند مقنعه در ميان زنان تركمن شمال و زنان زرتشتي، و چارقد كه توري است، درميان زنان بلوچ و دستار، به رنگ هاي مختلف، درميان زنان كُرد. پيراهن‌هاي بلند و گشاد به صورت هاي مختلف يا دامني‌هاي پرچين. آستين‌هاي بلند به شكل‌هاي مختلف تنگ، گشاد، با حاشيه و نواردوزي شده نيز زياد مورد استفاده واقع مي شود. دردوخت بيش تر لباس هاي زنان روستايي و عشايري از انواع پارچه‌ها و نوارهاي زردوزي شده استفاده مي‌شود. استفاده از زيورآلات يا دوختن سكه‌ها و منجوق و پولك به لباس نيز متداول است.

لباس مردان روستايي و عشايري با تغييرات بسياري رو به رو بوده و بيش تر لباس ها يك دست شده است. استفاده از بلوز و شلوار در لباس هاي بومي و محلي مشهود است؛ بيش تر شلوارها گشاد و چين‌دار دوخته مي‌شوند و برخي از پيراهن‌ها مانند پيراهن مرد بلوچ، بلند تا سر زانوست. پيراهن مردان نيز بيش تر به صورت گشاد دوخته مي‌شود و استفاده از كلاه يا عمامه يا عرق‌چين نيز معمول است. عرق‌چين نزد مردان بلوچ، كلاه نزد كردها، عمامه نزد سيستاني ها از اهميت زيادي برخوردار است. تزيين بدن، از جمله خال كوبي پيشاني، گونه‌ها، زيرلب و دست ها، نوع رايج تزيين بدن در جوامع عشايري است. هم چنين آويختن زيورآلات در گوش و بيني، گلو و دست و پا، با مفاهيم رمزي يا آداب و مناسك عشاير ارتباط دارد. نوع پارچه، دوخت، تزيين و نام انواع پوشاك و زيورهاي زنانه در نزد ايلات و عشاير از تنوع چشم گيري برخوردار است.درباره پوشاك مردم شهري امروز ايران نيز مي‌توان گفت كه با تغيير كلي كه در پوشش مردان به وجود آمد، پوشيدن كت و شلوار، پيراهن، كفش و پالتو در زمستان در شهرهاي بزرگ ايران معمول است و اكنون ظاهر شدن در انظار عمومي بدون كلاه، ناپسند نيست. پوشش زنان شهري نيز در ايران در مقايسه با قديم تفاوت هايي دارد ولي اصل پوشش كه از ايران باستان به اين سو رعايت مي شده هم چنان پا برجا و استوار است. پوشش زنان امروزي را پيراهن كه غالباً تا زانو و يا زيرزانو مي‌رسد؛ يا بلوز و شلوار, كت و دامن و جوراب و پالتو در زمستان، در طرح‌ها و رنگ هاي متنوع تشكيل مي دهد. پوشاك زنان ايراني در مقايسه با ديگر نقاط جهان تا حدودي يك دست و فرم است. برخي از زنان ايراني در خارج از منزل چادر مشكي و معدودي چادر رنگي بر سر مي‌كنند. گروهي از زنان و دختران نيز انواع مانتو كه پيراهني بلند و گشاد است، با روسري يا مقنعه در رنگ هاي مختلف استفاده مي كنند كه البته در اداره ها, دانشگاه ها و مكان هاي دولتي رنگ هاي فرم و خاصي استفاده مي شود.  

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

وقتی فرزندان لباس نامناسب انتخاب می کند!!

مشاجرات درباره ظاهر و لباس از قديم ميان والدين و فرزندان بخصوص مادران و دختران وجود داشته است. فرزندان همواره فكر می كنند كه انتخاب شخصی آنها در لباس و ظاهر از جمله حقوق مسلم آنهاست، اما والدين به تاثيرات بزرگ‌تر و ارزيابی و مورد قضاوت قرار گرفتن فرزندان و در نتيجه خانواده نيز می‌انديشند.

 
اگر شما نيز فرزندی داريد كه انتخاب او را درباره لباس و ظاهر و يا حتي مدل مويش نمي‌پسنديد، قبل از هر اقدامی به نكات زير توجه داشته باشيد:
اول بايد ببينيد آنچه شما را واقعا ناراحت می‌كند، نوع لباسش است يا اين‌كه نگران هستيد كه شايد به خاطر نوع لباسش بيشتر مورد فريب و آسيب واقع شود.
 
توجه داشته باشيد كه توجه بيشتر به ظاهر و مو و لباس فرزندانتان در سن نوجوانی طبيعی است و اقتضای سن‌اش است. شما هم در سن و سال الان او در حد توان به ظاهرتان اهميت می‌داديد و اين جای سرزنش ندارد.
 
انتظار نداشته باشيد كه فرزندتان دقيقا مثل شما فكر كند، زيرا انسان‌ها در جنبه‌های گوناگون فكری به نتايج گوناگونی می‌رسند و شايد اگر بيش از حد او را تحت فشار قرار ندهيد چند روز بعد يا حتی چند ماه بعد خودش به اهميت جايگاهش و اين‌كه باطن به مراتب مهم‌تر از ظاهر است پی ببرد.
 
با فرزندتان به خريد برويد. بدين ترتيب با تبادل نظر ميان هر دو اجناسي خريده می‌شود كه نه دقيقا مطابق ميل شما بوده و نه خود او و بدين ترتيب انتخاب‌ها معتدل‌تر و مناسب‌تر خواهند بود. البته در برخی موارد مانند لباس‌هاي خانه و راحتی بگذاريد او رنگ‌هايی كه می‌خواهد بخرد، حتي اگر شما آنها را دوست نداشته باشيد، زيرا فرم كلی لباس بايد مورد توافق قرار بگيرد نه رنگ و ريزه‌كاری‌های روی لباس و مثلا تعداد و نوع جيب‌ها.
 
به جای تحكم به او پيشنهاد دهيد.
مطمئن باشيد اگر به جاي عيب‌جويی و ايراد گرفتن به او پيشنهاد دهيد، در فضايی بسيار دوستانه‌تر مسائل حل شده يا لااقل به مصالحه می‌رسيد.
وقتی به جای اين‌كه دائما نظرش را رد كنيد ميان دو يا چند لباسی كه از نظر شما مناسب‌تر است انتخاب را به خود واگذار كنيد . رابطه بهتری ميان شما برقرار خواهد شد، اما اگر مانند كودكان لباسی را به سليقه خودتان برايش انتخاب كنيد و به او بدهيد تا بپوشد امكان اين‌كه تصميم بگيرد اصلا با شما به مهمانی يا هر جای ديگر نيايد بسيار بيشتر خواهد بود.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس  يهوديان

در مورد پوشاك يهوديان ايران در ادوار باستاني اطلاعات بسيار ناچيزي موجود است.* با اين حال در كتب متعدد تورات و ساير منابع مقدس كه بيانگر تماس يهوديان با دربار شاهان پيش از اسلام است، اشاراتي كوتاه به نحوة لباس پوشيدن آنها شده است. در هر حال، بحث در اين خصوص و در اين زمان، بيشتر برپاية حدس و گمان خواهد بود. با يك بررسي دقيق بر روي متون ديني يهود، مي‏توان حدس زد كه يهوديان در دربارها – مثلا ملكه‏‎ هايي نظير استر يا شوشندخت افسانه‏اي، و يا رايزناني چون مردخاي يا دانيال نبي - همانند ساير درباريان لباس مي‏پوشيده‏اند كه البته احتمالا استثنائاتي در مورد برخي مقولات يا نمادهاي مذهبي درخصوص نوع پوشش نيز، رعايت مي‏شده است. اين حقيقت كه يهوديان نيز هر از چند گاه در ارتش انجام وظيفه مي‏كرده‏اند، اين فرضيه را كه احتمالا آنان نيز همچون ساير مردمان كشور لباس به تن مي‏كرده‏اند، بيش از پيش قوت مي‏بخشد. هيچ نشاني از وجود لباسي متمايز از ديگران، در اين دوران ديده نمي‏شود.

اندك زماني پس از ظهور اسلام در نيمه اول قرن هفتم ميلادي، موازين تحقيرآميز در خصوص پوشش و همچنين ساير قوانين لازم‏الاجرا براي اقليت‏هاي مذهبي توسط خليفه دوم، عمربن خطاب (دوره حكومت 634-644 م.)، وضع گرديد. بنابر فرمان وي، يهوديان مي‏بايد لباسي به رنگ خاص بپوشند و از گذاردن انگشتري نگين‏دار در انگشتان، منع شدند. در سال 807 م.، خليفة مشهور عباسي، هارون‏ الرشيد (دوره حكومت : 786-809 م.) به منظور محدوديت بيشتر اقليت‏ها، ابتدا استفاده از قطعه پارچه‏اي آبي رنگ را براي مسيحيان و سپس قطعه پارچه‏اي زرد رنگ را براي يهوديان، تكليف كرد. اشارات موجود به اين قطعه پارچة زرد رنگ در ادبيات كلاسيك فارسي – تحت عناوين عسلي، يهودانه يا يهوديانه، و غيار- و نبود هرگونه اشاره به پارچة آبي رنگ مسيحيان، نشان‏دهنده آن است كه يهوديان هدف مشخص چنين تبعيض‏هايي بوده، و استفاده از اين تكه پارچه‏ها، گرچه گهگاه، تنها بر ايشان تحميل مي‏شده است.

زغزل و مي چو تير و گل نشود

پشت چو چوگان و روي چون عسلي ناصر خسرو (1003-1060م.)

گردون يهودانه به كتف كبود خويش

آن زرد پاره بين كه چه پيدا برافكند خاقاني (متوفي : 1199م.)

خليفه متوكل (دوره حكومت : 847-861 م.) قوانين دست و پاگيرتري را وضع كرد و به يهوديان، پوشيدن جامه‏اي زردرنگ را تكليف نمود. طي حكومت خليفه فاطميه الحكيم (دوره حكومت : 996-1021 م.)، چنين محدوديت‏هاي تحقيرآميزي به درجه اعلاء خود رسيد. او مقرر داشت كه يهوديان تصويري از يك گوساله را به دور گردن خويش بپوشانند. معهذا، چنين نشانه‏هايي در سال‏هاي بعدي صرفا دوره‏اي بوده، بستگي به حاكمان يا فرمانروايان محلي داشته است. حكام سلجوقي كه دلبستگي زيادي به تسنن داشتند، جو غيرقابل تحملي را حتي براي شيعيان فراهم آورده بودند. در سال 1085 م.، طي حكومت جلال‏الدين ملكشاه، قوانين عمر يكبار ديگر به مرحله اجرا درآمد و در سال 1091 م. وي دستور داد تا زنان كليمي علاوه بر تكه پارچه مشخص شده، بايد كفش‏هاي لنگه به لنگه و غيرهمرنگ بپوشند. اشعار فوق‏الذكر و بسياري ديگر از اين دست در آن دوره، بيانگر رواج كاربرد تكه پارچه زردرنگ در آن زنان مي‏باشد.

پس از استقرار حكومت صفويه به سال 1501 م.، ايذا و اذيت اقليت‏ها مجددا آغاز شد و به منتهي درجه خود رسيد. طي سلطنت شاه‏عباس اول، قوانين تبعيض‏آميز دوباره بر يهوديان تحميل شد. مردان يهودي مجبور شدند كلاهي يازده ترك (در تقابل با كلاه دوازده ترك شيعيان قزلباش)، كه هر ترك آن رنگي مجزا داشت به سر كنند و دور آن پارچه‏اي قرمز رنگ به طول سه ذرع (حدود 5/3 يارد ) بپيچند. متعاقبا آنها از گذاردن عمامه (به شيوه مسلمين) منع گرديدند. زنان ملزم بودند كه زنگوله‏هايي را به ته چادرهايشان بدوزند تا آنكه مسلمانان از ورود ايشان باخبر شوند. اينها نشان مي‏دهد كه يهوديان نيز همانند ساير ايرانيان لباس مي‏پوشيده‏اند، چرا كه مجبور مي‏شدند مقولاتي را جهت تمايز به البسه خود اضافه كنند كه فلسفه وجودي چنين قوانيني نيز، همين تمايز بوده است.

بايد دقت داشت كه تفاوت‏هاي موجود در پوشاك، منطقه‏اي بوده است. براي مثال، يهوديان كردستان، چنانچه عكس‏هاي به دست آمده از ادوار بعدي نشان مي‏دهند، درست به شيوة كردها لباس مي‏پوشيدند. قوانين تبعيض‏آميز درخصوص پوشاك طي حكومت شاه عباس دوم به اوج خود رسيد، به طوري كه نامبرده دستور داد علاوه بر قطعه پارچه زرد رنگ، يهوديان اجازه پوشيدن جوراب نداشته و مي‏بايست كفش‏هاي لنگه به لنگه پا كنند. زنان يهودي حق نداشتند چهره خود را بپوشانند (چهره باز نشان بي‏بندوباري و بي‏حيايي بود) و بايد چادري دورنگ به سر مي‏كردند. مردان يهودي اجازه نداشتند لباس‏هاي فاخر بپوشند يا ريش خود را اصلاح كنند و مي‏بايد سر خود را بتراشند.

آنها مجبور بودند بالاپوش‏هاي سبز يا قرمز به تن كنند و به جاي شال، طنابي به دور كمر خود ببندند. از طرفي، هنگام رفتن به خيابان، مي‏بايست عباي خود را (كه بالاپوشي بود بي‏دگمه و جلو باز كه چاك‏‎هايي براي عبور دستان از دو طرف داشت) نپوشند، بلكه آن را با دست حمل كنند.

در سال‏‎هاي بعدي، مدركي دال بر وضع قوانين تحقيرآميز جديد، يافت نمي‏شود. عكس‏هاي يهوديان در قرن نوزدهم ميلادي، نشان مي‏دهد كه در كل تمايزي بين آنها و مسلمانان نيست، به شرط آن كه استطاعت مالي لازم را براي پوشيدن لباس‏هاي خوب‏مي‏داشتند، مگر در مورد ارامنه يا زرتشتيان كه از روي لباسشان به خوبي قابل تشخيص هستند. مثلا زنانشان به ترتيب روسري‏هاي بزرگ سفيد يا ديگر رنگ‏هاي روشن به سر مي‏كردند و برخلاف سايرين – يعني يهوديان و مسلمانان كه خود را با چادر مي‏پوشاندند- صورتشان را باز نگاه مي‏داشتند. مردان يهودي لباسي مشابه مردان مسلمان به تن مي‏كردند.

به طور كلي، جامه اصلي مردان در اواخر قرن نوزدهم ميلادي شامل پيراهني بود بي‏يقه و بي‏سر و آستين به نام پيراهن، شلوار و بالاپوشي به نام قبا. شلوار تا چند اينچ بالاتر از قوزك پا مي‏آمد و در ناحيه كمر با بندي كه در جلو گره مي‏خورد، بسته مي‏شد. مردانِ حكومتي شلوارهايي باريك و بلند مي‏پوشيدند. روي شلوار بالاپوشي سه‏ربعي با يقه هفت به نام قبا پوشيده مي‏شد كه تا نزديكي زانوها مي‏رسيد ( هر چه وضعيت اقتصادي ضعيف‏ت بود، طول ان بالپوش كوتاهتر مي‏شد). اين بالاپوش چاك‏هايي براي سهولت حركت در طرفين داشت، همراه با آستين‏هايي بلند يا كوتاه. قبا را با يك شال به دور كمر مي‏بستند. بهترين نوع اين شال از جنس پشم لطيف كشمير بود. در مورد افراد كم بضاعت تكه پارچه‏اي بلند و باريك و حتي يك طناب نقش شال را ايفا مي‏كرد. كت يا نيم‏تنه‏اي آستين‏دار و رنگي با جيب‏هايي بر آن به نام «اَرخالُق» اغلب زير قبا پوشيده مي‏شد. بسته به فصل سال يا توان مالي فرد، مردان بر روي همه اينها بالاپوشي به نام «كُليجه» كه در پشت چين مي‏خورد و گاه با خز آستردار مي‏گرديد و نيز عبا، مي‏پوشيدند. مردها تنها در زمستان جوراب به پا مي‏كردند. كفش‏ها عموما بي‏پاشنه و پشت‏باز بودند، يا آن كه «گيوه»، كه نوعي كفش بافتني با كفه‏اي چرمي است، مي‏پوشيدند. در سال‏هاي بعدي نوعي روكفشي نيز معمول گرديد.

جنس پارچه اين لباس‏ها به ميزان ثروت فرد بستگي داشت و مي‏توانست از پشم يا نخ ساده تا بهترين پشم كشميري، ابريشم و حتي گلابتون‏دوزي با قلابدوزي‏هايي در جلو و پشت، نظير ارخالق، يا خزدوزي شده در حواشي و سرآستين‏ها، همچون كليجه، متفاوت باشد.

پوشش سر در ايران بسيار اهميت داشت، به طوري كه هيچ مردي را سر برهنه نمي‏شد ديد. مردان مسلمان و يهودي دست كم نوعي عرقچين بر سر مي‏گذاشتند، به خصوص در تابستان و در خانه. مردان يهودي بر روي عرقچين كلاهي نمدي گذاشته يا آن كه به دور آن عمامه‏اي كوچك مي‏بستند. مردان عادي كلاهي ساده، گرد و نمدي به شكل يك طالبي نصفه، به سر مي‏كردند و حال آن كه متمولين كلاه‏هايي از جنس پوست بره ايراني مي‏پوشيدند. كلاه‏هاي اوايل قرن نوزدهم ميلادي بلند و مخروطي شكل بود، در حالي كه كلاه‏هاي اواخر اين قرن، بيشتر كوتاه و استوانه‏اي بودند.

تقريبا هيچ عكسي از زنان يهودي در اواسط قرن نوزدهم ميلادي در دست نيست، اما مي‏توان حدس زد كه آنان نيز همانند مردان، لباس‏هايي مشابه مسلمانان به تن مي‏كرده‏اند. جامه اصلي زنانه در اواخر قرن نوزدهم ميلادي عموما شامل شلواركي گشاد به نام تُنبان كه در كمر با بندي گره مي‏خورد، دامني پُف‏دار به نام شليته، پيراهني آستين بلند و بدون سرآستين تحت همين نام پيراهن، و نوعي نيم‏تنه چسبان و آستين بلند به نام اَرخالُق كه با نوع مردان فرق مي‏كرد، بود. دامن‏هاي كوتاهي كه براي مدت زماني كوتاه در اواخر سال‏هاي 1870 م. طي حكومت ناصرالدين شاه باب شدند، از لباس بالرين‏هاي اروپايي الهام گرفته شده بود كه سخت مورد توجه زنان شاه پس از سفرش به اروپا قرار گرفت. معهذا، احتمالا زنان محجوب‏تر و همچنين زنان كليمي با حياتر، انواع ساده‏تر و بلندتر چنين دامن‏هايي را به بر مي‏كردند. تُنبان بعدها با شلوارك‏هايي بلند كه گاه در قوزك گره مي‏خورد و بعدها با جوراب پوشيده مي‏شد، جايگزين گرديد. بسته به موقعيت و سليقه فرد، شليته و تنبان سوزن‏دوزي مي‏شد و گاه تمامي آن با طلا و نقره مزين مي‏گرديد. روي همه اينها نيم‏تنه‏اي كوتاه به نام ارخالق مي‏پوشيدند. ارخالق زنانه چسبان و كوتاه بود تا كمر، و آستين‏هاي بلندي داشت. جلوي آن باز بود و گاه در كمر دگمه مي‏خورد. جوراب صرفا در زمستان يا خارج از منزل پوشيده مي‏شد. جوراب‏ها نيز در طرح‏هاي مختلف قلابدوزي يا سوزن‏دوزي مي‏شدند. زنان موي سر خود را با روسري بلندي كه در زير چانه با سوزني بسته مي‏شد، مي‏پوشانيدند. كيفيت اين روسري به وضعيت اقتصادي صاحبش بستگي داشت. پوشش‏هاي سر از انواع توري‏هاي زردوزي شده، همانند اشارپ‏هاي عروس روسي دوخته مي‏شد كه در بين زنان كليمي بسيار متداول بودند، شايد به اين دليل كه محدوديت‏هاي شديد جهت پوشاندن موها در ميان يهوديان وجود نداشت. لباس‏هاي عروس و حتي چادرها را نيز از چنين اليافي مي‏دوختند. ژاكت‏ها و دستمال‏سرها سوزن‏دوزي مي‏شدند، به خصوص زري‏دوزي تحت عنوان نقده كه بسيار در ميان يهوديان متمول به جهت نشان دادن ثروت خود، رواج داشت. جواهرات و البسه زربافت نه تنها نشان‏دهنده توجه و عشق شوهر به همسرش بود، بلكه بيانگر ثروت زن، يعني تنها چيزي كه مي‏توانست پس از طلاق يا مرگ همسر براي خود نگه دارد و به وارث ندهد، محسوب مي‏شد. به همين دلايل، چنين زناني مايه غبطه سايرين بودند، بنابراين هيچ ترديدي در به رخ كشيدن يك چنين دارايي، به خود راه نمي‏دادند. اما معمولا آنها را در بيرون از خانه از بيم حمله رهگذران، به بر نمي‏كردند.

هنگام ترك خانه، زن بايد پوششي را به تن مي‏كرد كه دامن، شلوار و پاهايش را بپوشاند. اين پوشش، چاقچور نام داشت. روي آن نيز چادر سياهي مي‏پوشيدند كه گاه دور كمر مثل پيش بند گره مي‏خورد. چنين زني به طور تمام و كمال، پوشيده بود. براي پوشانيدن صورت از قطعه پارچه‏اي به نام روبند كه روي صورت را مي‏گرفت و از پشت با بندهايي دورسر گره مي‏خورد، استفاده مي‏كردند. روبند زنان مسلمان سفيد و از آن كليميان مشكي بود، بعدها روبندي كوچك‏تر بافته شد از موي سياه اسب تحت نام پيچه در بين زنان يهودي متداول شد.

در سال 1892 م. ، با تحريكات مردي روحاني به نام آخوند ملا عبدالله، قوانيني خاص در جهت محدوديت لباس‏ها مجددا وضع گرديد كه ابتدا در همدان و سپس در برخي ديگر از شهرها پياده شد، كه طبق آن وصله قرمز رنگ «يهودي» دوباره تحميل گرديد. افزون بر وصله قرمز، يهوديان موظف بودند البسه پاره بپوشند، پوشش رويي آن‏ها رنگ خاصي داشته باشد، و حق نداشتند جوراب و عبا بپوشند.

مردان كليمي مجبور شدند كه جلوي موهاي خود را بتراشند. روبند سياه نيز دوباره اجباري گرديد. وصله اجباري تا سال 1898 م. همچنان تداول داشت تا آن كه رئيس مدرسه جهاني آليانس** در تهران با مقامات دولتي و روحاني به مذاكره پرداخت و قرار شد به جاي اين وصله، نشان فلزي مدرسه را به شكل گل سينه بكار برند. اين روش در ساير شهرهايي كه مدارس جديدالتاسيس آليانس در آنها افتتاح مي‏شد به كار رفت و به زودي وصله‏ ها به بوتة فراموشي نهاده شدند. دانش ‏آموزان آليانس نيز از اونيفرمي به سبك البسه اروپايي استفاده مي‏كردند.

jewish Committee
اعضاي هيئت مديره انجمن كليميان (حبرا) در سال 1277 شمسي بالباس هاي روز خود

در مجموع، ايرانيان يهودي از اولين اشخاصي بودند كه سبك البسه غربي را كه تحت نفوذ مبلغين و فرانسويان وارد شده بود، پذيرا گشتند، هر چند كه اين سبك‏‎ها در عوام‏الناس مقبول نيفتاد.

در سال 1928 م.، اندك زماني پس از سلطنت رضا شاه (دوره حكومت : 1925-1941 م.) نامبرده تمامي مردان را به پوشيدن كت و شلوار اروپايي و كلاهي شبيه «كپي» فرانسوي كه در ايران به آن كلاه پهلوي مي‏گفتند، مكلف ساخت. او همچنين در سال 1936 م.، پوشيدن چادر و روسري را براي زنان قدغن كرد. اين قانون در آغاز با مقاومت مواجه شد، حتي از سوي زنان يهودي، اما سرانجام با زور و اجبار، فرمان شاه غالب آمد و بالاخره هر نوع تمايز در پوشاك، كاملا منسوخ گرديد

 

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

شست‌و‌شوي صحيح عمر لباس را زياد مي‌كند

شست‌و‌شوي لباس از آن دسته كارهايي است كه اگر شيوه صحيح اجراي آن را بلد نباشيد باعث مي‌شود عمر لباس‌هاي‌تان خيلي زود كاهش يابد.


برخي خانواده‌ها براي راحتي بيشتر و بدون توجه به رنگ و جنس لباس‌ها، همه آنها را در ماشين لباسشويي ريخته و شست‌و‌شو مي‌دهند در حالي‌كه اين روش كاملا غلط است.
برخي ديگر اصلا شستن با ماشين لباسشويي را قبول ندارند. اين افراد لباس را با چنگ زياد به‌صورت دستي مي‌شويند، در حالي‌كه اين شيوه هم غلط است.در بسيارى از مواقع لباس‌‌‌ها، پرده‌‌‌ها، روميزى و ساير وسايل پارچه‌‌اي با اولين شست‌و‌شو خراب و غيرقابل استفاده مي‌‌‌شوند. در خيلى از موارد اين مشكل بر اثر بى‌‌توجهي به نحوه شست‌و‌شو و دستورالعمل مراقبت از آن لباس يا پارچه خاص است، چنان‌كه مثلا بى‌دقتى در انتخاب لباس‌‌هايى كه با هم و در يك زمان در ماشين لباسشويى مي‌‌‌اندازيم مي‌‌‌تواند منجر به رنگ‌گرفتن لباس‌‌ها از يكديگر و در نتيجه غيرقابل استفاده شدن آنها ‌شود؛ يا عدم توجه به درجه حرارت مناسب آب براى شست‌و‌شوى هر يك از آنها مي‌‌‌تواند موجب آب رفتن، يا شـُل‌شدن بافت لباس شود و آن را خراب كند. از اين رو علايمي ‌‌‌بين‌المللى جهت انتقال اطلاعات لازم براى نحوه شست‌و‌شوي لباس‌‌ها تعيين شده كه اغلب در قسمت داخلى لباس روى يك قطعه پارچه كوچك چاپ شده يا در يكى از درزهاى آن دوخته مي‌‌‌شود. در روى ديگر اين قطعه پارچه كوچك اغلب مواد و الياف تشكيل‌‌دهنده پارچه لباس و درصد هريك از اين مواد را قيد مي‌‌‌كنند. با استفاده از جنس الياف لباس نيز مي‌‌‌توانيد روش صحيح شست‌وشوى لباس را انتخاب كنيد.
علايم بين‌‌المللي
علايم بين‌‌المللي دستورالعمل مراقبت از لباس‌‌ها و پارچه‌‌ها اغلب به نوع شست‌و‌شو، اعم از شست‌وشوى دستى يا ماشين، درجه حرارت شست‌وشو، امكان يا عدم امكان استفاده از رنگ‌‌‌ها، نحوه خشك‌كردن پارچه، روش و درجه حرارت براى اتوكشى آن دلالت دارند. شما هم اگر مايليد لباس‌‌هايتان از عمر طولانى برخوردار شوند بهتر است پيش از شروع شست‌وشوى البسه، به دستورالعمل‌‌هاي شستشوي هر لباس توجه كنيد.علامت مربوط به شست‌و‌شو به شكل يك تشت آب است كه درجه حرارت آب به سانتى‌گراد روى آن نوشته شده است، چنانچه به جاى عدد مربوط به درجه حرارت آب، نقش يك دست روى آن باشد نشان‌‌دهنده لزوم شست‌وشوى دستى و طبيعتا استفاده از آب ولرم است.
نقش دايره‌‌اي درون يك مربع، علامت مربوط به استفاده از خشك‌‌كن است. چنانچه اين نقش با ضربدرى روى آن ديده شود، به اين معنى است كه استفاده از خشك‌كن براى اين لباس خاص مناسب نيست.علامت مثلث نشانه استفاده از سفيد‌كننده‌‌ها است و چنانچه ضربدرى روى آن باشد نبايد از سفيد‌‌‌كننده براى پارچه يا لباس مورد نظر استفاده كرد. امكان استفاده از اتو نيز علامتى به شكل اتو دارد كه ميزان حرارت آن از ملايم تا متوسط و داغ به وسيله ۱ تا ۳ نقطه روى تصوير اتو نشان داده مي‌‌‌شود.همچنين امكان استفاده از خشك‌‌شويي با دايره‌‌اي كه حرفP انگليسى روى آن نقش بسته مشخص مي‌‌‌شود. اين علايم بين‌‌المللي روى لباس‌‌ها و محصولات پارچه‌‌اي اغلب كشورها مورد استفاده قرار مي‌‌‌گيرد.
بازرسي قبل از ورود
بهتر است قبل از ريختن لباس‌‌ها در ماشين لباسشويى، جيب‌‌‌‌هاي لباس را به دقت وارسى كنيد چون ممكن است محتويات جيب شامل كارت، يا اوراق با ارزش از اين قبيل باشد. حتى يك دستمال كاغذى در جيب لباس مي‌‌‌تواند مشكلات فراوانى را براى شما به بار آورد. دستمال كاغذى در آب از هم باز مي‌شود و به صورت پرز به تمام لباس‌‌ها مي‌‌‌چسبد. در جداسازى لباس‌‌‌‌هاي سفيد و رنگى از يكديگر دقت كنيد. هنگام تنظيم درجه ماشين لباسشويى با توجه به جنس و نوع لباس‌‌ها درجه مناسب را انتخاب نماييد.
بايد هنگام شست‌وشوى لباس‌‌ها آنها را خوب آبكشى كنيد زيرا باقى ماندن مواد شوينده در الياف لباس مي‌‌‌تواند موجب بروز انواع حساسيت‌‌‌‌هاي پوستى به ويژه در كودكان شود. زيپ لباس‌‌‌‌هاي زيپ‌دار را قبل از انداختن آنها در ماشين لباسشويى ببنديد تا موجب نخ‌كش شدن لباس‌‌‌‌هاي ديگر نشوند و با دوختن و محكم‌كردن دكمه‌‌‌‌هاي شل شده مانع از گم‌شدن آنها شويد.
لباس‌‌هاي ظريف سنگدوزي يا منجوق دوزي و ... را كه احتمال دارد در ماشين لباس‌شويي بر اثر برخورد با ساير البسه خراب شوند يا به ساير لباس‌‌ها صدمه بزنند، در كيسه توري بياندازيد (اين كيسه‌‌ها به صورت آماده در بازار موجود است).
سايت تبيان نكاتى براى شست‌وشوى صحيح انواع پارچه به شرح زير معرفي كرده است:
استات: پارچه‌‌هايى از جنس استات را تنها از طريق خشك‌‌شويي تميز كنيد مگر آنكه در راهنماى شست‌وشوى آن قيد شده باشد «قابل شست‌وشو با دست». در اين صورت ممكن است لباس را با يك شوينده ملايم و آب نيم گرم بشوييد و به دور از حرارت مستقيم خشك نماييد.
آكريليك: لباس‌‌‌‌هاي آكريليك را پيش از شست‌وشو به پشت برگردانيد. اين لباس‌‌ها را هم مي‌‌‌توانيد با دست و هم با ماشين لباسشويى با درجات كم بشوييد.
نخ يا كتان: لباس‌‌‌‌هاي نخى يا كتانى اغلب اليافى محكم دارند و مي‌‌‌توانند درجات بالاتر دماى آب را تحمل كنند. آنها را پس از شست‌و‌شو در ماشين لباسشويى هنگامي ‌‌‌كه هنوز كمي ‌‌‌مرطوب هستند، اتو كنيد و از اتوى بخار يا اسپرى آب هنگام اتوكشى استفاده كنيد تا نتيجه بهترى بگيريد. لباس‌‌‌‌هاي نخى سفيد را مي‌‌‌توان با استفاده از سفيد‌‌‌كننده‌‌ها لكه‌گيرى كرد. اما توجه داشته باشيد كه پس از لكه‌گيرى لباس را خوب آبكشى كنيد تا مايع سفيد‌‌‌كننده به صورت لكه‌‌‌‌هاي زرد رنگ روى لباس باقى نماند.
لينن: لباس‌‌‌‌هاي لينن را مي‌‌‌توان با دست يا با ماشين لباسشويى شست يا از طريق خشك‌‌شويي تميز كرد. اين لباس‌‌ها را نيز هنگامي‌‌‌كه مرطوب هستند با اتوى داغ اتوكشى كنيد. لباس‌‌هايى از جنس لينن را مي‌‌‌توانيد در صورتى كه رنگ خودشان سفيد باشد با سفيد‌‌‌كننده لكه‌گيرى كنيد يا براى مدت كوتاهى در مايع سفيد‌‌‌كننده خيسانده و سپس خوب آبكشى نماييد.
پارچه‌‌‌‌هاي كشي يا استرچ: لباس‌‌‌‌هاي كشى را با دست بشوييد و از آب گرم و شوينده‌‌اي ملايم استفاده كنيد يا آنها را در لباسشويى با درجه مخصوص الياف مصنوعى بشوييد. براى اين لباس‌‌ها هرگز از سفيد‌‌‌كننده استفاده نكنيد زيرا الياف آنها را از بين مي‌‌‌برند. ضمنا لباس‌‌‌‌هاي سفيد‌كشى را با لباس‌‌‌‌هاي رنگى در ماشين لباسشويى نشوييد چون به سرعت رنگ مي‌‌‌گيرند. اغلب لباس‌‌‌‌هاي كشي را مي‌‌‌توان با درجه حرارت‌‌‌‌هاي پايين اتو كرد.
نايلون و پلى استر: لباس‌‌‌‌هاي نايلونى را بهتر است با دست بشوييد زيرا الياف ظريفى دارند. در صورتى كه از ماشين لباسشويى براى اين لباس‌‌ها استفاده مي‌‌‌كنيد درجه شست‌وشو را روى درجه مخصوص الياف مصنوعى قرار دهيد.
ابريشم: از آنجا كه اغلب ابريشم‌‌‌‌هاي رنگ شده، رنگ پس مي‌‌‌دهند بهتر است اين لباس‌‌ها را خشك‌‌شويي كنيد. در غير اين صورت پارچه‌‌‌‌هاي ابريشمي‌ ‌‌را با دست و با آب گرم و صابون به آرامي ‌‌‌بشوييد و آبكشى كنيد. آب اضافى پارچه را با اندكى فشردن آن بگيريد و در حالى كه هنوز مرطوب است آن را با درجه مخصوص ابريشم اتو كنيد.
لباس‌‌‌‌هاي پشمى: لباس‌‌‌‌هاي پشمي‌‌‌ را هرگز با آب گرم نشوييد چون الياف پشم كاملا جمع مي‌شود و به اصطلاح آب مي‌‌‌رود. اين لباس‌‌ها را با دست در آب سرد بشوييد يا به روش خشك‌‌شويي تميز كنيد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

بهداشت لباس

وقتی برای تهیه سیمسونی کودک به خرید می رویم یکی از مسا ئل مهمی که مد نظر ماست هما هنگی  رنگی لباسها با دیگر وسابل  است . گمان می کنیم که اگر  همه چیز را هم رنگ انتخاب  کنیم بهترین کار است  وحتی لباسهارا نبزبا ان  هما هنگ می کنیم  واین  یک  اشتباه  مدرنیستی است .از اصول علمی  فاصله گر فته ایم  و   گر فتار  مد پر ستی  و چشم و هم چشمی شده ایم . کودکان  علاقه ای به هما همنگی ها ندارند . آنها از اینکه در اتاق خوابشان همه چیز  را یکدست ببینند دلشاد نمی شوند . به گفته دا نشمندان کودکان تا 4 ما هگی قادر به تشخیص رنگها نیستند وهمه چیز را سیاه و سفید می بینند وشما با انتخاب یکدست وسایل  اتاق  حتی تنوع در فرم و خطوط را هم از انها می گیرید. برای کودک شما اهمیتی ندارد که همه چیز شیک هما هنگ  و هم رنگ با شد . تنوع هاست که او را شاداب تر می سا زد . بعضی مادران به علت استفاده مداوم از بر خی وسا یل کودک مثل ساک بچه و ...  آن را از رنگهای تیره ویا پاستلی  انتخاب می کنند ومتناسب با ان هم وسایل بچه راتیره ویا پاستلی انتخاب می کنندتا برای شست و شوراحت  تر باشند این یک حماقت طولانی مدت برای خود  وکودکشان است  وقتی وارد اتاق بچه می شویم یاوقتی کمد لباس بچه باز میشود ،باید تنوع رنگها هر کسی را دلشاد سازد . اینکه شما یک لباس با پارچه  چهار خانه شیک که بامخمل  سرمه ای یا کرم ترکیب شده است را برای کودکانتان انتخاب کنید  اصلا برای او دلچسب نیست ولی شاید برای شما  وافرادی که شمارا می بینند فخر و  احترام به بار بیاورد .بچه ها از پارچه های چهارخانه با رنگ های شیک خوششان نمی آید . آنها از رنگ های زنده و شاد لذت می برند آنها از حضور فرم های عروسکی ، شخصیت های کارتونی ، میوه ها و اشکال حیوانات روي لباسشان لذت ميبرند. آنها عاشق زيپ بند و دکمه اند و هر چيزي بر روي لباس که بتواند آنها را سرگرم سازد. وقتي به سن 5/4 5 سالگي ميرسند لباسهايي را دوست دارند که از انها شخصيت بسازد مثل لباس يک کاراگاه يا پري ، آنها دوست دارند در قالبهاي ذهني شان جاي گيري کنند. مطابق او شخصيت داشته باشند و مثل او عمل کنند. دختر بچه ها از اين سنين به کفش پاشنه دار علاقمند ميشوند پسر ها عاشق کلاه و کراوات را ترجيح ميدهند و همه عاشق لباسهاي بالماسکه ميشوند. لباسهاي از سنين بايد از راحتي کامل برخوردار باشند. فعاليتهاي بچه هاي در اين سنن متفاوت ميشود متناسب با نوع فعاليت انتخاب لباسها بايد متفاوت باشد. مادران دوست دارند که پسرهايشان شلوارک بپوشند و دخترانشان دامت کوتاه به تن کنند. غافل از اينکه بعد از مدتي سطح پوست پاها پر از زخم يا جاي زخمهايي است که در هنگام بازي يا زمين خوردن ايجاد شده است. لباسها در اين سنين بايد طوري انتخاب شود که خود کودکان قادر به تعويض لباس باشند آنها در اين سنين نيازمند تقويت حس اعتماد به نفس شان هستند. لباس بچه ها در سنين قبل از دبستان بايد داراي جيب يا جايگاهي باشد که آنها بتوانند وسايل بازي کوچکشان را بعنوان وسيله شخصي خود با خود همراه کنند اين مسئله به استقلال شخصيتي کودک کمک ميکند. طراحي لباس براي کودکان و انتخاب لباس براي آنها نيازمند رعايت نکات بسيار زيادي است که شما ميتوانيد با در نظر گرفتن آنها آرامش سودمندي به کودکانتان هديه کنيد کودکان خميره هايي نرم و بي شکل هستند که توسط دستا شما شکل ميگيرند ، به آنچه که ميسازيد توجه کنيد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

 
خانم‌های قد بلند:

لباسی که از بالا تا پایین تکرنگ باشد به دلیل اینکه خطی یکدست ایجاد می‌کند، شما را بلندتر نشان خواهد داد. انتخاب رنگی متفاوت برای مانتو و شلوارتان، باعث می‌شود که قد شما به چند قسمت مختلف تقسیم و تفکیک بشود و در نتیجه کوتاهتر و متناسب‌تر دیده بشوید. پس به خاطر داشته باشید هرگز مانتو و شلوار یک رنگ نپوشید و سعی کنید مانتو و شلوار و حتی کفشتان در چند رنگ متفاوت اما در یک هارمونی انتخاب شود. 

مانتوهای خیلی کوتاه نیز پاها را بلندتر از آنچه هست نشان می‌دهد پس از پوشیدن چنین مدل‌هایی خودداری کنید.

هر مانتوی که خیلی گشاد و بادکرده باشد شما را بزرگتر از آنچه که هستید نشان می‌دهد. مانتوهای زنانه کمردار تنگ شما را خوش اندام و زیبا نشان می‌دهد. مانتوی که به انحناها و برجستگی‌های بدن تاکید بیشتری بکند، توجه را از قد بلند دور می‌کند و اندام شما را متناسب‌تر نشان می دهد.

خانم های ریزه اندام و کوتاه قد:

مانتوهای ساده‌ای که تنگ و قالب تن هستند، انتخاب کنید. از پوشیدن مانتوهایی با دامن‌های خیلی گشاد و کلوش خودداری کنید. 

مانتو، بارانی یا پالتویی انتخاب کنید که سایز کوچک و اندازه شما باشد. اگر در انتخاب سایز خود دقت نکنید، مجبورید شانه‌های بزرگ و آستین‌های بلند مانتویتان را به خیاط بسپرید تا آن را اصلاح کند.

مانتوهاي خیلی بلند موجب می‌شود که کوتاهتر دیده شوید. یک مدل کوتاه تا روی زانو برای شما بسیار مناسب است. 

مانتوی که راه‌های عمودی باریکی دارد، باعث ایجاد خطوط عمودی بیشتری روی لباس می‌شود و درنتیجه شما را بلندتر نشان می‌دهد، همچنین این مانتوها رسمی و کلاسیک است. دقت کنید که دامن مانتوی شما تا روی زانو باشد که به بلندتر دیده شدن شما کمک می‌کند.

از پوشیدن هر مانتویی که جعبه مانند یا خیلی گشاد باشد(که شما را چاق و تپل نشان می‌دهد) یا مدل‌های چروک خودداری کنید.

خانم‌های چاق و درشت اندام:

سایز را فراموش کنید و به دوخت مانتو توجه کنید. هیچ کس نمی داند شما دقیقا چه سایز مانتویی باید بپوشید، بنابراین تلاش کنید تا خود را در لباسی خیلی تنگ، در لباسی که کاملا متناسب اندام شما نیست، در فشار قرار ندهید. درعوض مانتو هایی را انتخاب کنید که اندازه شما دوخته شده باشد و دوختش مناسب اندام شما باشد. مانتو های کشی و استرچ و کمرهای کشی معمولا برای زنان درشت اندام مناسب نیست.

سعی کنید خطوط افقی در مانتو‌یتان نباشد، راه راه پارچه ها، نوارها و خطوط افقی شما را چاقتر و عریضتر نشان می دهد. مانتو هایی را بپوشید که خطوط و راه های عمودی دارند یا اصلا راه و خطی ندارند.
از پوشیدن مانتوهایی که جیب های بغل از رو دارد، خودداری کنید 

مانتوهای خیلی کوتاه انتخاب نکنید و به دنبال مدل هایی باشید که شکاف های پهلو و جانبی دارند، زیرا این مدل ها علاوه بر افزایش شیکی و مد بودن، به راحتی شما در هنگام حرکت کمک می کنند. مانتوهایی با دامن های کلوش یاA شكل بپوشید.

خانم هایی با شکم بزرگ:

از پوشیدن مانتوهای کمردار جدا خودداری کنید. کمر باعث ایجاد جمع‌شدگی و چین در قسمت شکم می‌شود و دور شکم را بزرگتر از آنچه که هست، نشان می‌دهد.البته مانتوهای مدل Wrap (مدلی که یک طرف لباس روی طرف دیگر پیچیده می‌شود) را می توانیدبپوشید. این مدل بالاتنه باعث می‌شود که سینه شما به دو قسمت تفکیک بشود و کمر مشخص‌تری ایجاد کند، در نتیجه شکم شما کوچکتر به نظر می‌رسد.
به دنبال مانتو های قالب تن راسته باشید که یک فرم یکدست مستقیم از شانه تا پایین پای شما ایجاد می کند.
به طور کلی جیب، پلیسه و چین در ناحیه پشت، جلو و پهلوی شکم باعث می شود که به قسمت میانی بدن شما بیشتر توجه بشود و شکم شما بزرگتر به نظر برسد.

خانم هایی با سینه بزرگ:

مانتوهایی با بالاتنه گشاد بپوشید تا سینه هایتان را کوچکتر نشان بدهید. مانتو های تنگ، در اطراف سینه کشیده می شود و موجب می شود تا افراد به این ناحیه نگاه کنند. مانتوهایی که در دو طرف دگمه دارند، سینه های شما را بزرگتر نشان خواهد داد.
از لوارم جانبی استفاده کنید که توجه را از سینه های شما دور می کند. با استفاده از روسری های رنگی زیبا و فریبنده و جذاب یا کفش های زیبا، افراد بیشتر به آنها نگاه می کنند تا سینه های بزرگ شما.
مانتوهایی با بالاتنه ساده و گشاد استفاده کنید. جیب باعث جلب توجه به سینه های شما می شود. مانتوهای پلیسه دار و چین دار، تنها باعث می شود که شکل سینه شما بزرگتر نشان داده شود
مانتوهایی با دامن چین دار یا پلیسه دار، توجه را از سینه های شما دور می‌کند و شما متناسب دیده خواهدی شد.

خانم هایی با سینه کوچک:

مانتوهای طرح دار بپوشید. زنانی که سینه های کوچکی دارند، معمولا اندام گلابی شکلی دارند، در این صورت نیمه پایین بدن آنها از نیم تنه بالایی آنها بزرگتر و سنگینتر است. برای ایجاد تعادل، مانتوهای طرح دار و رنگ روشن با شلوارهای تکرنگ و ساده بپوشید. اما طرح های خیلی بزرگ را برای مانتوب خود انتخاب نکنید. درعوض مانتو هایی که طرح های متوسطی دارد و نه خیلی کوچک و نه خیلی بزرگ است، انتخاب کنید.
مانتوهایی بپوشید که در قسمت سینه خود تزئینات دارد. هرچیزی در ناحیه سینه موجب می شود که سینه های شما بزرگتر به نظر برسد. مدل هایی که درست زیر سینه جمع می شود، خودبه خود سینه را بزرگتر نشان می دهد. پارچه های بافت دار یا براق در قسمت سینه نیز همین تاثیر را دارد. دگمه، تزئینات ، قلابدوزی و گلدوزی روش بسیار خوبی برای افزایش اندازه سینه شما است. پس از مانتوهایی که تزئینات زیادی در بالاتنه آن به کار گرفته شده است انتخاب کنید.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

اصول کلی ست کردن لباس
1- همواره لباسی را بپوشید كه كاملا اندازه شما باشد.
2- پوشیدن لباسهای بزرگ تنها اندام شما را اغـراق آمـیـز تـر جـلوه داده و آنـها را پنهان نمیكند.
3- بیشتر سعی كنید تنها در زمانی كه كمر باریكی دارید از كمر بند استفاده كنید.
4- پارچـه هـای سـنگین مانـند پـشمـی، بافـتنی و چرمی شما را سنگین وزن تر جلوه میدهند.
5- پارچه های سبك وزن مانند كتان، نخی شما را لاغر تر جلوه میدهند.
6- رنگهای تیره شما را لاغر تر و كوچك تر میكنند.
7- رنگهای روشن شما را بزرگتر و حجیم تر میكنند.
8- لباسهای بالا تنه و پایین تنه یكرنگ شما را لاغر تر جلوه میدهند.
9- لباسهای بالا تنه و پایین تنه با رنگهای متفاوت شما را بلندقدتر میكند.
10- لباسهای یقه بلند گردن را كوتاه تر میكند.
11- گردن بند كوتاه نیز گردن را كوتاه تر میكند.
12- روسـری كـه به سـمت پـایین آویزان شـده باشد، قـد شما را بلند تر جلوه میدهد.
13- خالکوبی پـیـرامـون گـردن و روی شــانـه هـا سبـب چهار شانه تر شدن شما میگردد.
14- لـبـاس بـا خطوط افقی شما را چاق تـر و بـا خـطـوط عمودی شما را لاغر تر جلوه میدهـد

بـرای لاغر تر و بلند قد تر بنظر رسیدن نكات زیر را رعایت كنید:
1- لباسهای كاملا اندازه بپوشید لباسهای خیلی كوچـك و خیلی بزرگ تنها شما را چاق ترنشان میدهند.
2- لباسهای یكدشت یكرنگ بپوشید. تـرجیـحا یـكرنـگ از سر تا نوك پا.
3- از پـوشیـده لبـاسـهای با طرح برجسته و پارچـه هـای زمخت خود داری كنید.
4- لباسهای تیره رنگ با پارچه های نازك و نرم بپوشید.
5- شلوار را در ناحیه كمر بالا بیاورید نه پایین تر.
6- كراوات با پهنای متوسط پوشیده و حتما طول آن تا كمر برسد.
7- از پوشیدن لباسهای با نقش و نگار شلوغ خودداری ورزید.
8- لباس با طرح راه راه عمودی بپوشید.
9- از داشتن ملزومات بیش از حد خود داری كنید.
10- كفش پاشنه بلند به پا كنید.

برای كوتاه تر و چاق تر بنظر رسیدن نكات زیر را رعایت كنید:
1- لباسهای با رنگ متفاوت بپوشید.
2- رنگهای روشن و پر رنگ بپوشید.
3- كراوات پهن تر بپوشید.
4- لباسهای چند لایه به تن كنید.
5- كفش بدون پاشنه و ظریف بپوشید.
6- شلوار تمام قد بپوشید.
7- از پوشیدن لباسهای سرتاسر یكرنگ بپرهیزید.
8- لباس با طرح راه راه عمودی و كراوات باریك نپوشید.

چگونه ست كنیم
1- رنگ جوراب باید همرنگ و یا تیره تر از شلوار باشد.
2- رنگ كمربند با رنگ كفش باید یكسان باشد.
3- كـت و شلـوار خــاكستـری و سرمه ای با كفش مشكی، و كـت و شـلـوار قـهـوه ای و زیتونی با كفش قهوه ای ست است.

زنان قد بلند
1- از كمر بند پهن استفاده كنید.
2- از دامن خیلی كوتاه و خیلی بلند پرهیز كنید.
3- بهتر اسـت پـیـراهن خـود را داخـل شـلـوار و دامـن تــو بگزارید تا خط عمودی كمرتان نمایانتر گردد.
4- لباس نقش دار و طرح خطوط افقی بپوشید.
5- دامن بلند و یا دمپا گشاد بپوشید.
6- لباسهای سر تا پا یكرنگ نپوشید.
7- از گردنبند و گوشواره كوچك استفاده نكنید.
8- كیف دستی كوچك حمل نكنید.
9- شلوار راسته بپوشید.
10- تاپ نپوشید.
11- كـفش پاشنه بلند نپوشید و از كفـش انـدكـی لـژ دار استفاده كنید.

زنان قد كوتاه و ریز نقش
1- لباس با طرح راه راه افقی نپوشید.
2- از لباس هـای رنگارنـگ، ملزومات بــزرگ و شلوار دمـپا گشاد و یا پاچه های تا شده استفاده كنید.
3- دامن كوتاه با نقش و نگار بزرگ نپوشید.
4- لبـاس هـای یـكرنـگ و شـلوار راســته و لباس تــنـگ و ملزومات كوچك استفاده كنید.
5- خطوط عمودی و لباسهای یقه هفت بدن را كشیده تر میكنند.
6- كفش كمی نوك تیز بپوشید.
7- كفش پاشنه بلند بپوشید.
8- از كمر بند باریك استفاده كنید.

زنان چاق
1- لباسهای یكدست یكرنگ بپوشید.
2- از كت و ژاكت بلند با دكمه های باز استفاده كنید.
3- از روسری شالی استفاده كنید.
4- گردنبند دراز شما را لاغر تر میكند.
5- كفش پاشنه بلند بپوشید.
6- لـبـاس یقه هفت و قلبی شكل، گـردن را كشـیـده تـر میكند.
7- ژاكت بلند بدون اپل بپوشید.
8- لباسهای تیره رنگ بپوشید.

مردان قد بلند
1- لباسهای یكدست یكرنگ نپوشید.
2- لباسها و شلوارهای زیپدار نپوشید.
3- كـت و شـلوار بـا خـطـوط راه راه بـا خـطـوط عـمــودی و كراوات باریك و ژاكت كه طولش تا روی كمر است نپوشید.

مردان قد كوتاه
1- كفش بوت و ساق بلند نپوشید آنها شما را قد بلندتر نمی‌كنند.
2- شلوار پاچه كوتاه و یا پاچه تا شده نپوشید.
3- لباس آستین دار به تن كنید.
4- از نقش و نگار عمودی راه راه عمودی و شلوار راسته و كراوات باریك استفاده كنید.

مردان لاغر
1- كراوات باریك و پیراهن و یا تیشرت یقه هفت نپوشید.
2- لباسهای براق و با خطوط عمودی و چسبان نپوشید.
3- كت و شلوار اپل دار بپوشید.
4- شلوار بگی بپوشید.
5- پلوور حجیم و یقه اسكی بپوشید.

مردان چاق
1- ژاكت اپل دار نپوشید.
2- كراوات زرق و برق دار نزنید.
3- دكمه پیراهن را تا انتها و بالا نبندید.
4- ساعت باریك به دست نكنید.
5- پلوور حجیم و یقه اسكی نپوشید.
6- بلوز و پیراهن یقه هفت نپوشید.
7- شلوار تنگ نپوشید.
8- لباس با خطوط عمودی و كراوات یكرنگ استفاده كنید.
9- از لباسهای تیره رنگ استفاده كنید.

مردان شكم بزرگ
1- جلیقه و یا هر چیزی كه روی شكم بیافتد و به آن فشار بیاورد را نپوشید.
2- شلوار را روی شكم خود نیاورید.
3- لباسهای براق و یا روشن نپوشید.
4- لباسهای گشاد و تیره رنگ بپوشید.
5- كراوات پهن بزنید كه تا خط كمر بلند باشد.
6- ژاكت و شلوار یكرنگ بپوشید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسب برای کوچک نشان دادن شکم

توصیه عمومی

دور پارچه‌های سنگین (فاستونی، پشمی، فلانل) را خط بکشید و از پارچه‌های سبک با نخ طبیعی و رنگ‌ تیره و مات استفاده کنید.

از پوشیدن هر لباسی که به تن می‌چسبد (جلیقه، لباس‌های اندامی، تی‌شرت‌های تنگ، لباس‌های کاموایی دستباف و سفت و پیراهن‌های آستین‌کوتاه تنگ)خودداری کنید.

لباس‌های گشاد و تیره بپوشید. رنگ تیره، اندام را کوچک‌تر نشان می‌‌دهد. ضمن آنکه لباس گشاد، بزرگی شکم را پنهان می‌کند.

از پوشیدن لباس‌هایی که راه‌های افقی دارند، بپرهیزید و برعکس، از لباس‌هایی که راه‌های عمودی و ریز دارند، استفاده کنید.

شلوار را روی شکمتان نیاورید.

از شلوارهای تنگ و باریک استفاده نکنید و برعکس از شلوارهای دمپا استفاده کنید که انتهای آن از زانو به پایین به تدریج گشاد می‌شود.

کمربند شلوار را پهن انتخاب نکنید و هیچ‌گاه آن را بالای شکم یا زیرشکم نبندید بلکه دقیقا روی شکم ببندید.

شلوار جینی انتخاب کنید که سایز آن از اندازه واقعی‌تان یک سایز بزرگ‌ترباشد. در این صورت، به راحتی دور کمرتان قرار گرفته و شکم شما رامی‌پوشاند.

صاف بایستید. قدتان کوتاه باشد یا بلند، مدل ایستادن شما روی فرم بدن و چگونگی ایستادن لباس روی آن تاثیر دارد.

توصیه مردانه

کمتر تی‌شرت بپوشید. در غیر این صورت، زیر تی‌شرت‌تان زیرپوش پوشیده و آنرا توی شلوار بزنید تا شکم‌تان را ثابت نگه دارد. بهتر است روی تی‌شرت،سویی‌شرت یا پلیور بپوشید.

پیراهن آستین بلند با رنگ تیره بهترین مدل لباس برای تمام آنهایی است که شکمی بزرگ دارند.

ترجیحا از پیراهن و شلوار یکرنگ استفاده کنید.

از آویزان کردن موبایل، دسته کلید، زنجیر ساعت و این‌جور چیزها در ناحیه شکم و کمرتان خودداری کنید.

از پوشیدن لباس‌های براق و تی‌شرت‌هایی که در ناحیه شکم عکس‌های بزرگ دارند، پرهیز کنید.

شلوارهایی که در ناحیه بالای زانو و ساق پا جیب دارند، گزینه خوبی برایپوشیدن هستند؛ به شرط آنکه ران‌های پایتان هم به بزرگی شکم‌تان نباشد!

توصیه زنانه

پیراهن و بلوزهای مدل Wrap (رپ: مدلی که یک طرف لباس روی طرف دیگر پیچیده می‌شود) بپوشید؛ چون موجب می‌شود سینه شما کاملا به دو قسمت تفکیک شود وکمر مشخص‌تری برایتان ایجاد کند و در نتیجه، شکمتان کوچک‌تر به نظر برسد.

دامن‌هایی که خط کمر آن پایین‌تر است، شکم شما را کوچک‌تر نشان می‌دهد.

جیب، پلیسه و چین در ناحیه پشت، جلو و پهلوی شکم سبب می‌شود که شکم شما بزرگ‌تر به نظر برسد.

از پوشیدن کت، مانتو، پیراهن و هر نوع لباس کمردار خودداری کنید. کمر باعثایجاد جمع‌شدگی و چین در قسمت شکم می‌شود و دور شکم را بزرگ‌تر از آنچههست، نشان می‌دهد.

گوشواره‌ها و گردن‌بندهای بزرگ، هدبند یا روسری،همگی روش‌هایی عالی برای ایجاد توجه به صورت و عدم توجه به قسمت‌هاینامناسب اندام شما می‌شود.

دامن‌های کلوشی انتخاب کنید که در قسمت کمر جمع نمی‌شود.

دامن‌های راسته یا باریک و تنگ، اندام پایینی بدن شما را باریک‌تر و کمعرض‌تر نشان می‌دهد و این تصور را ایجاد می‌کند که فرم کلی بدن شما لاغرتراست.

می‌توانید شلوارهای جین نسبتا گشاد را با تی‌شرت یا پلیور که روی آن را بگیرد، بپوشید.

بهتر است از پوشیدن شلوارهای پیله‌دار بپرهیزید؛ چرا که بزرگی میان‌تنه را بیشتر توی چشم می‌آورد.

تی‌شرت، پیراهن یا ژاکت‌هایی بپوشید که رنگشان با شلوارتان تضاد داشته باشد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

تاثیر جنس و مدل لباس در سلامت بدن

فرض کنید امشب برای میهمانی دعوت شده اید. چه لباسی می پوشید؟ البته منظور ما مدل آن نیست، بلکه جنس آن است. تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چه جنسی از لباسی که می پوشید، برای سلامت پوست شما مناسب تر است؟ اگر به حساسیت های پوستی دچار شده اید، حتما توجه کرده اید که حتی برخی از لباس هایی با جنس خوب و مرغوب به علت نوع رنگ یا بافت یا اندازه و موادی که در آن به کار رفته است، برای شما حساسیت زاست.


لباس ما ممکن است از علل اصلی درماتیت یا التهاب های ناشی از شغل خاصی باشد. منشا درماتیت ممکن است خود پارچه یا مواد افزودنی به آن باشد. گاهی جنس لباس و ماده افزودنی هیچ دخالتی در بروز حساسیت ندارند، بلکه این اندازه لباس است که اگر تنگ و چسبان باشد، با بستن راه ترشح غدد عرق و چربی، موجب بروز حساسیت و عرق سوز شدن به ویژه در فصل گرما می شود.


طبیعی یا مصنوعی بودن الیاف پارچه :

الیاف پارچه، مصنوعی، طبیعی یا ترکیبی از هر دو است. الیاف طبیعی مانند ابریشم و پشم از پروتئین ساخته شده اند و الیافی مانند کتان از سلولز گیاهان تهیه می شوند. پلیمرهای مصنوعی شامل نایلون، پلی استر، فایبرگلاس و چرم است. همه انواع الیاف های طبیعی و مصنوعی موجب بروز درماتیت تماسی حساسیتی یا تحریکی می شوند، اما نوع آلرژیک به ندرت دیده می شود. برای مثال برخی از افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک ممکن است به الیاف پشمی حساس باشند، در حالی که حالت آلرژیک و افزایش حساسیت وجود ندارد.

واکنش های آلرژیک یا تحریکی ممکن است به علت استفاده از لباس هایی از جنس چرم، رزین های فرمالدئید، مواد افزودنی شیمیایی، رنگ های گوناگون، چسب ها و عوامل تیره کننده که در روند ساختن لباس وجود دارد، مشاهده شود.

الیاف الاستیک که در لباس های زیر یا در قسمت مچ بند آستین پیراهن به ویژه انواع زنانه وجود دارد و همچنین نوارهای الاستیک موجود در کش شلوار و لباس های زیر ممکن است موجب بروز درماتیت تماسی تحریکی شود و اگر در مناطق عرق کننده بدن باشد با اصطکاک و جلوگیری از تعریق، وضعیت را بدتر می کند.

یکی دیگر از انواع پوشش هایی که امروزه به آن توجه بیشتری می شود، دستکش است به خصوص انواع لاتکس. این نوع دستکش ها به علت اینکه از جنس نایلون است با بستن منافذ غدد دست ها موجب بروز حساسیت تحریکی پوست و در مواردی هم حساسیت به مواد شیمیایی محافظت کننده از دستکش و موادی که در روند ساخته شدن آن به کار می رود، می شود مانند پودر تالک، مواد افزودنی چرمی، آنتی اکسیدان و مواد نگهدارنده یا حتی پروتئین خود لاتکس.

رزین های فرمالدئید که در صنایع پارچه بافی برای ضدچروک کردن پارچه های کتان یا کتان و پلی استر به کار می رود، ممکن است موجب بروز حساسیت پوستی شود که علت آن وجود رزین است، نه فرمالدئید.


حساسیت به رنگ ها :

رنگ هایی که به مواد ساخته شده می زنند به مراتب بیشتر از خود مواد موجود در پارچه موجب بروز حساسیت و تحریک پوست می شود. رنگی که بیش از همه موجب بروز درماتیت می شود از گروه رنگ های پودری نوع آزو یعنی رنگ های آبی و آنتروکینون است. یک علت مهم این موضوع این است که رنگ ها با پیوند گسستنی به الیاف و مواد موجود در پارچه می چسبند و به راحتی با کشیده شدن روی پوست از سطح پارچه کنده می شوند و به سطح پوست می چسبند.در الیاف برخی از لباس های بانوان از نوعی رنگ آبی به نام آبی پلی استر 10 درصد و آبی استات 100 درصد استفاده می شود که انواع مشکی، سبز و بنفش آن هم وجود دارد. در لباس های آقایان از رنگ های سفید، خاکستری و بژ استفاده می شود که کمتر موجب بروز حساسیت می شود.رنگ های موجود در لباس های بانوان موجب بروز اگزما می شود که در موارد زیادی مزمن می شود. بسیاری از پژوهشگران، حساسیت پوست را به لباس های ضد آتش گزارش کرده اند که علت این موضوع، ماده ای است به نام تریس و در برخی موارد از اگزمای مزمن که به سختی هم درمان می شود، حساسیت به رنگ قرمز پایه موجود در لباس های ضدآتش گزارش شده است.

یکی از موارد شایع مشکلات پوستی ناشی از مواد موجود در لباس، حساسیت به نیکل است. نیکل بیشتر به شکل دکمه در لباس های اسپرت مانند شلوار و بلوزهای جین وجود دارد. پیش از ساخته شدن لباس های جین در اواخر دهه 1960 میلادی، حساسیت به نیکل بیشتر در ناحیه بستن کمربند مشاهده می شد.

مواد شیمیایی دیگر که موجب بروز حساسیت پوستی می شوند شامل موادی است که در صنایع تولید کفش و کمربندهای چرمی به کار می روند، مانند رنگ ها، کرومیوم و فرمالدئید و فرآورده های چسب که در این صنایع استفاده می شود.


پوست و لباس کار :

در بسیاری از موارد جنس لباس موجب بروز عارضه خاصی نمی شود بلکه به علت اشتغال به کاری خاص مواد شیمیایی به لباس می چسبند که یا شسته و برطرف نمی شوند یا به علت سهل انگاری در شستشوی لباس موجب می شوند که فرد در معرض ابتلا به حساسیت پوستی قرار گیرد. این موضوع در بسیاری از موارد حتی اثر شدیدتری در مقایسه با اثر ایجاد حساسیت خود لباس دارد، چون در صورت برخورد مواد آلوده لباس به پوست و کشیده شدن و اصطکاک آن موجب بروز فولیکولیت یا عفونت ریشه مو می شود.

این مشکل به ویژه در مکانیکی ها، کارگران ساختمان سازی و آسفالت کاران و کارگران صنایع پتروشیمی و نفت مشاهده می شود. استفاده از لباس هایی که آغشته به حلال های قوی اند، ممکن است به احتمال بسیار زیاد به سوختگی شدید پوست منجر شوند. نوعی روغن به نام اوروشیول که در گیاهان بلوط و گزنه سمی وجود دارد، بقایایی از خود در لباس ها و کفش افراد برجا می گذارد که در صورتی که شسته یا پاک نشود، موجب بروز درماتیت آلرژیک تماسی می شود.

در برخی از لباس ها ذرات ریز فلزی مانند تری اکسیدهای آنتیمونی و آرسنیک وجود دارد که واکنش های تحریکی شدید پوستی ایجاد می کند و اگر با تعریق شدید همراه باشد، موجب بروز ضایعات خارش دار و ملتهب و قرمز رنگ در منطقه اصطحکاک پوستی می شود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسب برای مردانی که اندامی ورزشکاری و تنومند دارند

چاک لیدل

چاک لیدل (Chuck Liddell): قهرمان کشتی کج

چاک لیدل می گوید:« خیلی ها به من می گویند که تو واقعا در کت و شلوار عالی به نظر می رسی. این یک تعریف یک جانبه است. اما حقیقت این است که پیدا کردن لباسی که کاملا متناسب اندام من باشد، بسیار مشکل است. بعضی از پیراهن هایی که من تهیه می کنم، به خاطر شانه های پهن من در قسمت بالاتنه بسیار کوتاه هستند. من گردن بسیار بزرگی نسبت به سایزخودم دارم؛ یک پیراهن معمولی برای چنین گردن بزرگی ساخته نشده است.»

 

هرگز این گونه لباس نپوشید:

از برگردان یقه بزرگ و پهن استفاده نکنید. سینه و شانه های شما به اندازه کافی عریض و پهن است. نیازی به برجسته کردن و تاکید بر آن نیست.

از دستمال جیبی استفاده نکنید. نیازی نیست که توجه بیشتری را به سمت سینه برجسته خود جلب کنید.

چاک لیدل

کت و شلوار از دلچه و گابانا؛ پیراهن، کراوات، ار جورجیو آرمانی؛ کفش از مارک جکوبز

 

5 نکته که هر مرد تنومند و ورزشکاری باید بداند:

1- اندام نیرومند و قوی به این معنی نیست که اندازه کت و شلوار شما باید خیلی بزرگ باشد.

2- کتهای دودگمه با بالاتنه وی شکل شما بسیار خوب هماهنگ می شود.

3- پیراهن های با یقه کوتاه، تاثیر خوبی بر روی گردن بزرگ شما دارد.

4- احتمالا لازم است که کت شما در پهلوها گرفته بشود تا بهتر به نظر برسید.

5- شما می توانید شلوارهای با برش باریک و کم پهنا بپوشید. این سینه شما است که حجیم و بزرگ است، نه قوزک پای شما.

پیراهن از دلچه و گابانا

پیراهن متناسب و هماهنگ با بالاتنه شما

به دنبال پیراهن هایی باشید که مارک «لاغر- slim » یا « ورزشکاری- athletic» دارند. شما به پارچه اضافی نیازی ندارید که از بخش میانی بدن شما آویزان باشد.

 

مردان تنومند و قوی، کفش های سفت و محکم

 کفش های سفت و محکم بپوشید

 

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسب برای مردانی که قد کوتاه دارند 

Apolo Ohno : اسکی باز برنده مدال طلای المپیک

Apolo Ohno: اسکی باز برنده مدال طلای المپیک

 

هرگز این گونه لباس نپوشید

هیچگاه کت و شلوار بلند نپوشید. این نوع کت و شلوار تنها باعث می شود که پاهای شما کوتاهتر به نظر برسد.

از کراواتهای پهن و برگردان یقه عریض استفاده نکنید. به جای آن از مدل های باریکتر استفاده کنید.

کت و شلوار از گوچی؛ پیراهن از رالف لورن؛ كراوات از دلچه و گابانا؛ کفش از هرمس.

 5 نکته که هر مرد قد کوتاهی باید بداند:

1- با خودتان صادق باشید و قبول کنید که قد کوتاه هستید؛ کت و شلوارهای کوتاه تر خریداری کنید.

2- پاچه شلوار با یک شکاف خیلی کوچک در درزهای بغل آن ، به شما کمک می کند تا بلندتر به نظر برسید.

3- مقداری از سر آستین پیراهن خود را بیرون بگذارید تا بازوهای شما را بلندتر نشان بدهد.

4- برگردان یقه باریک و نوک تیز، هیکل شما را کشیده تر نشان می دهد.

5- قرارگرفتن اولین دگمه كت شما در وضعیت پایین تر، خطوط بلندی را ایجاد می کند و بدن شما را کشیده تر نشان می دهد.

 

کمربند باعث می شود که کوتاهتر به نظر برسید،بنابراین از پوشیدن کمربند خودداری کنید. بدون کمربند عالی به نظر

 می رسید و اگر کت شما به خوبی با شما هماهنگ بشود، شلوارتان به خوبی بر روی بدنتان قرار خواهد گرفت.

مردان کوتاه : کفش های باریک

 

 

شما نمی خواهید که در اطراف قوزک پایتان اضافه وزن دیده شود، پس کفش های بلند و باریکتر بپوشید

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسببرای مردان با قد بلند

راجا بل ( Raja Bell): بازیکن تیم بسکتبال Phoenix Suns آمریکا
 

هرگز این گونه لباس نپوشید:

هرگز کت و شلوار بسیار بزرگتر از اندازه خود، با شانه های باد کرده نخرید، زیرا این مدل کت و شلوار شما را فرو می بلعد و باعث می شود که لاغرتر به نظر برسید، نه بزرگتر.

از پوشیدن کراوات های بسیار باریک خودداری کنید. شما به کراواتی با اندکی پهنا نیاز دارید، که بالاتنه شما را از آنچه که هست، کشیده تر نشان ندهد.

 

کت و شلوار از پرادا؛ پیراهن از جیل ساندر؛ کراوات از گوچی؛ کفش از آلن ادمونز

5 نکته که هر مرد بلند قدی باید بداند:

1- رنگ های روشنتر باعث افزایش پهنا و عرض اندام باریک و کشیده شما می شود.

2- یک کت و شلوار دو دگمه مطابق شکل برای یک مرد قد بلند بسیار عالی است.

3- داشتن قد بلند به این معنی نیست که شما به یک کت فوق العاده بلند نیاز دارید. ابتدا یک مدل بلند مناسب را امتحان کنید.

4- سعی کنید کمترین میزان سر آستین خود را بیرون بگذارید و نشان بدهید.

5- مقدار مناسب و آراسته ای پاکتی یا شکاف در شلوار شما، باعث می شود که پاهای شما خیلی بلند و کشیده دیده نشود.

 

مردان بلند قد: کفشهای پنجه گرد

شما مطمئنا نمی خواهید که پاهای شما از آنچه که هست بلندتر به نظر برسد، پس به جای یک کفش نوکدار، یک کفش با پنجه ای گردتر را انتخاب کنید.

 

 

لوازم جانبی و موفقیت

وقتی که شما خیلی قد بلند هستید، دوست دارید تا لباس شما قد شما را از آنچه که هست کوتاهتر نشان بدهد و از تاکید بر آن بکاهد، تا متناسب به نظر برسید. لوازم جانبی که بر روی اندام شما خطوط افقی ایجاد می کند، از قبیل کمربند، دستمال های جیبی چهارتا و کراوات های راه راه افقی، به انجام این امر کمک می کنند. 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مناسب برای اقایان با قد متوسط

لباس مناس شما  برای محیط کار

1- کت دو دگمه با پارچه ای که راه های باریکی دارد، همیشه انتخابی کلاسیک برای یک مرد متوسط اندام است، اما با انتخاب اندازه های نامناسب، این فرد فقط یک مرد متوسط به نظر می رسد. اطمینان حاصل کنید که شانه های کت به خوبی مناسب شانه های شما است.

- آستینهای کت باید مچ دست شما را بپوشاند، نه روی دست شما را و تقریبا باید یک سانتیمتر از آستین پیراهنتان از زیر آن دیده شود.

3- شلوارهایی که جلوی صافی دارند، معمولا نیازی نیست که پایین پاکتی داشته باشند، اما شلوارهای پلیسه دار نیاز به پاکتی دارد تا وزن اضافی در قسمت پایین ایجاد کند و تیزی خط اتوی شلوار را حفظ کند.

5- فقط با پیراهن های مردانه رسمی کراوات بپوشید، نه با پیراهن های اسپرت یقه باز. پیراهن های مردانه دور گردن شخص را می گیرد و برای پوشیدن با کراوات مناسب است. برای تعیین اندازه مناسب و راحتی خودتان، باید بتوانید دو انگشت خود را در یقه بسته شده پیراهن قرار بدهید.

 

لباس مناسب شما برای تعطیلات و گردش

1- کت اسپرت کلاسیک بسیار کم استفاده می شود. اما این مدل بهترین روش برای صمیمی بودن است.

 - بازهم مناسب بودن شانه های ضروری است. مطمئن بشوید که هنگامی که دگمه ها بسته است، دامنه حرکت کاملی در ناحیه سینه و پشت خود دارید.

3- لزومی ندارد که شما همیشه کت را با پیراهن آستین بلند جلو دگمه دار بپوشید، می توانید حتی این کت را بر روی یک تی شرت آستین کوتاه بپوشید.

4- برای اینکه ظاهر خود را جوان و مد نشان بدهید، کت اسپرت خود را با شلوار کبریتی یا شلوار ارتشی جلو صاف بدون پلیسه بپوشید.

5- زمانی که رنگهای خنثی مانند رنگمایه های قهوه ای و خاکستری را می پوشید، بخشی رنگی را در لباس خود قرار بدهید، مثلا تی شرت یا پلوورتان، تا بیروح و سرد به نظر نرسید.

لباس مناسب شما برای میهمانی های شب رسمی

1- اندام ایده آل مردانه، شانه های پهن و کمر باریک است. کتی که شانه هایی با ساختار محکم و سخت دارد، می تواند به ایجاد این اندام کمک کند. البته نباید مقدار زیادی لایه و اپل در شانه خود قرار بدهید.

2- اگر در موقعیتی لباس می پوشید که کراوات لازم نیست، به شکل دیگری کت خود را جذاب کنید، خواه با یک پیراهن طرحدار یا دستمال جیب یا هردو آنها.

 

3- دقت کنید که رنگ کمربند شما با کفشتان هماهنگ باشد.

 4- جوراب های خود را با شلوارتان هماهنگ کنید نه کفشتان، مگر زمانی که شلوار جین پوشیده باشد

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 لباس سالم!

ورزش و فعالیت بدنی"، "تغذیه سالم"، "بهداشت روان" و "محیط زیست و آب و هوای سالم".

ما برای حفظ سلامت‌مان به تمامی موارد بالا نیاز داریم و به همین دلیل به سلامت مواد غذایی و آنچه می ‌خوریم، توجه داریم. سعی می ‌کنیم ورزش را در برنامه روزانه‌مان بگنجانیم، فعالیت بدنی داشته باشیم و استرس را از خودمان دور کنیم. برایمان مهم است که آب سالم بنوشیم و هوای سالم تنفس کنیم، اما در انتخاب لباس و پوشاک کمتر به این موضوع توجه می ‌کنیم. در حالی که لباسی که به تن داریم، ساعت‌ها آن هم به طور مستقیم با پوست ما در تماس است. کارشناسان بهداشت می‌ گویند لباسی که می‌ پوشیم و نوع پوششی که انتخاب می ‌کنیم، به طور مستقیم با سلامت ما ارتباط دارد.

طی چند سال اخیر استفاده از مواد غذایی و محصولات خوراکی ارگانیک(طبیعی) به موضوعی پراهمیت تبدیل شده است و افراد وقتی برای خرید به فروشگاه می ‌روند، به دنبال محصولات طبیعی، سالم و ایمن هستند و حتی حاضرند پول بیشتری برای خرید این محصولات که ظاهر زیبایی ندارند، اما به طور طبیعی رشد و پرورش پیدا کرده‌اند، بپردازند. این موضوع درباره پوشاک و الیافی که در بافت لباس از آن استفاده شده است هم صدق می ‌کند و همین موجب شده تا لباس‌های ارگانیک به بازار بیایند.

طبیعی بهتر از مصنوعی، اما ...

بیشتر ما می ‌دانیم لباس‌هایی با الیاف مصنوعی، مانند نایلون و پلی استر و پارچه‌هایی که درصد کمی ‌نخ و پنبه دارند، برای سلامت پوست مناسب نیستند و برای حفظ سلامت بهتر است از لباس‌های نخی، پنبه‌ای و کتانی که از لیاف طبیعی تهیه شده‌اند، استفاده کرد، اما این نوع لباس‌ها هم بهتر است از نوع ارگانیک باشند. هرچند لباس‌های نخی و کتانی و پارچه‌هایی که از الیاف طبیعی تهیه شده‌اند، انتخاب سالم‌تری است، اما به شرطی که با حشره‌کش‌ها، آفت‌کش‌ها و سموم شیمیایی آغشته نباشد.

بیشتر آفت‌کش‌ها و سموم شیمیایی که استفاده می‌ شوند، حاوی ترکیبات کلره هستند و وقتی به شکل ذرات معلق در هوا پراکنده می‌ شوند، به ترکیبات خطرناک و سرطان‌زای دی‌اکسین تبدیل می‌ شوند. به نظر می‌ رسد، آفت‌کش‌های کلره در ایجاد اختلالات هورمونی و سرطان‌های پستان و پروستات دخالت داشته باشند.

به گزارش سازمان جهانی بهداشت، در کشورهای در حال توسعه هر سال 20 هزار نفر در اثر مسمومیت با سموم شیمیایی، آفت‌کش‌ها و حشره‌کش‌ها جان‌شان را از دست می‌ دهند که بیشتر این مسمومیت‌ها در مزارع پنبه و کتان اتفاق می ‌افتد.

لباس سالم برای کودکان

همه پدر و مادرها می ‌خواهند فرزندان‌شان در محیطی سالم و ایمن رشد کنند و از محصولات سالم استفاده کنند. کودکان امروز در محیطی آلوده‌تر از پیشینیان خود زندگی می ‌کنند. آب، هوا، میوه ، سبزی و محصولات کشاورزی و پوشاکی که آنها استفاده می ‌کنند با انواع مواد شیمیایی که ممکن است سلامت‌شان را به خطر بیندازد، همراه است. به همین دلیل انتخاب خوراک و پوشاکی که به شکل طبیعی و بدون دخالت سموم و مواد شیمیایی تهیه شده‌اند، راه حل مناسبی برای کمتر کردن تماس آنها با مواد خطرناک شیمیایی است.

گران‌قیمت، بادوام و ارزشمند

لباس‌های ارگانیک ممکن است گران‌ قیمت‌تر از لباس‌های معمولی باشند، اما دوام بیشتری دارند و مدت زمان بیشتری می توان با آسودگی خیال از آنها استفاده کرد. ضمن اینکه خیال‌تان راحت است که لباس سالمی ‌پوشیده‌اید و پوششی انتخاب کرده‌اید که به محیط زیست و سلامت انسان‌های دیگر آسیب نمی ‌رساند.

لباسی با اندازه مناسب

یکی از مهم ترین مشخصه‌های لباس این است که در آن احساس راحتی کنید. لباس‌های تنگ و لباس‌هایی با اندازه‌های نامتناسب انتخاب مناسبی نیستند. بهترین گزینه این است که لباسی به طور دقیق متناسب با اندازه‌های شخصی و طبق الگوی بدن خودتان بپوشید و در واقع برای سفارش لباس سراغ خیاط بروید و بخواهید برایتان لباس بدوزد، اما از آنجایی که این کار هزینه و زمان بیشتری نیاز دارد، اغلب افراد ترجیح می ‌دهند سری به فروشگاه‌های پوشاک بزنند و از میان محصولات موجود، لباس‌های مورد نیازشان را خریداری کنند.

برای راحتی مصرف‌کنندگان و برای اینکه افراد بتوانند به راحتی لباسی متناسب با ابعاد بدن‌شان در بازار پیدا کنند از ابعاد و اندازه‌های آنتروپومتریک استفاده می‌ شود. در علم ارگونومی ‌یا مهندسی فاکتورهای انسانی، از این ابعاد و اندازه‌ها برای طراحی محصولاتی متناسب با نیاز مصرف کننده استفاده می ‌شود.

برای جمع‌آوری اطلاعات ابعاد و اندازه‌های بدنی جامعه مصرف‌کننده، محققان و پژوهشگران طبق اصول آماری اندازه‌های گروه‌های نمونه را به طور دقیق گرفته و این اندازه‌ها را به کل جامعه تعمیم می‌ دهند. بعد هم طبق همین اندازه‌ها که تناسب نزدیکی با گروه مصرف‌کننده دارد طراحی محصول صورت می ‌گیرد. لباسی که با این روش طراحی و دوخته شده باشد، برای بیشتر افراد جامعه به راحتی قابل استفاده است.

متأسفانه در کشور ما هنوز این کار به‌ طور کامل انجام نشده است و ما برای دوخت لباس از استانداردهای کشورهای دیگر استفاده می‌ کنیم بنابراین اگر برای خرید لباسی متناسب با ابعاد و اندازه‌های بدن‌تان مجبورید ساعت‌ها در بازار وقت صرف کنید. شاید یک علتش همین باشد.

لباس‌های هوشمند

یک خبر هم از تازه‌های علمی ‌لباس و پوشاک. دانشمندان اروپایی لباس‌هایی طراحی کرده‌اند که می ‌تواند وضعیت سلامت فردی که لباس را به تن دارد، ارزیابی کند. در بافت این لباس‌های هوشمند حس‌گری جاسازی شده است که قادر است، ویژگی‌های مایعات بدن مانند خون و عرق را ارزیابی کند. استفاده از این لباس برای بررسی و کنترل وضعیت سلامت بیماران بعد از عمل جراحی، افرادی با بیماری‌های مزمن و ورزشکاران مجروح و حادثه ‌دیده کاربرد دارد.

در حال حاضر، هشت گروه تحقیقاتی در حال پژوهش و بررسی روی این موضوع و ساخت حس‌گرهای پیشرفته‌تر هستند. اولین و ساده‌ترین نوع این حس‌گرها می ‌تواند اسیدیته، شوری و مقدار تعریق بدن را بسنجد.

پژوهشگران قصد دارند در آینده حس‌گرهایی بسازند که بتواند فاکتورها و علایم حیاتی گوناگون را به طور همزمان ارزیابی کرده و بیماری‌ها و عفونت‌ها را در مراحل اولیه شناسایی کند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لكه سفيده تخم مرغ

 لكه سفيده تخم مرغ را هرگز با آب گرم نشوييد، زيرا لكه ثابت مي ماند . بلكه براي از بين بردن آن، محل لكه را با آب سرد ، كاملاً بشوييد.

 

لكه بر روي سفره

 

اگر سفره شما بر اثر چربي لك گرفته است و با شستن هم از بين نمي رود، مي توانيد سفره را بعد از شستن به مدت يك روز در آفتاب روي بند لباس پهن كنيد .  با اينكار نور خورشيد لكه هاي سفره را از بين مي برد.

 

لكه واكس كفش

اگر بر اثر بي احتياطي مقداري واكس روي فرش يا لباستان ماليد ، مي توانيد ابتدا پنبه اي را خيس كنيد و روي آن بكشيد. سپس روي پنبه مقداي مايع ظرفشويي بريزيد و بر روي لكه بكشيد .  بعد از اين كار پنبه را آغشته به آب خالص كنيد و دوباره روي لكه بكشيد تا لكه كاملاً از بين برود. اگر با اين كار لكه از بين نرفت ، مقداري الكل بر روي دستمال ريخته و بر روي لكه بكشيد، تا كاملاً تميز شود. اگر لباس قابل شستشو باشد، بعد از زدودن لكه، لباس را با پودر لباسشويي و آب نيم گرم كاملاً بشوييد.

 

جوهر سياه

براي از بين بردن  جوهر سياه بر روي فرش ، مقداري ماست روي محل لكه ريخته و با قاشق ماست را جمع كنيد. چند مرتبه اين كار را تكرار كنيد، لكه كاملاً از بين مي رود.

 

لكه چاي

براي از بين بردن لكه چاي، فوراً پارچه خيس را روي لكه بكشيد. اگر پاك نشد، پارچه را آغشته به آب و پودر لباسشويي كنيد بر روي لكه بكشيد فوراً تميز مي شود.

 

لكه قير

براي از بين بردن لكه قير ، بهترين روش به كار بردن بنزين است . محل لكه را با بنزين بشوييد، سريع تميز مي شود .

 

لكه آدامس

براي از بين بردن آدامس از شيره درخت كاج و يا روغن نباتي استفاده كنيد و بعد از آن لباس را كاملاً بشوييد. روش ديگر براي از بين بردن لكه آدامس از روي لباس اين است كه يك تكه يخ برداشته و چند مرتبه بر روي آدامس بكشيد تا از روي لباس جدا شود . اگر آدامس از پارچه  جدا نشد مي توانيد از بنزين استفاده كنيد.

 

لكه خون

محل لكه را زير آب سرد قرار داده و آب سرد را با فشار روي لكه بريزيد. لكه از بين مي رود. اگر لكه پاك نشد ، مي توانيد بعد از شستن با آب سرد، روي لكه را نشاسته ذرت ماليده و در آفتاب قرار دهيد . بعد از خشك شدن نشاسته، لباس را بشوييد لكه از بين مي رود.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لكه هاي روي گلدان

مي توانيد بعد از شستشوي اوليه ، مقداري سركه غليظ و نمك فراوان داخل گلدان ريخته و بگذاريد چند ساعت بماند، بدين صورت جرم ها در محلول حل شده و گلدان تميز مي شود.

 

لكه خودكار:

براي از بين بردن لكه خودكار مي توانيد اسفنجي را آغشته به شير كنيد و به محل لكه بماليد، لكه به راحتي از بين مي رود.

 

لكه چسب:

يك تكه پارچه را آغشته به سركه كرده و روي چسب بگذاريد. چسب، سفتي خود را از دست داده و از لباس جدا مي شود.

 

لكه روغن:

براي پاك شدن لكه روغن مي توانيد لباس را با پودر ماشين لباسشويي بشوييد . لكه فوراً از بين مي رود.

 

لكه گيري ظروف چيني:

ظروف چيني از جمله( استكان، نعلبكي، ليوان و غيره) را داخل ظرفي بريزيد . سپس آب سرد و مقداري پودر لباسشويي روي آن بريزيد و روي اجاق بگذاريد تا چند دقيقه بجوشد تمام لكه ها از بين مي رود.

 

لكه زنگ زدگي بر روي لباس:

يك ليمو ترش را دو نيمه كرده و يك نيمه آن را آغشته به نمك كرده ، بر روي لكه بماليد. پس از پاك شدن لكه، لباس را با آب بشوييد.

 

لكه گيري شيشه ها:

اغلب خانم ها زماني كه شيشه پاك مي كنند ، مي بينند كه بر روي شيشه لك افتاده است و دائم دو طرف شيشه را پاك مي كنند. براي راحتي كار مي توانيد از اين روش استفاده كنيد: يك طرف شيشه را به طوري عمودي پاك و طرف ديگر شيشه را به طور افقي پاك كنيد، با اين روش خيلي راحت متوجه مي شويد، كه لكه كدام طرف شيشه است.

 

كندن آدامس از مو:

بچه ها گاه با آدامس خود بازي مي كنند و آن را به جاهاي مختلف مي چسبانند ! اگر آدامس به موي كودك شما چسبيد، مي توانيد براي كندن آن از دو روش زير كمك بگيريد:

روش اول: يك تكه يخ را چند بار روي آدامس بكشيد تا سفت شود سپس آدامس را از مو جدا كنيد.

روش دوم: كمي كرم مرطوب كننده به همان قسمت مو بكشيد ، سپس با يك دستمال خشك، مو را چند بار پائين بكشيد آدامس از جدا خواهد شد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

تميز كردن اثر سوختگي اتو

اگر لباس شما بر اثر گرماي زياد اتو، زرد رنگ شد، مي توانيد يك پياز را دو نيم كرده و روي پارچه كتاني بماليد. لكه هاي زرد رنگ بر طرف خواهند شد.  بعد آن را چند دقيقه داخل آب سرد خيس كنيد و بشوييد.

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

از بين بردن لكه شمع بر روي كاغذ ديواري

اگر شمع بر روي كاغذ ديواري چكيد و كاغذ ديواري غيرقابل شستشو است ، اول شمع را با كارد از روي ديوار جدا كنيد . سپس با يك مداد پاك كن آن را خوب تميز كنيد.

 

لكه شمع روي وسايل چوبي:

مورد بعدي چكيدن شمع روي وسايل چوبي جلا دار است. در چنين حالتي شمع را نبايد تراشيد يا سمباده كشيد . كافي است قسمت لك شده را به آرامي با آب گرم بشوييد و فوراً با پنبه پاك كنيد.

 

 

لكه شمع بر روي تابلوهاي نقاشي:

در اين صورت با تيغه كارد شمع را پاك كنيد، و بعد با آب نيم گرم  و صابون و اسفنج و آن را بشوييد و پاك كنيد . سپس يك پارچه نخي را به ملايمت روي قسمت شسته شده بكشيد، اثري از لكه باقي نمي ماند.

 

 

لكه شمع بر روي موزاييك:

ابتدا كمي سركه گرم روي لكه بريزيد و بعد آن را  با صابون و آب نيم گرم بشوييد و فوراً خشك كنيد.

 

لكه شمع بر روي پارچه:

براي از بين بردن لكه شمع در دو طرف پارچه، كاغذ خشك كن قرار داده و روي آن اتوي  داغ بگذاريد . شمع به كاغذ خشك كن مي چسبد و لكه را از بين مي رود.

 

پاك كردن لكه سوختگي سطحي توسط قند:

زماني كه لباس شما بر اثر سوختگي  سطحي يا سيگار زرد شده ، زياد نگران نباشيد . با قند بر روي لكه زرد رنگ بكشيد و آنقدر اين كار را انجام دهيد تا لكه از بين برود.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چطور لکه ها را پاک کنيم

لكه شمع، مداد شمعي و مدادهاي چرب آرايشي: براي اين منظور كافي است ابتدا باقي مانده ماده ايجاد كننده را با جسمي نوك تيز به آرامي برداريد. سپس دو تكه دستمال توالت يا كاغذ قهوه اي (مورد استفاده در خشكشويي ها) در دو طرف لكه قرار دهيد. سپس اتوي گرم را بر روي يكي از كاغذها در محل لكه فشار دهيد. به اين ترتيب، چربي موجود در لكه آب مي شود و جذب دستمال يا كاغذهاي طرفين مي شود. ولي در مورد موكت و فرش پس از برداشتن پارافين سفت شده از روي سطح، تنها يك كاغذ بر روي سطح لكه قرار دهيد و اتو بكشيد.

لكه گل و لاي بر روي لباس: كافي است يك عدد سيب زميني را با چاقو به دو نيم کنيد و بر روي لكه بماليد، سپس لباس را در آب سرد بخيسانيد و طبق معمول با مواد شوينده شست و شو دهيد. در صورتي كه لكه همچنان پايدار ماند، دستمال را به الكل آغشته كنيد و بر روي لكه بماليد.

لكه آب ميوه: مقداري نمك بر روي لكه بريزيد و سپس آن را در آب سرد مدتي خيس كنيد. پس از آن با آب گرم و مواد شوينده شيميايي بشوييد.

لكه روژ لب: شما مي توانيد با ماليدن خمير دندان بر روي اين نوع لكه و سپس شست و شو، آن را به طور كامل از بين ببريد. البته پاشيدن اسپري مو نيز براي از بين بردن چنين لکه هايي (پيش از شست وشو) بسيار مفيد است. راهكار ديگر براي اين منظور استفاده از الكل است.

لكه چاي و قهوه: به محض ريخته شدن يكي از اين مواد بر روي لباس، آن را با آب سرد و مواد شوينده شست و شو دهيد.

اگر امكان شست وشوي سريع آن وجود نداشت، مقداري نمك بر روي سطح لكه بريزيد و مدتي صبر كنيد تا نمك آن را به خود جذب كند. سپس در صورت فراهم شدن شرايط شست وشو، آن را به روش معمول با آب گرم و مواد شوينده بشوييد.

راهكار ديگر اين است كه سطح لكه را با اسپري مخصوص مو بپوشانيد، سپس يك قطعه صابون بر روي سطح لكه بماليد و بعد آن را در آب سرد خيس كنيد و بشوييد.

لكه سس گوجه فرنگي: ابتدا روي سطح لكه را با روش ضربه اي به وسيله پارچه اي ديگر به الكل آغشته كنيد، سپس در آب سرد و مواد شوينده بشوييد. اگر لكه روي سطح فرش يا موكت ايجاد شده باشد، ابتدا مقداري فوم ريش تراشي بر روي لكه بريزيد و سطح آن را با اسفنج آنقدر مالش دهيد تا پاك شود. سپس دستمال ديگري را كمي مرطوب كنيد و بر روي لكه بكشيد و صبر كنيد تا خشك شود.

لكه چربي بر روي لباس: ابتدا با دستمال كاغذي توالت ضرباتي آرام به سطح لكه بزنيد و باقيمانده چربي را به دستمال منتقل كنيد. براي لباس هاي رنگ روشن و قابل شست وشو با ماشين، مي توانيد در صورت امكان آنها را در ماشين لباسشويي و درجه حرارت بالا شست وشو دهيد ولي در غير اين صورت يا لكه زدايي را به خشكشويي بسپريد يا با دست شست وشو دهيد.

نكته: براي جذب لكه هاي چربي و حتي لكه هاي حاصل از ريختن نوشابه، آب ميوه و مانند اينها بر روي لوازم دكوراسيوني مانند مبلمان يا فرش، بهترين كار ريختن قشر نازکي از نمك يا پودر تالك (پودر بچه) و رها كردن لكه براي مدت نيم ساعت تا يك ساعت است. پس از طي اين مدت با جارو برقي پودرها را جمع كنيد و سپس با شامپو فرش يا كف حاصل از كمي مايع ظرفشويي و آب شست وشو دهيد. البته مرحله فوق را مي توانيد چند بار تكرار كنيد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

در سرما چه بپوشيم ؟

 
*لایه لایه بپوشید. لایه­های مختلف لباس، مثل شیشه­های چند جداره، گرمای بدنتان را بین خودشان نگه می­دارند.
 
*الیاف طبیعی بپوشید. نازک­ترین پیراهن­های نخی زا سنگین­ترین لباس­های پلاستیکی که یقه­شان را تازیر چانه بالا کشیده­اید، بهتر می­توانند گرمای بدن شمارا حفظ کنند. لباس­های نخی عرق نمی­کنند، بدن را جیزجیز نمی­کنند، سبک و راحت هم هستند.
 
*3 لایه بپوشید. لباس­های زمستانی 3 لایه دارند؛ لایه زیر پیراهنی که باید نخی و نازک باشد تا عرق را جذب کند، لایه گرم­کن مثل پلیور که بهتر است پشمی باشد تا گرما را درخودش نگه­دارد و لایه بادگیر مثل کت وکاپشن که بهتر است از الیاف مصنوعی باشد تا درمقابل باد و باران مقاومت کند. البته این لایه آخر، مال بیرون از خانه است.
 
*گوش­ها، گردن و سرتان را بپوشانید. قدیمی­ها می­گفتند آدم از سر سرما می­خورد. حرفشان را گوش کنید.
 
*داخل خانه که هستند حتماً جوراب بپوشید. نیازی نیست جوراب­هایتان مثل کفش­های اسکیموها باشند، همین جوراب­های نخی هم کفایت می­کنند. البته کفش­های روفرشی زمستانی را هم فراموش نکنید؛ از این کفش­هایی که عروسک شیرو خرگوش وخرسند. قشنگ بودنشان باعث می­شود به محض رسیدن به خانه به سمتشان بروید.
 
*به محض ورود به خانه، همه لباس­هایتان را عوض کنید و لباس­های بیرون را که سرما در تاروپودشان هم نفوذ کرده، تا آخرین تکه از خودتان دور کنید.
 
*کشوها و کمدها، بدترین جاهای نگهداری لباس­هايی هستند که توی خانه قرار است بپوشید. صبح که می­روید، لباس­هایتان را اگر شوفاژ دارید روی آن و اگر ندارید، جایی نزدیک بخاری اتاقتان بگذارید تا وقتی به خانه برگشتید، از گرمایشان لذت ببرید. 
 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

اولین چرخ خیاطی ساخته چه كسی است ؟


اولین چرخ خیاطی ساخته شخصی به نامتامیس سنت انگلیسی است . وی ماشینی در سال 1790 به ثبت رسانید كه كارش بسیار شبیه  به دوخت زنجیره ای زمان ما بود . البته هدف از ساخت این ماشین بیشتر دوختن چیزهای چرمی بود . اما هرگز این وسیله مورد استفاده قرار نگرفت و مخترع این اثر از اختراع خود سودی نبرد . تا اینكه در سال 1830  یك خیاط  فرانسوی فقیر كه بارتلمی تیمونیه نام داشت موفق شد با ذوق و ابتكار خلاقانه خود چرخ خیاطی را بسازد كه بسیار شبیه چرخهای خیاطی امروزی بود . بعدها این وسیله در فرانسه مورد استقبال مردم قرار گرفت  ولی گروهی از كارگران كه وجود این اختراع را باعث كسادی كار خود می دیدند  شبانه به كارگاه بارتلمی حمله كرده و همه چرخهای خیاطی او را نابود كردند و بارتلمی  از غصه و فقر جان خود را از دست داد .  همزمان  با این اتفاق مرد دیگری  در نیویورك بنام والترهنت چرخ خیاطی دیگری را ساخت . این چرخ دارای سوزنی بود كه همانند سوزنهای امروزی چرخ خیاطی سوراخی كوچك در نوك خود داشت كار این سوزن ، زدن كوكهای رُز(1)بود .  یعنی با نخ حلقه ای میان پارچه می زد و سپس  حلقه دیگری آمده در حلقه اول مانند زنجیر قفل می شد . با همه اینها هنت هرگز موفق نشد  كه این اختراع خود را به ثبت برساند . تا روزگاری كه افتخار ثبت نخستین چرخ خیاطی نصیب الیاس هاو شد . همچنین آیزك سینگر نیز یك چرخ خیاطی را در كشور آمریكا به ثبت رسانید .

آنگاه دعوای مفصلی بین سینگر و الیاس هاو بر  سر این موضوع كه حق تقدم با چه كسی است درگرفت .  سرانجام هاو توانست در این نزاع پیروز از میدان بیرون رفته و از هر چرخ خیاطی كه به بازار می آمد حق امتیاز  به سود خود دریافت نماید .

(1) كوك های رُز كوك هایی است كه با چندبار پیچیدن نخ دور سوزن ایجاد می شود و به شكل گلبرگ های رُز روی پارچه قرار می گیرد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

راهنمای کاربردی رنگها برای ست کردن لباس

مهمترین هدف ما از کنار هم گذاشتن و سِت کردن لباسهای مختلف، ایجاد هارمونی و هماهنگی است.

هارمونی چیزی است که خوشایندِ چشم بیننده باشد و حس نظم و توازن را به فرد القاء کند. اگر چیزی فاقد هماهنگی و هارمونی لازم باشد، خسته کننده و  آشفته به نظر خواهد آمد.

در یک حالت این تجربه دیداری آنقدر ملایم و یکنواخت می شود که بیننده را درگیر نمی کند. مغز انسان اطلاعات با قدرت انگیزش پایین را رد می کند، مثل مجموعه های تک رنگ با بافت و طرح یکسان.

در حالت دیگر، تجربه دیداری آنقدر تکرار شونده و خسته کننده می شود که بیننده طاقت نگاه کردن به آن را نخواهد داشت. مغز انسان چیزی را که قادر به تعدیل و فهم آن نباشد، مثل چهار طرح و رنگ متناقض و متضاد در یک مجموعه  را پس زده و رد می کند.

به طور خلاصه، یکپارچگی بیش از حد باعث انگیزش بسیار پایین و پیچیدگی افراطی نیز باعث انگیزش بیش از حد خواهد شد. در این میان، هارمونی و هماهنگی تعادل پویا خواهد بود.

برای استفاده از چارت پایین، دانستن مفاهیم زیر الزامی است:

 رنگ هسته: رنگ غالب در طرح رنگ به شمار می رود. این رنگ، رنگِ آیتم اصلی مجموعه شماست مثل کت یا ژاکت.

رنگ تکیه: رنگ دوم یا گاهاً سوم طرح رنگ شماست. این رنگ می تواند متمم، سه گانه، شبیه یا خنثی باشد.

ثلاثی: اولین یا عمده ترین رنگ های سه گانه در چرخه (یا طیف) رنگ، قرمز، آبی و زرد هستند. (کت و شلوار آبی نفتی، پیراهن زرد کمرنگ، و کراوات شرابی) اینها رنگ های خالص نامیده می شوند چون ترکیب کردن آنها با هم یا با سفید یا سیاه تناسب ایجاد می کند.

 

 

ثلاثی دوم رنگ ها در چرخه ی رنگ، نارنجی، سبز و بنفش است. این ثلاثی از ترکیب دو رنگ اول باهم به وجود آمده است. ترکیب زرد و قرمز، نارنجی می سازد، ترکیب زرد و آبی، سبز درست می کند و ترکیب آبی و قرمز، بنفش می سازد.

رنگ های متمم:

این رنگ ها رنگ هایی هستند که در چرخه رنگ کاملاً متضاد و روبه روی هم قرار گرفته اند. وقتی این رنگ ها در کنار یکدیگر قرار بگیرند، یکدیگر را تشدید کرده و یکدیگر را روشن تر نشان می دهند. رنگ های سبز و قرمز مقابل همدیگر قرار گرفته اند، به همین دلیل است که شلوار ارتشی با کت یا پیراهن شرابی یا زرشکی اینقدر زیبا به نظر می رسد. آبی هم در مقابل نارنجی قرار گرفته است، از اینرو طلایی، زنگاری و قهوه ای متمم سایه های مختلف رنگ آبی به حساب می آیند.

رنگ های مشابه: (این رنگ ها همچنین به رنگ های مجاور، رنگ های هماهنگ و رنگ های مرتبط نیز خوانده می شوند).

این رنگ ها، رنگ هایی هستند که در چرخه رنگ در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. این رنگ ها از اینرو ایجاد هارمونی می کنند که کمی از رنگ یکدیگر را در خود دارند. برای مثال می توان از شلوار آبی، پیراهن سبز-آبی و کت بنفش نام برد.

رنگ ها گرم و سرد:

خانواده های رنگ های مجاور و مشابه شامل رنگ های گرم (قرمز، نارنجی، زرد) و رنگ های سرد (سبز، آبی  بنفش) می شود. طراحان معمولاً طرح های رنگی را بر اساس دو یا سه رنگ مرتبط می سازند.

دو رنگ گرم را با یک یا دو رنگ سرد انتخاب کنید، یا دو رنگ سرد را با یک رنگ گرم انتخاب کنید، بااینکار تعادل پویا ایجاد خواهید کرد.

مثال: کت و شلوار آبی نفتی، پیراهن آبی روشن، و کراوات قرمز. یا پیراهن زرد، کت زنگاری و شلوار آبی.

رنگ های خنثی: رنگ های خنثی شامل سایه های سفید، سیاه، خاکستری و خرمایی می شود.

از رنگ های خنثی می توان در ترکیب با همه رنگ ها یا ترکیب با خودشان استفاده کرد. شلوار خاکی، پیراهن سفید، و یک ژاکت خاکستری، مجموعه ای از رنگ های خنثی را ایجاد میکند. درست است که رنگ های خنثی اگر باهم استفاده شوند پویا نخواهند بود، اما ظاهری زیبا را به وجود می آورند.

رنگ های سیاه، سفید، خاکستری و قهوه ای در چرخه رنگها، جدا از هم نیستند، اما از نسبتهای مختلف قرمز، زرد و آبی ساخته شده اند. برای ساخت رنگهای خنثی می توان سه رنگِ رنگ های اصلی یا اولیه را باهم یا یکی از رنگ های اولیه را با یکی از رنگ های ثانویه (رنگ های ثانویه از ترکیب دو نوع از رنگ های اولیه ساخته می شوند) ترکیب کرد.

برای مثال:

چطور قهوه ای بسازیم؟

برای این منظور باید یک رنگ را با رنگ متمم آن ترکیب کرد. آبی و نارنجی را باهم، بنفش و زرد را باهم، سبز و قرمز را باهم ترکیب کنید. هرکدام از این ترکیبات نوع مختلفی از قهوه ای می سازد.

چطور خاکستری بسازیم؟

کمی نارنجی (یا زرد و قرمز) را با آبی مخلوط کنید و بعد کمی سفید به آن اضافه کنید. همچنین می توانید آبی را با یکی از رنگ های خاک، مثل قهوه ای مایل به زرد یا  قهوه ای سوخته ترکیب کنید.

رنگ هسته

رنگ های تاکیدی

متمم

سه گانه

مشابه

خنثی

سفید (خنثی)

همه ی رنگ ها

(برای همه ی رنگ ها یکسان است)

سفید، سیاه، خاکستری، خرمایی

سیاه (خنثی)

همه ی رنگ ها

خاکستری (خنثی)

خاکستری تیره تر یا روشن تر، قرمز، آبی، زرد و سبز

قهوه ای روشن-خرمایی (خنثی)

آبی، بنفش، زرشکی، فیروزه ای، قهوه ای، نارنجی، سبز

قهوه ای

آبی، سبز، نارنجی، زرد

سرمه ای-آبی نفتی

نارنجی، طلایی، زنگاری

زرد، قرمز، قهوه ای، خرمایی

آبی، سبز، بنفش

زرشکی-قرمز

سبز

آبی، زرد

بنفش، نارنجی

زرد

بنفش

قرمز، آبی

نارنجی، سبز

بنفش

زرد

نارنجی، سبز

آبی، قرمز

نارنجی-زنگاری

آبی

سبز، بنفش

زرد، قرمز، قهوه ای

سبز-زیتونی

قرمز

بنفش، نارنجی

آبی، زرد

 

نکته: باید به تُن (اضافه کردن خاکستری)، ته رنگ (اضافه کردن سفید) و سایه (اضافه کردن سیاه) رنگ (رنگ خالص) دقت داشته باشید. سبز و قرمز رنگ های متمم یکدیگر هستند اما اگر سبز خالص را با قرمز ترکیب کنید خیلی کریسمسی به نظر خواهید آمد که فقط برای روزهای کریسمس مناسب است! اما شرابی یا زرشکی و سبز ارتشی تناسب فوق العاده ای باهم دارند.

همچنین می توانید دست از ترکیب رنگ برداشته و تک فام شوید:

تک فام: یعنی همه چیز از یک رنگ باشد اما از سایه ها و ته رنگ ها و تُن های مختلف. درمورد آبی می توان کت و شلوار سرمه ای، پیراهن آبی کمرنگ، کراوات آبی تیره و ... را نام برد. با استفاده از نقش و بافت می توان در این ترکیب کمی تقابل ایجاد کرد. بعضی از آیتم های لباستان باید صاف و نرم باشند، برخی باید بافتی زبر داشته باشند، بعضی از آنها می توانند طرحدار باشند و بقیه ساده و...

در جدول زیر رنگ هایی که با هم تناسب خوبی دارند را برایتان گرد آورده ایم، اما یادتان باشد این فقط جنبه راهنمایی دارد.

رنگ کت

رنگ پیراهن

رنگ کراوات

رنگ شلوار

رنگ کفش و کمربند

سرمه ای

سفید، آبی، زرد، صورتی

آبی، طلایی، زرد، زرشکی، قرمز، بنفش

خاکستری، خرمایی

سیاه، قهوه ای، یا چرم کُردوبا

خاکستری

سفید، خاکستری، زرد، صورتی، یاسی، آبی

سیاه، سفید، خاکستری، سبز، سبز-آبی، زرشکی، سرمه ای، هر یک از رنگ های اصلی

خاکستری، سیاه، سرمه ای

سیاه، قهوه ای، یا چرم کُردوبا

قهوه ای

سفید، زرد آهویی، آبی، زرد

خرمایی، سیاه، قهوه ای، زنگاری، نارنجی، قرمز، طلایی، زرد، سبز، زرشکی

خرمایی، خاکستری، سایه ی متفاوتی از قهوه ای

قهوه ای، یا چرم کُردوبا

خرمایی (قهوه ای روشن)

آبی، زرد آهویی، سفید

خرمایی، قهوه ای، زنگاری، نارنجی، قرمز، سرمه ای

سیاه، سرمه ای، خاکستری، قهوه ای، خرمایی تیره تر

قهوه ای، سیاه، یا چرم کُردوبا

سبز زیتونی

سفید، زرد آهویی، خاکستری، زرد کمرنگ، آبی کمرنگ

زرشکی، زنگاری، سبز، خرمایی، زرد

خاکستری، خرمایی، سرمه ای، قهوه ای

قهوه ای، یا چرم کُردوبا

سیاه

سفید، خاکستری کمرنگ، زرد، آبی

سیاه، سفید، خاکستری، آبی، زیتونی، زرشکی، هرکدام از رنگ های اصلی

خاکستری، خرمایی

سیاه

 

نکاتی درمورد هماهنگی گوشه جیب کت:

به هیچ عنوان رنگ کراوات یا پیراهنتان را با رنگ گوشه جیب کتتان یکی نکنید. اگر اصرار دارید که این رنگ ها یکی باشند، از رنگ پیراهن استفاده کنید و به هیچ عنوان با رنگ کراواتتان یکی نکنید. برای داشتن ظاهری رسمی تر از پیراهن های ساده استفاده کنید. زمانی در دهه چهل بود که آقایان رنگ کراواتشان ر ا با رنگ گوشه جیبشان سِت میکردند اما خوشبختانه آن زمان سپری شده است.

مکتبی است که اعتقاد دارد جنس کراوات، کت و گوشه جیب کت نباید یکسان باشد. اگر کراواتتان ابریشمی است، گوشه جیبتان باید لینِن باشد. و اگر کت و شلوارتان فاستونی است بهتر است از گوشه جیب پشمی یا کشمیر استفاده کنید. البته این تئوری چندان هم بد نیست اما ابریشم و سیلک هنوز هم با همه چیز خوب سِت می شود.

نکات مهم:

-      رنگ های فصلی: استفاده از بعضی رنگ ها در زمان بخصوصی از سال بهتر است. مثلاً سایه های زرد معمولاً برای تابستان، رنگ های زنگاری، قهوه ای، سبز و زرشکی برای پاییز مناسب است. پوشیدن لباس زرد رنگ در پاییز و لباس زنگاری در تابستان کمی نامتناسب است.

-      به تباین و تقابل رنگ ها دقت کنید. یک آیتم روشن را با دو آیتم تیره یا یا آیتم تیره را با دو آیتم روشن سِت کنید. مثال: کت و شلوار ذغالی، پیراهن سفید و کراوات قرمز، یا کت و شلوار خرمایی یا پیراهن زرد و کراوات سبز، یا شلوار خاکی با یک پیراهن آبی تیره.

-      ارزش رنگ ها: رنگ های تیره شما را لاغرتر نشان می دهد، درحالیکه رنگ های روشن برجسته شده و چاق تر نشانتان می دهد. رنگهای تیره رسمی تر از رنگ های روشن است.

این اطلاعاتی بود که اغلب هنرمندان و طراحان داخلی از آن استفاده می کنند. حالا شما هم می توانید با استفاده از این اطلاعات رنگ لباسهایتان را طرحریزی کنید

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 برچسب‌های مراقبتی لباس ها



اغلب لباس‌ها دارای علائمی هستند که دارای اهمیتی زائد در جهت نگهداری آنها می‌باشند.
چهار علائم بین المللی نگهداری منسوجات به شرح زیر می‌باشد:

دایره: خشک شویی
تشت: درجه حرارت آب، امکان اتو کشی
مثلث: استفاده از مواد سفید کننده محتوی کلر
(×) بر روی هر یک از این علائم نشانه آن است که کالای مورد نظر تحمل مورد علامت گذاری را ندارد.


نقش تشت با شماره‌هایی درون آن به این معناست که لباس را می توان تا آن درجه حرارت شست.
شماره دو رقمی که در تصویر درج می شود نمایشگر درجه حرارت آب بر حسب سانتی گراد است.

نقش دست در داخل تشت آب به این معناست که لباس را باید فقط با دست بشویید نه به وسیله ماشین.

تصویر اتو: مشخص کننده درجه حرارت اتو می‌باشد.


اگر در وسط بدنه اتو یک نقطه وجود داشته باشد یعنی فقط اتوی سرد به کار ببرید.

اگر بر روی بدنه اتو دو نقطه وجود داشته باشد یعنی درجه حرارت اتو باید متوسط باشد.

اگر بر روی بدنه اتو سه نقطه وجود داشته باشد یعنی اتوی داغ به کار ببرید.
نقش یک مثلث به این معناست که میتوان از ماده سفید کننده استفاده کرد.

البته اگر روی تصویر مثلث علامت ضربدر کشیده شده باشد معنای آن این است، از بکار بردن ماده سفید کننده خودداری شود.

برای خشک کردن لباس نیز علائمی وجود دارد که بهترین طریق خشک کردن لباس را نشان می‌دهند.


الف- این تصویر نشانگر آن است که لباس روی طناب خشک شود.


ب- این تصویر نشانگر آن است که لباس باید بدون چلانیدن خشک شود.


ج- تصویر مقابل یعنی لباس روی سطح مسطحی پهن شود تا خشک شود.


چ- این علامت به این معناست که لباس باید با چرخاندن در ماشین خشک شود.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباسهای محلی آذربایجان شرقی

 امروزه استفاده از لباس های محلی و سنتی در بسیاری از نقاط ایران از جمله استان آذربایجان شرقی منسوخ شده و مردم از لباس های معمول شهرهای بزرگ استفاده می کنند ولی در برخی از مناطق استان چون: میان عشایر کوچ نشین و میان روستاییان استان آذربایجان شرقی استفاده از لباس های محلی توسط مردان و زنان عمومیت دارد. لباس های محلی ایل شاهسون و ارسباران یکی ازمهم ترین جاذبه های فرهنگی این ایل به شمارمی آیند. مردان ایل پوشاک اختصاصی ندارند، کت و شلوار و کلاه آنان معروف به کپیkepi یا کلاه ترک داری که نظیر کلاه مردان گیلان است؛ تشکیل دهنده ی پوشاک مردان شاهسونی است. لباس بانوان ایل شاهسون هریک یادآور گوشه ای از پوشش مردم سایر مناطق ایران زمین است. روسری بانوان را چارقد گلداری تشکیل می دهد که با یک کلاغی بسته می شود. پیراهن زنان ایل شاهسون از رنگ های متنوع و شاد تشکیل شده و بلند است. تنبان؛ شلیته ای است که می پوشند و شبیه تنبان های بانوان گیلان، بختیاری و قشقایی است. جلیقه زنان شاهسون را پارچه های دوخته شده بدون آستین تشکیل می دهد که روی آن ها سکه های طلا و نقره دوخته شده است و تعداد سکه ها نشان دهنده میزان ثروت خانواده است. زنان کفش های دست دوزی به پا می کنند که در رنگ های متنوع و شاد تهیه شده اند. پوشش یاد شده در میان برخی روستاهای استان آذربایجان شرقی نیز متداول است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس محلی ایران

 

پوشش زن و مرد ايراني ازجمله مسايلي است كه از دوران باستان در ايران داراي اهميت بوده و در شرع مقدس اسلام نيز برآن تأكيد بسيار شده است. پوشش ايراني از ابتداي تاريخ باستاني اين كشور تا كنون دست خوش تحولات جدي نشده و مفهوم پوشش از زمان باستان به اين سو در فرهنگ ايراني حفظ شده است. بررسي پوشاك از اين لحاظ اهميت دارد كه مي توان اطلاعاتي دررابطه با سير تحول تاريخي, زيبا شناسي, اعتقادات, طبقات اجتماعي و پيشرفت صنعت به ويژه نساجي و پارچه بافي يك قوم يا تمدن كسب كرد.

به طوركلي عوامل موثر بر فرم لباس ها درجوامع مختلف عبارتند از: 1- شرايط جغرافيايي و محيطي و آب و هوا 2- نحوه زندگي و اسكان و اوضاع اجتماعي 3- جنگ ها و اوضاع سياسي و نوع حكومت 4- شرايط و اوضاع اقتصادي و پيشرفت هاي تكنولوژي 5- اعتقادات مذهبي و آداب و رسوم 6- نظام طبقاتي حاكم بر جامعه 7- روابط فرهنگي, اقتصادي و سياسي با سرزمين هاي مجاور.پوشاك ايرانيان در زمان 550 قبل از ميلاد تا دوران جنگ هاي صليبي، ادامه لباس بابلي ها و آشوري ها و بسيارمتنوع و گوناگون بود. آن ها لباسي به نام «كنديس» به تن مي كردند كه از پشم، كتان و ابريشم تهيه مي شد. كنديس موجود در اين دوران لباسي بود با آستين هاي گشاد كه به صورت پيلي هايي منظم در پشت بازو قرار مي گرفت. دامن اين لباس در جلو شكم يا در زير پهلوها چين مي خورد و به شكل پيلي هايي منظم در مي آمد. در زير اين لباس، پيراهن و شلوار زير و جوراب مي پوشيدند. براساس اعتقاد پژوهش گران، اين نخستين باراست كه در تاريخ، لباس زير، آن هم از نوع دوخته شده آن مطرح شده است. البته دراين زمينه ترديدهايي نيز مطرح شده ولي آن چه مسلم است اين كه در 1350 قبل از ميلاد به شهادت آثاري كه از تمدن عيلامي به دست آمده، ايرانيان «لباس كامل» به تن مي كرده اند. لباس كامل متشكل از يك دامن بلند و تن پوشي با آستين هاي بلند بوده كه بر تن پيكره هاي پادشاهان و ملكه هاي عيلامي يافت شده است. مردان بلند پايه اجازه داشتند كنديس بر تن كنند كه آن را نيز پادشاه هديه مي داد. كنديس به رنگ بنفش مايل به آبي بود و تزييناتي به رنگ سفيد و نقره اي داشت در حالي كه كنديس گروه هاي اجتماعي پايين تر، سرخ رنگ بود. اين رنگ قرمز ساردي نام داشت و از شكوفه هاي درخت سانديكس گرفته مي شد.

بعدها رداهايي از ابريشم و پشم به رنگ هاي گوناگون عرضه شد. ليكن رنگ هاي قرمز، زرد و آبي تيره از محبوبيت بيش تري برخوردار بودند. بنفش و آبي تيره از رنگ هاي سلطنتي به شمار مي رفت و قهوه اي رنگ ويژه سوگواري بود. درايران قبل از ميلاد، پادشاه؛ شالي از پارچه طلا و همسرش كمربندي از طلا كه به آن كيف پول خود را مي آويخت، به كمر مي بستند. گفته شده است كه عايدي شهرها، به عنوان «پول توجيبي» از سوي برخي از پادشاهان به همسرانشان بخشيده مي شد. دريك نقش، تصويري از شاه باستاني ايران نشان داده شده است با ردايي به رنگ بنفش با برودري دوزي از نخ هاي طلا و مزين به جواهر. بعدها كند يس جاي خود را به كتي داد كه روي شلوار پوشيده مي شد و به طور يقين منشاء كت و شلوار استاندارد امروزي مردان بوده است. درايران باستان، كفش را از چرم نرم به رنگ زرد و به شكل پا مي ساختند كه تا مچ پا را مي پوشاند و به وسيله دكمه و تسمه هايي كه روي آن نصب شده بود، بسته مي شد. بعدها تزييناتي از چوب مرواريد و سنگ هاي گران بها همراه با برودري دوزي هاي زيبا به كفش افزوده شد. دست كش، چوب دستي گران بها و بادبزن با دسته بلند، ويژه خاندان سلطنتي بود كه توسط خدمه حمل مي شد. جواهرمورد استفاده ايرانيان بسيار هنرمندانه و زيبا، از طلاي وزين مرواريد نشان، همراه با ميناكاري و سنگ هاي كم ياب ساخته مي شد. سنگ ها به شكل سرانسان تراش داده مي شد. گوشواره، دست بند، گردن بند و انگشتر به ويژه انگشتر مهردار به نشانه اقتدار مورد استفاده بوده است. ايرانيان قوطي و شيشه هايي از مرمر براي نگه داري عطر و لوازم آرايش داشتند. دختران در سن ازدواج كه پانزده سالگي بود، گوش واره مي آويختند. هم چنين دختران و پسران دراين سن موظف بودند كمربند تبرك يافته اي را به كمر ببندند.از زنان ايران باستان شمار اندكي تنديس به جاي مانده است و همين امر اظهار نظر در مورد پوشش آن ها را دشوار مي كند؛ زيرا زنان در زندگي اجتماعي شركت چنداني نداشتند ولي نقش برجسته اي كه از سده پنجم پيش از ميلاد در دست است، يك ملكه را در پيراهن و شلواري كامل نشان مي دهد و احتمالا لباس زنان دوران هاي بعد نيز چنين بوده است.

پارسيان لباس هايي مانند لباس هاي مردم امروزي بر تن مي كردند. بعد ها خود را به زيورآلات مادي نيز مي آراستند. جز دو دست؛ باز گذاشتن هر يك از قسمت هاي بدن را خلاف ادب مي شمردند و به جهت ستر سر و پاي خود؛ از سربند يا كلاه يا پاپوش استفاده مي كردند. شلواري سه پارچه و پيراهني كتاني و رولباسي مي پوشيدند كه آستين آن ها دست ها را مي پوشاند و كمر بندي بر ميان خود مي بستند. گفته مي شود بسياری از طرح های کنونی پوشاک؛ از جمله لباس های مربوط به دوچرخه سواری و اسب سواری از لباس های ايران باستان الهام گرفته شده است و پوشاک قبايل کرد و لر در ايران نيز تا حد زيادی ملهم از لباس های هخامنشيان و پارت ها است.

بيش تر مورخين چنين اظهار نظر كرده اند كه لباس مادها را هخامنشيان نيز مورد استفاده قرار داده اند. لباس آن دوران نيز از 3 قطعه پارچه متفاوت درست شده بود كه به كمك حاشيه ها از يك ديگر مشخص مي شدند. حاشيه درهمه لبه ها و كناره هاي لباس به چشم مي خورد. بالاترين قطعه لباس, پارچه اي بود كه روي شانه ها قرار مي گرفت. اين پارچه از اين مچ دست تا آن مچ دست را در بر مي گرفت و سوراخي براي عبور سر در ميان داشت و در قسمت جلو تا روي سينه و در پشت تا روي شانه ها را پوشش مي داد. دوم پارچه يك رنگي بوده به طرف پايين بدن در جلو تا كمر و در پشت تا زير نشيمن گاه و قطعه سوم پارچه اي نقش دار بوده كه به صورت لنگ بسته مي شد و در پشت و جلو قدي يكسان داشته است.

اگرچه پوشيدن لباس براي جلوگيري از سرما و تابش آفتاب يا به منظور ستر و پوشش بدن است، اما در برخي فرهنگ ها، انتخاب رنگ و نقش‌هاي روي پارچه و تزيين لباس با منجوق‌هاي رنگارنگ و حاشيه‌هاي زردوزي و گلابتون يا چين واچين‌ها يا دوختن سكه (طلا، نقره و امروزه نيكل) بر آن ها، معرف قوميت، شخصيت و منزلت اجتماعي است. درايران امروزي اقوام مختلف ايراني با توجه به فرهنگ ها و آداب و رسوم خاص خود داراي لباس هاي مخصوصي هستند. زنان روستايي و ده نشين، به ويژه زن ايلاتي و عشايري، بنابر ذوق ملي و روح زيباپسند خود و براي ايجاد تنوع و خوش‌آيندي در اقليم‌هاي خشك و يك نواخت و دشت‌ها و بيابان ها يا سرزمين‌هاي سبز و خرم و تطابق خود با محيط، در انتخاب شكل و رنگ پارچه جامه‌هاي خود، اغلب به رنگ هاي شاد و تركيب هاي زيبا ودل نواز روي مي‌آورند.

لباس كُردي با انواع گوناگون آن در ميان ايلات و عشاير و روستاييان منطقه كردستان و تنوع آن ها در نزد مردان و زنان و تزيين آن ها با زردوزي، قلاب‌دوزي و پولك‌دوزي و يا كلاه زنان كرد كه به پولك‌هاي الوان و سكه‌هاي قديمي و رايج، حتي اشرفي طلا و سكه‌هاي نقره سلاطين قاجار مزين است؛ موسوم به «كلا و پولك» و كلا و ليره، يا سربندهاي پارچه‌اي نخي و ابريشمي (كلاغي) – همگي دلايل فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي دارند و از نقطه‌نظر تحول منزلت اجتماعي و حتي ويژگي فرهنگ ايلي يا روستايي معرف موقعيت مشخصي در جامعه هستند. البته در اين ميان، تأثير محيط طبيعي، آب و هوا و شيوه كار را در نوع لباس ايلات و عشاير نبايد از نظر دور داشت.

با اين همه، پوشاك ايراني از نظر ويژگي هاي ظاهري مشتركاتي دارند كه در اينجا به طور كوتاه و گذرا به آن ها اشاره مي‌شود. درميان زنان، استفاده از پوشش سر به شكل‌هاي مختلف صورت مي‌گيرد، مانند مقنعه در ميان زنان تركمن شمال و زنان زرتشتي، و چارقد كه توري است، درميان زنان بلوچ و دستار، به رنگ هاي مختلف، درميان زنان كُرد. پيراهن‌هاي بلند و گشاد به صورت هاي مختلف يا دامني‌هاي پرچين. آستين‌هاي بلند به شكل‌هاي مختلف تنگ، گشاد، با حاشيه و نواردوزي شده نيز زياد مورد استفاده واقع مي شود. دردوخت بيش تر لباس هاي زنان روستايي و عشايري از انواع پارچه‌ها و نوارهاي زردوزي شده استفاده مي‌شود. استفاده از زيورآلات يا دوختن سكه‌ها و منجوق و پولك به لباس نيز متداول است.

لباس مردان روستايي و عشايري با تغييرات بسياري رو به رو بوده و بيش تر لباس ها يك دست شده است. استفاده از بلوز و شلوار در لباس هاي بومي و محلي مشهود است؛ بيش تر شلوارها گشاد و چين‌دار دوخته مي‌شوند و برخي از پيراهن‌ها مانند پيراهن مرد بلوچ، بلند تا سر زانوست. پيراهن مردان نيز بيش تر به صورت گشاد دوخته مي‌شود و استفاده از كلاه يا عمامه يا عرق‌چين نيز معمول است. عرق‌چين نزد مردان بلوچ، كلاه نزد كردها، عمامه نزد سيستاني ها از اهميت زيادي برخوردار است. تزيين بدن، از جمله خال كوبي پيشاني، گونه‌ها، زيرلب و دست ها، نوع رايج تزيين بدن در جوامع عشايري است. هم چنين آويختن زيورآلات در گوش و بيني، گلو و دست و پا، با مفاهيم رمزي يا آداب و مناسك عشاير ارتباط دارد. نوع پارچه، دوخت، تزيين و نام انواع پوشاك و زيورهاي زنانه در نزد ايلات و عشاير از تنوع چشم گيري برخوردار است.درباره پوشاك مردم شهري امروز ايران نيز مي‌توان گفت كه با تغيير كلي كه در پوشش مردان به وجود آمد، پوشيدن كت و شلوار، پيراهن، كفش و پالتو در زمستان در شهرهاي بزرگ ايران معمول است و اكنون ظاهر شدن در انظار عمومي بدون كلاه، ناپسند نيست. پوشش زنان شهري نيز در ايران در مقايسه با قديم تفاوت هايي دارد ولي اصل پوشش كه از ايران باستان به اين سو رعايت مي شده هم چنان پا برجا و استوار است. پوشش زنان امروزي را پيراهن كه غالباً تا زانو و يا زيرزانو مي‌رسد؛ يا بلوز و شلوار, كت و دامن و جوراب و پالتو در زمستان، در طرح‌ها و رنگ هاي متنوع تشكيل مي دهد. پوشاك زنان ايراني در مقايسه با ديگر نقاط جهان تا حدودي يك دست و فرم است. برخي از زنان ايراني در خارج از منزل چادر مشكي و معدودي چادر رنگي بر سر مي‌كنند. گروهي از زنان و دختران نيز انواع مانتو كه پيراهني بلند و گشاد است، با روسري يا مقنعه در رنگ هاي مختلف استفاده مي كنند كه البته در اداره ها, دانشگاه ها و مكان هاي دولتي رنگ هاي فرم و خاصي استفاده مي شود.  

 
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس پوشیدن در فصل سرما



ویژه خانم‌ها

۱- لباس‌های زیر گرمی بپوشید که کاملا اندازه و مناسب اندام شما است. این گونه لباس زیر درحالی که بدن شما را بدون ایجاد حجم اضافی در برابر سرما عایق می‌کند و شما را گرم نگاه می‌دارد، تهویه خوبی نیز دارد. در این صورت می‌توانید در یک زمستان معتدل از یک یا دو لایه از لباس‌های خود صرفنظر کنید. هر چه تعداد لایه‌های لباس کمتری بپوشید، لاغرتر به نظر می‌رسید. لباس زیر شما باید تنگ و چسب باشد. فایده لباس زیر زمستانی چسبان این است که تقریبا مانند یک شکم بند و کمربند عمل می‌کند و از برجسته کردن شکم و چاقی شما جلوگیری می‌کند و شما را لاغرتر نشان می‌دهد.

۲- اگر قصد دارید که در زمستان دامن یا پیراهن بپوشید، با پوشیدن جورابهای ساق بلند چسبان پشمی پاهای خود را لاغرتر نشان بدهید. جورابی به رنگ مشکی یا خیلی تیره انتخاب کنید تا بیشتر تاثیر لاغری داشته باشد.

۳- با پوشیدن لباس‌هایی که از پارچه‌های گرمتری تهیه شده است، از لایه‌های لباس کمتری استفاده کنید. به جای لباس‌های نخی ضخیم و ، لباس‌های پشمی یا ابریشمی بپوشید.

۴- کتهایی را بپوشید که متناسب اندام شما است. یک کت بسیار تنگ و چسبان با بادکردگی و حجم ناخوشایند و بد منظره باعث می‌شود تا چاق تر به نظر برسید. کتی که به خوبی اندازه و متناسب بدن شما است، اندام شما را خوب و جالب نشان می‌دهد.

۵- با پوشیدن یک شال پشمی صورتی رنگ مجلل و پر جلوه خود را گرمتر سازید. این شال باعث افزایش حجم هیکل شما نمی شود، در عوض ظاهر شما را به شکل زیبایی آراسته می‌کند. شال از گردبند بهتر است زیرا در عین حال که باعث می‌شود تا شما خوب و عالی به نظر برسید، شما را گرم نیز می‌کند.

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چه لباسهایی با شلوار مخمل کبریتی ست می‌شود؟

شلوارهای مخمل کبریتی چه برای مردها و چه خانمها سخت است که با یک لباس دیگر هماهنگ شوند و این لباس گرم نیازمند یک انتخاب صحیح می‌باشد که شیک و کامل به نظر برسد. شلوارهای مخمل کبریتی بیشتر از سایر پارچه‌ها گرم می‌باشد و دارای عمر طولانی است که دارای تنوع رنگی بسیار می‌باشد.
برآمدگی‌های این پارچه را که رج می‌نامیم ضخامت آن را تعیین می‌کند. شما چه لباسی را ترجیح می‌دهید که با شلوار مخمل کبریتی بپوشید

1. مردان

برای آقایان بهتر است که پیراهن خود را داخل شلوار خود بگذارند و طرح چهار خانه برای داشتن ظاهری شیک و ساده مناسب است. اگر شلوار شما جای کمربند دارد بهتر است یک کمربند مطابق با مد روز انتخاب و استفاده کنید. یک کفش با جنس جیر انتخاب کنید و با پوشید یک ژاکت پنبه ای دکمه دار یا زیپ دار ظاهر خود را تکمیل کنید.

2. زنان

برای خانمها یک بلوز پنبه ای آستین بلند با یک شلوار مخمل کبریتی بسیار مناسب است و اگر بلوز شما روی شلوارتان می‌آید نیازی به داشتن کمربند نیست اما اگر کمر شلوار نمایان است و بلوز شما کوتاه است بهتر است یک کمربند مناسب برای آن انتخاب کنید. و پوشیدن یک ژاکت دکمه دار یا زیپ دار به خوبی به این شلوارها می‌آید. با پوشیدن یک چکمه کوتاه چرمی هم ظاهر خود را تکمیل کنید.

3. کودکان

دختران و پسران کوچک در شلوارهای مخمل کبریتی بسیار زیبا به نظر می‌رسند. برای آنها می‌توانید از پیراهنهای کبریتی هم استفاده کنید. شلوارهایی که روی آن سگها و دیگر حیوانات گلدوزی شده است برای بچه‌ها بسیار مناسب است و اگر شلوار آنها با بلوزی همراه نیست می‌توانید از پولوورهایی که از لحاظ رنگی با آن هماهنگ است استفاده کنید. برای بچه‌ها هر کفشی با این شلوارها مناسب است.

درباره شلوارهای مخمل کبریتی بیشتر بدانید:

پارچه‌های مخمل کبریتی جزو پارچه‌های نسبتا ضخیم می‌باشند که اگر جنس آن خوب نباشد نمی‌توان مدت زیادی آن را بیرون پوشید. این گونه پارچه‌ها باید درست نگهداری شوند. شلوارهای کبریتی بر اثر سایش ممکن است خراب شوند. از طرفی کسانی که دارای پاهای لاغر می‌باشند با پوشید ن این شلوارها لاغر تر به نظر می‌رسند و بهتر است از شلوارهای با پارچه‌های دیگر استفاده کنند و از طرفی هم این پارچه‌ها مناسب افراد چاق نمی‌باشد و مناسب اندامهای متعادل است.

شلوارهای مخمل کبریتی را می‌توان با ماشین‌های لباسشویی شست اما حتما دقت شود که آنها را پشت و رو کنید و سپس بشویید به این ترتیب آنها برای مدت طولانی تری زیبا خواهند ماند اگر آنها را می‌خواهید خشک کنید آنها را برای 5 تا 10 دقیقه در خشک کن بگذارید و هنگام پهن کردن آن روی طناب حتما چروک‌های آن را صاف کنید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

سفید رنگ مناسب برای چاقها نیست!!

افرادی که چاق هستند نیز می‌توانند رنگ سفید بپوشند ، اما باید در مدل‌های که می‌پوشند دقت کنند تا آنها را چاق تر نشان ندهد  ؟
 
گفته می‌شود  :
افرادی که چاق هستند با پوشیدن لباس‌هایی با رنگ سفید  چاق تر به نظر می‌آیند ، به همین علت افرادی که چاق هستند ، از پوشیدن لباس‌هایی با رنگ‌های سفید خودداری می‌کنند .
 
معمولا در بین مردم رایج است که می‌گویند : با پوشیدن لباس‌هایی با رنگ مشکی شما لاغرتر به نظر می‌رسید ، و با پوشیدن  لباس‌هایی با رنگ سفید ، اگر چاق باشید چاق تر به نظر خواهید رسید .
 
این گفته‌ها صحیح است اما اگر شما نحوه ی صحیح لباس پوشیدن ، و استفاده از  رنگ‌ها را بدانید حتی با پوشیدن لباس‌هایی با رنگ سفید هم چاق نخواهید شد .

در این مقاله این راه کارها شما را با آنها آشنا می‌کنیم :
 
1- اگر کت و یا بلوز سفیدی را قصد دارید بپوشید برای اینکه لاغرتر جلوه کنید توصیه می‌شود که یک تاپ مشکی را زیر کت یا بلوز خود بپوشید تا اثر چاق شدن‌تان با رنگ سفید را از بین ببرید .
 
2-  اگر می‌خواهید پیرهن یا تونک سفیدی را بپوشید که بلند است ، توصیه می‌شود یک کمربند مشکی  مدل دار را روی لباس خود ببندید زیرا با بستن کمربند مشکی همه ی توجهات به سوی کمربند شما جلب می‌شود ، شما با این کار در برابر  چشمان دیگران لاغرتر به نظر خواهید رسید .
 
3-  اگر شما باسن بزرگ و سینه‌های کوچکی دارید ، توصیه می‌شود که بلوز ، تاپ ، و  ... به هر حال قسمت بالا پوش لباس خود را با رنگ سفید انتخاب کنید ، شلوار ، دامن ، ... که برای قسمت پایین لباستان هستند بهتر است به رنگ مشکی باشد . شما با این ترکیب بندی رنگی که ایجاد می‌کنید ،  شیک تر و زیبا تر خواهید شد .
 
4-  اگر دارای بالاتنه ی پر ، شانه‌های کشیده و پهن  ، و پاهای لاغر هستید توصیه می‌شود که شلوار ، دامن ، .... لباس پایین تنه خودتان را به رنگ سفید انتخاب کنید .
 
5-  رنگ سفید و رنگ مشکی از رنگ‌های هستند که باید در انتخاب آنها و نحوه ی لباسی که قصد دارید بپوشید دقت کنید  ، زیرا سایر رنگ‌ها به نسبت تاثیری که این دو رنگ بر تیپ و قیافه شما می‌گذارند  اثر کمتری دارند . معمولا اگر رنگ سفید را با یک رنگ مخالف بپوشید شما را  جذاب تر نشان خواهد داد  .
 
6- سفید گرم :  رنگ‌هایی مانند : کرم ، نباتی ، .... برای افرادی که دارای پوست‌های روشن‌های هستند رنگ‌های مناسبی می‌باشند .
 

7- سفید سرد : رنگ‌هایی مانند : آبی آسمانی که خیلی روشن باشد ، رنگ طوسی که خیلی روشن باشد و به  رنگ سفید نزدیک باشد ، ..... برای افرادی که دارای پوست‌های تیره ، گندمی ، برونزه هستند رنگ‌ها ی مناسبی می‌باشند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

توصیه‌های پوشش برای افرادبا پاهای بلند و لاغر

اگر پاهای لاغر و بلندی دارید چه کاری انجام دهید و چه لباس هایی را بپوشید تا این مشخصه کمتر به دید بیاید و زیباتر شوید ؟
 
اگر شما دارای پاهای لاغر و بلندی هستید اصلا نگران این موضوع نباشید و یک امیدواری بزرگ به شما می دهیم ، شما دارای استیل و تناسب یک مانکن هستید زیرا تمام ماینکن های دنیا نیز دارای تناسب شما هستند .
 
اما گاهی اوقات هنگامی که قصد دارید لباسی را بپوشید از اینکه این قدر پاهای تان لاغر و بلند هستند دچار دلسردی می شوید اما نگران و دلواپس این موضوع نباشید زیرا در این مقاله پورتال سیمرغ  راه حل های مفیدی را به شما ارائه می دهد تا از این پس با این مشکل مواجه نباشید .
 
اولین نکته ای را که متذکر می شویم بدین ترتیب می باشد :
1 - قد دامن هایی را که برای  پوشیدن انتخاب می کنید اثر بسزایی در این موضوع دارد ، پس به قد دامن های تان دقت داشته باشید . دامن هایی را که انتخاب می کنید نباید دارای قد بلندی باشند و همین طور نباید دارای قد خیلی کوتاهی باشند ، قد مورد نظری را که  برای  دامن به شما توصیه می کنیم : قدی است که تا زانوان تان باشد .
 
2- اگر از جوراب شلواری های استفاده می کنید پیش نهاد می کنیم ، جوراب شلواری هایی با رنگ روشن را بپوشید. هرگز از ساق یا جوراب شلواری های با رنگ های تیره و مشکی استفاده نکنید ، زیرا ساق های تیره باعث می شود که پاهای شما لاغرتر و بلندتر از حدی که  در حال حاصر هستند به نطر برسند . 
 
3-  چون شما دارای پاهای لاغری هستید بهتز است کفش هایی با پاشنه های حیلی بلند را نپوشید توصیه می کنیم برای مهمانی های حداکثر پاشنه ای را که بپوشید 3 – 4 سانت باشد نه بیشتر و نه کمتر ، و در غیر این صورت برای استفاده ی هر روزه ی شما کفش هایی را توصیه می کنیم که دارای پاشنه نباشند و اسپرت هستند . 
 
4 – دامن هایی را که خیلی تنگ و چسبان هستند را  نپوشید بهتر است دامن هایی را بپوشید  که کمی گشاد باشند تا لاغری پاهای شما مشخص نشود و کمتر به چشم بیاید ، علاوه بر این موصوع دامن هایی که کمی گشاد هستند باعث می شوند تا پاهای شما کمی چاق تر به نطر برسند .
 
5- از شلوار هایی که دارای پاچه های چسبان و تنک هستند نیز استفاده نکنید بهتر است شلوارهایی را بپوشید که دارای پاچه های گشادی هستند .


 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 انتخاب کت و دامن برای خانمهای درشت اندام

این روزها پوشاک زنانی که درشت اندام و بزرگ هستند، فراوانتر و شیکتر از گذشته شده است. قبلا هنگامی که لباس های این گونه زنان مطرح می شد، اصولا لباس های ساده خانه در نظر گرفته می شد. اما امروزه شما می توانید لباس های شیک و مدروز را تقریبا برای هر سایزی بیابید. یک کت ودامن متناسب، انتخاب عالی برای اینچنین زنانی است، زیرا ترکیب و ساختار بیشتری نسبت به سایر مدل های لباس دارد. اگر شما کت دامن مناسبی برای سایز اندام خود انتخاب کنید، بیدرنگ باعث می شود که آراسته تر و بهتر به نظر برسید.

1- مشخص کنید که برای چه مراسم و موقعیتی می خواهید لباس بپوشید. کت و دامن های کاری معمولا رنگ و طرح های ساده تر و معتدل تری دارد. کت و دامن های معمولی و میهمانی های دوستانه، می تواند از پارچه و رنگهای شادتری انتخاب بشود.

2- تعیین کنید که فرم اندام شما چگونه است. اینکه چاقی و اضافه وزن شما در چه قسمتی از اندام شما قرار دارد، در شکل و برش کت ودامنی که باید بخرید، نقش مهمی دارد. هر اندامی نیاز به لباسی دارد که کاملا با آن متناسب باشد.
 
3- کتی انتخاب کنید که متناسب اندام شما باشد. انتخاب کتی که کاملا اندازه و مناسب اندام است، برای زنانی که اضافه وزن دارند بسیار مهم است؛ زیرا ساختار و فرم کت می تواند بخش های برجسته و بزرگ بدن را بپوشاند و کوچکتر نشان بدهد. کتی انتخاب کنید که شانه های پهنی داشته باشد و به سمت کمر باریک شود.
 
4- دامن هایی را انتخاب کنید که ران های شما را کوچکتر و مناسب نشان بدهد. اگر رانهای بزرگ و پهنی درید، دامن خطی ای شکل برای شما مناسب است.
 
5- از خیاطی استفاده کنید تا لباس را با تناسبات اندام شما هماهنگ کند. اگر کت دامنی انتخاب کرده اید که کاملا اندازه و متناسب شما نیست، یک خیاط خوب می تواند آن را به نمونه ای مناسب تبدیل کند.
 
6- کت ودامن هایی را انتخاب کنید که بتواند در قسمت کمر کمربند داشته باشد، تا اندام شما را بهتر و ظریفتر نشان بدهد. کتهای کمردار مدلی جدید و جالب هستند.
 
7- اگر پاهای زیبایی دارید، دامن های تا روی زانو بپوشید
 
8- از پوشیدن کت دامن های باد کرده و حجیم خودداری کنید. زنی که اضافه وزن دارد، با پوشیدن چنین لباس هایی اغلب بزرگ تر و چاقتر به نظر می رسد. در عوض لباس هایی بپوشید که قسمتهای مثبت شما را برجسته و مشخص می کند.
 
9- از پوشیدن کت و شلوارهایی که جیب های بغل از رو دارد، خودداری کنید.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

  لباس مناسب بپوشید

شما با پوشیدن کفش های پاشنه بلند می توانید تنها چندین سانتی متر به قد خود بیفزایید. درست است که آنها بسیار عالی هستند و شما را بلندتر نشان می دهند، اما قطعا پای شما را اذیت می کنند و به آن آسیب می رسانند. پس اگر می خواهید که بلندتر به نظر برسید، به این نکات توجه کنید:

شلوار:
یافتن شلوارهایی که شما را بلندتر نشان می دهد، خیلی ساده است.

خانم ها ، چه لباسهايي شما را بلندتر نشان مي دهد

 شلوارهای پاچه گشاد و بلند باعث می شود تا بلندتر به نظر برسید. راه راه های باریک روی پارچه، چین یا خط اتوی جلوی شلوار نیز تاثیر بسیار خوبی دارد.
دامن :
دامن های کوتاه باعث می شود که هر زنی بلندتر به نظر برسد.
 
حتما لازم نیست که دامن های بسیار کوتاه و مینی بپوشید، یک دامن با قدی درست روي زانو بسیار عالی است. اگر شما کوتاه قد هستید، پوشیدن دامن های بلندتر باعث می شود که کوتاهتر به نظر برسید، مثل اینکه درون یک چاله ایستاده اید!
 

پیراهن:

پیراهن هایی که کمر آنها بالاتر است (Empire-waist) و بالاتنه خیلی کوتاهی دارند، باعث می شود که پایین تنه شما بلندتر به نظر برسد. این مدل پیراهن نیز اگر تا بالای زانو باشد، تاثیرخیلی بهتری دارد

پلوور و پوشش بالا تنه:

یقه های هفت با راه یا نوار عمودی، نیم تنه بالایی شما را بلندتر نشان می دهد. پلوورهای بلند و تنگ نیز موجب می شود تا بلندتر به نظر بیایید.
ژاکت، کت و مانتو:
ژاکت ها ،کت ها و مانتوهاي بلندتر، موجب می شود که کوتاهتر دیده شوید. یک مدل کوتاه و مناسب را انتخاب کنید. مانتو تا زانو با شلواري كمي آزاد شما را در حد خوبي بلند قد تر نشان مي دهد
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس مردم در تهران قدیم

شال کلاه و جبه
لباس رسمی ، معمول و متداول در عصر قاجارها برای تمام طبقات شال کلاه و جبه بود . شال کلاه نوعی عمامه بود که ریشه قدیمی دارد . بعد از اشغال ایران به وسیله اعراب ، کلاه باستانی آنان مبدل به عمامه شد . سلاطین زمان صفویه که تا حدی خود را روحانی مذهبی جلوه می دادند عمامه سبز را نشانه سیادت آنها بود به عنوان کلاه یا سرپوش انتخاب نموده و برای اینکه امتیاز بر سایرین داشته باشد تاج یا جقه جواهر بر روی آن نصب می کردند . اهل علم و رجال ، عمامه عادی سبز می گذاشتند و دیگر شاهان مثل نادرشاه ، کریم خان ، ناصرالدین شاه و فتحلیشاه که جنبه روحانی نداشتند شال ترمه دوزی حاشیه داری به کلاه عادی پیچیده به سر می گذاشتند . جبه هم ریشه عربی و ترکمنی دارد . زیرا لباس بلند و گشاد در پیش اعراب و ترکمنان مرسوم بود و آنها از قدیم لباس بلند می پوشیده اند . از زمان آقا محمدخان به بعد شال کلاه و جبه و ترمه چاقچوری از ماهوت گلی و کفش ساقری لباس رسمی به حساب می آمد و رنگ شال و جبه اختیاری بوده است . در عهد ناصری چاقچوری به جوراب ماهوت گلی و کفش ساقری ، لباس رسمی به حساب می آمد و رنگ شال و جبه اختیاری بوده است . در عهد ناصری چاقچوری به جوراب ماهت گلی و کفش ساقری به کفش دستک دار تبدیل شد ولی شاه کلاه و جبه تغییر نکرد .



کوتاه شدن کلاه
از زمان آقامحمدخان تا سالیان دراز طبق عادات و رسوم کلاه های بسیار بلندی از پوست های بخارا و سمرقند که به بهای گزاف تهیه می شد مد روز بود ولی از زمان محمد شاه به منظور جلوگیری از اسراف و نیز به دلیل اینکه چنین کلاه هایی از تناسب خارج بود به حکم شاه قاجار طول کلاه ها کوتاه تر گردید .



کلاه نمدی
در آن زمان ها ، کلاه برای مرد همانند چادر برای زن بود . هیچ کس بدون کلاه در انظار ظاهر نمی گردید و اگر کسی استطاعت خریدن کلاه نداشت . سر خود را با دستمال و شال و مانند آنها می پوشانید لزوم کلاه بر سر داشتن به حدی بود که شب ها مردها عرق چین به سر می گذاشتند و می خوابیدند و روزها در داخل کلاه عرق چینی داشتند .
چون اکثر کلاه ها قبل از مد شدن کلاه مقوایی ، از نمد ساخته می شدند لذا نمد مالی یکی از پیشینه های مهم بود . برای ساخت و مالیدن نمد در مغازه های مربوط به این کار در وسط مغازه ها محل بر آمده ای بود که سینی بزرگ توگردی روی اجاق جاسازی شده بود که همواره مقداری آب صابون از وسط آن بخار می کرد و کارگران در حال نشسته در دو طرف نمدها را می مالیدند و تبدیل به کلاه می کردند .




لباس زنان
لباس زنان تهران قدیم عبارت بود از پیراهن کوتاه و ارخالقی از آن کوتاهتر برای پوشاندن بالاتنه به کار می رفت و نیز زیر جامه ای که تا پشت قدم ها را می پوشانید .
در زمستان گنجه ای هم برای حفظ از سرما بر آن اضافه می شد . سرپوش زن ها چادرقدی بود که سر و موی یافته بلند آنها را از نظر می پوشاند . آنها وقتی می خواستند از خانه بیرون بروند . چاقچوری که زیر جامه در آن بگنجد به پا و چادر سیاهی بر سر و روبنده ای از پارچه سفید با قلابه جواهر که از پست سر آنها می درخشید ، به صورت می زدند .



چادرچاقچور
جنس چادر خانم ها از دیبا و پارچه پشمی بود . زن های فقیر پارچه دیبا و خانم های اشراف پارچه پشمی به کار می بردند . پیرزن ها دور کمر چادر را نوار می گذاشتند و این نوار را به گردن خود می انداختند و زنهای جوان برای آن کمر می دوختند .
چاقچور شلوار بلندی بود که ایفه داشت و در قسمت مچ پاچین داشت
.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ایلی صعب (طراح معروف لبنانی)

ایلی صعب ( elie saab که در فارسی و عربی "الی ساب" هم نوشته می شود )، طراح برجسته و مشهور لبنانی، یکی از بزرگترین نام‌های فشن و طراحی زنانه سطح عالی(Haute couture) در خاورمیانه و دنیا است. او معمولا با نام اختصاری ES معروف است. او برای بسیاری از افراد مشهور دنیا و ستارگان هالیوود مانند کریستینا اگیلرا، بیونس نولز، کاترین‌زتا‌جنز، شارلیز ترون، اوا لانگوریا، جسیکا سیمپسون، پاتریشیا هیتون، سلما هایک و بسیاری دیگر لباس طراحی کرده است.

ایلی صعب ( elie saab که در فارسی و عربی "الی ساب" هم نوشته می شود )، طراح برجسته و مشهور لبنانی، یکی از بزرگترین نام‌های فشن و طراحی زنانه سطح عالی(Haute couture) در خاورمیانه و دنیا است. او معمولا با نام اختصاری ES معروف است. او برای بسیاری از افراد مشهور دنیا و ستارگان هالیوود مانند کریستینا اگیلرا، بیونس نولز، کاترین‌زتا‌جنز، شارلیز ترون، اوا لانگوریا، جسیکا سیمپسون، پاتریشیا هیتون، سلما هایک و بسیاری دیگر لباس طراحی کرده است.

در سال ۱۹۹۷ صعب اولین طراح غیرایتالیایی بود که به عضویت گروه Camera Nazionale della Moda ایتالیا درآمد و در سال ۱۹۹۷ نخستین مجموعه خارج از لبنان خود را در رم به نمایش گذاشت و مجموعه بهار و تابستان خود را در هفته آلتامدا رم نمایش داد. صعب در سال ۱۹۹۸ نمایش مجموعه آماده پوشیدن خود را در میلان آغاز کرد و درهمان سال نمایشی در شهر موناکو در جنوب شرقی فرانسه برگزار کرد.

ورود به هالیوود و اوج شهرت
ایلی صعب (الی ساب) اولین طراح لبنانی بود که برای یک برنده جایزه اسکار لباس طراحی می‌کرد، او در سال ۲۰۰۲ برای هال بری، برنده اسکار لباس طراحی کرد و پس از آن به شهرت بسیار رسید.

پس از آن، صعب برای بسیاری از افراد مشهور هالیوود همانند کریستینا اگیلرا، بیونس نولز، کاترین‌زتا‌جنز، شارلیز ترون، اوا لانگوریا، جسیکا سیمپسون، پاتریشیا هیتون، سلما هایک و بسیاری دیگر لباس طراحی کرده است.
ایلی در جولای ۲۰۰۳ اولین مجموعه سطح عالی زنانه خود را درپاریس به نمایش گذاشت. مجموعه بهار و تابستان ۲۰۰۶ او هم نخستین مجموعه آماده پوشیدن او در پاریس بود.

ادغام سبک شرقی و غربی
مدل‌های ایلی صعب جزئیات و تزئینات شرقی و خاورمیانه را با فشن اروپایی ادغام می‌کند و برتن افراد مشهور دنیا و هالیوود می‌درخشد.
او همیشه در مجموعه‌های خود از پارچه‌های مجلل و گرانبها، تزئینات فراوان و بسیار لوکس و شیک و لوازم جانبی استفاده می‌کند.
لباس‌های شب و لباس‌های عروس تزئین شده و پوشیده از کریستال ایلی صعب، شاهزادگان و افراد مشهور را به سمت خود جلب می‌کند. شعبه لباس آماده پوشیدن او هم با استفاده از حریر و ابریشم‌های رنگی روشن، مروارید‌‌دوزی و تورهای قلابدوزی شده، از حس زیباشناختی و زنانه مشابهی برخوردار است.

مجموعه طراحی زنانه سطح عالی(Haute couture)
رومانتیک و زنانه بودن جنبه غالب بر طرح‌های ایلی صعب است. لباس های شب او با زنانگی و تزئینات ظریف و زیبای فراوان، او را به کارشناس و استاد هنرهای زیبا در زمینه فریبندگی بدل می‌کند. صعب همیشه برروی تور و حریرها کار می‌کند، قلابدوزی، گلدوزی، تور پوشیده با مروارید، کریستال و نخ‌های ابریشمی.


لباس‌های عروس صعب هم به طور کامل با کریستال‌های مات و کدر پوشیده می‌شود و مقدار فراوانی پارچه‌ شیک و مجلل در مدل‌های خود به کار می‌برد و هیچگاه از دنباله بلند لباسها که عروس‌ها را به ملکه‌هایی خیالی بدل می‌کند، دست برنمی‌دارد.

دلبسته فرهنگ لبنانی
ایلی صعب عمیقا دلبسته و علاقمند فرهنگ کشور خود است؛ اما در همان حال به فشن اروپا هم عشق می‌ورزد. سبک او ادغامی بین فرهنگ و هنر شرقی و غربی است.
سالن هنری اصلی او در لبنان است و علاوه براین سالن و کارگاه‌های هنری در میلان و پاریس نیز دارد. طرح و مدل های او در حال حاضر در سرتاسر دنیا قابل دسترس است.
صعب می گوید:« من عاشق طراحان بزرگ ایتالیایی و فرانسوی هستم و آنها را تحسین می‌کنم.»


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

کارل لگرفلد طراح معروف المانی

 

کارل لگرفلد (Karl Lagerfeld) در دهم سپتامبر 1933 در هامبورگ آلمان متولد شد. او به عنوان یکی از با نفوذترین طراحان فشن اواخر قرن بیستم مطرح است. او با انواع مارک های تجاری مختلف، از قبیل فندی، کلوهه و مهمتر از همه شانل، همکاری کرده است. او با بستن قرارداد با شرکت های مهم بین المللی، در سراسر دوران حرفه خود، شاید پیچیده ترین رزومه کاری را نسبت به دیگر طراحان داشته باشد. علاوه براین، او مارک تجاری مخصوص خود را نیز دارد، که در اوایل دهه 1980 تاسیس کرده است و شامل لباس و عطر است. او همچنین در آماده کردن هنرمندان برجسته و پیشتاز، نقش مهمی داشته است. او تنها فرزند کریستین و الیزابت لگرفلد بود. پدر او یکی از اعضای خانواده بانکدار سوئدی بود و با معرفی شیر غلیظ به آلمان، آینده خود را ساخت. مادر او آلمانی بود و کارل لگرفلد ده سال پس از ازدواج والدین خود، زمانی که مادر او 42 ساله و پدر او شصت ساله بودند، به دنیا آمد. او چندین خواهر و برادر از ازدواج قبلی والدین خود دارد. گزارش غسل تعمید کاتولیک لگرفلد نشان می دهد که او در سال 1933 به دنیا آمده است، اما خود او اظهار می کند که در سال 1938 متولد شده است. آغاز کار لگرفلد کارل لگرفلد در سال 1953، به همراه مادر خود به پاریس مهاجرت کرد. او در سال 1955، در سن 22 سالگی، پس از اینکه در مسابقه کت که توسط دبیرخانه پشم بین المللی برگزار شده بود، برنده شد؛ توانست به عنوان کارآموز در پیر بالمین مشغول به کار شود. او چند سال بعد به یک خبرنگار گفت:« من در مسابقه کت برنده شدم. اما واقعا به طراحی کت، کمتر از هر چیز دیگری علاقه دارم. آنچه که من واقعا عاشق آن هستم، پیراهن های مشکی کوتاه است.» یوس سنت لورنت نیز در در بخش پیراهن این مسابقه برنده شد. کارل در سال 1976 گفت:« یوس لورنت برای دیور کار می کرد، سایر افراد جوانی که من می شناختم، برای بالنسیگا کار می کردند و فکر می کردند که بهترین است، اما من چندان تحت تاثیر آن قرار نمی گرفتم.» در سال 1958، پس از سه سال کار برای بالمین، به جین پتیو رفت. او در آنجا به مدت پنج سال، دو مجموعه خیاطی سطح بالای فشن را در هر سال طراحی می کرد. نخستین مجموعه او، در جولای سال 1958 در یک نمایش دو ساعته ارائه شد، اما او از نام رولند کارل، به جای کارل لگرفلد استفاده کرد(البته در سال 1962، خبرنگاران از او با نام کارل لگرفلد یا کارل لگرفت یاد کردند). نخستین مجموعه او چندان مورد قبول قرار نگرفت. کری داناوان نوشت:« مطبوعات ا ز این مجموعه اظهار بیزاری کردند.» یونایتد پرس نوشت:« این طراح جوان، رولند کارل 25 ساله، مجموعه ای را به نمایش گذاشت که نشانه ای از پیراهن های گشاد سال گذشته در آن دیده نمی شد. یک جفت پیراهن میهمانی کوتاه مشکی، در قسمت جلو برش بسیار عریض و بازی داشت که حتی برخی از خبرنگاران زن نیز با دیدن آن به هیجان آمدند. سایر پیراهن های میهمانی و پیراهن های شب، دارای پشتی با برش کوتاه بود.» جالب اینکه کارل لگرفلد ادعا کرد که طرح های این فصل او، شبیه حرف "K" است، در قسمت جلو مانند یک خط مستقیم است، در کمر منحنی و خمیده می شود و یک دامن کوتاه و حجیم دارد. مجموعه بعدی او برای بهار 1959، به نظر کری داناوان پیشرفت بسیار زیادی داشت. او در اینباره نوشت:« مطبوعات او را بسیار زیاد مورد تشویق قرار دادند و به او آفرین گفتند. لباس های او زیبایی و ظرافت خاصی داشت.» دامن های مجموعه بهار 1960 او، بسیار کوتاه بود؛ این مجموعه خیلی مورد قبول قرار نگرفت. کری داناوان درباره این مجموعه گفت:« این مدلها مانند لباس های آماده- پوشیدن قابل خریداری بود، نه خیاطی سطح بالا.» او در مجموعه پاییز 1960، کلاه های کوتاه خاصی را طراحی کرد، دایره هایی از ساتن به شکل کلوچه که بر روی گونه آویزان بود. این مجموعه کارل به خوبی مورد استقبال واقع شد، اما ابتکاری و پیشرو نبود. شغل مستقل(1962-1982) لگرفلد پس از ترک پتیو در سال 1962، بلافاصله به عنوان یک طراح مستقل شروع به کار کرد؛ او با مارک های تجاری از قبیل ماریو والنتینو و رپتو کار کرد. او با پولی که از خانواده ثروتمند خود به دست آورده بود، یک فروشگاه کوچک در پاریس افتتاح کرد. در آن زمان او اغلب با مادام زریکیان، طالع بین ترکی کریستین دیور، مشورت می کرد. لگرفلد بعدها گفت:« او به من گفت که در فشن و عطر موفق خواهم شد.» او در سال 1963 برای تیزینی، یک سالن رومی طراحی زنانه سطح بالا که در همان سال توسط فردی به نام ایوان ریچاردز تاسیس شده بود، مشغول طراحی شد. او در ابتدا به عنوان طراح لباس زنانه سطح بالا، کار خود را آغاز کرد و سپس آن را به مجموعه آماده- پوشیدن گسترش داد؛ این مدل ها مارک « تیزینی،رم - ساخته شده در انگلستان» را بر روی خود داشت . لگرفلد و ریچاردز، نخستین مجموعه خود را در سال 1963، با کمک یکدیگر طرح ریزی کردند. لگرفلد تا سال 1969 برای این شرکت طراحی کرد. الیزابت تیلور یکی از طرفداران این مارک تجاری بود. زمانی که لگرفلد برای این شعبه طراحی می کرد، افرادی از قبیل جینا لولوبریجیدا و دوریس دوک مشتری آن بودند. در سال 1969، گای دوویر جانشین او در این شرکت شد. در سال 1964، او به طور مستقل برای شرکت کلوهه در پاریس، مشغول طراحی شد؛ که بعدها به یکی از مهمترین شغل های او تبدیل شد. در ابتدا او تنها بخش های کمی از مجموعه کلوهه را آماده می کرد، اما به تدریج تمامی مجموعه را طراحی می کرد. به هر حال، نام لگرفلد در دهه 70 تا حد زیادی با سالن کلوهه مرتبط بود. در آنجا به او اختیار تام داده شده بود تا مجموعه های آماده- پوشیدن زنانه عالی را تولید کند. لگرفلد در سال 1970، در حالی که هنوز در کلوهه باقی مانده بود؛ به طراحی برای سالن رومی طراحی زنانه سطح بالا به نام کوریل مشغول شد. این یک همکاری مختصر بود. در اولین مجموعه او برای این سالن، تمام مانکن ها، کلاه گیس های بلوند کوتاه مشابهی به سر داشتند. او همچنین شلوارک های مخملی مشکی را به نمایش گذاشت که در زیر یک شنل مخمل بلند مشکی پوشیده شده بود. مجموعه بهار 1973 او برای سالن کلوهه، در اکتبر 1972 به نمایش گذاشته شد. او ژاکت ها و بلوزهای کوتاه زنانه گشاد و پیراهن های ابریشمی با طرح های چاپی را به نمایش گذاشت. او نوعی دامن را طراحی کرد و آن را دامن شگفتی آور نامید؛ این دامن ابریشمی پلیسه دار که طول آن تا قوزک پا بود، به قدری شل و گشاد بود که این حقیقت را مخفی می کرد که آن در اصل یک شلوار است. او در آن زمان به یک خبرنگار گفت:« به نظر می رسد که پوشیدن این نوع دامن، یک حس و ظاهر خارق العاده را ایجاد می کند.» او هچنین مجموعه ای را طراحی کرد که از کارمن میرندا الهام گرفته بود، و شامل پیراهن هایی با دامن بسیار کوتاه و بالاتنه دکلته و پیراهن های بلند با بالاتنه دکلته و دستمال گردن بود. در سال 1972 او همکاری طولانی مدت خود را با فندی آغاز کرد. او طراحی خز، لباس و لوازم جانبی را برای این شرکت انجام می داد. شهرت جهانی(از سال 1982 تا کنون) لگرفلد در سال 1982 کلوهه را ترک کرد و به عنوان رئیس سالن طراحی شانل انتخاب شد. او در همان زمان، یک قرارداد طراحی با یک شرکت ژاپنی بست تا مجموعه های لباس زنانه و مردانه را برای آن طراحی کند؛ یک شعبه لباس زیر زنانه در آمریکا افتتاح کرد؛ برای چارلز جوردن کفش طراحی می کرد؛ برای بالنتین پلوور تولید می کرد؛ و به عنوان مشاور فشن با ترویرا همکاری می کرد. او طرح های افسانه ای خلق کرده است مانند پیراهن رگباری، که آب تزئینی در سمت جلوی لباس روان بود؛ یک پیراهن- ماشین با یک شبکه محافظ رادیاتور و یک گلگیر، و انبوهی از کلاه های عجیب و غریب. در سال 2004 تعدادی لباس برای تور Re-Invention مدونا طراحی کرد و اخیرا لباس هایی برای تور Showgirls کایلی مینوگ طراحی کرده است. طبق برخی گزارشات، او پیراهنی برای تبلیغ عطر ماریا کری طراحی خواهد کرد. لگرفلد اخیرا با مارک تجاری فشن بین المللی سوئدی ،H&M همکاری کرده است. در دوازده نوامبر 2004، حراج،H&M عداد محدودی از لباس های مختلف زنانه و مردانه لگرفلد را به حراج گذاشت. تنها دو روز پس از عرضه کردن این حراج،H&M اعلام کرد که تقریبا تمامی لباس ها به فروش رسیده است. لگرفلد در دسامبر 2006، راه اندازی مجموعه جدیدی از لباس های زنانه و مردانه، تحت عنوان نام « K Karl Lagerfeld» را اعلام کرد. این مجموعه شامل تی شرت و انواع متنوع شلوار جین است. فعالیت های جانبی لگرفلد به فعالیت های دیگری غیر از فشن نیز علاقه مند است. به عنوان مثال او به زبان آلمانی، انگلیسی، فرانسه و ایتالیایی مسلط است و تمایل دارد که زبان اسپانیایی را نیز فرا بگیرد؛ به اشیای باستانی علاقه دارد و عکاسی نیز انجام می دهد. از نمونه عکس های او می توان مجموعه عکس دیوید میلر، طراح آفریقای جنوبی، و عکس ماریا کری برای جلد مجله وگو در سال 2005 را نام برد. کاهش وزن : لگرفلد همچنین به خاطر تغییر شکل چشمگیر و قابل توجه بدن خود معروف است. او در طول سیزده ماه، توانست 42 کیلو کاهش وزن داشته باشد. او گفت:« من ناگهان تصمیم گرفتم تا به شکل متفاوتی لباس بپوشم و لباس های طراحی شده توسط هدی اسلیمن را بپوشم. اما این سبک ها برای پسرهای بسیار لاغر طراحی شده بود، نه مردی به سن و سال من. بنابراین لازم بود تا من وزن خود را حداقل 40 کیلو کم کنم. این کار دقیقا سیزده ماه طول کشید.»

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

جورجیوارمانی طراح ایتالیایی

جورجيو آرمانيgiorgio arman جورجيو آرماني، متولد پياسنزاي ايتاليا در سال 1934، يکي از معروفترين و با نفوذترين طراحان لباس است. او پس از فعاليت مختصري که در پزشکي (تحصيل در دانشگاه ميلان) و در زمينه عکاسي داشت، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت فشن شد.او پس از خدمت نظام وظيفه، حرفه خود را با يک ميزآرايشي ويتريني، در يک فروشگاه بزرگ در ميلان با نام لاريناسکنت آغازکرد. او بعدا بيان کرد که سبک کلاسيک خود را، در طول اين دوره و به دنبال سفرهاي مکرر خود به بريتانيا، رشد و توسعه داده است. او مي گويد:" انگلستان واقعا مهمترين مرکز الهام بخش بود. زماني که من در فروشگاه لاريناسکنت مشغول به کار بودم، دائما براي کسب اعتبار در بازار، ديدن مغازه ها و ياد گرفتن شيوه کار آنها، به لندن سفر مي کرديم. من به خاطر دارم که تعدادي ژاکت کشباف پشمي زرد رنگ در يک بوتيک کوچک ديدم و آنها را به فروشگاه خودمان آوردم، همه فکر کردند که من ديوانه هستم. اين ژاکتهاي پشمي زرد مورد استفاده دوک ويندسوربودند و مردم متوسط از آن استفاده نمي کردند. اين نوع تفکر در مورد اين قبيل پوشاک بسيار انگليسي بود."او در سال 1946، با داشتن دانشي عميق درباره پارچه و طراحي، به عنوان يک طراح در شرکت پوشاک مردانه نينو کروتي هيتمن استخدام شد. جورجيو آرماني در سال 1974 اولين مارک لباس مردانه خود را معرفي کرد؛ و اولين مجموعه لباس زنانه او يک سال بعد ارائه شد. از سال 1975، آرماني به سرعت لباس زير، لباس شنا، لوازم جانبي، ... را با مارک جورجيو آرماني راه اندازي کرد و به بازار فرستاد.در سال 1981، اولين سري فروشگاههاي پخش و فروش ارزانتر خود، شلوارهاي جين آرماني و بازار بزرگ آرمني را افتتاح کرد. آرماني در سال 2000 بخش جديد گريم و آرايشي را به محصولات خود افزود، که توسط پت مگراس طرح ريزي مي شد. امروزه امپراطوري آرماني شامل 2000 مرکز فروش جهاني با فروش ساليانه بيشتر از يک بيليون دلار مي باشد. پس از اينکه پليس پاريس، خيمه هاي مشکي نمايش او را در سينت سولپايس پاريس، با اين ادعا که ساخت و استقرارآنها امن نيست، ممنوع کرد؛ آرماني مجبور شد در مارس 1998 درشهرنيويورک کارهاي خود را به نمايش بگذارد. در اين زمان نمايش هاي راهرويي او، معمولا جمعيت زيادي را به خود جلب مي کرد و رابرت دنيرو، مارک والبرگ، مارتين اسکورسس، سوفيا لورن و بسياري ديگر به تماشاي آن مي آمدند.با اين حال آرماني ادعا مي کند که از مردم معمولي که در خيابانها هستند، براي طراحي مدل هاي خود الهام مي گيرد. او اعتقاد دارد که لباسها بايد براي پوشيدن توليد شود، نه فقط براي نمايش و ترسيم مهارتهايي که او به عنوان يک طراح لباس آموخته است تا لباسهاي معاصري را براي زنان توليد کند. لباسهاي داراي شانه هاي پهن به مدلي عملي تر، سودمندتر و انعطاف پذيرتر بدل شده است و مجموعه هاي آرماني امروزه زيبا و ظريف هستند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

زندگینامه دلچه وگابانا

&دلچه و گابانا Dg

دلچه و گابانا (يا به اختصار D&G) يکي از معروف‌ترين نام‌ها در جهان فشن است که بعضا در ساير حوزه‌ها هم به چشم مي خورد. اين نام در حقيقت نام يکي از سالن هاي مشهور و سطح بالاي فشن است که دومنيکو دلچه و استفانو گابانا آن را تاسيس کرده اند. شرکت دلچه و گابانا در نزديکي ميلان واقع شده است.نشانه هاي مشخصه تجاري دلچه و گابانا، لباس زير به عنوان لباس رو، کت شلوارهاي راه راه باريک گنگستري، کتهايي که به شکلي اغراق آميز طرح دار و تزئين شده است، و رنگ سياه مي باشد.دومنيکو دلچه و استفانو گابانا براي طراحي لباس در صنعت هاليوود بسيار مشهور هستند. آنها لباس هايي را براي مدونا، ژيسل بوندچن، مونيکا بلوچي، ايزابل روسليني، کايلي مينوگ، نيکول کيدمن، دمي مور و بسياري از افراد مشهور ديگر طراحي کرده اند.دلچه و گابانا اساسا براي خلق مدلهاي زنانه کاملا ساده و بينهايت جذاب و فريبنده خود معروف هستند. به آنها لقب«جورج و گيلبرت فشن ايتاليا» را داده اند.دلچه و گابانا بسياري از اوقات از فيلم هاي معتبر ايتاليايي براي طراحي مجموعه هاي خود الهام مي گيرند. دومينکو دلچه گفت: « ما مجموعه خود را مانند يک فيلم طراحي مي کنيم. ما به يک داستان فکر مي کنيم و سپس لباس ها را متناسب با آن طراحي مي کنيم.»دلچه و گابانا ادعا مي کنند که بيشتر به خلق بهترين و مناسبترين مدل توجه مي کنند، تا اينکه فقط به گرايشات و سبک فصلي توجه کنند.دلچه و گابانا دو برند اصلي دارد:Dolce&Gabbana: که به کالاهاي لوکس و گرانقيمت اختصاص دارد و رسمي تر و دائمي تر است و بيشتر پاسخ گوي گرايشات طولاني مدت است تا تغييرات فصلي.اين برند، لباس شنا، لباس زير، عينک آفتابي، عطر و کيف نيز عرضه مي کند.D&G: برند غير رسمي تر اين دونفر است و سعي مي کند به جاي دنبال کردن گرايشات فصل، آنها را ايجاد کند. اين برند جوان پسندتر و پر زرق وبرق تر است. اين برند هم علاوه بر لباس، لباس شنا، لباس زير، عينک آفتابي، عطر، جواهرات و ساعت نيز توليد مي کند.


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

والنتینیو طراح بزرگ لباسهای کلاسیک

والنتينو Valentino


Valentino Garavani که براي همه با نام والنتينو معروف است، بيشتر از چهل سال است که يکي از برجسته ترين نامها در فشن است و تعدادي از زيباترين و برازنده ترين لباسهاي شب و طرح هاي کلاسيک را خلق کرده است.او در ماه مي 1932 در وگراي ايتاليا متولد شد. والنتينو در کودکي به فشن، نقاشي و معماري علاقه زيادي داشت و استعداد بسيار زياد او در طراحي، او را ترغيب کرد تا طراحي مد و زبان فرانسه را در آکادمي هنر ميلان تحصيل کند. والنتينو هنوز نوجوان بود که براي تحصيل در فشن به پاريس رفت و در آنجا مهارت رقص و عشق او به تئاتر فرانسه افزايش يافت.زماني که او هنوز مشغول تحصيل بود، توانست جايزه معتبري را براي طراحي مد، از دبيرخانه بين المللي پشم (جايزه اي که به يوس سنت لورنت و کارل لگرفلد نيز اهدا شده است) دريافت کند. اين جايزه باعث شد تا او توسط طراح لباس، جين دسز شناخته شود و توانست در سال 1950 ، اولين شغل طراحي مد خود را در سالن مد او به دست آورد.والنتينو پيش از آنکه با گاي لاروچ مشغول کار بشود، پنج سال با جين دسز همکاري کرد، که در آنجا در ميان ساير وظايف خود، با پرنسس آيرن گليتزين نيز همکاري مي کرد. او در سال 1960 اولين مجموعه و سالن مد خود را در رم راه اندازي کرد. او به موفقيتي فوري دست يافت و توانست اليزابت تيلور نکته بين را، که در آن زمان در ايتاليا هنرپيشه معروفي بود، تحت تاثير قرار بدهدفيلم زندگي شيرين ( La Dolce Vita ) اثر فدريکو فليني در سال 1960، موفقيت او را در زماني که زنان دوست داشتند از سبک لباس اين فيلم و همچنين از ستاره آن، آنيتا اکبرگ تقليد کنند، تسريع کرد. پديدار شدن والنتينو به عنوان يک زنانه دوز برجسته، علي رغم اين حقيقت که اساس کار او در رم بود نه در پاريس، موجب شد تا طرح هاي بي نظير او در بسياري موارد مورد تحسين بسيار قرار بگيرد. او براي دامن هاي تمام قد خود مورد تمجيد ويژه اي قرار گرفت، امضاي او "والنتينوي سرخ" ( "Valentino red" ) و علاقه او به کنتراست ساده بين سفيد وسياه بود. موفقيت او باعث شد که بوتيکي در پاريس افتتاح کند و برچسب مشهور "V" را عرضه کرد. او در سال 1967 جايزه نيمن مارکوس را دريافت کرد و در سال 1970 نخستين شعبه لباسهاي آماده خود را افتتاح کرد و بوتيکهايي در رم و نيويورک تاسيس کرد.جوايز والنتينو همچنان ادامه داشت، بالاترين مدال ممکن در ايتاليا Calvaliere di Gran Croce، توسط رئيس جمهور کاسيگا به او اهدا شد.در سال 1991، والنتينو به مناسبت جشن گرفتن سي امين سال فعاليت خود در فشن، يک مهماني سه روزه ترتيب داد که پنج ميليون دلار هزينه در برداشت. در ميان 1600 مهماني که از شام پرخرج شب آخر در ويلا مديسي لذت مي بردند، نانسي کسينجر، جينا لولو بريجيدا و اليزابت تيلور ديده مي شدند. يک نمايشگاه هم با عنوان " سي سال سحر آميز" براي تجليل از والنتينو ترتيب داده شده بود که شامل تعدادي طرح بود که قبلا ديده نشده بود. اين مراسم تجليل مناسبي از مردي بود که تعداد بيشماري لباس شب براي مراسم جايزه اسکار طراحي کرده است و همچنين بعضي از گرانترين لباسهاي عروسي در دنيا را براي اليزابت تيلور، کورتني کاکس و جنيفر لوپز طراحي کرده است.والنتينو براي بعضي از فريبنده ترين افراد دنيا مانند: پرنسس مارگارت، جوليا رابرتز و کلوديا شيفر، لباس طراحي کرده است. موفقيت او در حرفه خود، شيوه زندگي براي او فراهم کرده است که حتي با ثروتمندترين مشتريان خود برابري مي کند. والنتينو با پوستي به رنگ قهوه اي سوخته و قفسه لباسهايي از مارک رالف لورن و ساويل رو و البته مارک تجاري خودش، معروف است. در حقيقت او تجسم شخصيتي عالي از مارک خود است. او خانه هايي در نيويورک، نايتز بريج، کاپري، همچنين ويلايي در حومه رم و يک کلبه ييلاقي در گستاد ، يک قصر رومي شش طبقه براي دفتر کار خود و همچنين يک کرجي 43 متري دارد. محدوده دوستان او هنرمندان برجسته اي هستند که او لباسهاي آنها را طراحي کرده است.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

گوچی یکی از ثروتمند ترین طراحان دنیا

گوچي Gucci

پسر بزرگترين تاجر فلورانس است که پس از تحصيل در رشته هنر کار خود را در سال ???? با فروش کيف و کفش فيورنتيني در مغازه اي در فلورانس آغاز کرد. در ???? شعبات خود را گسترش داد و با طراحي کيف هاي دسته حصيري در ???? به شهرت رسيد.گوچو در سال ?? مرد و مديريت گوچي به دست پسرانش آلدو، واسکو و رودولفو رسيد. بازگشايي شعبه گوچي در رم و ميلان توسط آلدو انجام شددر سال ???? به همراهي تام فورد (Tom Ford)، پسر طلايي نيويورک، اولين شعبه خود در آمريکا را افتتاح کرد. تام فورد متولد تگزاس و تحصيلکرده رشته طراحي لباس از مدرسه مد Parson در نيويورک است که توانست تمام قدرت گوچي را در دست بگيرد و با کمک آلدو و رودولفو تعداد شعبات را در آسيا، اقيانوسيه و استراليا و آمريکاي جنوبي گسترش دهد. فورد در سال ???? از گوچي جدا شد و به شرکت Yressaint Laurent در پاريس پيوست. بعد از جدايي فورد، مديريت کمپاني به مائوريزيو پسر رودولفو واگذار شد. در بين شرکت هاي اروپايي، گوچي تنها مارک معروفي است که بيشترين فروش را در آسيا دارد، به طوري که بيش از ?? درصد درآمد خود را از کشورهاي ژاپن، بحرين و چين تامين مي کند.طبق نظرسنجي انجام شده توسط موسسه تحقيقات علمي تجاري Nielsen Guccio Gucci

، گوچي به عنوان مطلوب ترين و محبوبترين مارک فشن دنيا برگزيده شد.اين شرکت از 25 هزار نفر مصرف کننده و خريدار آنلاين از ميان 48 کشوردنيا نظرسنجي کرد؛ در اين نظرسنجي از هر پنج نفر يک نفر گفت که اگر پول اين مارک مساله اي نباشد، محصولات گوچي را خريداري خواهد کرد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

ورساچی(طراحان معروف ایتالیا)

بیوگرافی ورساچی (جیانی و دناتلا(
جیانی ورساچی یکی از بزرگترین طراحان دنیا در نیمه دوم قرن بیستم است. او بر تن تعدادی از زیباترین و مشهورترین زنان دنیا در زمان خود، لباس پوشانده است.
 
جیانی ورساچی
 
 
جیانی ورساچی، طراح بزرگ فشن، در سال 1946 در رجو كالابريا، در جنوب ایتالیا متولد شد و در شانزدهم جولای 1997 قربانی یک جنایت شد و به قتل رسید. در زمان کودکی جییانی، مادر او با کمک کارگاه خیاطی کوچک خود، خانواده اش را اداره می کرد. جییانی در آنجا همه چیز را درباره تولید لباس فراگرفت و طولی نکشید که خود او لباسی طراحی کرد که در مغازه مادرش به فروش گذاشته شد. او در سن نه سالگی، نخستین لباس خود را طراحی کرد. پس از آن ورساچی مهارتهای دیگری درباره تهیه پارچه کسب کرد. او نخستین فرصت برای نشان دادن مهارت و استعداد خود را زمانی به دست آورد که در سال 1972 مجموعه ای را برای یک شرکت ایتالیایی با نام فیوری فیورینتینا طراحی کرد.
او در سن 25 سالگی به میلان رفت و بدون دیدن آموزش آکادمیک و رسمی، مجموعه هایی را برای مارک های فشن ایتالیایی دی پاریسی، جنی، کلاگان، آلما و سپس در سال 1974 برای مارک کامپلیس طراحی کرد. ورساچی در سال 1978 نخستین بوتیک خود را در میلان افتتاح کرد، و البته هنوز برای تکمیل مجموعه خود، سایر مارک ها را نیز عرضه می کرد. او در مارس 1978، نخستین مجموعه لباس زنانه را تحت نام خودش ارائه کرد. به زودی با افزایش معروفیت و محبوبیت سبک ورساچی، بوتیک های او در سراسر دنیا گسترش یافت.
مارک تجاری او رشد و توسعه یافت تا اینکه شامل هشت شعبه شد که از جمله آنها شعبه لوازم منزل، لباس های راحتی و ورزشی و لباس کودکان بود. رویای جییانی این بود که بتواند به طور کامل زندگی مشتریان فریبنده خود را تجهیز کند.جییانی در سال 1982 جوایز بسیاری را دریافت کرد. در آن سال مجموعه پاییز- زمستان او جایزه چشم طلایی را دریافت کرد، که این جایزه را در سال 1984، 1990 و 1991 نیز ازآن خود کرد
لوگوی ورساچی
ورساچی در سال 1985، مارک Instante را به امپراطوری فشن خود افزود. این مارک مشابه سبک او در خیاطی و طراحی زنانه سطح بالا بود، اما با هدف طراحی برای جوانترها و افرادی که توانایی مالی کمتری دارند، ایجاد شده بود.
))پیراهن هایی برای اندیشیدن(( نام نمایشگاهی بود که به کارهای گذشته ورساچی نگاه می کرد و در سال 1989 در میلان برگزار شد. در همان سال ورساچی نخستین مجموعه طراحی زنانه سطح بالای خود را ارائه کرد.سبک ورساچی به علامت تجاری مخصوص خود او تبدیل شد. اگر کسی بخواهد ورساچی را توصیف کند، همیشه می تواند به جورجیو آرمانی اشاره کند. ورساچی هر چیزی است که آرمانی نیست. او برای رنگ ها، پارچه ها و برش های گیرا و جذاب خود مشهور بود. مجموعه های او برای زنان و مردان، شهوت انگیز و فریبنده بود. ورساچی هنگام طراحی محصولات جدید، تنها یک طرح مبهم از اندیشه و تصورات خود را ارائه می کرد، سپس دستیاران او مسول تبدیل این ایده ها به لباس های قابل پوشیدن بودند.از زمانی که ورساچی یک خریدار پارچه بود، همیشه از سفر کردن لذت می برد. او در طرح های جدید خود، تاثیراتی که از مسافرتهای خود کسب می کرد، با یکدیگر می آمیخت.
جیانی ورساچی در سال 1997، در مقابل عمارت بزرگ خود در فلوریدا میامی، به ضرب گلوله به قتل رسید. شخصی که او را به قتل رسانید، ظاهرا یک قاتل زنجیره ای بود که اندکی پس از کشتن ورساچی، در میامی خودکشی کرد.
در سپتامبر 1997 سانتو ورساچی، برادر جیانی ورساچی، به عنوان رئیس جدید ورساچی اعلام شد. خواهر جیانی، دناتلا ورساچی، رئیس جدید بخش طراحی است. او قبلا در موقعیتی خلاق برای مارک ورسوز طراحی می کرد. آلگرا، دختر دناتلا ورساچی، وارث منحصر به فرد جیانی ورساچی است. پسر او دانیل، وارث مجموعه های نقاشی جیانی است. عمارتهای بزرگ ورساچی در شهر کومو ایتالیا، میامی ایتالیا و نیویورک بخشی از دارایی او است.امپراطوری ورساچی یک تجارت خانوادگی است. جیانی ورساچی تا زمان مرگش، خود سمت رهبری این شرکت را برعهده داشت. دناتلا، خواهر او نایب رئیس شرکت و همچنین مسوول روش های توزیع و پخش ورساچی نیز بود. سانتو ورساچی، برادر جییانی، به همراه دوست هم دانشگاهی خود، کلودیا لوتی، شرکت مرکزی ورساچی را اداره می کرد. انتظار می رفت که این شرکت در نیمه سال 1998 عمومی شود.
بنابراین جییانی ور ساچی، اندکی پیش از مرگش، شروع به بازسازی سازمان شرکت کرد. برنامه ریزی شده بود که 25 تا 30 درصد دارایی شرکت به بورس سهام واگذار شود. جییانی ورساچی مالک 45 درصد، دناتلا 20 درصد و سانتو ورساچی مالک 35 درصد از سهام شرکت بودند. از آنجایی که دختر دناتلا، وارث منحصربه فرد ثروت ورساچی است، دناتلا اکثریت سهام این شرکت را اداره خواهد کرد. این شرکت 21.6 میلیون دلار از بیمه عمر جییانی ورساچی دریافت کرد.
کار جییانی ورساچی به هیچ عنوان در راهروی نمایش محدود نمی شد؛ او لباس هایی را برای تئاتر، رقص باله و اپرا طراحی کرد؛ که این موضوع در کنار عشق او به موسیقی، موجب دوستی او با برخی از بزرگترین ستارگان دنیا مانند شاهزاده دیانا، استینگ، جورج مایکل وتینا تورنر شد.
ایجاد سوپرمدل های دهه 80، تا حد زیادی به جییانی نسبت داده شده است. او با پرداخت بیش از 30 هزار دلار به هر کدام از مدل های سيندي كروفورد، لیندا اوانجلیستا، نائومی کمپل و کریستی تورلینگتن برای ظاهر شدن در نمایش های خود، سلسله مراتب جدیدی را در فشن ایجاد کرد. او برای نمایش مجموعه پاییز- زمستان 1991 خود در میلان، هرچهار نفر این سوپرمدل ها را با هم بر روی راهروی نمایش خود فرستاد، و یکی از جالب توجه ترین و به یاد ماندنی ترین لحظات فشن را خلق کرد.
ورساچی با استعدادترین عکاسان دنیا همچون هلموت نیوتون، هرب ریتس،بروس وبر و استیون میزل را به خدمت گرفت تا دیدگاه او را در دوربین ضبط کنند.
در اکتبر سال 2002، با برگزاری نمایشی از کارهای جیانی ورساچی در موزه ویکتوریا وآلبرت لندن، از او تجلیل شد. در این نمایشگاه 138 عدد از مشهورترین طرح های جیانی و همچنین پنج طرح از دناتلا به نمایش گذاشته شد.
 
دناتلا ورساچی یکی از طراحان ثروتمند و برجسته جهانی است. او در حال حاضر نایب رئیس گروه ورساچی و رئیس طراحان شعبه
 
دناتالا ورساچی
 
کودکی دناتلا در دوم می 1955 در کالابریا ایتالیا متولد شد. او به همراه دو برادر بزرگتر خود ، جییانی و سانتو، در کنار پدر و مادرش در این شهر پرورش یافت. او جوانترین فرزند خانواده خود بود. پدر آنها یک متخصص مالی طبقه اشراف ایتالیایی بود و مادرشان خیاط زنانه بود. دناتلا که ده سال از برادر خود جییانی کوچکتر بود، همیشه تحت تاثیر برادر شیفته فشن خود قرار می گرفت.
او در اکتبر 1998 در مصاحبه ایی با مجله ووگ گفت که زمانی که 11 ساله بوده است، قسمت جلوی موهای خود را بلوند کرده بود و لباس هایی را می پوشید که جییانی مخصوص او می دوخت. ورود به دنیای فشنزمانی که جییانی در اواسط دهه 70 به فلورانس نقل مکان کرد تا شغلی را در طراحی لباس های کشباف آغاز کند، دناتلا دریافت که او هم مانند برادر خود به دنیای فشن اشتیاق دارد.
او در حالی که مشغول تحصیل ادبیات ایتالیایی در دانشگاه بود، در تعطیلات آخرهفته جییانی را در کارگاه هنری اش ملاقات می کرد. او پس از اینکه فارغ التحصیل شد، به همراه برادرش به میلان رفت. دناتلا تصمیم داشت تا به عنوان روابط عمومی برای برادر خود کار کند، اما زمانی که جییانی شرکت خود را در سال 1978 تاسیس کرد، دریافت که دناتلا برای او بیش از یک منتقد و کارشناس ارزش دارد. جییانی در دهه 80 عطری را با نام Blonde راه اندازی کرد که آن را به دناتلا اختصاص داد و مسولیت مارک ورسوز را به او داد. ریاست سالن ورساچیپس از به قتل رسیدن جییانی در در 15 جولای سال 1997، در مقابل عمارت بزرگ خود در فلوریدا میامی، دناتلا و سایر بزرگان خانواده ورساچی به طور موقت به مکان امن و خصوصی در جزایرکارایب منتقل شدند. بنابراین مجموعه بهار- تابستان 1998 آنها برگزار نشد.
دناتلا پس از مرگ برادرش، ریاست سالن طراحی ورساچی را برعهده گرفت. سه ماه پس ازمرگ جییانی، دناتلا به طور شگفت آوری یک مجموعه آماده- پوشیدن را ارائه کرد که ووگ آن را «فراتر از باورکردنی» توصیف کرد. او پس از آن، کارمستقل خود را با مجموعه ای در بهار 1998 ادامه داد.پیشرفت و موفقیت دناتلا در جولای 1998، یک سال و سه روز پس از مرگ جییانی، نخستین مجموعه طراحی زنانه سطح بالای خود را برای سالن ورساچی در هتل ریزا پاریس به نمایش گذاشت.او راهروی نمایش خود را بر روی استخر شنای هتل ایجاد کرد، همانطور که برادرش همیشه انجام می داد، اما این بار از شیشه محض استفاده کرد.
گفته می شود که دناتلا نخستین طراحی است که به جای استفاده از مدلهای ناشناس و غیرمعروف، از افراد مشهور و برجسته استفاده کرد تا لباس های او را بر راهروهای نمایش و سایر رسانه های عمومی مانند تبلیغات، به دنیا نشان بدهند.دناتلا برخی از دوستان خوب خود مانند مدونا و دمی مور را انتخاب کرد تا آنها را در مرتبه بالایی در بخش تبلیغات ورساچی قرار بدهد و آنها و سایر افراد مشهور درجه یک را به تصویر و شخصیت ورساچی بدل کند.
او در حال حاضر تولید یک دوجین مجموعه را در طول سال اداره و مدیریت می کند. او همچنین به خاطر دوستان مشهور و میهمانی های درخشان خود معروف است. میهمانان همیشگی او لیز هرلی، کاترین زتا جنز و کیت موس هستند. وارث خانواده ورساچیدناتلا با پل بک، مدل مرد سابق، ازدواج کرده است و از او صاحب یک پسر به نام دانیل و دختری به نام آلگرا (متولد 30 ژوئن 1986) است، که دناتلا هر دو آنها را به مدارس انگلیسی در میلان فرستاده است. بک مسول تبلیغات ورساچی است.
آلگرا که در زمان مرگ دایی خود 11 ساله بود، وارث بیشترین بخش ثروت جییانی شد که شامل 45 درصد از سهام تجارت خانواده ورساچی است.
یکی از نمادهای خانواده ورساچی، بلندترین هتل دنیا، برج العرب در دبی است، که به مجموعه وسیعی از مبلمان و تخت های ورساچی در اتاق های لوکس و گرانقیمت خود می بالد.
دناتلا به طور دائمی در یک مکان زندگی نمی کند، بلکه دائما از جایی به جایی دیگر سفر می کند.دناتلا اجراهای کوتاهی در بسیاری از فیلم هایی که به فشن و این صنعت مرتبط می شود، انجام داده است


+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

معرفی کریستین دیور(طراح بزرگ فرانسوی)
 
 شهرت کریستین دیور به عنوان یکی از مهمترین طراحان لباس زنانه در قرن بیستم زمانی آغاز شد که او اولین مجموعه خود را در سال 1947 ارائه کرد. او دراین مجموعه " نگاه جدید" New Look را معرفی کرد . ترکیب شانه های گرد شده و منحنی ، یک کمربند تنگ که محکم بسته می شد و دامن حجیم و پف دارنگاه جدیدی بود که از ماورای ظرافت ، زنانگی و توانگری به مد و پوشاک زنان نگاه می کرد . پس از سالهای بسیاری که از استفاده اونیفورمهای نظامی ، کمبودها و محدودیتهای مربوط به لباسهای مردانه می گذشت ، دیور نه تنها یک نگاه جدید را ارائه کرد بلکه یک چشم انداز و نظریه جدید را معرفی کرد .

دیور پس از تولد تا سن ده سالگی در نورماندی فرانسه بود و در ده سالگی به همراه والدین خود به پاریس رفت . او پس از تحصیل در علوم سیاسی ، در ارتش خدمت کرد . طراحی لباس را تا سال 1935 شروع نکرده بود ، در این سال او به پاریس بازگشت و شروع به فروش طرحهای اولیه خود کرد . رابرت پیگرت طراح لباس، او را در سال 1938 استخدام کرد . در طول جنگ جهانی دوم ، دیور در جنوب فرانسه خدمت می کرد ، سپس در سال 1941 دوباره به پاریس بازگشت و در سالن طراحی بزرگتری برای لوسین للونگ مشغول به کار شد . دیور در سال 1946 با پشتیبانی مارشال بوساک ، صاحب کارخانه منسوجات ، سالن مد خود را افتتاح کرد .

دیور کمک کرد تا پاریس محاصره شده پس از جنگ ، مجددا به پایتخت و مرکز مد تبدیل شود. هر کدام از مجموعه های او در سراسر این دوره دارای موضوعی بودند . در بهار سال 1947، مانکنی با نام پیشنهادی " کارول " یا "شکل 8" ارائه کرد که مدل جدیدی بود با شانه های برجسته ، رانهای مشخص و برجسته و کمری باریک . درمجموعه بهار سال 1953، با نام لاله ، تعداد زیادی تصویرهای پرگل و نقشدار را نشان می داد . مدل " خط A " بهار سال 1955 ، با کمری نامشخص و نیمرخی صاف که بر روی رانها و پاها پهن و عریض می شد به حرف A بزرگ شباهت داشت . بعضی از طرحهای دیور به زمان امپراطوری دوم و سایر سبکهای تاریخی شباهت داشت و از آنها شبیه سازی شده بود ، اما او همچنین لباسهای مردانه را طراحی می کرد و آنها را بخشی از مدلهای قفسه مدرن قرار می داد . دیور در آخرین مجموعه خود احساس کرد به مدلی ملایم تر نیاز دارد و لباسهای خواب زنانه ، پیراهنهای آستین کوتاه (تونیکهای) تنگ و پوششی شبیه لباس ساری زنان هندی طراحی کرد .

دیور به همرا شریک خود جکووس رووت ، درایجاد قراردادهای کاری در تجارت مد پیشگام شد . در سال 1948 ، او قراردادهای پر سودی در معامله برای لباسهای خز دار ، جورابهای زنانه ساق بلند و عطر ترتیب داد که نه تنها ایجاد در آمد و منفعت می کرد ، بلکه او را به یک نام خانوادگی و آشنا بدل کرد . در حالی که سالن مد دیور امروزه هنوز در حال پیشرفت است ، مرگ نا بهنگام دیور در سال 1957 دنیای مد را از یک رهبر بزرگ صاحب سبک محروم کرد . کریستین دیور با نام خود تنها یک دهه طراحی کرد ، اما تاثیر او در مد تا سالهای بسیاری پس از آن باقی خواهد ماند .

نیم تنه " بار" کریستین دیور با شانه های شیب دار ، نیم تنه منحنی و برش دار ، کمر باریک و فشرده و رانهای باد کرده و حجیم نمونه ای از مجموعه " نگاه جدید" اوست . این مدل انکاری بر سبکهای دهه های 20 و 30 قرن بیستم بود ، همچنین به طور آشکاری مرهون سبکها و مانکن های اواخر قرن نوزدهم بود. اگرچه به نظر می رسید که این مانکن ساخته شده دردهه 1950 ، تا حدودی باعث راحتی و استراحت قسمت پایینی بدن می شد ، مجلات مد کنترل و رژیم غذایی سختی را تحمیل کردند. در سال 1949 ، وگو رژیم غذایی ایکس را معرفی کرد ، یک رژیم 750 کالری در روز که باید ده روز ادامه می یافت و چندین نسخه از آن در دهه 1959 منتشر شد . یک سرمقاله در سال 1953 در " بازار چنگ نواز" بیان کرد ، افرادی که در حفظ شکل و ظاهر مناسب خود موفق نیستند " به اندازه کافی و مناسب در مورد اینکه بخواهند در بهترین حالت ظاهری ممکن خود دیده بشوند ، نظری ندارند " . این تاکید و اهمیت دادن به کنترل داخلی و حفظ شکل ظاهری مناسب شاید دلیلی شد تا لباسهای زیر بزرگ و حجیم قرن نوزدهم زیاد در مانکن ها و مدلها استفاده نشود . کمربندهای تنگی که به عنوان لباس زیر در دهه 1950 معرفی شد تنها چهار اینچ عرض داشت . بیشتر لباسهای ورزشی در این دهه روش دیور را دنبال می کردند. 
            
 
دیور فرصتی یافت تا برای تئاتر مدلی از یک زن با نیم تنه مردانه در حال کشیدن سیگار خلق کند. به جای برگردان یقه اطلسی ، او از یک نوار اطلسی مشکی استفاده کرد .دیور عالی طراحی میکرد ، مانند نخستین تغییرشکلهایی که او در لباسهای فلانل (نوعی پارچه ابریشمی) خاکستری در لباسهای زنانه ایجاد کرد . این لباس در اصل با یک کت اطلسی بلند پوشیده می شد .
برای مجموعه بهار سال 1953 دیور ، علاقه او به باغبانی در انتخاب پارچه ها ، رنگها و همچنین درانتخاب نامهای مجموعه (لاله) و طرحهای شخصی و جداگانه منعکس شد . تازگی ، طراوت و معصومیتی که در مجموعه سال1952 وجود دارد ، در مجموعه سال 1953 به طور کامل نمایان شد . پس از سخت گیری های دیور در بسیاری ازمجموعه های اول خود ، او به روشی مانند نقاشی کردن رو آورد.
مدل A در ابتدا ، لباس جشن عروسی اولیویا هاویلند را به خاطر می آورد . این لباس با پشمی خاکستری رنگ ، تغییر شکلی از لباس مردانه به شکل ظاهری زنانه می باشد . مهمتر از همه ، این لباس نماینگرعلاقه زیا د دیور به دوزندگی و پارچه های مردانه است . . مدل خطی A دردهه 1960 از این الهام گرفته است .
وگو (پانزده سپتامبر 1948) درباره یقه فوق العاده این لباس نوشت : " دور گردنی با شیب تند و لایه ای اریب به یک سمت ." جمع شدن نامتقارن پارچه در دور گردن به شکلی مشابه دامنهای 1948 است که در قسمت پایین در جلو بسته می شود و قسمت زیادی از شانه را برهنه نشان میدهد. در این مدل دیور ازپارچه کتانی یا جنسهای دیگر در دکلته لباس استفاده نکرده است . او به راحتی یک نوع ابریشم طبیعی برای یقه باز لباس به کار برده است تا نوعی "شرم وعفت" تعدیل پذیر را حفظ کند .
                                                      
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

قصه زنی که مد را به ایران آورد

در سال 1321 زینت جهانشاه به همراه همسرش از سوئیس به ایران برگشت. یك سال بعد، او خیاطخانه خود را در خیابان امیریه تأسیس كرد و با همراهی 5كارگر هر آن چه را كه در طول سفرها و اقامتش در فرنگ آموخته بود به خانم های تهرانی عرضه كرد . جهانشاه برای این كه مشتریان علاوه بر آشنایی با طرز كار او، برای اولین بار مجموعه لباس و مد را بشناسند، خیاطخانه خود را با یك نمایش مد لباس افتتاح كرد.
سال ها پیش از آن یعنی حدود 1931 میلادی، او كه تا كلاس دوم متوسطه در دبیرستان ژاندارك تحصیل كرده بود، به همراه پدرش سرهنگ حبیب الله فرود سرپرست محصلان وزارت جنگ آن روزها ایران را به مقصد آلمان ترك كرد . سرهنگ برای مأموریت به برلن رفت و دخترش را به مدرسه دخترانه لته فراین كه یك آموزشگاه بین المللی معروف بود، سپرد . لته فراین جایی بود كه دخترها با علم خانه داری تكمیلی، آشنا می شدند و علاوه بر آن باید چیزهایی را مثل تندنویسی و ماشین نویسی، هم یاد می گرفتند . به مدت یك سال و نیم علوم قضائی، آشپزی ، پرنده شناسی، حیوان شناسی و حتی نحوه ذبح و تمیز كردن و پختن جانوران، خیاطی، لباسشویی، اتو و رفو ، وصله كردن لباس و ... هم در این مدرسه به زینت جوان تعلیم داده شد. بعد از آن او با یك افسر ازدواج كرده و برای اقامتی كه دو سال و نیم طول كشید راهی برن پایتخت سوئیس شد. آنجا بود كه زینت علاقه خود را به هنر خیاطی جدی تر از گذشته دنبال كرده و یك سال تمام را صرف یادگرفتن روش برش روی مانكن از یك خانم سوئیسی كرد. گرچه وابستگی نظامی شوهرش باعث شد آنها سوئیس را هم ترك كنند اما در عوض به شهری پاگذاشتند كه یكی از مراكز اصلی صدور مد به تمام دنیا بوده و هنوز هم هست ؛ پاریس.

از بوتیك های پاریس تا خیاطخانه تهران
زینت جهانشاه تخصص خیاطی خود را در پاریس گرفت. او چنان در كار خود ورزیده شد كه لباس های رسمی خودش را هم می دوخت و با آن لباس ها در جمع آشنایان به زنی خوش پوش، معروف شد.
پیش از آن كه جنگ جهانی آغاز شده و او و خانواده اش به سوئیس برگردند، زینت خبردار شد كه پیر بالمن طراح معروف سال های دور برای مادرش بوتیكی باز كرده و برای خیاطخانه های پاریس لباس طراحی میكند. البته بالمن آن روزها چندان شناخته شده و معروف نبود و آشنایی دخترك ایرانی با او به این خاطر بود كه زینت از مشتریان مادر بالمن به حساب میآمد.
جهانشاه از این مادر و فرزند هنرمند، خواست كه مدتی در كنارشان با طرز برش و دوخت آنها آشنا شود. با این تقاضا موافقت شد و در مدت یك ماه این دختر ایرانی به رموز خیاطی مدرن وقت، همین طور طرز اداره یك بوتیك پی برد. همین قضایا به او كمك كرد تا یك سال پس از بازگشت به وطنش بتواند اولین بوتیك ایرانی را در تهران تأسیس كرده و نام خود را به عنوان اولین كسی كه پای مد را به ایران باز كرد، در تاریخ ثبت كند.
نمایشی كه خیاطخانه او را معروف كرد
با فرستادن كارت دعوت و پیغام و چند تلفن به خانم های معتبر ، زینت موفق شد پای حدود 15 نفر از زنان سرشناس شهر را به نمایش افتتاحیه خیاطخانه اش باز كند. بیشتر این خانم ها، از فرنگ رفته ها بودند و با نمایش مد لباس، آشنایی داشتند .
در این مراسم 90 دست لباس زنانه مخصوص صبح، عصر و شب به نمایش گذاشته شد . معرفی لباس ها را هم خود جهانشاه برعهده داشت و موقع نمایش هر كدام، اسم و توضیحاتی درباره شان میداد. جالب است بدانید نام تمام این لباس های ایرانی از روی فصول سال یا گل ها انتخاب شده بود. هر چند كه جنس پارچه هایشان مثل تمام پارچه های مصرفی آن سال ها، فرنگی بود و متری 20 تا 25 تومان، قیمت داشتند.
مد لباس های طراحی شده توسط جهانشاه هم، بیشتر مطابق مد كریستین دیور بود. او در این باره می گوید: دیور در آن موقع مد جدیدش را با دامن های بلند عرضه كرده بود و اغلب لباس ها دامن بلند، با تركهای باریك بودند. مثلاً خانم صفیه فیروز كه در برنامه حضور داشت چون تازه از پاریس به تهران آمده بود، لباسی به همین مدل به تن داشت.
البته این لباس ها نه تقلید از دیور، بلكه آمیزه ای از طرح های او و دید شخصی جهانشاه بود؛ پالتوها گشاد و آزاد بودند با آستین های سرخود گشاد و یقه های بسته. كت و دامن ها مناسب اعتقادات زنان ایرانی طراحی شده بود و پیراهن های شب به سبك دكولته ؛ و به جلوی این لباس ها قسمتی اضافه می شد كه به تن بایستد !
در این لباس ها از مخمل استفاده شده و بازار له هم گرم بود . كفش ها نوك گرد و بی پاشنه و باریك بودند. اما از پالتو پوست و كلاه در این مجموعه خبری نبود ؛ چرا كه قیمت پوست گران بوده و در نتیجه امكان فروش وجود نداشت . از طرف دیگر جهانشاه، كلاهدوز خوبی سراغ نداشت تا طرح هایش را به او بدهد و برای نمایش خود از آن كلاه ها استفاده كند، در عوض كیف های مدل موت كه هر دو دست در داخل كیف قرار می گیرد به نمایش گذاشته شده بود و روی لباس های شب پولك و منجوق دوزی دیده می شد.
این لباس ها بیشتر به رنگ سیاه و قهوه ای و قیمتشان به عنوان مثال برای پیراهن بعدازظهر 50 تومان و پالتوها 100 تومان بود . نمایش دو ساعت و نیم طول كشید و اتفاقاً نه تنها خانم های حاضر در مجلس، بلكه تمام آنها كه وصف نمایش خیره كننده خیاطخانه جهانشاه را شنیده بودند ، استقبال زیادی از جادوی مد او كردند.
مانكن های باحیا
مانكن هایی كه باید لباس های این برنامه در تن آنها نمایش داده می شد از بین خانم ها و دختران دوست و آشنا انتخاب شده بودند. خوشبختانه چون محیط خیاطخانه و این برنامه خاص كاملاً زنانه بود، از طرف خانواده این مانكن های آماتور و خودشان مخالفتی صورت نگرفت. اما به هر حال آموزش طرز راه رفتن ، ایستادن و نمایش لباس دردسرهای زیادی داشت.
این دخترخانم ها بین 18 تا 25 سال سن داشتند و پرو و آماده كردن لباس هایشان 3 ماه طول كشید. البته برخلاف تصور گیسوان مانكن ها ساده و بی آرایش بود، چون در آن زمان سلمانی رفتن و آرایش مثل امروز، امری عادی نبود. طفلی ها نه تنها بابت این مانكن شدن از زینت جهانشاه دستمزدی نگرفتند، بلكه تعدادی از لباس ها را هم خریدند و رفتند!
البته تخفیف مناسبی به آنها داده شد، ولی اجرت دوخت لباس در خیاطخانه برای دیگران به این شرح بود: لباس روز از 110 تا 150 تومان ، لباس شب بین 200 تا 250 تومان ، كت و دامن یا پالتو با روسری۳۰۰ تومان.
مد، زیبایی نمیآورد
زمانی كه من كار خیاطی را شروع كردم وسایل به حد كافی نبود. 12 سال از شروع كارم می گذشت كه خانمی به نام آنتوانت كه همكلاسم در دوران دبیرستان ژاندارك بود، دستگاهی به ایران آورد كه قلاب كمر تهیه می كرد و منگنه می زد. حتی كسی نبود كه كمر درست كند و مجبور بودیم كمر لباس ها را خودمان با دردسر زیاد در خیاطخانه تهیه كنیم.
گفتنی های جهانشاه از شروع كار بوتیكش زیاد است. اما 10 سال پس از افتتاح خیاطخانه بود كه او به فكر استفاده از طرح لباس های قدیمی در كار خود افتاد: با الهام از لباس های موزه مردم شناسی، مانتویی طراحی كردم كه شبیه ردای مردان قدیمی بود و آستین های راسته گشاد داشت. این مانتو با استقبال زیادی روبه رو شد.
زینت جهانشاه عقیده جالبی در مورد مد و بازگشت آن در دوره های زمانی متوالی دارد. او می گوید: طی سال ها خیاطی به این نتیجه رسیدم كه مد سیر دورانی دارد، مثلاً خیلی از مدل های مجموعه من بعد از سال ها دوباره متداول شدند.
اما نظر یك لیدر مد و طراحی كه به مردم خوراك پوشاكی ! می دهد، درباره پدیده مد چیست؟ جهانشاه می گوید:شیك پوشی خیلی خوب است ولی نباید خیلی آلامد شد و دربست و چشم بسته از مد پیروی كرد. همیشه پیرو مد بودن، زیبایی نمی آورد بلكه رعایت اعتدال و شخصیت در لباس پوشیدن است كه یك خانم را برازنده جلوه می دهد . به اعتقاد من یكی از اصول شیك پوشی خانم ها، همان ساده پوشی و رعایت تعادل مد است.
آخر قصه
زینت جهانشاه تا سال 1347 كار خیاطی را ادامه داد. در این مدت چندباری محل خیاطخانه اش را تغییر داد، تا این كه بالاخره بعد از تولد دخترش زهراكم كم خود را بازنشسته كرد. او شروع كننده راهی بود كه با تأسیس خیاطخانه های متعدد و رواج مد و مدگرایی در ایران، آرام آرام رشد كرده و حالا از مرز 60 سالگی هم گذشته است.


 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

چه رنگ و جنسی برای بلوزوشلوارو...مناسبه؟

در ابتدا قبل از اینکه هر لباسی را خریداری کنید به شما توصیه می‌کنیم، نکاتی که بر روی اتیکت آن لباس درج شده است را ملاحظه کنید، اگر نحوه ی صحیح خواندن اتیکت‌هایی بر روی لباس‌های را نمی‌دانید اصلا نگران نباشید زیرا پورتال سیمرغ در مقاله ی دیگری با نام آیا می‌دانید برچسب‌های و اتیکت‌های بر روی لباس‌ها را چطور باید خواند ؟ به همین بحث پرداخته است ، شما می‌توانید برای اطلاع بیشتر به این مقاله نیز مراجعه بفرمایید .


1- جنس و بافت پلیور‌های باید چگونه و به چه صورتی باشد ؟
آیا تا کنون بر روی لباس‌هایی که خریده اید مشاهده کرده اید اتیکتی وحود دارد که بر روی آن نوشته شده است 100% اکریلیک ، این جمله به چه معنی می‌باشد ؟ اگر شما فردی سرمایی هستید الیاف و لباس‌هایی که این نوشته بر روی آنها وحود دارد برای شما بسیار مناسب هستند ، هم چنین لباس‌هایی از حنس پشم ، الیاف کشمیری نیز در فصل زمستان برای افرادی که زود سرما می‌خورند و حساس هستند ، یا سرمایی هستند الیاف خوبی هستند . اگر از لحاظ مالی دارای بودجه ی خوبی هستید ، لباس‌هایی از جنس پلی استر را می‌توانید خریداری کنید زیرا این لباس‌های دارای بافت‌های ریز ، سبکی هستند و به حوبی گرما را در خود حفظ می‌کنند و اجازه ورود سرما را نمی‌دهند .

2- جنس و بافت بلوز‌های باید چگونه و به چه صورتی باشد ؟
بلوز‌های تان را بخصوص اگر درفصل تابستان به سر می‌برید ، بهتر است از جنس نخ انتخاب کنید زیرا بافت نخ تعریق بدن شما را تا درصد زیادی کاهش می‌دهد ، هم چنین بافت‌های کتان اگر مصنوعی نباشند و ترکیبات دیکری نداشته باشند نیز برای بلوز بسیار متاسب هستند . در تابستان توصیه می‌کنیم اکیدا از لباس‌هایی با بافت اکریلیک استفاده نکنید زیرا گرما را در حود نگه می‌دارند و اصلا برای فصل تابستان مناسب نیستند ، همان طور که گفته شد لباس‌هایی با جنس اکریلیک برای فصل زمستان مناسب هستند .


3- جنس و بافت شلوار‌های باید چگونه و به چه صورتی باشد ؟
افراد جوان در فصل تابستان یا زمستان معمولا شلوارهای جین را برای پوشیدن انتخاب می‌کنند ، اما بعضی دیگر در زمستان شلوارهای پشمی را که نرم و گرم هستند را می‌پوشند ، و برای فصل تابستان شلوارهای پارچه ای را انتخاب می‌کنند ، زیرا معتقد هستند که شلوارهای جین برای تابستان گرم هستند ; البته لازم به ذکر است شلوارهایی کتان نیز برای تابستان فوق العاده مناسب هستند . شلوارهای جین و کتان ، شلوارهای هستند که به اتو کردن احتیاج ندارند به همین دلیل بسیاری از افراد این دو مدل شلوار را بر شلوارهای پارچه ای ترجیح می‌دهند .


4- جنس و بافت پیراهن تان باید چکونه و به چه صورتی باشد؟
پیراهن‌هایی که از جنس نخ یا متقال اند بیشتر لباس‌هایی هستند که حالت راحتی دارند به همین دلیل معمولا این لباس‌های را در منزل استفاده می‌کنند و برای مهمانی‌های مناسب نمی‌باشند . پیراهن‌هایی که از جنس ابریشم، ساتن هستند برای مهمانی‌های مناسب هستند .


توصیه های آخر:
معمولا اکثر پوست‌های به یک سری از بافت‌ها و الیاف واکنش منفی نشان می‌دهند و باعث حساسیت در فرد می‌شود ، اگر شما نیز چنین مشکلی را دارید توصیه می‌کنیم که همیشه در زیر لباس‌هایی که قصد دارید بپوشید تاپ‌هایی از جنس نخ را در ابتدا بپوشید و بعد لباس مورد نظر تان را به تن کنید تا حساسیت شما به آن بافت تحریک نشود ، زیرا نخ بافتی است که بدن هیچ فردی به آن حساسیت نشان نمی‌دهد .


 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

رنگ لباس و شخصیت شما

قرمز:شخصیتی قوی و احساساتی که از ماجراجویی خوشش می آید.

نارنجی:شخص شجاعی که هر کاری انجام میدهد و از خود اشتیاق نشان میدهد.

زرد:شخص باهوشی که مایل است مدیر باشد و همه چیز را تحت کنترل خود درآورد.

سبز:فردی معمولی که دوست دارد زندگی اش ساده و مطمئن باشد و عاشق طبیعت است.

 

 

فیروزه ای:شخص خوش رویی است که با دیگران خوب ارتباط برقرار می کند و عاشق زندگی است.

آبی:فردی صادق و وفادار که طرفدار آرامش در زندگی است.

نیلی/بنفش/ارغوانی:شخص ممتاز و سرشناس که قدر خود را میداند و معمولا ابتکار به خرج میدهد و خلاق است.

سیاه:فردی قابل احترام که عاشق اداب و رسوم .او احساسات قلبی خود را می تواند پنهان کند.

سرخابی:فردی احساساتی که عشق خود را زود بروز می کند.

سفید:شخص محتاط یا کسی که عاری از احساس است.

قهوه ای:فردی محکم و با ثبات که خود را وقف دوستان و خانواده اش می کند.

خاکستری:فردی متکی به خود مستقل و البته سختگیر و منتقد نسبت به خودش. 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

آیا چگونگی پوشیدن لباس روی شخصیت آدمی تاثیر می گذارد؟

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

لباس معرف شخصیت شماست . . .

محیط کار را با محفل مهمانی اشتباه نگیرید و لباس تنگ و جلب توجه‌کننده نپوشید که علاوه بر عذاب خودتان، مخاطبتان را هم در برقراری رابطه دچار مشکل می‌کنید؛ در صورتی که می‌توانید تمیز و باوقار و آراسته باشید.

پوشیدن کفش پاشنه‌بلند و نوک‌تیز را در سفر و محیط کار فراموش کنید. برای چنین جاهایی، کفش با پنجه گرد مناسب‌تر است. امـروزه هـمـه چـیـز بـا ســرعت شگفت انگیزی در حال حـرکت است. از آنجا که مردم این روزها با کمبود وقت مـواجه هستـنـد، فـقـط چـیـزهـایـی کــه به چشمشان می خورد توجه آنها را به خود جلب می کـند.


ظاهر افراد است که اولین تاثیر را روی ما می گذارد و نشان دهنده ی رفتار و شخصیت افراد است. در محیط کاری این مسئله بیش از آنچه فکر می کنید اهمیت پیدا می کند. داشتن ظاهری خوب در محل کار اهمیت زیادی دارد و باعث می شود دیگران شما را جدی تر تلقی کنند.


خوب لباس پوشیدن باعث می شود که در اولین برخورد روی افراد تاثیری مثبت بگذارید. بهتر است که در مواقع روبه رو شدن با ارباب رجوع یا افراد جدید در شرکت این مسئله را رعایت کنید.

ظاهر خوب پیام دیگری نیز در خود دارد. خوب لباس پوشیدن در محل کار به دیگران این تفکر را می دهد که شما همانطور که در لباس پوشیدنتان دقیق هستید، در کار نیز منظم و دقیق هستید. از زیورآلات نیز زیاد استفاده نکنید. یک ساعت و حلقه کفایت می کند.

البته فراموش نکنید که: ممکن است ظاهری آراسته در نظر اول شما را جذاب تر و تاثیر گذار تر بنماید، اما زیبایی تفکر و پروراندن فضائل اخلاقی و انسانی باعث می شود که شما برای همیشه دوست داشتنی و ماندنی باشید.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  | 

 

پارچه های سنتی و دكوراسیون شرقی

از پارچه های آراسته به نقوش باتیك اندونزی تا سرمه دوزی های هندی مجموعه وسیعی از پارچه های دست بافت و یا كار دست بر روی پارچه را می توان یافت كه با تكنیك های كهن بافته شده یا به روش هایی چون تكه دوزی، برودری دوزی، منجوق دوزی، چاپ دست یا باتیك آراسته شده اند. بسیاری از این تكنیك های قدیمی هنوز در گوشه و كنار دنیا به كار  می روند و تا امروز به روش های ماشینی قابل تولید نبوده اند. هر یك از این پارچه های صنایع دستی یك اثر هنری اصیل هستند و استفاده از آنها یكی از ساده ترین روش ها برای بخشیدن رنگ و بوی شرقی به دكوراسیون منزل است.

شما می توانید جز كاربردهای مشخص و سنتی هر یك از این پارچه ها ، روش های ابتكاری و ایده های نوینی برای استفاده از آنها در منزل خودتان بیابید. مثلاً می توانید از ساری های رنگین هندی به عنوان پوشش پنجره استفاده كنید. هر ساری معمولاً حدود5/4 متر در 112 سانتیمتر است. با توجه به ابعاد پنجره مورد نظرتان می توانید آن را از چوپ پرده بیاویزید و از آن یك پانل پارچه ای برای پوشاندن پنجره بسازید یا این كه یك یا دو ساری را به اشكال مدل دارتری به چوپ پرده پنجره بیاویزید. سارونگ های باتیك اندونزی كه به عنوان لباس سنتی مردان و زنان در اندونزی مورد استفاده قرار می گیرند نیز اغلب برای استفاده به عنوان دیواركوب مناسب هستند. همچنین می توان از ابریشم های تایلندی به عنوان روكش صندلی های ناهارخوری سود برد و یا از شال های برودری دوزی شده لائوسی رومیزی منحصری به فردی تهیه كرد.

در اتاق نشیمن گلیم های كوچك، پشمینه های غنایی و دیگر دست بافت های سنگین و ضخیم را بر روی مبل ها و صندلی بیندازید. می شود با نصب كیمونوهای ژاپنی و یا آینه دوزی های هندی به عنوان دیواركوب به یكی از دیوارهای اتاق  نمایی شاد و رنگین ببخشید و با مجموعه ای از پارچه های رنگین و خوش نقش و نگار از سرزمین های گوناگون چند كوسن متنوع و زیبا برای روی مبل ها بدوزید.

در اتاق خواب نیز می توانید از روتختی های ابریشمی چینی یا تایلندی استفاده كنید و از سرمه دوزی های هندی و یا پارچه های برودری دوزی شده مراكشی یك روتختی مجلل درست كنید.

به خاطر داشته باشید چنانچه به كشور دیگری سفر كردید سراغ بازار پارچه فروشان را از ساكنین محلی بگیرید و سری به آنجا بزنید. بی شك پارچه های زیبایی مطابق با سلیقه و متناسب با دكوراسیون منزلتان خواهید یافت.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  ناصر فرجیان  |